พรหมจรรย์แลกรัก (ลงจบแล้ว)

โดย: ธีร์ ธัชชา



ตอนที่ 9 : กุลสตรีทวงรัก EP.2 3/4


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

อีกด้าน...ธันเดอร์ชะงักไปอึดใจเมื่อเงยหน้าแล้วเห็นว่าใครเข้ามาทักทายเขาถึงโต๊ะอาหารโดยไม่ได้รับเชิญแบบนี้ เพลย์บอยหนุ่มตวัดสายตาแวบเดียวก็สำรวจหล่อนทั่วเรือนร่าง นึกขัดใจอยู่บ้างที่เจ้าหล่อนชอบแต่งการอวดทรวดทรงสุดเซ็กซี่แบบนี้ เสื้อผ้าก็มีถมถืดไม่รู้ทำไมถึงชอบใส่แต่อะไรที่มันคับรัดติ้วจนเห็นส่วนเว้าส่วนโค้ง

“สวัสดีค่ะพี่ธีร์ กุลดีใจนะคะที่ได้เจอพี่ที่นี่ เมื่อคืนหลับฝันดีไหมคะ ...ส่วนกุลฝันหวานมาก”

“ใครกันคะธีร์” เสียงแหลมๆ ของใครอีกคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามธันเดอร์ถามอย่างไม่สบอารมณ์

“อย่าสนใจเลยครับ เราทานอาหารกันต่อเถอะ เสร็จแล้วจะได้ไปหาที่คุยเรื่องของเรากันต่อ”

“อาหารที่นี่น่าอร่อยนะคะ ไม่คิดจะชวนร่วมโต๊ะบ้างเหรอคะ ทานหลายคนสนุกดีนะ” กุลสตรีว่าแล้วก็ถือวิสาสะนั่งลงบนเก้าอี้ว่างที่อยู่ตรงหน้า หล่อนต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ผู้ชายเขาเฉยชาไม่แยแสขนาดนี้แต่หล่อนกลับหน้าด้านหน้าทนทู่ซี้อยู่เหมือนคนพูดไม่รู้ความ

ซีอีโอหนุ่มฉุนกึก กุลสตรีก้าวล้ำเส้นเขามากเกินไปแล้ว หล่อนรั้น! หรือฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องกันแน่ เรื่องระหว่างเขาและหล่อนมันจบไปตั้งแต่เขาเดินหันหลังให้เมื่อคืนแล้ว และไม่มีวันที่เขาจะคบหาหล่อน ถึงจะเป็นแค่ควงเล่นชั่วคราว ก็ไม่มีทาง!

“ขอโทษนะครับ กรุณาอย่ามารบกวนกัน ผมไม่อยากทำให้คุณขายหน้า”

“กุลก็แค่ขอร่วมโต๊ะด้วย ไม่เห็นรบกวนพี่ธีร์ตรงไหนนี่คะ” หล่อนว่าแล้วส่งสายตาใสซื่อ ธันเดอร์พยายามเก็บกลั้นความกรุ่นโกรธสุดฤทธิ์ ไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้จะดื้อด้านและตามระรานเขาไม่เลิกแบบนี้

“เขาไล่แล้วยังจะหน้าด้านหน้าทนอีก ไปสิไป๊”

“หุบปาก นี่ไม่ใช่เรื่องของคุณ” กุลสตรีหันขวับ สายตาหล่อนวาววับอย่างเอาเรื่อง ธันเดอร์ด่าว่าหล่อนยังพอทน แต่หล่อนจะไม่ทนหากผู้หญิงของเขามาด่ากราด

ซ่า...!!

“ว้าย!

เสียงน้ำสาดเข้าใบหน้าเต็มๆ กับเสียงหวีดด้วยความตกใจของกุลสตรีดังขึ้น หล่อนหูอื้อตาลายไปหมด ผู้หญิงคนนี้ถือดีอย่างไรถึงได้มาสาดน้ำใส่หน้าหล่อนแบบนี้

“หึ เป็นไงยะ น้ำเย็นๆ นี่พอจะเรียกสติหล่อนได้ไหม ไปสิ! เขาไล่เหมือนหมูเหมือนหมาแล้วยังจะมานั่งใบ้บื้ออยู่ได้ ไป๊!

ซ่า...!!

“ว้ายแกแกสาดน้ำใส่ฉัน” ดาหวันโวยวายลั่นเมื่อถูกสาดน้ำกลับคืน สาวสวยโกรธจนอยากลุกขึ้นไปจิกหัวแล้วตบสั่งสอน แต่หล่อนก็ยังพอมีสติอยู่บ้าง พยายามเก็บซ่อนความร้ายกาจเอาไว้แล้วหันมาออดอ้อนออเซาะซีอีโอหนุ่มเรียกร้องความเห็นใจ

“ธีร์คะ คุณดูสิคะ นังนี่มันทำร้ายหวันค่ะ”

“แกนั่นแหละสาดน้ำใส่ฉันก่อน เหอะเป็นไงล่ะ เย็นซาบซ่านดีไหม” กุลสตรีตอกกลับ ดาหวันที่ไม่เคยมีใครย้อนรอยทั้งวาจาและการกระทำถึงขั้นกรีดร้องลั่น ความอดทนอดกลั้นหมดสิ้นลงทันที

“กรี๊ดดดนังหน้าด้าน แก!

“หยุด!” ธันเดอร์ตวาดเสียงลั่นเมื่อดาหวันกรีดร้องกึกก้อง ซีอีโอหนุ่มเลือดขึ้นหน้า เกิดมาเขาไม่เคยต้องมารับมือกับสถานการณ์บ้าๆ แบบนี้ เพราะหล่อนคนเดียว ...กุลสตรียัยผู้หญิงดื้อด้านหล่อนทำให้เขาต้องอับอายขายหน้า

“ธีร์คะคุณต้องจัดการมันให้หวันนะคะ”

“แม่นี่สาดน้ำใส่กุลก่อนนะคะพี่ธีร์”

“ธีร์คะ”

“หยุดผมบอกให้หยุดไง ทั้งสองคนนั่นแหละ”

ดาหวันที่ขยับจะเรียกร้องเอาผิดถึงกับชะงักกึก หล่อนรู้มาว่าธันเดอร์เวลาอารมณ์ร้ายแล้วยากที่ใครจะเข้าใกล้ แต่หล่อนก็ไม่คิดว่าจะมาเจอด้วยตัวเองแบบนี้ และที่สำคัญเขาตวาดใส่หล่อนเพราะผู้หญิงที่เข้ามาระรานคนนี้

“แต่หวันไม่ผิดนะคะ แม่นี่มาหาเรื่องหวันก่อน”

“ดอมพาคุณดาหวันไปส่ง แล้วจัดการเรื่องให้เงียบด้วยล่ะ อย่าให้มีเล็ดลอดออกไป”

“ครับบอส”

“ส่วนเธอมานี่” ธันเดอร์คว้าแขนกุลสตรีกระชากแรงๆให้ลุกตามไป ความไม่ทันตั้งตัวทำให้หล่อนแทบถลาครูดไปกับพื้น ดีที่ว่าทรงตัวทันจึงถลาตามแรงกระชากแล้วก้าวตามเขาไปติดๆ

“ธีร์คุณจะไปไหนคะ คุณจะทิ้งหวันไว้แบบนี้ไม่ได้นะ”

“คุณดาหวันครับ เชิญทางนี้ดีกว่าครับ ผมจะไปส่ง”

“แต่ฉัน...”

“ถ้าคุณไม่อยากขัดใจบอส กรุณาตามผมมาเถอะครับ ผมมั่นใจว่าคุณจะได้รับการชดเชยสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้”

ดาหวันได้ฟังก็ได้แต่ฮึดฮัดขัดใจ หล่อนเดินลงส้นหนักๆ ตามบอดี้การ์ดหนุ่มของธันเดอร์ไป คอยดูเถอะหล่อนจะเอาคืนผู้หญิงหน้าด้านที่บังอาจท้าทายหล่อนแล้วฉกตัวธันเดอร์ไปให้สาสม

อีกด้านพลอยนภัสกับจิรัชยาถึงกับหน้าตื่นกับเรื่องที่เกิดขึ้น สองสาวยังไม่ทันแตะอาหารด้วยซ้ำก็ต้องผุดลุกพรวดตามกุลสตรีที่ถูกลากตัวออกจากห้องอาหารไป หล่อนทั้งสองมองหน้ากันอย่างไม่รู้จะถามเรื่องราวจากใคร ต่างคนต่างจับต้นชนปลายไม่ถูก รู้แต่ว่าต้องรีบตามไปช่วยเพื่อนรักก่อนที่จะเกิดเรื่องเลวร้ายมากไปกว่านี้

“คุณเดี๋ยวก่อนหยุดคุณจะพายัยกุลไปไหน” จิรัชยารีบร้องห้ามทันทีที่วิ่งตามมาทัน พลอยนภัสซึ่งตามมาติดๆ รีบตรงเข้าเสริมทัพทันท่วงที

“ใช่คุณจะพาเพื่อนฉันไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น ปล่อยแขนเพื่อนฉันเดี๋ยวนี้นะ”

“หึ ไม่ใช่เรื่องของพวกคุณ นี่มันเรื่องของผมกับกุลสตรี” ธันเดอร์ว่า ดวงตาสีน้ำตาลทองวาววาบ พลอยนภัสกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ส่วนจิรัชยาขยับเข้าซ้อนตัวเบื้องหลังเพื่อนด้วยความยำเกรง

“กุล นี่มันเรื่องอะไรกัน” พลอยนภัสหันมาทางเพื่อนรักเมื่อรู้ว่าไม่อาจทัดทานสายตาเต็มไปด้วยพลังอำนาจของคนตัวโตได้ กุลสตรีที่เปียกชุ่มไปทั้งดวงหน้าและเสื้อผ้าช่วงบนยิ้มอ่อน หล่อนสูดลมหายใจเข้าแล้วบอกเพื่อนรักทั้งสองด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบจริงจัง

“พวกแกกลับไปกันก่อนเถอะ ไม่มีอะไรหรอก แล้วฉันจะเล่าให้ฟัง”

“แต่...”

“เชื่อฉัน”

“สั่งความกันจบหรือยัง ถ้าจบแล้วก็ไป”เขาว่าแล้วกระชากหล่อนให้ถลาตามไป พลอยนภัสกับจิรัชยาได้แต่ส่งสายตามองตามด้วยความห่วงใย เมื่อไม่อาจทำอะไรได้ และกุลสตรีก็ย้ำว่าให้กลับออฟฟิศไป พวกหล่อนจึงจำต้องถอยกลับ แล้วตั้งตารอจนกว่าเพื่อนรักจะกลับมา


อั๊ยยะ!! พี่ธีร์แกจะพายัยกุลของฉ้านไปไหนยะ แหมๆ มีโมโห ฮ่าๆๆๆ เอาใจช่วยยัยกุลกันหน่อยค่ะ ขอเสียงเอาใจช่วยธัชชาด้วย เงียบวิเวกวังเวงแบบเน้ ธัชชาอยากรู้ว่าอ่านแล้วอินตามธัชชาหรือเปล่า...แอดแฟนถ้ารัก ทักคอมเม้นท์ถ้าโดนใจ เรื่องนี้พระเอกเลว นางเอกร้าย เอาน่า...สมน้ำสมเนื้อ วิน-วิน ค่า...




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha