พรหมจรรย์แลกรัก (ลงจบแล้ว)

โดย: ธีร์ ธัชชา



ตอนที่ 3 : พรหมจรรย์แลกรัก EP.1 2/5


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

กุลสตรียืนอึ้งอยู่แบบนั้นนานเท่าไรหล่อนไม่อาจทราบได้ หล่อนรู้เพียงว่าตอนนี้เขาเปิดประตูห้องน้ำและก้าวออกมาแล้ว ร่างกายหนาใหญ่ของเขามีเพียงผ้าเช็ดตัวพันห่อท่อนล่าง ช่วงบนของลำตัว ...เปลือยเปล่าโชว์แผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามเนื้อหนั่นแน่น ถัดลงมาหล่อนเห็นหน้าท้องของเขาเป็นคลื่นรอนสวย และต่ำลงไปกว่านั้น...

“เก็บอาการหน่อยอีหนู จ้องฉันตาจะถลนแล้วนะนั่น”

กุลสตรีได้สติ หญิงสาวกระพริบตาปริบๆ แล้วหันหลังให้เขาทันที หล่อนอยากเปลี่ยนใจ แต่หากหล่อนทำแบบนั้น เขาจะหยันเอาได้ว่าหล่อนกลัวเขารู้ว่าหล่อนไม่บริสุทธิ์ ซึ่งหล่อนรับไม่ได้ที่เขาจะเข้าใจหล่อนผิดๆแบบนั้น

“ความจริง...เราน่าจะอาบน้ำพร้อมกันเสียแต่ทีแรก ต่างคนต่างอาบแบบนี้เสียเวลาชะมัด” เสียงเขาเอ่ยขึ้นใกล้ๆหูหล่อน กุลสตรียืนตัวแข็งทื่อ หล่อนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นซ่านรินรดลงตรงต้นคอผะแผ่ว จากนั้นฝ่ามือแกร่งของเขาก็วางทาบลงบนไหล่ลาด บีบนวดเบาๆ ราวต้องการให้หล่อนผ่อนคลายความตึงเครียดลง

“ยืนนิ่งอยู่ทำไมล่ะ ได้เวลาพิสูจน์กันแล้ว อยากรุกหรืออยากรับ เดี๋ยวจัดให้” เขาถาม ...แต่หล่อนยังยืนนิ่งราวไม่รู้สึกรู้สา แต่ว่าในใจนั้นเต้นโครมครามไปหมด

ธันเดอร์ยกยิ้ม เมื่อเจ้าหล่อนไม่หือไม่อือ เพลย์บอยหนุ่มจึงนาบริมฝีปากลงบนต้นคอระหง จูบหนักๆแล้ว ฝากประทับรอยคริสมาร์กเป็นปื้นแดง

กุลสตรีแทบทรงตัวไม่อยู่ หล่อนรู้สึกวูบโหวง สองขาซวนเซราวยืนอยู่ในเรือที่โคลงเคลงไปตามเกลียวคลื่น

“พี่ธีร์” หล่อนเรียกเขาเสียงสั่น เพราะถูกพิษจูบแสนหวามเล่นงาน

ธันเดอร์สวมกอดหล่อนจากทางด้านหลัง สองมือของเขาขยับเข้ากอบกุมปทุมงามล้ำขยุ้มขยำราวกำลังปั้นแต่งประติมากรรมชิ้นเอก จมูกและปากไต่ลงมาตามไหล่ลาด...และลากเรื่อยลงไป

กุลสตรีหลุดครางผะแผ่วด้วยความวาบหวาม เกิดมาหล่อนก็เพิ่งถูกกอดจูบก็วันนี้ 

..พิษจูบที่ว่าเร่าร้อนติดตรึงใจจนทำให้หญิงชายต่างหลงใหลมัวเมามันเป็นอย่างไรหล่อนก็เพิ่งรับรู้

“พี่ธีร์... อืม...” เสียงหล่อนขาดหายเมื่อเขารั้งดวงหน้าหล่อนให้หันไปหาแล้วประกบจูบ

...จูบของเขาดูดดื่มก่อนค่อยๆทวีความดุดันขึ้นตามลำดับ

...เขาจูบหล่อนราวหิวกระหาย

...จูบเนิ่นนานเสียจนหล่อนแทบขาดใจ

พลันเขาก็หมุนร่างหล่อนให้หันเข้าหาทั้งร่าง!

ตอนนั้นเอง! ที่ธันเดอร์ดึงทึ้งผ้าเช็ดตัวซึ่งพันห่อเรือนร่างหล่อน ...เพียงกระตุกเบาๆ พันธนาการเพียงชิ้นเดียวบนเรือนร่างก็ปลิวหวือไปไม่รู้ทิศ กุลสตรีเบียดกายเข้าแนบชิดเรือนร่างหนั่นแน่นอย่างต้องการปิดซ่อนทรวดทรงเย้ายวนตาด้วยความเขินอาย

“ฮื่อ...หวาน” เสียงเขากระซิบชิดริมฝีปาก

...สิ้นเสียง

...ริมฝีปากร้ายก็ลากเรื่อยลงมาตามลำคอระหง 

“พี่ธีร์...” หล่อนสะดุ้งเมื่อดอกบัวตูมเต่งของหล่อนสัมผัสกับอ่อนนุ่มความร้อนชื้น วินาทีนั้น...แขนขาหล่อนอ่อนเปลี้ยไปหมด รสจูบแสนหวามทำเอาหล่อนระทดระทวยปล่อยให้เขาจูบตามแต่ใจ

เขาระดมพลังจู่โจมจนหล่อนหวามลึกในอก ดวงหน้างามแหงนเงยยามเจ้าหล่อนปลดปล่อยกายและใจไปตามอารมณ์ใคร่และปรารถนา

เปลือกตาบางปิดปรือด้วยหนักอึ้งจนแทบไม่อยากลืมขึ้น แต่ภาพที่เห็นเลือนรางผ่านม่านตาพร่ามัวและแผงขนตาขวางกั้นทำเอาหล่อนเปิดเปลือกตาปึงด้วยความตื่นตะลึง!

...บนฝ้าเพดานนั้น

...หล่อนเห็นภาพสะท้อนของหล่อนและเขาในกระจกเงาบานใหญ่

กุลสตรีหน้าม้าน ...ความร้อนแผ่ซ่านไปทั่วเรือนร่าง เพราะภาพหล่อนอิงแอบให้เขากอดจูบโลมลูบเด่นชัดเต็มสองตา

“พี่ธีร์ขา อะ...อา” หล่อนห่อไหล่ครางกระเส่า มือน้อยปัดป่ายสะเปะสะปะ

“โอ…พี่ธีร์”

“ซาบซ่านดีใช่ไหม” ธันเดอร์พึมพำเสียงแหบสั่น เขาถามแล้วก็ตรงเข้าจูบริมฝีปากอิ่มที่แย้มเผยอราวหิวกระหาย 

“พี่ธีร์ขา...” กุลสตรีเกร็งไปทั้งร่างยามปลายนิ้วร้ายของเขาเล่นงาน หญิงสาวบอกไม่ถูกว่ามันเป็นความรู้สึกอย่างไร มันทั้งซาบซ่านและทรมานปนเปกันไปหมด หล่อนเหมือนร่างจะหลอมละลายกลายเป็นขี้ผึ้งถูกไฟรนไหลล่วงหล่นไปกองอยู่กับพื้น ร่างหล่อนตอนนี้คล้ายร่างไร้กระดูกอย่างไรอย่างนั้น

“พี่ธีร์ ...อ๊ายยยย” หล่อนหวีดหวานและเกร็งสะท้าน ความรู้สึกบางอย่างพลุ่งพล่านอัดแน่น ดวงหน้างามที่แหงนเงยเปลี่ยนมาเป็นซุกซบ เรียวฟันสวยขบกัดเข้าที่ไหล่แกร่ง สองแขนกอดรัดเรือนกายหนั่นแน่น สองมือจิกเกร็งเข้ากับแผ่นหลังกว้างตามแรงอารมณ์

“บ้าฉิบจิกกัดฉันจนเลือดซิบแล้วไหมนั่น” เขาสบถเบาๆหลังหล่อนผ่อนปรนอาการเกร็งสะท้าน 

กุลสตรีหอบหายใจแฮ่ก! มือ ปาก และขาของหล่อนคลายออกจากร่างกายเขาด้วยความตกใจ

“พี่ธีร์กุลขอโทษค่ะ” หล่อนหน้าซีดเมื่อเห็นรอยฟันบนไหล่หนา ยังไม่ทันหายตกใจ หล่อนก็ต้องผวาเมื่อเขากระชากหล่อนเข้าหา ประกบจูบเร่าร้อนดุดันจนปากหล่อนร้าวระบม

“โอ๊ยกุลเจ็บนะ” หล่อนร้องแล้วสะบัดตัวออกเมื่อเขากัดหนักๆเข้าที่ปทุมสวย แต่แทนที่ธันเดอร์จะเอ่ยคำขอโทษ เขากลับเหยียดยิ้มเย้ยหยันแล้วมองหล่อนด้วยแววตาสาแก่ใจ

“หายกันไง เธอกัด ...ฉันกัดตอบ”

“ซาดิสม์” หล่อนว่า ...ดวงตาหล่อนฉายแววหวาดยามมองสบตาเขา

ธันเดอร์หัวเราะเบาๆอย่างไม่ยี่หระ หัวเราะแล้วก็คว้าหล่อนไปกอดรัดแล้วจูบหนักๆ อีกครั้ง

“ซาดิสม์แต่ถึงใจเธอใช่ไหมล่ะ” เขายิ้มยั่วหลังคลายจูบหล่อน กุลสตรีหน้าแดงซ่าน ถลึงตาเข้าใส่

“บ้ากุลไม่ได้โรคจิตนะที่จะชอบอะไรรุนแรง”

“แต่เธอโรคจิตที่คิดเอาพรหมจรรย์เข้าแลกความรัก”

“พี่ธีร์”

“เสียใจนะกุลสตรี ฉันไม่มีวันเชื่อหรอกว่าเธอยังเวอร์จิ้น”


ฝาก Ebook ที่ Mebmarket.com ด้วยนะคะ



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha