พญามรผลาญรัก

โดย: วรดร/กัญนิชา



ตอนที่ 5 : บทที่4.โทษทัณฑ์ที่เธอไม่ได้สร้าง แต่กลับต้องรับ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่4.โทษทัณฑ์ที่เธอไม่ได้สร้าง แต่กลับต้องรับ

 

 

ต้นข้าวนั่งหน้าซีด เธอมองซองสีขาวตรงหน้าด้วยสายตาตัดพ้อ!! ซองอัญเชิญเธอออกจากงาน คำสั่งตรงจากผู้บริหารสูงสุด เขากำจัดเธอทิ้ง...เพียงเพราะความไม่พอใจ

“พี่ไม่รู้จะพูดไงนะข้าว เบื้องบนเขาสั่งลงมาแบบนี้ ข้าวเอาซองนี่ไปยื่นที่ฝ่ายบุคคลนะ รับเงินเดือนล่วงหน้า3 เดือน แล้วรีบไปหางานใหม่ทำซะ”

หัวหน้าของเธอเปรยบอกด้วยเสียงอ่อนๆ เขาเองก็ทำอะไรไม่ได้ เมื่อเป็นคำสั่งตรง!! จากผู้บริหารระดับสูง

“ไปทำอิท่าไหนกันห่ะ ทำไมคุณนนเธอถึงฟันธงข้าวแบบนี้ล่ะ”

ชื่อของ ‘เขา’ ทำให้ต้นข้าวขยับมุมปากยกยิ้มแบบหยันๆ

เป็นเขาอีกแล้วสิที่บีบเธอให้จนแต้ม เขาทำร้ายครอบครัวเธอมากเกินไปแล้ว เขาบีบให้เธอจนตรอก...และครั้งนี้ ต้นข้าวฮึดสู้

“คนใจแคบน่ะค่ะพี่ ข้าวคงเดินไปเหยียบตาปลาเขาเข้า เลยเต้น”

“รู้จักกันมาก่อนเหรอ...ไปทำอะไรให้เขาล่ะ ถึงซวย”

เพราะคำพูดของต้นข้าว ส่อถึงความสนิทสนม และการที่ผู้บริหารระดับสูงยื่นความจำนงแบบนี้มาให้ มันน่าจะเป็นเรื่องส่วนตัว

“เรื่องมันนานมาแล้วนะพี่ ข้าวไม่คิดว่า ‘เขา’ จะผูกใจเจ็บ” หญิงสาวเก็บของใช้ส่วนตัวลงกล่องกระดาษ เมื่อเขาไล่เธอก็ไม่มีหน้าอยู่ แต่ก่อนไป...เธอขอเอาคืนเล็กๆ ผู้ชายคนนั้นจะได้รู้...คนจนก็มีศักดิ์ศรี...เขาเหยียบย่ำเธอเกินไป ทั้งที่เธอไม่มีความผิด

“มีอะไรให้ช่วยก็บอกพี่นะ...ยกเว้นเรื่องเดียว”

น้ำใจจากเพื่อนมีให้กันเสมอ แต่หากเกี่ยวกับเงินในกระเป๋า ก็คงต้องละไว้ก่อน...

“จ้ะพี่ หากข้าวต้องการความช่วยเหลือ...ข้าวจะนึกถึง”

หลังจากเก็บของส่วนตัวลงกล่องกระดาษจนหมด ต้นข้าวยกมือไหว้ลาเพื่อนร่วมงานทุกคน ทุกคนสงสัย? แต่ไม่มีใครกล้าปริปากถาม เมื่อคนมีอำนาจเป็นคนบัญชาการ ใครล่ะจะกล้าคัดค้าน

เธอเดินออกจากห้องทำงานแสนสุข มันกลายเป็นอดีตสำหรับเธอนับแต่นี้ แต่...เธอไม่คิดจะจากไปอย่างจำนน เพราะทางที่เธอกำลังเดินไป หาใช่ห้องการเงินเพื่อรับเงินจ้างออก เป้าหมายของต้นข้าวสูงกว่านั้น เมื่อเธอกำลังจะไปหาเขา...นนทัช โชคพิพัฒเกียรติ!!

“เข้าไม่ได้นะคะคุณ ท่านกำลังประชุม”

ต้นข้าวเดินหน้าตูม ผ่านหน้าโต๊ะเลขานุการส่วนตัวของชายหนุ่ม เธอผลักประตูห้องเขาให้เปิด และเสียงทัดทานของเลขานุการคนสวยก็ดังขึ้น

แต่ไม่ทัน!!

เพราะหญิงสาวเดินเข้าไปด้านในเสียแล้ว เธอสะดุดกึก!! มีคนมากกว่าที่เธอคิด...ภายในห้องทำงานของเขา มีคนอื่นรวมอยู่ด้วย และสายตาตำหนิ ทอดมองมาที่เธอเป็นจุดเดียว!!

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ มือเธอกำก้นกล่องแน่น

“ขอโทษค่ะท่าน ดิฉันห้ามแล้ว...แต่”

เสียงอ่อนน้อมจากคนด้านข้าง หล่อนกล่าวขอโทษ และยอมรับผิด

“ไม่เป็นไรหรอกสมร ผู้หญิงไร้มารยาทคนนี้ คงมีเรื่องด่วน...กับฉัน!!”

นนทัชพูดเสียงเรียบ เขากระตุกยิ้มหยัน เลิกปลายคิ้วขึ้นอย่างต้องการท้าทาย มดปลวกอย่างต้นข้าว จะทำอะไรเขาได้!!


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha