ราคะร้ายซ่อนรัก ซีรีส์ชุด บ่วงรักบ่วงสวาท [จบแล้ว]:

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ตอนที่ 9 : ตอนที่ 5


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 5

            ภายในห้องพักคอนโดที่คู่ขาคนสวยซื้อเอาไว้เป็นที่หาความสุขกัน แต่เจ้าของคอนโดคนสวยไม่มาหลายวันแล้ว ทำเอาหนุ่มใหญ่รู้สึกหงุดหงิดใจเป็นที่สุด วันนี้เลยโทรตามหลายรอบแต่คู่ขาคนสวยก็ยังไม่มา คนรอเลยได้แต่นั่งดื่มเหล้าระหว่างรอให้คู่ขาคนสวยมาหา แต่ดื่มจนหมดขวดธัญสินีก็ยังไม่มาหาตน

คิดจะทิ้งกันง่ายๆ หรือไง หนุ่มใหญ่พึมพำอย่างหงุดหงิด ก่อนตัดสินโทรหาอีกรอบ แต่โทรอยู่นานกว่าคู่ขาคนสวยก็ไม่รับ ในขณะที่ธัญสินีก็ถูกผู้เป็นป้าขอร้องให้มาเป็นเพื่อนร่วมรับประทานอาหารค่ำกับเพื่อนที่เดินทางมาจากต่างประเทศนั่งทำหน้าหงุดหงิดเพราะโทรศัพท์

“ยัยนี มีอะไรหรือเปล่า” พรรณฤดีเอ่ยถามหลานสาวอย่างสงสัยเมื่อเห็นสีหน้าของหลานสาว

“ไม่มีอะไรค่ะคุณป้า แต่นีขอตัวไปห้องน้ำสักครู่นะคะ” บอกกล่าวจบแล้วเธอก็เดินออกมาแล้วตรงไปยังห้องน้ำ ก่อนจะเปิดกระเป๋าหยิบโทรศัพท์ออกมารับสายจากคู่ขา “คุณภูสิทธิ์! คุณจะโทรมาทำไมนักหนา ฉันบอกแล้วไงว่าค่ำนี้ฉันมีธุระ”

“แต่ผมต้องการให้คุณมาหาผม เดี๋ยวนี้!” ภูสิทธิ์ออกคำสั่ง

            “อย่ามาออกคำสั่งกับฉัน คุณภูสิทธิ์”

            “แต่ผมคิดถึงคุณมาก คุณรีบกลับมาหาผมเถอะนะยอดรักของผัว ผัวคิดถึงจนใจจะขาดแล้ว” ภูสิทธิ์ลดน้ำเสียงลงผิดกับเมื่อครู่ลิบลับ

            “ฉันยังไปไม่ได้ คุณป้าท่านยังไม่ยอมให้ฉันกลับ คุณรอหน่อยแล้วกัน”

            “แต่ผมต้องการให้คุณกลับมาหาตอนนี้นะยอดรัก”

            “คุณภูสิทธิ์ ถ้าคุณยังไม่เลิกบังคับฉัน ฉันจะไม่ไปหาคุณอีก”

            “คุณพูดแบบนี้ได้ยัง ผมเป็นผัวคุณนะ”

            “เราเป็นแค่คู่นอนกันเท่านั้น”

            “แต่...

            ธัญสินีกดวางสายก่อนที่ฝ่ายชายจะพูดอะไร จากที่อารมณ์ดีๆ เพราะได้พูดคุยกับลูกชายของป้าเครือวัลย์ แต่ตอนนี้เธอรู้สึกหงุดหงิดมาก ก่อนจะส่องกระจกดูหน้าตาตัวเอง พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วเดินออกจากห้องน้ำ แต่เพราะก้มหน้าก้มตาเดินเลยไม่รู้ว่าตอนนี้ลูกชายของป้าเครือวัลย์มาดักรอหน้าห้องน้ำ

            “คุณเจฟฟ์!” ธัญสินีตกใจเมื่อเดินออกมาแล้วเจอหนุ่มลูกครึ่งหน้าตาหล่อเหลาขวางทางอยู่

            “ครับ ผมเอง”

            “คุณมาทำอะไรคะ”

            “คุณป้าพรรณฤดีให้ผมมาตามคุณครับ พอดีว่าท่านเห็นคุณหายไปนานก็เลยเป็นห่วง ผมก็ห่วงคุณนะครับ” พูดจบหนุ่มลูกครึ่งก็ยิ้มให้กับสาวสวย

            “ฉันไม่ได้เป็นอะไรค่ะ แล้วที่ฉันหายมานาน เพราะคุยโทรศัพท์กับเพื่อน”

            “เพื่อนผู้หญิงหรือผู้ชายครับ”

            “ผู้ชายค่ะ”

            “คุณนีมีเพื่อนผู้ชายเยอะเหรอครับ”

            “ก็ไม่เยอะหรอกค่ะ ว่าแต่ที่คุณถามฉันแบบนี้ เพราะหึงเหรอคะ” ธัญสินีพูดแหย่

            “แล้วคุณนีอนุญาตให้ผมหึงคุณหรือเปล่าครับ”

            “อืม...ถ้าฉันอนุญาตล่ะ”

            “ผมหึงนะครับ”

            “เราเพิ่งเจอกันเองนะคะจะมาหึงหวงกันทำไม” พูดจบธัญสินีก็หัวเราะเบาๆ

            “เพิ่งเจอก็หึงได้ครับ แต่ผมว่าเรากลับไปหาผู้ใหญ่กันเถอะครับ เดี๋ยวท่านจะรอนาน” เจฟฟ์ หรือ ทรงชัย แฟรนราโก ลูกชายสุดรักของเครือวัลย์ ที่คนเป็นแม่ตั้งใจพาลูกชายมาพักผ่อนร่างกายและหัวใจ หลังลูกชายเลิกรากับภรรยาที่รักกันมานานหลายปีแต่พอแต่งงานกันได้ปีเดียวก็เลิกกัน เพราะฝ่ายหญิงมีชายคนใหม่ คนเป็นแม่ก็เลยหวังจะให้ลูกชายมาสานสัมพันธ์กับลูกสาวของเพื่อนรัก ที่ก็ถอนหมั้นจากคู่หมั้นหนุ่มมาสักพัก

            “ฤดี เธอดูนั่นสิ ลูกชายฉันกับหลานสาวของเธอดูจะเข้ากันได้ดีทีเดียว” เครือวัลย์สะกิดบอกเพื่อน ก่อนที่ทั้งสองจะยิ้มมีความสุข ไม่เสียแรงจริงๆ ที่นัดให้มาพบปะกัน

            “คุณป้ายิ้มอะไรคะ” ธัญสินีที่เห็นป้าตนยิ้มเลยเอ่ยถาม

            “ก็เห็นเราดูมีความสุข ป้าก็ต้องยิ้มสิ”

            “เหรอค่ะ” ธัญสินีแก้เก้อด้วยการหยิบน้ำส้มมาดื่ม ส่วนเจฟฟ์ก็หันมาขออนุญาตพาหลานสาวของป้าพรรณฤดีไปเที่ยว

            “แล้วจะไปไหนกันล่ะ”

            “ก็ไปนั่งฟังเพลงกันครับ”

            “แล้วเราอยากไปหรือเปล่าล่ะยัยนี” พรรณฤดีหันมาถามหลานสาว

            “ไปก็ได้ค่ะ” ธัญสินีตอบตกลง เพราะเธอก็เบื่อที่จะต้องไปเจอภูสิทธิ์เช่นกัน

            “ถ้างั้นป้าก็อนุญาตให้ไป แต่ป้าฝากพ่อเจฟฟ์ดูแลหลานสาวของป้าด้วยนะ อย่าให้หนุ่มๆ ที่ไหนมาวอแว” จบคำของพรรณฤดี ทุกคนก็หันเราะกัน ก่อนที่สองหนุ่มสาวจะขอแยกตัวออกไปที่ผับ ที่งานนี้ธัญสินีขอเป็นคนเลือก โดยตลอดค่ำคืนที่อยู่กับเจฟฟ์ ธัญสินีรู้สึกหัวใจของตนเองกระชุ่มกระช่วยขึ้นมาอีกครั้ง

            “ดื่มอีกนะครับ”

            “คุณจะมอมเหล้าฉันเหรอคะ”

            “แล้วคุณนียอมหรือเปล่าครับ”

            “แล้วคุณเจฟฟ์อยากให้นียอมหรือไม่ยอมล่ะ” จบคำของสองหนุ่มสาวก็ส่งสายตากันให้กันและกัน ก่อนจะยกแก้วขึ้นดื่ม จากนั้นก็พากันกลับโดยที่ธัญสินีก็ขอให้เจฟฟ์ไปส่งที่คอนโดที่ใหม่ของเธอ ที่เธอเพิ่งซื้อไว้ หลังจากที่เก่ามันไกลเกินไปและเบื่อที่ภูสิทธิ์มาขออาศัย ที่คงจะอยู่ถาวรแน่ๆ

            “ผมขอเข้าไปส่งคุณในห้องนะครับ” เมื่อพาสาวสวยมาถึงหน้าห้อง เจฟฟ์ หนุ่มลูกครึ่งก็เอ่ยปากขออนุญาตสาวสวย

            “ได้สิค่ะ นีอนุญาต” ธัญสินีเดินนำหนุ่มลูกครึ่งเข้าไปในห้อง แล้วก็ทิ้งตัวลงนอนที่โซฟา กระโปรงที่สั้นอยู่แล้วร่นขึ้นไปจนเกือบเห็นส่วนนั้นของหญิงสาว และภาพนั้นก็ยั่วอารมณ์หนุ่มลูกครึ่งที่ห่างเรื่องบนเตียงมานานถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ อยากกระโจนเข้าใส่หญิงสาว แต่ติดที่อีกฝ่ายเป็นหลานสาวเพื่อนรักของมารดา

            “คุณนีครับ”

            “ขา...คุณเจฟฟ์”

            “ผมว่าคุณ...คุณลุกขึ้นนั่งดีกว่าไหมครับ”

            “แต่นีอยากนอนมากกว่าค่ะ”

            “แต่ว่าผมนั่งดีกว่านะครับ”

            “ไม่เอาหรอกค่ะ นีอยากนอน คุณเจฟฟ์อยากนั่งก็นั่งไปนะคะ หรือถ้าคุณเจฟฟ์อยากนอนก็มานอนใกล้ๆ นีก็ได้ค่ะ” ธัญสินีลุกขึ้นนั่งแล้วปรับโซฟาให้เป็นที่นอน ภาพลุกนั่งนั่นทำให้หนุ่มลูกครึ่งจ้องตาเรียวขาสวยตาไม่กะพริบ “มาสิค่ะคุณเจฟฟ์” เสียงหวานเชิญชวน ก่อนจะล้มตัวลงไปนอนอีกครั้ง คราวนี้กระโปรงสั้น ร่นขึ้นไปจนเห็นเนินเนื้อที่ถูกห่อหุ้มด้วยกางเกงชั้นใน

            “คุณนี คุณทำให้ผมอดใจไม่ไหว” หนุ่มลูกครึ่งย้ายไปนั่งใกล้สาวสวย แล้วลูบไล้เรียวขาสวยๆ แผ่วเบา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha