ราคะนางร้าย (จบบริบูรณ์)

โดย: กนกรส มาศอุไร



ตอนที่ 7 : Ep4/2 : แรกพบ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป




  ตอน...แรกพบ2

นิยายภาคต่อจากรักในบ่วงแค้น

รักในบ่วงแค้น
มาศอุไร
www.mebmarket.com
การถูกหักหลังนำพาเธอให้เป็นเหยื่อสำหรับแก้แค้น...โดยตีตรา กักขังเธอไว้ด้วย ราคะ!อันเร้าร้อน*********************************************“แต่ฉันเหนื่อยแล้วนะคุณฉัตร กรุณาปล่อยฉันกลับไปพักบ้างสิ ฉันชักจะทนไม่ไหวแล้วนะคะ นี่คุณไปตายอดตายอยากมาจากไหนนักหนา ถึงได้บ้าพลังขนาดนี้...” “เป็นนางบำเรอของฉันเธอต้องอดทน เพราะฉันมันเซ็กส์จัด อึด ทน แล้วก็นานด้วย จำใส่สมองเธอไว้ซะตาลหวาน”



 ชายหนุ่มผู้มีหน้าตาหล่อเหลา ใบหน้าเหลียมเข้มตรงปลายคางบุ๋มเข้ากับโครงหน้าคมคาย ยิ่งส่งเสริมทำให้เขาดูดีมีเสน่ห์ น่ามองมากยิ่งขึ้น พนักงานสาวทั้งหลายในบริษัท ต่างส่งสายตายั่วยวน หมายตาอยากกลายเป็นคนรักของท่านประธานหนุ่มหล่อแทบทั้งนั้น ต่างพากันมองตามร่างสูงสง่ากันจนตาปรอยทุกครั้ง ยามเขาเดินเข้าบริษัทมา

    และหนึ่งในนั้น รวมถึงเลขาสาวสวย อย่างมายาวี ซึ่งมีดีกรีการศึกษาไม่เบา เพราะเธอนั้นจบการศึกษามาจากประเทศอังกฤษ และเพิ่งเข้ามารับตำแหน่งงานเป็นเลขาของท่านประธานหนุ่ม พร้อมๆ กับที่รบิล ที่ได้เลื่อนตำแหน่งอย่างเป็นทางการเช่นกัน

    มายาวีมีศักดิ์เป็นพี่สาวแท้ๆ ของโมนา แต่ทว่าคนละมารดา เจ้าหล่อนจึงมีความสนิทคุ้นเคยกับรบิลในฐานะพี่สาวของคู่หมั้น ซึ่งเคยเข้านอกออกในบ้านของแต่ละฝ่ายจนเป็นเรื่องปกติ

    รบิลเองนั้นชอบใจไม่น้อยทีเดียว เมื่อได้ร่วมงานกับน้องสาวคนเก่ง อย่างมายาวี อย่างน้อยก็พอรู้จักนิสัยใจคอกันมานาน

    และอาจด้วยใบหน้าสวยคม แถมด้วยบุคลิกคล่องแคล้วปราดเปรียว เลยทำให้เธอถูกจับตามองถึงความสัมพันธ์กับรบิลอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อเสียงร่ำลือ ต่างพูดลับหลังจนเข้าหูของเธอในวันหนึ่ง พนักงานต่างคิดไปกันเองว่า เธอกับ    รบิลไม่ได้เป็นแค่ประธานบริษัทกับเลขาสาวเท่านั้น แต่ทว่าทั้งคู่นั้นเป็นคนรักกันมากกว่า

    ข่าวลือทำนองนี้ นับเป็นข่าวดีสำหรับมายาวี ถ้าใครอยากจะคิดเห็นว่าเธอเป็นคนรักของรบิล เธอรู้สึกชอบใจและพร้อมน้อมรับ จึงไม่มีเหตุผลใดต้องออกโรงมาปฏิเสธแก้ข่าวลือเหล่านี้เลยนี่นา

    ใครอยากจะคิดแบบนั้นก็คิดไป ในเมื่อสักวันหนึ่ง เธอเองนั้นต้องแยกชิงตำแหน่งคนรักของรบิลจากยัยน้องสาวนอกคอกนั้นกลับมาเป็นของตนอยู่วันยังค่ำ จะช้าจะเร็ว สักวันหนึ่งชายหนุ่มต้องตกเป็นของเธออยู่แล้วนั่นเอง

    เธอจึงไม่ต้องเสียเวลาลุกขึ้นมาแก้ข่าวให้เปลืองน้ำลาย ปล่อยให้ลือกันไปแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เธอเองก็อยากจะรู้ ถ้าข่าวลือนี้เกิดลอยเข้าหู คุณแม่เลี้ยงผู้แสนดีของเธอเข้า เจ้าหล่อนจะเต้นเป็นผีเข้าเหมือนกับทุกครั้งหรือไม่...

    เพียงแค่คิดมันก็ทำให้เธอรู้สึกฟินอย่างบอกไม่ถูกแล้วสินะ...

อาจเพราะคนส่วนน้อยในบริษัทนี้ยังไม่รู้เรื่องการหมั้นหมาย ระหว่างน้องสาวของเธอกับชายหนุ่ม มันเป็นเรื่องที่เคยทำให้เธอเจ็บปวดหัวใจ จนต้องบินหนีไปเรียนต่อยังต่างประเทศนานนับหลายปี

ด้วยคำยืนยันจากปากของรบิลเอง เขารักโมนา ไม่ใช่เธอ...

เมยาวีฉวยเอาซองสีทองเข้มติดมือ หลังจากเธอเติมเครื่องสำอางจนดูสวยสะพรั่ง เป้าหมายเธอคือชายหนุ่มในห้องตรงหน้าของเธอนั่นเอง...

“พี่เอ็มคะ เย็นนี้เลิกงานแล้วเราขับรถเลยไปรับโมนาที่มหาวิทยาลัย แล้วเลยไปทานมื้อเย็นต่อที่ร้านอาหารด้วยกันเลยดีไหมคะ...” มายาวีเยี่ยมหน้าผ่านประตูห้องทำงานของท่านประธานหนุ่มเข้าไป หลังจากเธอส่งสัญญาณขออนุญาตเจ้าของห้อง แล้วเขาตอบอนุญาตด้วยน้ำเสียงทุ้ม

รบิลเงยหน้าขึ้นจากแฟ้มเอกสาร เขากำลังศึกษาเกี่ยวกับวิวัตกรรมตัวใหม่ ด้วยความสนใจส่วนตัว และเมื่อร่างระหงผลักบานประตูเดินเข้ามา ด้วยใบหน้ายิ้มพราย ชายหนุ่มเลยอดยิ้มตอบรับกลับไปด้วยไม่ได้ เขารักเมยาวีไม่ต่างจากน้องสาว แต่ทว่าเธอกับไม่คิดกับเขาเป็นเพียงพี่ชาย เขาเลยจำเป็นต้องทำร้ายจิตใจบอบบางของเจ้าหล่อน เพราะไม่อยากให้ความหวังใดทั้งสิ้น โดยการยืนยันคำรัก คำที่มันออกมาจากหัวใจที่แท้จริงของเขา

เขารักโมนา และไม่คิดจะเปลี่ยนใจไปรักใครที่ไม่ใช่ผู้หญิงคนนี้...

“ก็ดีเหมือนกันครับ วันนั้นโมนาติดทำรายงาน พี่เลยไปรับเก้อ” รบิลบอกพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น

มายาวีเลิกคิ้วสวยพรางเดินนวยนาดมานั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม เธอรู้สึกคันปากอยากเผาน้องสาวตนเองให้ไหม้เกรียม จะเผาให้ดำเป็นตอตะโกเลยคอยดู ถ้าหากรบิลจะยอมเปิดหูรับฟังคำเธอสักครั้ง เขาอาจหูตาสว่างขึ้นมาได้บ้าง

ก็คนอย่างยัยโมนานี่นะ จะติดทำรายงานจนไม่ยอมออกมาพบพี่รบิล ถ้าบอกว่ากำลังติดพันเอากับผู้ชายอยู่บนห้องเรียน มันถึงจะน่าเชื่อถือมากกว่าเป็นไหนๆ

มายาวีปัดความคิดในด้านร้ายต่อน้องสาวคนละแม่ทิ้ง ป่วยการจะบอกความจริงในข้อนี้กับคนหน้ามืดตาบอดอย่างรบิล เอาไว้สักวันที่บุญของยัยนั่นหมดลงเมื่อไหร่ วันนั้นเธอจะเปิดโปงให้หมดทุกเรื่อง แล้วพี่รบิลของเธอจะต้องได้เห็นธาตุแท้ในตัวตนของน้องสาวเธออย่างแท้จริง และวันนั้นมันจะเป็นวันแห่งชัยชนะของเธอแน่นอน...

“ส่วนนี้การ์ดเชิญไปงานประมูลเครื่องเพชรของคุณหญิงป้ารุจีคะ”

มายาวีวางการ์ดสีทองเข้มไว้ตรงหน้าประธานหนุ่มรูปงาม ดวงตาที่ผ่านการตกแต่งสวยจัด แอบชำเลืองมองด้วยความหลงใหล รบิลเปิดอ่านข้อมูลคร่าวๆ ใบหน้าหล่อเข้มดูวิตกกังวลเล็กน้อย พอดีกับที่มายาวีจับสังเกตได้ เธอจึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

“มีอะไรหรือเปล่าคะพี่เอ็ม”

“คุณป้ารุจีคนนี้ ใช่คนที่เป็นเพื่อนสนิทของทั้งคุณแม่ของพี่กับคุณแม่น้องเมด้วยหรือเปล่าครับ” เมยาวีพยักหน้า

“ใช่ค่ะ...คนที่เคยพาตัวลูกสาวมาแนะนำให้พี่เอ็มได้รู้จัก”

“น้องเมทราบเรื่องนี้ด้วยหรือครับ” ชายหนุ่มถามขึ้น

“เอ่อ...ยัยโมนาเคยเล่าให้ฟังน่ะค่ะ” เล่าไปพร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะในความโง่บรมของชายหนุ่ม

โมนาบอกว่ารบิลนั้นน่าเบื่อ เป็นผู้ชายไร้เสน่ห์สำหรับตนเอง แต่ไม่คิดจะยกเขาให้เธอ เพราะไม่อยากเห็นเธอสมหวัง นี่ละนิสัยของแม่น้องสาวตัวแสบ นิสัยเลวไม่ต่างจากแม่ของมัน ต่อหน้าแอ๊บแบ๊วใสสื่อ ทำตัวเรียบร้อย อ่อนหวาน ทว่าพอลับหลังนั้น ทั้งแรด ร่าน ยิ่งกว่าโสเภณีราคาต่ำเสียอีก...

มายาวีกำมือบนตักตนเองแน่น เธอเป็นเดือดทุกครั้งยามนึกถึงเรื่องนี้

เพราะนอกจากรบิลนั้นจะมั่นคงในรักที่ยกให้โมนาจนหมดทั้งหัวใจ เขายังไม่เคยให้ความสนใจผู้หญิงคนไหน ไม่แม้จะส่งสายตาเจ้าชู้เหมือนผู้ชายทั่วไป มักทำกันสักครั้ง เขาเพียบพร้อมทุกอย่าง ทั้งฐานะ ชื่อเสียง การงาน แถมนิสัยนั้นดีแสนดีอีกต่างหาก เป็นชายหนุ่มในฝันของบรรดาหญิงสาวครึ่งประเทศต่างหลงใหล อยากได้เขามาเป็นสามีและพ่อของลูกในอนาคต

และแน่นอน เธอเองก็ไม่ต่างกัน อยากได้เขามาครอบครองไว้ข้างกาย...

มายาวีนึกอิจฉาโมนา เธอรู้ดีว่าแม่น้องสาวตัวแสบ ไม่ได้มีใจให้รบิลมากมายอะไรนัก แต่เท่าที่ยอมหมั้นหมายด้วยนั้น คงคิดจะกีดกัน ไม่ยอมให้เธอได้สมหวังมากกว่า

โมนาเป็นเด็กขี้อิจฉา เพราะตั้งแต่เล็กจนโต เธอทั้งเก่งและสวยกว่ามาก น้องสาวเธอเลยไม่พอใจ พอได้รู้ว่าเธอแอบชอบพี่รบิล โมนาจึงแกล้งทำตัวเป็นเด็กสาวอ่อนแอ ชอบคลอเคลีย เข้าหารบิลจนในที่สุดแม่น้องสาวก็ได้หัวใจชายหนุ่มที่เธอแอบรักไปครอบครองแทน

“งานนี้สำคัญไหมครับน้องเม คือว่าพี่ไม่ค่อยถนัดออกงานประเภทนี้เลย”

“สำคัญอยู่นะคะ ถ้าพี่เอ็มไม่ว่าอะไร ให้เมไปเป็นเพื่อนก็ได้นะคะ” หญิงสาวรีบเสนอตัว แอบหวังอยากควงเขาไปโชว์ตัวในงานเลี้ยงระดับไฮโซ คงมีนักข่าวมาร่วมงานสำคัญนี้กันเยอะมาก เธอจะถือโอกาสงามนี้กระพือข่าว ทำเหมือนเป็นการเปิดตัวคู่รักกลายๆ

อยากจะรู้นัก ไอ้การได้เป็นคู่หมั้นที่รับรู้กันภายในครอบครัว รึจะอาจหาญมาสู้การสนิทสนมกันต่อหน้าสาธารณะชนอย่างเธอได้

“ก็ดีเหมือนกันนะ พี่จะได้มีเพื่อนคุย กลัวไปเด๋อๆ ด๋าๆ อายคนในงานเขาเปล่าๆ ” รบิลพูดติดตลกโดยไม่ทันเห็นสายตาสมหวังของพี่สาวคนรัก มายาวีอยากจะกรี๊ดเสียงดัง ไม่คิดว่ารบิลจะตอบตกลง ยอมให้เธอควงไปงานเลี้ยงง่ายดายเพียงนี้

“ถ้างั้นเย็นนี้เจอกันที่ร้านอาหาร...นะคะ พี่เอ็มขับรถไปรับยัยโมนาก่อน ส่วนเมจะขับรถออกไปรอที่ร้านอาหารนั้นเลย จะได้ไม่เสียเวลาขับรถตามกันไปตามกันมา”

“อย่างนั้นก็ดีเหมือนกันนะ” รบิลเห็นด้วย

ทั้งสองนั่งพูดคุยกันสักพัก มายาวีจึงขอตัวกลับออกไปทำงานต่อ ในใจนั้นแอบสมหวังกับเรื่องงานเลี้ยง และเย็นนี้เธอมีแผนการบางอย่างสำหรับมอบให้น้องสาวตัวแสบ คราวนี้ละ พี่รบิลจะได้ตาสว่างขึ้นมาบ้าง ผู้หญิงใสซื่อ ทำตัวบริสุทธิ์ผุดผ่อง แท้จริงนั้นเน่าเหม็นยิ่งกว่าซากศพเสียอีก...



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha