ภรรยา(ว่าจ้าง)

โดย: เอริณ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 13 : บทที่ 13 (50%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


บทที่ 13 ไข้ใจ(?)



ถ้าแก้วกัลยาช็อก รู้ใช่ไหมว่าทุกคนจะโดนอะไร?”

น้ำเสียงเย็นยะเยือกที่ได้ยินทำเอาจีซูต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ บอร์ดี้การ์ดหนุ่มมองใบหน้าของเพื่อนร่วมชะตาชีวิตทั้งสามอย่างเห็นใจ นี่พวกเขากำลังยืนอยู่ปากเหวด้วยกันแล้วใช่ไหม T^T


ใบหน้าเคร่งเครียดและวิตกกังวลของเจ้านายทำให้เขาอดคิดไม่ได้ว่า


พาล! บอร์ดี้การ์ดหนุ่มคิดในใจ


ถ้าจะมีคนผิดสักคนเขาว่าเจ้านายนั่นแหละผิดอยู่คนเดียว100%เพราะเรื่องสัญญามหาภัยเมื่อเช้าไม่ใช่หรอที่ทำให้ นายหญิง ต้องร้องไห้ฟูมฟายจนป่วยขนาดนี้ ตัวเองผิดแล้วยังจะมาคาดโทษคนอื่นอีก บอร์ดี้การ์ดหนุ่มปรามาสเจ้านายในใจเงียบๆด้วยความรู้สึกกลัวลึกๆ นี่ถ้าเจ้านายของเขาได้ยินความคิดของเขาขึ้นมา หางานใหม่คงไม่ใช่แค่ความคิดแต่คงได้กระทำจริงๆแน่


จีซู!”

เสียงเรียกชื่อของตัวเองทำให้จีซูแทบจะหัวใจวาย บอร์ดี้การ์ดหนุ่มเดินเร็วๆเข้าไปหาเจ้านายทันที ช้าอีกสักวินาทีเขาคงได้หางานใหม่ในวันพรุ่งนี้แน่!


คะ ครับ


ไปเตรียมรถฉันจะพาแก้วกัลยาไปโรงพยาบาล!”


สิ้นสุดคำสั่งบอร์ดี้การ์ดหนุ่มโค้งเล็กน้อยก่อนจะพุ่งตัวออกจากห้องทันที ขาคู่ยาวก้าวฉับฉับตรงไปยังโรงจอดรถ ในใจเองก็รู้สึกกังวลไม่ต่างจากคนอื่นๆ ในบ้าน ไข้สูงถึง 42 องศามีโอกาสที่แก้วกัลยาจะช็อกได้ทุกเมื่อ ส่วนสาเหตุการป่วยของเธอเขาคิดว่าคงมาจากการที่ร่างกายบอบบางปรับสภาพกับอากาศหนาวเย็นที่เกาหลีไม่ทันประกอบกับเหตุการณ์ที่ทำร้ายจิตใจของเธอเมื่อเช้า ร่างกายจึงอ่อนแอและทรุดหนัก


เห้อ ต้นเหตุก็ตัวเองแท้ๆ ยังจะมาโวยวายพาลพาโลลงกับคนอื่นอีกบอร์ดี้การ์ดหนุ่มเอ่ยเบาๆ ขณะเปิดประตูรถยนต์คันหรูคู่ใจ

 


คยองซูตัดสินใจพาแก้วกัลยามาที่โรงพยาบาลเอกชนที่แพงที่สุดในเกาหลี ชายหนุ่มร้อนรนและวุ่นวายใจอย่างไม่เคยเป็น อาการของคนตัวเล็กน่าเป็นห่วงมาก ใบหน้าที่ซีดอยู่แล้วซีดลงทุกขณะ

ยิ่งนานหัวใจของเขายิ่งแทบจะหยุดเต้น เขากำลังรู้สึกว่าตัวเองร้อนใจและมันแทบจะลุกเป็นไฟเมื่อร่างเล็กถูกเข็นเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ชายหนุ่มที่เคยนิ่งเฉยกำลังเดินวนไปเวียนมาด้านหน้าอย่างหนูติดจั่น ความกังวล ความห่วงใย และความหวาดกลัวผสมปนเปกันจนวุ่นวายไปหมด เขาไม่เคยเป็นแบบนี้ ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยรู้สึกเป็นห่วงใครขนาดนี้ยกเว้นเพียงแค่มารดาที่จากไปเท่านั้น


จีซูและซึงโฮยืนดูอาการกระสับกระส่ายคล้ายจะเป็นบ้าของเจ้านายตัวเองอยู่ห่างๆ สองลูกน้องคนสนิทถอนหายใจออกมาพร้อมกันก่อนจะมองสบตากันอย่างสื่อความหมาย เจ้านายของเขาดูจะร้อนรนกระวนกระวายใจมากผิดปกติ ความจริงพวกเขาก็เป็นห่วงคนตัวเล็กที่ถูกเข็นเข้าไปในห้องฉุกเฉินเหมือนกันแต่เวลานี้แก้วกัลยาถึงมือหมอแล้วและที่นี่เป็นโรงพยาบาลเอกชนที่ดีที่สุดแพงที่สุดในโซลและที่สำคัญมีเครื่องมือทุกอย่างครบครันหมอก็เก่งมากที่สุดอีกด้วย ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงอีกแล้ว ยิ่งคนที่อุ้มร่างเล็กลงจากรถเข้ามาในโรงบาลคือรองประธานบริษัทคิมคอปอเรชั่นและหุ้นส่วนคนสำคัญของโรงพยาบาลด้วยแล้วมีหรือที่หมอและพยาบาลของที่นี่จะกล้าปล่อยให้เธอเป็นอะไรไปแม้แต่ปลายเส้นผม


คยองซูเดินไปเดินมาด้วยความร้อนรนเป็นเวลาเกือบสามชั่วโมงกว่าที่หมอที่ดูแลอาการของแก้วกัลยาจะเดินออกมาพร้อมกับที่บุรุษพยาบาลก็เข็นเตียงคนไข้ที่มีคนตัวเล็กของเขานอนเหยียดกายด้วยใบหน้าซีดเซียวแต่ดีขึ้นบ้างอยู่ออกมา ชายหนุ่มพุ่งตัวเข้าไปหาร่างของเธอทันทีโดยไม่ลังเล ยิ่งเห็นใบหน้าซีดเซียวของเธอหัวใจของเขาก็เจ็บแปลบขึ้นมา เขาเริ่มรู้สึกกลัวและมันเป็นครั้งที่แรกที่เขากลัว กลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไป


เป็นยังไงบ้างหมอคยองซูถามเสียงเข้ม


เอ่อ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วครับ ตอนนี้ไข้ลดลงแล้ว ภาวะแทรกซ้อนอื่นๆก็ไม่มีครับ หมอฉีดยาให้ไปแล้วเธอคงจะหลับถึงเช้า

หมอชราเจ้าของไข้ที่ดูแลอาการของแก้วกัลยาละลำละลักตอบด้วยความรู้สึกหวาดๆเพราะรู้ดีว่าผู้ชายตรงหน้าคือใครและเขามีอิทธิพลแค่ไหนในเกาหลี


คยองซูผ่อนลมหายใจออกมาอย่างหมดห่วง ชายหนุ่มตวัดสายตาไปยังลูกน้องคนสนิททั้งสองที่อยู่ไม่ไกลก่อนจะออกคำสั่งเสียงเข้ม


ฉันต้องการพาแก้วกัลยากลับไปพักที่บ้านปลายเสียงตวัดหางตามามองหมอและพยาบาลอย่างออกคำสั่งเช่นกัน


เขาต้องการพาแก้วกัลยากลับไปนอนพักที่บ้านเพราะชายหนุ่มไม่ต้องการให้เธอห่างสายตาเขาแม้พียงเสี่ยววินาที เขารู้สึกกังวลหากต้องปล่อยให้เธอนอนอยู่ที่นี่คนเดียวถึงจะมีคนของเขาเฝ้าหรือตัวเขาเฝ้าแต่มันก็ไม่เหมือนกับอยู่ที่บ้านเพราะที่นั่นมีคนของเขาอยู่เต็มบ้าน เธอจะปลอดภัยเขาเชื่อแบบนั้น


คะ ครับ

จีซูและซึงโฮรับคำก่อนจะพยักหน้าให้หมอและพยาบาลเพื่อรีบทำตามคำสั่งของเจ้านายโดยเร็ว ไม่เช่นนั้นหุ้น 23% ของโรงพยาบาลจะหายไปพร้อมหน้าที่การงานของทุกคน เมื่อได้ยินคำสั่งของเจ้าของหุ้น 23% ของโรงพยาบาลทั้งหมอและพยาบาลต่างเร่งรีบทำตามทันที ถ้าช้าแม้สักวินาทีอาจหมายถึงหน้าที่การงานของพวกเขาอาจจะหายไปพร้อมเวลาได้ทุกเมื่อ

 


ไม่นานรถฉุกเฉินของโรงพยาบาลก็มาจอดเทียบที่หน้าบ้านก่อนที่ร่างของคนตัวเล็กที่นอนหลับตาพริ้มจะถูกพากลับมายังห้องนอนใหญ่ของเจ้าของบ้าน คยองซูรู้สึกอุ่นใจขึ้นเมื่อได้เห็นคนตัวเล็กนอนหลับอยู่บนเตียงของเขา และหลังจากทำงานที่ได้รับมอบหมายทุกคนต่างถูกไล่ให้ออกไปจากห้องทันทีไม่เว้นแม้กระทั่งแม่บ้านที่เขาสั่งให้นอนค้างที่นี่เพื่อที่พรุ่งนี้เช้าจะได้มีคนคอยดูแลคนตัวเล็กของเขาในตอนที่เขาต้องออกไปทำงาน


ทำไมนะ

เขาถามตัวเองเสียงเบาก่อนจะนั่งลงเบาๆที่ข้างเตียง มือหนาสัมผัสไปที่เส้นผมดกดำของคนนอนหลับอย่างเบามือ หัวใจของเต้นรัวขึ้นมาเมื่อสัมผัสร่างกายของเธอ ใบหน้าซีดเซียวเริ่มมีสีเลือดขึ้นมาบ้างแล้ว


แค่เธอเป็นไข้ ทำไมฉันถึงต้องเป็นห่วงขนาดนี้ เป็นห่วงหรอ?

คยองซูยังคงถามคำถามที่ไม่รู้คำตอบกับตัวเอง ชายหนุ่มครุ่นคิดถึงความรู้สึกเมื่อทราบข่าวอาการป่วยของเธอจากลูกน้อง วินาทีนั้นหัวใจของเขากระตุกวูบ ความเจ็บแปลบแล่นมาที่กลางอกราวกับถูกเข็มนับร้อยทิ่มลงมาพร้อมกัน ทุกครั้งที่ขาของเขาก้าวออกจากห้องความกลัวจะถาโถมเข้าใส่หัวใจของเขาทันที

กลัว เขากลัวว่าจะสูญเสียเธอไปเช่นอดีตที่เขาต้องสูญเสีย มารดา


ฉันขอโทษ

น้ำเสียงอ่อนโยนเอ่ยขึ้นพร้อมริมฝีปากหนาที่ค่อยๆ จุมพิตขอโทษจากหัวใจไปที่หน้าผากมนที่ชื้นเหงื่อของคนป่วย นานแล้วที่เขาไม่รู้สึกว่าตัวเองมีใครแบบนี้ แม้จะแค่ไม่กี่วันที่ได้อยู่ใกล้ชิดเธอ ถึงจะไม่เคยพุดคุยกันดีๆเลยสักครั้งแต่เขาก็สัมผัสได้ว่าแก้วกัลยานั้นเป็นคนจิตใจดี เธออ่อนโยน อ่อนหวาน และมีความเมตตา ใบหน้าสวยหวานไม่เท่าจิตใจที่แสนดีของเธอ


ใบหน้า! คยองซูถอนหายใจเบาๆเมื่อเริ่มกลัวว่าหากหญิงสาวรับรู้ว่าที่เขาเลือกเธอเพราะใบหน้าและดวงตาของเธอที่ละหม้ายคล้ายมารดาของเขาขึ้นมา เธอจะรู้สึกเช่นไร เขารู้ว่าตัวเองนั้นไม่ดี ไม่สิ เขามันเลวเลยต่างหากที่พรากเธอมาจากคนรัก

เขามันคนเห็นแก่ตัว เขารู้ดี และเขาก็รู้ดีว่าเธอเกลียดเขามากแค่ไหน แต่ถ้าต้องปล่อยเธอหลุดมือไปเขาก็คิดว่าตัวเองคงรู้สึกไม่ดีไปตลอดชีวิตแน่ๆ


หนึ่งปี! สัญญาที่เขาเคยให้กับเธอไว้ที่เมืองไทยคือหนึ่งปี ดังนั้นปีเดียวเท่านั้นเขามีเวลาแค่ปีเดียวที่จะได้อยู่กับเธอ


ฉันยอมเสียเงินมากมายเพื่อซื้อเธอมา เวลาแค่ปีเดียวมันไม่พอสำหรับคนเห็นแก่ตัวและโลภมากอย่างฉันหรอกแก้วกัลยา

น้ำเสียงที่แข็งขึงขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แสดงถึงความคิดด้านมืดของเขาได้เป็นอย่างดี เสียเงินมากกว่านี้เขาก็เสียได้แต่เขาจะไม่จ่ายอะไรถ้าตัวเองไม่รู้ว่าจะมีกำไรหรือไม่เพราะฉะนั้นเขาต้องเก็บกำเอาผลกำไรจาก เธอ ให้ได้มากที่สุด และกำไรของภรรยาจ้างก็คงไม่มีอะไรมากไปกว่าทายาทของคิมคอปอเรชั่น!


นับตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป ฉันจะเก็บผลกำไรคืนจากเธอแล้วนะแก้วกัลยา


ชายหนุ่มดึงผ้าห่มคลุมร่างเล็กก่อนจะลูบไล้เรือนผมดกดำของเธออีกครั้ง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์แปรเปลี่ยนเป็นอบอุ่นเพียงชั่วครู่ก่อนจะเลือนหายไป เขาไม่ใช่คนดีออกจะมากกว่าเลวเสียด้วยซ้ำเพราะฉะนั้นเขาไม่มีทางปล่อยเธอคืนให้ใครไปแน่นอน ต่อให้ใครต่อใครตราหน้าว่าเขาเลว ชั่ว หรือหน้าด้าน เขาก็น้อมรับและยินดีรับคำชมพวกนั้นด้วยความเต็มใจ!

 


สามวันผ่านไป

แก้วกัลยาเริ่มมีอาการดีขึ้นหญิงสาวเริ่มทานอาหารได้และไม่มีไข้กลางดึกอีกแล้ว ตลอดสามวันที่ผ่านคยองซูไม่เป็นอันทำงานจนในที่สุดเขาก็ไม่ไปทำงาน เขาเฝ้าไข้เธอทุกคืนเพราะสองวันแรกแก้วกัลยามักจะมีอาการไข้ขึ้นสูงกลางดึก เขาจึงต้องคอยเช็ดตัวและดูแลเธอ ถึงจะเอาใจใส่และห่วงใยแค่ไหนแต่เพราะทิฐิและคำว่า คิมคยองซู ค้ำคออยู่เขาจึงไม่ยอมให้ใครบอกเธอว่าเขาเฝ้าไข้เธอทุกคืน


แค่กๆ


คุณผู้หญิงอยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมค่ะแม่บ้านโกเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นว่าคุณผู้หญิงของเธออาการดีขึ้นและเช้านี้เธอทานอาหารได้มากขึ้นหลายเท่า


มะ…/ฉันสั่งอาหารเที่ยงไว้ให้เธอแล้ว

เสียงเรียบนิ่งของเขาดังแทรกขัดคำตอบของเธอ และแม่บ้านก็โค้งให้เขาแล้วเดินถอยหลังทิ้งเธอไว้กับเขาอีกแล้ว มันเป็นแบบนี้ทุกครั้งเมื่อเขาเข้ามาให้ห้อง เธอมักจะถูกคนอื่นๆ ในบ้าน ทิ้งให้ต้องเผชิญหน้ากับเขาตามลำพังเสมอ แม้จะรู้ดีว่ามันคือคำสั่งของเขาแต่เธอก็อดน้อยใจไม่ได้ที่แม้กระทั้งจีซูยังทิ้งเธอไว้กับเขาอีกคน


ดีขึ้นแล้วใช่ไหม

คยองซูเอ่ยถามเสียงเรียบพลางเดินตรงมาหาคนตัวเล็กที่นอนเอนตัวพิงหัวเตียงอยู่ แก้วกัลยาไม่ได้ตอบอะไร หญิงสาวเลือกจะเอนตัวนอนลงแล้วหันหลังให้เขาแทน เธอทำแบบนี้ทุกครั้งเช่นกันเมื่อเขาเข้ามาหาหรือแม้กระทั่งตอนที่เขาคุยด้วย โกรธ ไม่สิ เธอเกลียดเขา แค่ต้องเห็นใบหน้าเรียบนิ่งแสนเย็นชาของเขาเธอก็กลืนข้าวไม่ลง


เห้อ

คยองซูถอนหายใจออกมาเมื่อคนตัวเล็กหมางเมินใส่เขาอีกแล้ว ชายหนุ่มมองแผ่นหลังบางที่กำลังสั่นไหวเพราะอาการไอของเธอแล้วทอดถอนหายใจอีกครั้ง เธอเป็นแบบนี้มาตั้งแต่รู้สึกตัว ทุกครั้งที่เขาเข้ามาหา มาเยี่ยม หรือแม้กระทั่งเข้ามาเปลี่ยนเสื้อผ้าเธอก็มักจะหันหลังให้ หันหน้าหนี หลบสายตา หรือแกล้งหลับไปเลย ชายหนุ่มรู้ตัวดีว่าทำไมเธอถึงทำแบบนี้


ฉันถามเธออยู่นะแก้วกัลยา

คยองซูเอ่ยเสียงเข้มขึ้นก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินไปนั่งที่ข้างเตียงของตัวเองที่ไม่ได้สัมผัสมาแล้วหลายวันเพราะตั้งแต่คนตัวเล็กป่วยเขาก็ต้องจำใจแยกห้องนอนกับเธอ ทั้งกลัวตัวเองจะติดไข้และกลัวจะพาเชื้อโรคไปติดเธอจนเป็นไข้หนักไปกว่าเดิม เขาอดทนและทนอดคิดถึงร่างเล็กและอ้อมกอดของเธอมาหลายคืนแล้ว คืนนี้แหละแม่กวางน้อยตัวดีหนีเขาไม่พ้นแน่


แก้วกัลยา

แก้วกัลยาหดคอหนีก่อนจะรีบหลับตาลงทันทีเมื่อรู้สึกถึงมืออุ่นของเขาที่กำลังสัมผัสไหล่ หญิงสาวหลบหน้า หลบตา และหลบเลี่ยงการเผชิญหน้ากับเขามาได้หลายวันแล้วและเธอจะหาวิธีหลบเลี่ยงให้ตัวเองปลอดภัยไปแบบนี้เรื่อยๆ คยองซูชักมือกลับก่อนที่ชายหนุ่มจะลุกขึ้นแล้วหันหลังเดินออกจากห้องไป เขาไม่ได้หนี และไม่ได้ยอมแพ้แต่เขาแค่จะให้โอกาสแม่ตัวดีเตรียมตัวเตรียมใจรับบทลงโทษจากเขาในคืนนี้เท่านั้นเอง โทษของเธอคือการที่กล้าหลบหน้าหมางเมินใส่เขาแบบนี้มีสถานเดียว!


คยองซูเดินกลับออกมาจากห้องนอน ชายหนุ่มเดินไปยังห้องรับแขกเพื่อคุยเรื่องสำคัญกับลูกน้อง


เรื่องสำคัญที่เกี่ยวข้องกับเธอ แก้วกัลยา...











มีรีดเดอร์หลายท่านที่สงสัยว่าตกลงใครชอบนางเอกของเราบ้าง
ไรจะสปอยให้ฟังว่า แก้วกัลยาคือผู้หญิงโลกสวย
นางอาจดูอ่อนแอแต่ความจริงแล้วนางเข้มแข็งมากกว่าที่เราคิดค่ะ

ภายนอกดูอ่อนหวาน อ่อนแอและเปาะบาง
แต่ข้างในนางเข้มแข็งมากกว่าพระเองเสียอีกค่ะ

มันจึงไม่แปลกที่จะมีผู้ชายให้ความสนใจในตัวนาง

แต่... ต้องมาลุ้นกันนะคะว่าใครกันแน่ที่จะเป็นเจ้าของหัวใจนางอย่างแอท้จริง
แหะๆ สปอยไว้แล้วเผ่นดีกว่า 555



ไรท์ขอฝากเนื้อฝากตัวกับนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ
มีอะไรติชมได้ รอคำแนะนำจากทุกๆ คนนะ
ขอบคุณค่ะ




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ทุกการสนับสนุนจะเป็นแรงกำลังใจให้นักเขียนทุกคนมีแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายเรื่องต่อไป เอรินขอบคุณทุกยอดวิว ยอดคอมเม้น และนักอ่านทุกๆ ท่านขอบคุณจากหัวใจนักเขียนตัวน้อย"

เอริณ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


ใครก็ได้ .ได้หมดถ้าสดชื้น
โดย Anonymous | 1 year, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สงสารดอกแก้ว
โดย Anonymous | 1 year, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
คนที่จะเป็นคู่นางเอก ก็อิพระเอกใจร้ายนั้นแหละ 555
โดย Anonymous | 2 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เอกค้ะ
โดย Anonymous | 2 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha