ภรรยา(ว่าจ้าง)

โดย: เอริณ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : บทที่ 3 (100%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป







(ต่อ)

กล้าดียังไงสาดน้ำใส่หน้าฉันห๊ะ!”

หญิงสาวพยายามบิดข้อมือออกจากมือของเขาแต่ยิ่งพยายามกลับยิ่งทำให้เธอเจ็บมากขึ้นไปอีกเพราะชายหนุ่มเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือของเธอมากตามไปด้วย


ปล่อยฉันนะ คุณไม่มีสิทธิ์ทำกับฉันแบบนี้!”

แก้วกัลยายกมืออีกข้างผลักอกของคนตรงหน้าให้ออกห่างจากตัวของเธอมากกว่านี้ หญิงสาวรู้สึกกลัวและอึดอัดจนตอนนี้หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมา เหงื่อซึมออกมาเต็มใบหน้าเนียนใสเมื่อยิ่งนานเธอกับเขายิ่งอยู่ใกล้กันมากขึ้น


ฉันถามไม่ได้ยินหรือไงห๊ะ!”

ชายหนุ่มยังคงตะคอกเสียงดังใส่เธอ หัวใจดวงน้อยแทบหลุดออกมาทุกครั้งที่เขาตะโกนใส่เธอ แก้วกัลยาพยายามขัดขืนและดิ้นรนเพื่อให้ตัวเองหลุดออกจากพันธนาการที่แน่นหนาของอีกคน


ปล่อยฉันนะไอ้บ้า ฉันบอกให้ปล่อย!”


ปล่อยหรอ หึ กำลังพยายามโก่งค่าตัวอยู่หรือไงห๊ะ!”


เพี๊ยะ!”

เพราะความโกรธที่ได้ยินคำดูถูกจากเขาแก้วกัลยาจึงไม่ทันยั้งมือหญิงสาวออกแรงสะบัดฝ่ามือนุ่มไปยังใบหน้าหล่อเหลาของเขาเต็มแรง


คยองซูใช้ลิ้นกระทุ่งแก้มที่ถูกแม่ตัวดีตบเข้าให้เต็มแรง จากทีแค่หงุดหงิดตอนนี้กลายเป็นโกรธและโกรธจนไฟลุกแล้ว แม้จะรู้ว่าเพราะคำปรามาสแสนร้ายกาจที่หลุดออกมาเมื่อเขาโกรธจะบีบให้เธอทำให้เธอกล้าทำแบบนี้กับเขา


คยองซูไม่คิดว่าผู้หญิงตัวเล็กตรงหน้าที่เขากำลังกอดอยู่จะมีแรงเยอะและสามารถทำให้เขาโกรธได้มากขนาดนี้ เขาเองยังไม่เข้าใจว่าทำไมถึงได้ไม่พอใจมากมายขนาดนี้ แต่สิ่งที่เธอทำกับเขาวันนี้ทำให้เขาต้องการเอาชนะเธอมากขึ้นไปอีก ในวินาทีที่ความโกรธบังตาสิ่งทีแรกที่เขาคิดจึงถูกดึงเอามาใช้เพื่อสนองความต้องการส่วนลึกของจิตใจในทันที


จุ๊บ!


ริมฝีปากหยักฉกจูบลงไปบนริมฝีปากเรียวเล็กอย่างจาบจ้วง คยองซูแทบจะขาดใจเมื่อได้สัมผัสกลีบปากนุ่มนิ่มแสนเสน่หา สัมผัสแสนหวานจากปากเล็กจิ้มลิ้มของเธอ ความต้องการส่วนลึกถูกปลุกให้ตื่นอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ


ร่างกายของแก้วกัลยาเหมือนถูกสาปหญิงสาวตัวแข็งทื่อเมื่อถูกขโมยจูบไปโดยไม่ทันตั้งตัว สติสัมปชัญญะทั้งหมดเลือนหายไปทันทีเมื่อเขากดจูบลงมาหนักขึ้น และตอนนี้มือของก็เขาเริ่มรุกรานส่วนอื่นของร่างกายเธอมากเกินไปแล้ว


แก้วกัลยาพยายามดิ้นรนขัดขืนแต่ยิ่งพยายามดิ้นแรงกอดรัดก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น หญิงสาวพยายามรวบรวมสติที่แตกกระเจิงเพราะความตกใจของตัวเองให้กับเข้าที่ให้ได้มากที่สุด แต่เหมือนความพยายามจะไม่เป็นผล เมื่อผู้ชายตรงเพิ่มแรงกดจูบลงมาอีกริมฝีปากหยักกำลังทำหน้าที่อย่างร้ายกาจลิ้นของเขาพยายามหาทางเข้ามาในโพรงปากเล็กๆของเธอ แก้วกัลยาพยายามกัดฟันเพื่อไม่ให้เขาทำมันได้สำเร็จ


อื้อ

หญิงสาวออกแรงผลักอกของเขามากขึ้นเมื่อรู้ว่าตัวเองสู้แรงของเขาไม่ไหว มือหนาอีกข้างของเขาบีบปลายคางของเธอเบาๆทำให้เธอเผยอปากเล็กน้อย และนั่นก็ทำให้ลิ้นแสนร้ายกาจของเขาลุกล้ำเข้ามาในโพรงปากของเธอได้ในที่สุด


อะ อื้อ

ดวงตาคู่สวยเบิกโพลงเมื่อเขากำลังทำเรื่องสารเลวกับเธอมากขึ้น มือข้างที่บีบค้างเลื่อนลงมากอบกุมทรวงอกของเธอจากด้านนอก ชายกระโปรงของเดรสสีครีมตัวโปรดกำลังถูกเลิกขึ้นมาจนเห็นต้นขาเนียนขาวของเธอ แก้วกัลยาพยายามตั้งสติแล้วหาทางหนีออกไปจากตรงนี้ แต่ความกลัวที่ถาโถมเข้ามาทำให้เธอคิดอะไรไม่ออก น้ำตาร่วงหล่นลงอาบแก้มเมื่อยิ่งพยายามดิ้นรนหลีกหนีกลับยิ่งพันธนาการเธอเอาไว้แน่นขึ้น


ความกลัวเริ่มมากขึ้น หัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำ สติที่พยายามตามหาเริ่มเลือนหาย ดวงตาคู่สวยค่อยๆปิดลง เมื่อความกลัวทวีคูณจนเธอไม่สามารถตั้งสติได้ ในที่สุดกัลยาก็หมดสติไปในอ้อมกอดของเขา


คยองซูถอนริมฝีปากของตัวเองออกจากริมฝีปากเล็กของอีกฝ่าย เพราะจูบของเขาทำให้เธอถึงขั้นหมดสติ ชายหนุ่มส่ายหน้าน้อยๆ ให้แม่คนอวดดีที่เมื่อไม่กี่นาทีที่แล้วยังทำปากเก่งด่าทอเขาปาวๆ แต่พอโดนจูบปิดปากไปครั้งเดียวก็สลบเหมือดราวกับเป็นสาวบริสุทธิ์


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


เสียงเคาะกระจกของลูกน้องเรียกความสนใจของคยองซู ชายหนุ่มหันไปมองใบหน้าวิตกของลูกน้องก่อนจะส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ไปให้ เขาเอื้อมมือดึงร่างไร้สติของคนตัวเล็กให้เอนตัวพิงอกเขาได้ถนัด ก่อนจะจัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมของเธอให้เรียบร้อยแล้วกดเลื่อนกระจกลงเพื่อออกคำสั่งกับลูกน้อง


กลับโรงแรม

คำสั่งของเจ้านายทำเอาลูกน้องที่วิ่งตามมาด้วยความเป็นห่วง(ว่าเจ้านายของตัวเองจะฆ่าหญิงสาวในอ้อมกอดตายด้วยสายตา)ถึงกับกระพริบตาปริบๆ ด้วยความไม่เข้าใจ จะกลับโรงแรมทั้งๆที่ผู้หญิงคนนั้นยังอยู่ในอ้อมกอดแบบนั้น นี่เจ้านายของเขาคิดอะไรอยู่อีกล่ะเนี่ย


เอ่อ แล้วท่าทางของลูกน้องทำให้คยองซูต้องหันไปอธิบายเพิ่มเติมสักหน่อย


ฉันจะพาเธอไปด้วย ส่วนเรื่องงานแกไปจัดการให้เธอด้วยแล้วกัน

คำตอบของเจ้านายทำให้จีซูลอบถอนหายใจ แต่ก็ยอมเดินอ้อมกลับมาทำหน้าที่คนขับรถเช่นเคย แม้จะอยากคัดค้านแค่ไหนแต่เจ้านายของเขาเป็นพวกเชื่อมั่นใจตัวเองสูงชนิดที่ว่าทะลุอวกาศกันเลย เพราะฉะนั้นแล้วล้มเลิกความคิดที่จะห้ามหรือทักท้วง ไม่งั้นเขาจะได้หางานใหม่ในเร็ววันแทน

 


คยองซูวางร่างเล็กลงบนเตียงอย่างเบามือก่อนจะกระชับผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างของเธออีกที ชายหนุ่มยืนจ้องมองใบหน้ากวางน้อยที่เขาปรารถนาด้วยความพอใจ ยิ่งมองยิ่งหลง ยิ่งจ้องยิ่งอยากได้ ผู้หญิงคนนี้สวยจนเขาละสายตาไปไหนไม่ได้ ปากเล็กที่เคยขยับด่าทอเขาเมื่อไม่กี่นาทีก่อนกลับทำให้เขาแทบคลั่งเมื่อได้ลิ้มลองรสและสัมผัส ใบหน้าสวยหวานที่มีเม็ดเหงื่อซึมเล็กน้อยทำให้เธอยิ่งดูน่ามอง แม้จะรู้ว่าตัวเองทำตัวไม่ดีกับเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอแต่ลึกๆ แล้วในใจของชายหนุ่มกลับรู้สึกดีที่ได้ทำแบบนั้น การได้ลิ้มลองรสจูบของเธอทำให้เขาตัดสินใจได้ว่าจะต้องได้ผู้หญิงคนนี้มาเป็นเจ้าของให้ได้


คยองซูเดินออกมาจากห้องนอนตรงไปยังห้องรับแขกที่ลูกน้องคนสนิททั้งสองคนยืนรออยู่แล้ว สำหรับซึงโฮเขาใช้ให้ไปทำงานเกี่ยวกับสัญญาร่วมหุ้นโรงแรมที่ยังมีปัญหาอยู่และวันนี้ลูกน้องหนุ่มก็จะนำความคืบหน้ามารายงาน ส่วนจีซูลูกน้องคนสนิทอีกคนเขาใช้ให้จัดการเรื่องของเธอและดูเหมือนครั้งนี้ลูกน้องคนนี้ของเขาจะทำได้ดี เขาได้ข้อมูลมากมายของเธอมาในเวลาแค่วันเดียวแถมยังได้ตัวเธอมากอดเล่นอีกตั้งหลายชั่วโมง


จีซูแกสั่งไอ้พวกนั้นหรือยังว่าให้พวกมันทำแบบที่มันเคยทำและฉันต้องการให้พวกมันทำให้มากขึ้นกว่าเดิมอีกหลายเท่า

ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นขณะทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาในห้องรับแขก จีซูขมวดคิ้วเมื่อไม่เข้าใจคำสั่งของเจ้านายอีกแล้ว


ก็สั่งให้พวกมันไปทวงหนี้แทนฉันไงล่ะ คราวนี้เอาแบบที่ยัยตัวดีจะต้องวิ่งมาอ้อนวอนขอร้องให้ฉันช่วยถึงห้องเลยนะ

บอร์ดี้การ์ดหนุ่มเอียงศีรษะเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำอธิบายเพิ่มเติมแปลกๆของเจ้านาย นี่เจ้านายของเขาลงทุนขนาดนี้เลยหรอ ยอมทำเรื่อง ชั่วๆ ขนาดนี้เลยหรอ ปกติเจ้านายของเขาหยิ่งแสนหยิ่งผู้หญิงที่เลือกควงแต่ละคนคัดแล้วคัดอีก เลือกแล้วเลือกอีก จนพอใจ ขนาดว่าเลือกอย่างดียังควงไม่เกินอาทิตย์แล้วเตะทิ้ง แต่นี่ผู้หญิงตัวเล็กที่เจ้านายของเขาอุ้มขึ้นมาบนห้องเองพาไปนอนในห้องเองคนนั้นไม่มีอะไรตรงสเปกที่เคยตั้งเอาไว้เลยและที่สำคัญเธอมีเจ้าของแล้ว


แกได้ยินที่ฉันสั่งไหมจีซู


อะ เอ่อ ครับ ได้ยินครับ


ได้ยินก็ไปจัดการตามที่สั่งสิจีซูโค้งลาเจ้านาย ก่อนที่บอร์ดี้การ์ดหนุ่มจะถอยหลังแล้วเดินออกไป


เห้อทันทีที่ปิดประตูห้องแล้วเสียงถอนหายใจแสนยาวเหยียดก็ดังขึ้น บอร์ดี้การ์ดหนุ่มแทบจะเอาหัวโขกประตูกับคำสั่งที่ได้รับ นี่เขาเข้าร่วมขบวนการพรากคู่รักกับเจ้านายไปเต็มตัวแล้วสินะ คิดแล้วก็ยกมือขึ้นกุมขมับตัวเอง บาปกรรมครั้งนี้จะตามเขาทันในอีกไม่นานแน่นอน

 

คยองซูคุยงานกับซึงโฮอีกสองชั่วโมง ก่อนที่ชายหนุ่มจะสั่งงานชิ้นสุดท้ายให้ลูกน้องไปทำและไล่ก้างขวางคอออกไปได้ เวลาที่รอคอยของเขาได้มาถึงแล้ว ร่างสูงใหญ่เดินตรงไปยังเตียงกว้างที่มีร่างเล็กไร้สติของกวางน้อยที่แสนน่ากินนอนอยู่ ชายหนุ่มเดินมาหยุดยืนที่ข้างเตียงแล้วนั่งลงเบาๆ ที่ข้างเธอมือหนาเอื้อมไปเกลี่ยไรผมที่ปรกละใบหน้าหายแสนสวยของเธอออกเบาๆ แล้วทันใดนั้นหัวใจที่แสนจะเย็นชาก็เต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง คยองซูดึงมือกลับมาแล้วแตะไปที่ตำแหน่งหัวใจของตัวเอง


เป็นอะไรไปนะ

ถามเสียงเรียบกับตัวเองเมื่อเริ่มควบคุมการหายใจไม่ได้ หัวใจเต้นแรงเพียงแค่เขาเข้าใกล้เธอ หัวใจที่ไม่เคยหวั่นไหวให้ใครเต้นตูมตามขึ้นมาราวกับพายุใต้ฝุ่นที่กำลังบ้าคลั่ง เขาจะเป็นแบบนี้เมื่ออยู่ใกล้หรือคิดถึงเธอ


หลับสบายเลยนะยัยตัวดี

น้ำเสียงที่เอ่ยออกไปแทบจะไม่ใช่ตัวเขามันฟังดูอ่อนโยนจนคนพูดเองยังแทบจะไม่เชื่อตัวเอง ผู้หญิงคนนี้มีอิทธิพลกับ หัวใจ และร่างกายของเขามากเกินไปแล้ว ชายหนุ่มค่อยๆเลิกผ้าห่มขึ้นแล้วยกขาสอดเข้าไปใต้ผ้าห่มเอนตัวลงนอนอย่างเบาเสียงที่สุดเพื่อไม่เป็นการรบกวนคนนอนหลับสบายให้ตื่นขึ้นมาโวยวายใส่เขาอีกรอบ

 

แก้วกัลยากระพริบตาถี่ๆ เมื่อแสงไฟจากภายนอกห้องกำลังสาดมากระทบดวงตาของเธอ หญิงสาวสะลืมสะลือก่อนจะพยายามหยัดกายลุกขึ้นนั่งแต่เธอกลับรู้สึกถึงอะไรหนักๆ ที่กำลังพาดอยู่ที่เอวจนทำให้หญิงสาวลุกไม่ขึ้น แก้วกัลยาตัดสินใจเลิกผ้าห่มขึ้นเพื่อหาสาเหตุของความผิดปกติ


พึ่บ!


ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่บนเอวของเธอใต้ผ้าห่มเพราะมันคือแขนของใครอีกคน แก้วกัลยามองตามท่อนแขนเพื่อตามหาเจ้าของของมันและเธอยิ่งตกใจจนหัวใจแทบหยุดเต้นเมื่อพบว่าแขนที่ว่ามันเป็นของใคร!!!


คุณ!”

หญิงสาวสะบัดแขนของเขาออกจากตัวทันที ก่อนจะรีบลนลานลงจากเตียง ความงัวเงียจากอาการของคนเพิ่งตื่นนอนหายไปทันทีเมื่อมองเห็นใบหน้าของเขา คนหน้าไม่อาย!!!


อือ ตื่นแล้วหรอ เธอนี่ตัวนุ่มดีนะ หอมด้วย นอนกอดแล้วหลับสบายดี

คำพูดของคนหน้าไม่อายทำให้แก้วกัลยาเม้มปากเป็นเส้นตรง เธอรู้สึกทั้งโกรธทั้งอายที่นอนให้เขากอดได้ครึ่งค่อนวันโดยไม่รู้สึกตัว แถมยังไม่รู้อีกว่าเขาทำอะไรกับร่างกายของเธอไปบ้าง ไม่รู้ว่าคนบ้าที่ชอบฉวยโอกาสได้ทำอะไรกับร่างกายของเธอมากกว่าแค่กอดหรือป่าว ยิ่งคิดถึงเหตุการณ์ระหว่างเธอกับเขาที่เพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อตอนกลางวันก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกกลัวขึ้นไปอีก ไวเท่าความคิดแขนทั้งสองข้างยกขึ้นกอดตัวเองเอาไว้ราวกับกำลังพยายามปกป้องตัวเองด้วยความกลัว
แต่ปฏิกิริยาที่พยายามปกป้องตัวเองของหญิงสาวกลับทำให้คยองซูอมยิ้มน้อยๆออกมา


ชายหนุ่มหาวสองสามทีแล้วลุกเดินลงจากเตียง แก้วกัลยาถอยหลังหนีทันทีเมื่อเห็นเขาเดินลงจากเตียงแล้วตรงมาหาเธอ หญิงสาวหมุนตัวหมายจะวิ่งไปยังประตูที่ฝั่งตรงข้ามเพื่อหนีให้พ้นจากคนอย่างเขา แต่เหมือนว่าความคิดของเธอจะช้าเกินไปเพราะยังไม่ทันจะก้าวขาไปไหนคนที่เธอเห็นว่าเพิ่งลุกจากเตียงก็เข้ามาประชิดถึงตัวเธอแล้ว


คยองซูรวบตัวคนอวดดีเอาไว้แนบอกแผ่นหลังนวลเนียนที่เขานอนกอดมาค่อนวันกลิ่นหอมอ่อนๆจากกายสาวกำลังปลุกเร้าด้านมืดในตัวของเขาอีกครั้ง ชายหนุ่มคลายกอดออกเล้กน้อยแล้วเกยคางไปบนไหล่มนเงียบๆ


ปล่อยนะ

แก้วกัลยาสะบัดตัวไปมาเมื่อรู้สึกว่าผู้ชายที่เธอปรามาสในใจว่า หน้าไม่อาย กำลังกอดรัดเธอจากด้านหลัง แถมกอดแน่นจนเธอแทบหายใจไม่ออก วันนี้ผู้ชายหน้าไม่อายคนนี้ทำเรื่องเลวร้ายกับเธอมาทั้งวัน แถมเรื่องบางเรื่องเธอยังไม่เคยยอมให้แฟนหนุ่มที่คบหากันมา 5 ปีทำเลยด้วยซ้ำไป


ไม่ปล่อย!”คยองซูตอบเสียงเรียบพร้อมซุกหน้าสูดดมความหอมจากกายสาวแทน


แก้วกัลยาแทบจะบ้าตายเมื่อคนหน้าไม่อายยังคงหน้าไม่อายต่อไป เขากอดเธอแน่นขึ้นอีกจนตอนนี้หลังของเธอติดกับแผลงอกของเขาจนแทบไม่เหลือช่องว่างให้อากาศผ่านเลย เธอควรจะต้องรู้สึกไม่ดีหรือไม่ต้องโกรธเขาแต่ในใจลึกๆของเธอกลับกำลังรู้สึกว่าตัวเองเขินอาย ซึ่งมันไม่ควรจะเป็นแบบนี้ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงจนแทบหลุดออกมายิ่งเขาใกล้ชิดยิ่งเขาสัมผัสเธอยิ่งรู้สึกว่าร่างกายตอบรับเขาและไม่เคยปฏิเสธเขา


ไม่เคยปฏิเสธเธอต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ


ฉันจะรอฟังคำตอบ ที่น่าพอใจ ก่อนที่ฉันกลับเกาหลีในเย็นวันพรุ่งนี้นะ

คยองซูคลายกอดออกจากร่างบางเล็กน้อยพอให้เธอได้หายใจ ชายนุ่มรู้ดีว่าการใกล้ชิดเธอทั้งๆ ที่เพิ่งจะพบเจอกันครั้งแรกมันออกจะมากเกินไปแต่เขาไม่สนและไม่คิดจะสนไม่ว่าจะอะไรหรือใครทั้งนั้น เขาพอใจที่ได้ทำและพอใจมากที่เธอตอบรับแม่จะไม่รู้ตัวก็ตามที


แก้วกัลยาหันมามองหน้าเขาเล็กน้อย ก่อนจะรีบวิ่งออกจากห้องนอนไปหญิงสาวไม่ยอมตอบอะไรแต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร เขาทำเพียงเดินตามออกมาด้วยท่าทีสบายใจเพราะรู้อยู่แล้วว่าเธอไปไหนไม่ได้ถ้าไม่มีคีย์การ์ดจากเขาและที่สำคัญบอร์ดี้การ์ดสองคนของเขายังคงยืนรออยู่ที่หน้าห้องแน่นอน


แก้วกัลยาวิ่งออกมาจากห้องนอนโดยไร้จุดหมาย หญิงสาวคิดเพียงว่าอยากออกไปจากตรงนั้น เธอยอมรับว่าตัวเองกำลังรู้สึกแปลกๆ ทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้หัวใจของเธอจะเต้นแรงกว่าปกติ สัมผัสจากเขาทำให้เธอรู้สึกไม่เป็นตัวเอง แต่ก่อนที่จะได้คิดอะไรให้สบสันมากไปกว่านี้ เธอก็ชนวิ่งเข้ากับบอร์ดี้การ์ดของเขาเต็มแรง


ผลัก

ร่างเล็กกระเด็นลงไปนั่งที่พื้นตามแรงกระแทก


คุณ!”

ซึงโฮถลาเข้าไปหมายจะประคองร่างเล็กของคนที่เพิ่งจะวิ่งออกมาชนตัวเองแต่ยังไม่ทันจะถึงตัวของเธอสายตาของเขาก็ปะทะเข้ากับสายตาดุดันของเจ้านายที่กำลังเดินตามออกมา บอดี้การ์ดหนุ่มหดมือกลับ ถอยหลังหนีทันที ก่อนจะละสายตาจากเจ้านายแล้วมาสนใจคนตัวเล็กแทน


ซึงโฮมองใบหน้าแดงระเรื่อของเธอด้วยสายตาแปลกใจ ผู้หญิงตัวเล็กคนนี้ชักน่าสนใจขึ้นมาแล้วสิ แค่มาวันแรกยังทำให้เจ้านายจอมหยิ่งของเขาทำเรื่องที่ไม่เคยทำมาก่อนในชีวิตได้แบบนี้ บอร์ดี้การ์ดหนุ่มคิดว่าอยากให้เธอมาเป็นภรรยาจ้างของเจ้านายเขาจริงๆ ซะแล้วสิ


เป็นอะไรมากไหมครับ

เมื่อเห็นสีหน้าเยเกของอีกฝ่ายซึงโฮจึงตัดสินใจเอื้อมมือออกไปเพื่อช่วยพยุงร่างเล็กของเธอให้ลุกขึ้นยืน ได้ แต่อีฝ่ายกลับส่ายหน้าเป็นคำตอบก่อนจะพยุงกายตัวเองลุกขึ้นได้พร้อมๆกับเสียงกะแอ่มห้วนๆของเจ้านายที่ดังตามมาเช่นกัน


อะแฮ่ม

คยองซูกระแอมเสียงดังพร้อมเดินมาดึงร่างเล็กของกัลยาให้เข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของตัวเองเมื่อเห็นว่าลูกน้องของเขากำลังเข้าใกล้เธอเกินความจำเป็น


แกมาก็ดีแล้วไปส่งแก้วกัลยาด้วย อ่อ เอาไอ้ซูโฮไปด้วยเข้าใจไหม

คยองซูบอกเสียงเรียบก่อนจะเดินมาหยุดตรงหน้าหญิงสาวชายหนุ่มมองใบหน้าแดงระเรื่อของอีกฝ่ายด้วยความพอใจ แล้วหันไปตวัดสายตาไม่พอใจให้ลูกน้องแทน


ครับผม

ซึงโฮมองสีหน้าไม่พอใจของเจ้านายแล้วอมยิ้ม บอร์ดี้การ์ดหนุ่มโค้งให้เจ้านายเมื่อได้รับคำสั่ง


ส่วนเธออย่าลืมที่ฉันบอกไป ฉันจะรอฟังคำตอบที่น่าพอใจ!”

แก้วกัลยาหลบสายตามีความหมายของเขาแล้วเดินเลี่ยงออกมาจากอ้อมกอดของเขา เธอหมุนตัวแล้วเดินตรงไปยังประตูห้องที่มีผู้ชายหน้าตาดีที่เธอคุ้นหน้ายืนรออยู่ หญิงสาวไม่ได้หันกลับไปสนใจมองเขาอีก เธอเดินตามบอร์ดี้การ์ดทั้งสองของคนหน้าไม่อายที่ใบหน้านิ่งเฉยของเขาตามหลอกหลอนเธออยู่ตอนนี้ไปที่ลานจอดรถของโรงแรมทั้งสองดูแลเธออย่างดีและขับรถมาส่งเธอที่ร้านของบิดาในเวลาไม่ถึง 15 นาที บอร์ดี้การ์ดคนที่ไปหาเธอพร้อมเขาที่ออฟฟิศส่งกระเป๋าถือคืนให้เธอเขาบอกว่าลางานให้เธอแล้วและเจ้านายของเธอก็ไม่ได้ว่าอะไร


เธอกล่าวลาทั้งสองก่อนจะเดินเข้าบ้านแต่ยังไม่ทันได้เปิดประตูบ้านเสียงทุ้มที่คุ้นหูก็ดังขึ้นก่อน


กลับมาแล้วหรอแก้ว







กรี๊ดดด คุณคิมรุกหนักมากค่ะ
นี่แค่เจอกันครั้งแรก นางยังโดนขนาดนี้
ไม่อยากจะคิดเลยว่าต่อไปนางจะโดนอะไรบ้าง ก๊ากก

ไรท์ขอฝากเนื้อฝากตัวกับนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ
มีอะไรติชมได้ รอคำแนะนำจากทุกๆ คนนะ
ขอบคุณค่ะ




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ทุกการสนับสนุนจะเป็นแรงกำลังใจให้นักเขียนทุกคนมีแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายเรื่องต่อไป เอรินขอบคุณทุกยอดวิว ยอดคอมเม้น และนักอ่านทุกๆ ท่านขอบคุณจากหัวใจนักเขียนตัวน้อย"

เอริณ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


ไอก๊ากกนี่มันคือไย?
โดย Anonymous | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha