รามสูรแพ้รัก (ซีรีส์ เจ้าหัวใจอสูร) จบบริบูรณ์

โดย: wipawa



ตอนที่ 1 : บทที่ 1 nc++


ตอนต่อไป

บทที่ 1

 

โรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง จังหวัดสิงห์บุรี

“คนไข้ต้องรักษาด้วย วิธีทำคีโมบำบัดนะครับ เป็นหนทางเดียวที่จะทำให้ คุณพิกุลมีชีวิตอยู่ต่อไปได้” นายแพทย์ที่รักษาอาการรายงาน

พรพิมลแทบล้มทั้งยืนเมื่อได้ยินดังนั้น ทำคีโมเหรอ? มันเท่าไหร่กัน เธอหมดเงินกับการรักษามารดาไปร่วมแสนแล้วนะ

ทำคีโมนี่ ครั้งละกี่บาทคะ?

น้ำเสียงอ่อนหวานเอ่ยถามคุณหมอด้วยท่าทาง เป็นกังวลที่สุดในชีวิต

ครั้งละหนึ่งหมื่นขึ้นไปครับ เนื่องจากอาการของคุณพิกุลค่อนข้างหนักมาก และคุณแม่ของคุณไม่มีอาการดีขึ้นเลยกับการรักษาครั้งนี้ ถ้าคุณอยากให้ท่านมีชีวิตอยู่กับคุณไปได้นานๆ คุณต้องให้ท่านทำคีโมบำบัดนะครับ” 

ครั้งละหมื่นขึ้นไปเหรอ? เธอจะหาเงินที่ไหนมารักษาแม่ ลำพังเงินเดือนของพนักงานชำระสิ้นค้าในห้างก็ร่วมหมื่นพอดี ซ้ำตอนนี้ก็มีเงินยังไม่ถึง 5 พันบาทเลย คงต้องหาทางทำอะไรสักอย่าง เพื่อที่จะสามารถเอาเงินมารักษามารดา

มีหนทางเดียวที่จะได้เงินก้อนนั้นมา ต้องเอาบ้านไปจำนองให้กับธนาคาร มันคือสิ่งที่เธอจะทำเพื่อแม่

แกจะทำอะไรน้ำผึ้ง!!

ณัฐวรา เพื่อนสาวคนสนิทของพรพิมล พอรู้ว่าแม่ของเพื่อนป่วยหนักรีบเดินทางมาเยี่ยมทันที

“ฉันจะเอาโฉนดบ้านไปจำนอง” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูเศร้าและเจ็บปวดเป็นที่สุด

จะบ้าเหรอ! บ้านนี้พ่อแม่แกสร้างมาเองกับมือ และน้าพิกุลก็รักบ้านนี้มาก อีกอย่างถ้าแม่แกหายดีแล้วจะไปอยู่ที่ไหนกัน” ถึงเพื่อนสาวจะบอกแบบนั้น แต่นี้เป็นหนทางสุดท้ายของพรพิมล

เอาอย่างนี้ไหมละ แกจำได้มั้ยว่าฉันเคยชวนไปทำงานด้วย เอาอย่างนี้นะ...แกไปเป็นพริตตี้กับฉัน ได้ทีครั้งละเกือบห้าพันขึ้นไปเชียวนะแก แล้วยิ่งแกสวยขนาดนี้ มีหวังได้ครั้งละเกือบหมื่นแน่นอน แกรับแค่สองงานก็มีเงินไปทำคีโมให้แม่แล้ว แค่นี้แกจะได้ไม่ต้องเอาโฉนดบ้านไปจำนอง...โอเคนะน้ำผึ้ง ถึงมันจะเป็นงานเปลืองตัวที่แกไม่ชอบ แต่มันก็สามารถทำให้แม่แกหายจากโรคร้ายได้นะ แกจะได้ใช้หนี้ที่ไปกู้มารักษาแม่ได้ด้วยไง”

หญิงสาวคิดหนัก แต่นี่มันคือหนทางสุดท้าย ยังไงเธอก็คงต้องเลือกเพื่อช่วยชีวิตมารดาของตนเอง

ก็ได้ ฉันพร้อมแล้ว ไปกันเถอะ ฉันต้องหาเงินไปช่วยชีวิตแม่และใช้หนี้ทั้งหมด”

ณัฐวรายิ้มร่า เมื่อสามารถช่วยเหลือเพื่อนได้

@@@@@@@

กรุงเทพมหานคร

อุ้ย...สวยแบบนี้ ไม่ต้องเป็นแล้วจ้ะ พริตตี้น่ะเป็น MC ไปเลย ได้งานละเป็นหมื่นเชียว”

จริงเหรอคะเจ้ ดีใจด้วยนะยัยน้ำผึ้ง” 

สองเพื่อนรักดีใจกันใหญ่ เจ๊ชมพู่ ผู้จัดการของโมเดลลิงพริตตี้ จัดตำแหน่ง MC ให้กับน้องใหม่อย่างน้ำผึ้งเลยทีเดียว เพราะพรพิมลเป็นคนผิวขาว ก้นงอน หน้าอกอวบอิ่ม ผิวสวย รูปร่างหน้าตาน่าฟัดมาก ถ้าให้เธอไปเป็นสาว MC รับรองว่าโมเดลลิ่งนี้ต้องมีคนจ้างไปงานต่างๆ เยอะ แน่ๆ

หลังจากที่เอ่ยขอบคุณเจ๊ชมพู่กันยกใหญ่ พรพิมลเริ่มไปฝึกเต้นและฝึกทำท่าทางยั่วยวนต่างๆ ตามที่พริตตี้รุ่นพี่ได้สอน

พรพิมลต้องทำให้ได้ ทำเพื่อช่วยชีวิตคุณแม่ หญิงสาวได้แต่ท่องอยู่ในใจ

เมื่อเปิดตัว MC สาวสวยอีกคนของโมเดลลิง พรพิมลมีงานเข้ามาเยอะมาก พวกหนุ่มเล็กหนุ่มใหญ่ต่างหลงใหลในรูปร่างของเธอ มีหลายครั้งที่ผู้ชายขอจ้างให้เธอไปบริการบนเตียง ด้วยการแนบจดหมายผ่านช่อดอกไม้สวยๆ มาบ้าง จ้างพริตตี้คนอื่นๆ ให้มาบอกว่าอยากเจอบ้าง แต่เธอก็ไม่เคยไปตามนัดที่พวกนั้นอยากจะคุยเป็นการส่วนตัวเลยสักครั้ง

หญิงสาวจะไม่มีวันไปตกนรกทั้งเป็นแบบนั้นแน่ ถึงจะต้องทำงานหนักอย่างไรก็ช่าง มันไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นมาเลย เธอมีเงินทำคีโมให้แม่ก็จริง แต่ต้องแบ่งเงินอีกส่วนหนึ่งไปใช้หนี้ห้าแสนบาทที่กู้ยืมมาเพื่อรักษาแม่

หญิงสาวต้องกลับไปเยี่ยมแม่สัปดาห์ละครั้ง ส่วนเงินค่ารักษา เธอโอนเข้าบัญชีป้าประนอม ญาติคนที่สองของเธอกับแม่ที่เหลืออยู่ การทำคีโมไม่ใช่หนทางเดียวที่จะทำให้มารดารอดพ้นจากความตาย เธอยังต้องใช้เงินอีกเยอะเพื่อจ่ายค่านู่นค่านี่ให้มารดา ในการรักษาโรคร้าย ไม่มีเงิน มันก็ไม่มีทางหายจริงๆ

@@@@@@@

คฤหาสน์รามา

อ๊ะ...โอว้ อ่าห์”

อ๊ะ...คุณรามขา กระแทกเข้ามาแรงๆ เลยค่ะ จะเสร็จแล้ว”

รามสูรกระแทกกระทั้นส่วนตามคำขอของสร้อยฟ้า หนึ่งในนางบำเรอแสนสวยของเขา

โอว้...อ๊ะ”

ชายหนุ่มถอดถอนแท่งร้อนออกมาจากจุดสานสัมพันธ์ เขากดหัวของหญิงสาวลงเพื่อให้ปากของเธอรับลาวาอุ่นร้อนของตนเอง

ฟ้ายังไม่เสร็จเลยนะคะ คุณราม”

สร้อยฟ้าพูดหลังจากที่ดูดดื่มน้ำรักหมด ใช่ว่าคนอย่าง รามสูร เฮนรี่ มอสโคว์ทัช จะสงสาร เขาเสร็จ ทุกอย่างก็จบ!!!

เธอไม่มีสิทธิ์ที่จะมาเรียกร้อง ไปซะ!

นางบำเรอสาวสวยเดินออกจากห้องทั้งน้ำตา เห็นอย่างนั้นแล้วชายหนุ่มร่างสูงใหญ่หาได้สนใจไม่ กับหยิบเสื้อคลุมมาใส่เตรียมชำระร่างกายที่เต็มไปด้วยเหงื่อ

ชายหนุ่มรูปหล่อ หน้าตาออกไปทางฝั่งยุโรปมากกว่าฝั่งไทย เพราะเป็นลูกครึ่ง ถึงแม้จะโหด โฉด เลว ทราม แค่ไหน แต่ความหล่อและเนื้อหอมของเขาสามารถสะกดให้ใครต่อใครหลายๆ คนหันมาตกหลุมรักได้ไม่ยาก

เมื่อหนึ่งสัปดาห์ที่แล้วเขาได้ไปงานมอเตอร์โชว์ของเพื่อน แม่สาว MC คนนั้นสวยมาก สวยเสียจนทำให้เขาเก็บมาพร่ำเพ้อเวลาช่วยตัวเอง ซึ่งการร่วมเพศกับสร้อยฟ้าเมื่อกี้ เขาก็เก็บเธอมาจินตนาการเช่นกัน ยังไงเขาจะเอาเธอมาอยู่ในฮาเร็มให้ได้ คอยดู!!!

แดเนียล ฉันต้องการประวัติของ MC ที่ชื่อน้ำผึ้งอย่างถี่ถ้วน ช่วยหามาให้ด้วย”

รอยยิ้มร้ายๆ ผลุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา คนอย่างรามสูรอยากได้อะไรต้องได้!

@@@@@@@

โรงพยาบาลสิงห์บุรี

ทุกวันอาทิตย์ หญิงสาวเดินทางมาเยี่ยมมารดาเช่นเคย เธอมองร่างที่ผอมแห้งที่นอนอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย พยาบาลบอกว่ามารดาของเธออาการดีขึ้นมากแล้ว

แต่ทำไมท่านถึงยังไม่ฟื้น คุณหมอให้คำตอบว่า เนื่องจากท่านเพิ่งจะรอดพ้นจากความตายมา ต้องฟื้นตัวยากเป็นธรรมดา คนเป็นลูกอย่างเธอจึงค่อยวางใจลง ถ้ามีเงินมากกว่านี้ สามารถพาแม่ไปอยู่ในที่สบายๆ ได้ ก็คงจะดี

น้องน้ำผึ้งจ๊ะ มีคนมาหา”

คุณพยาบาลเดินเข้ามาหาพรพิมลที่กำลังนั่งกุมมือมารดาอยู่

ใครกันจะมาหาเธอถึงที่นี่

หญิงสาวยอมเดินออกไป ตรงบริเวณที่คุณพยาบาลว่า มีคนมาขอพบ เธอผงะไปพักใหญ่ๆ เมื่อเห็นว่ามีชายหนุ่มรูปหล่อราวกับเทพบุตร ส่งยิ้มมาให้กับตนเอง เขาหล่อมากในความคิดของเธอ นี่ใช่ไหมคือคนที่คุณพยาบาลบอก

นั่งก่อนสิน้ำผึ้ง”

เขาคงไม่ใช่หนึ่งในชายหนุ่ม ที่อยากจะจ้างให้เธอไปปรนเปรอความใคร่ให้ใช่ไหม

คุณคือใครคะ” สาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแว่วหวาน

ฉันเป็นใครไม่สำคัญ มันสำคัญตรงที่ว่า ฉันสามารถพาแม่เธอย้ายเข้าไปรักษาในโรงพยาบาลดีๆ จ้างนายแพทย์ดังๆ ที่ชำนาญในการรักษาโรคมารักษาให้แม่เธอหายดีได้ ที่สำคัญฉันสามารถใช้หนี้ที่เธอไปก่อไว้ได้สบายเลยล่ะ“

คุณต้องการอะไร”

คำถามแรกที่ผลุดขึ้นในห้วงความคิด หลังจากที่รู้ว่า ผู้ชายคนนี้สามารถช่วยเธอและแม่ได้ เขาคงจะรวยล้นฟ้า อะไรที่สามารถช่วยชีวิตแม่ได้ ตอนนี้หญิงสาวยอมทุกอย่างบวกกับท่าทางของเขาที่เธอมองแวบแรกก็รู้ว่าคงเป็นคนรวย หญิงสาวจึงเชื่อว่าเขาคงช่วยเธอได้

เธอต้องมาเป็นนางบำเรอของฉัน นี่แหละคือสิ่งที่ฉันต้องการ เลือกเอาแล้วกัน แค่ลดศักดิ์ศรีมาเป็นที่ระบายความใคร่ แต่เธอจะได้ทุกอย่างที่ฉันกล่าวไปเมื่อกี้“

ข้อเสนอนี้ทำให้เธอต้องคิดหนักที่สุดในชีวิต ต้องไปเป็นนางบำเรอรองรับความต้องการทางเพศ ของผู้ชายตรงหน้า แลกกับชีวิตมารดาและหนี้ห้าแสน

ดูเหมือนเธอคงจะอึ้งอยู่ ถ้าได้คำตอบ โทรมาเบอร์นี้นะ นี่นามบัตรของฉัน คิดดูดีๆ แล้วกัน การเป็นนางบำเรอเพียงไม่นาน พอฉันเบื่อจะปล่อยเธอไปเอง แลกกับชีวิตทั้งชีวิตของแม่เธอกับหนี้สินห้าแสน ที่เธอจะไม่มีวันใช้หมด ทนเจ็บปวดแค่ไม่นานเธอก็จะได้ทุกอย่างกับ...”

ฉันตกลงค่ะ...” ยังไม่ทันที่เสือร้ายจะสาธยายจบ สิ่งที่เขาอยากได้ยินที่สุดก็ดังขึ้น

ดี งั้นวันนี้ฉันจะทำการส่งตัวแม่ของเธอไปที่กรุงเทพเลยก็แล้วกัน ส่วนหนี้ห้าแสน ฉันจะให้แดเนียล เลขาคนสนิทไปชำระให้เอง เอาตามนี้นะ ส่วนเธอมากับฉัน”

เธอทำดีที่สุดแล้วใช่ไหม เลือกเสียสละตัวเองเพื่อทดแทนคุณมารดา ตอนนี้ควรจะดีใจที่ช่วยแม่และใช้หนี้หมดสิ้นแล้ว ไม่ใช่เกรงกลัวกับคำว่านางบำเรอที่ผู้ชายรูปหล่อตรงหน้า ซึ่งไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาคือใคร เธอกำลังจะเป็นนางบำเรอของผู้ชายคนนี้ เพื่อแลกกับการช่วยชีวิตแม่ผู้ให้กำเนิด

เนื่องจากรามสูรกลัวลูกแกะที่เขาต้อนไว้ไม่เชื่อง จึงทำเรื่องย้ายโรงพยาบาลชำระค่ารักษาต่อหน้าเธอ พลางให้เลขาพาเธอไปใช้หนี้ด้วยตัวเอง เพื่อนางบำเรอชั้นเอกต้องลงทุนหน่อย ที่เขาเรียกนางบำเรอชั้นเอกเพราะผู้หญิงคนนี้ทำให้เขาเพ้อถึงตลอดเวลา ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นจนถึงตอนนี้ คราวนี้แหละจะปลดปล่อยความต้องการทั้งหมดใส่เธอ เอาให้มันสนุกสุดๆ ไปเลย

คนเห็นแก่ตัวก็คิดได้แค่สิ่งที่ตนเองกำลังจะได้ แต่คนที่ไม่เคยมีประสบการณ์และไม่เคยชอบในเรื่องแบบนี้ ก็คิดเพียงแต่ว่า ตนเองคงกำลังจะเข้าสู่การตกนรกทั้งเป็นในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า เธอไม่รู้หรอกว่าคนเป็นนางบำเรอเขารู้สึกยังไง เธอรู้แต่ว่าการที่ผู้ชายคนหนึ่งระบายความใคร่กับผู้หญิงคนหนึ่ง โดยปราศจากความรัก นั่นแหละที่เธอเรียกว่า ตกนรกทั้งเป็น

@@@@@@@

คฤหาสน์รามา ที่นี่ทั้งสวยทั้งใหญ่อย่างกับวัง จนทำให้เด็กบ้านนอกเข้ากรุงอย่างเธอตะลึงกับความอลังการไม่ได้ 

นางบำเรอทั้ง 4 ต่างพากันออกมาต้อนรับนายท่านด้วยสีหน้าหมองหม่น พวกเธอไม่ชอบหรอกงานที่เจ็บทั้งตัว เจ็บทั้งใจแบบนี้ ได้แต่หวังว่าสักวันคุณรามจะเบื่อและก็ปล่อยพวกเธอไป แต่มีหนึ่งสาวที่มักใหญ่ใฝ่สูง กำลังจ้องเขม่นนางบำเรอคนใหม่

สร้อยฟ้า เธอหวังจะเป็นคุณผู้หญิงของที่นี่ แต่มันเป็นความหวังที่โง่เขลานัก คนอย่างรามสูรไม่เคยคิดจะเอาสิ่งมีชีวิตที่ต่ำต้อย อย่างนางบำเรอมาเทิดทูนเป็นคุณผู้หญิงอยู่แล้ว ต่อให้ตกหลุมรัก เขาก็ไม่มีวันเอามาเทิดทูนเด็ดขาด ยังไงนางบำเรอก็คือนางบำเรอ

สมมุติว่าเขาตกหลุมรักนางบำเรอคนใดคนหนึ่ง เธอคนนั้นจะเป็นได้แค่เมียขี้ข้า ไม่มีวันได้ออกหน้าออกตาเหมือนกชกร ภรรยาคนเก่าผู้หญิงที่เขารักสุดหัวใจและก็จะไม่มีวันเลิกรัก  

พรพิมลรู้สึกไม่ค่อยดีนัก เมื่อรู้ตัวว่าถูกหนึ่งในนางบำเรอของคุณราม จ้องเขม่นอย่างนี้

รามสูรเองนั้นรู้ว่าสร้อยฟ้ากำลังแสดงความไม่พอใจที่มีต่อพรพิมลอย่างชัดเจน แต่ใครจะสนใจล่ะ เขามีหน้าที่ระบายความต้องการใส่พวกเธอ ไม่ได้มีหน้าที่มาสนใจใยดีความรู้สึกของคนพวกนี้  เพราะฉะนั้นจะตบจะตี อิจฉากันใครจะสน

คนใช้นำทางเธอไปยังห้องที่รามสูรได้จัดเตรียมไว้ ห้องนี้ใหญ่และสวยกว่าห้องนอนที่บ้านเธอเป็นไหนๆ อีกไม่นานคงต้องไปบำเรอของคนที่เธอไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อเหมือนที่ได้ตกลงกันไว้สินะ ยังไม่ทันที่จะคิดไม่ตก เสียงของคนใช้สาวที่พามาดังขึ้น

คุณรามเรียกคุณแล้วค่ะ ตามฉันมา”

ร่างสวยถึงกับใจหาย ได้เวลาสังเวยความใคร่ของรามสูรแล้วใช่มั้ย

@@@@@@

ห้องเริงรักห้องนี้เป็นดั่งสนามรบรัก เพราะชายหนุ่มชอบพานางบำเรอ และคู่นอนสาวสวยมาบำเรอที่นี่เป็นประจำ ไม่มีใครมีสิทธิ์เข้าห้องของเขาสักคน ถ้าไม่ได้รับอนุญาต 

รามสูรกำลังยืนหันหลังมองวิวสวยผ่านกระจกของห้อง เขาเตรียมพร้อมเต็มที่ที่จะเริงรักกับนางบำเรอคนใหม่

หยิบเสื้อผ้าที่อยู่บนเตียงไปใส่ซะ อ้อ...ถอดชุดชั้นในและกางเกงในออกให้หมด ฉันขี้เกียจถอดให้”

พรพิมลรีบทำตามคำสั่งของนายเหนือหัว มันคือชุดจีสตริงสีแดงเพลิง ที่ดูโป๊กว่าชุดที่เธอใส่ล้างรถมาก มันเปิดให้เห็นส่วนต่างๆ ของร่างกาย ไม่ว่าจะเป็นดงดอกไม้งาม ดอกบัวอวบอูมของเธอได้ชัดมาก เรียกว่าแต่งอย่างนี้ไม่ต่างจากแก้ผ้าเลยจะดีกว่า เธออายมากที่คิดว่าจะใส่ไปให้ผู้ชายคนนั้นดู แต่พอคิดว่าอีกไม่นานร่างกายของเธอมันก็ต้องไปเป็นของผู้ชายหน้าโหด ก็รีบเดินออกไปจากห้องน้ำ เพราะไม่ต้องการให้เขารอ

สวย สวยมาก เดิมขึ้นมาหาฉันเร็วๆ สิ แม่นางบำเรอตัวน้อย”

พูดด้วยน้ำเสียงตกตะลึงเป็นที่สุด ร่างขาวอวบอั๋น ประทุมถันชูช่อสีชมพูหวาน ดงดอกไม้งามที่อยู่ภายจีสตริงสีแดง ทุกออย่างในร่างกายเธอมันเด่นชัดมาก เท่ากับว่าจะใส่หรือไม่ใส่มันก็ไม่ได้แตกต่างอะไรกันเลย

ผู้หญิงคนนี้สวยยังกับนางฟ้า จนทำให้ใจกลางร่างของเขามันผงาดทั้งๆ ที่ยังไม่ได้รับการปนเปรอ แต่ถึงจะยังไง สำหรับคนเป็นโรคนิมโฟมาเนีย[1] ต่อให้ไม่มีอะไรมากระตุ้น พอเห็นร่างกายสวยงามของผู้หญิงเพียงเท่านี้ก็มีความปรารถนาแล้ว แต่ยังไม่มีใครที่ทำให้ลูกชายตัวน้อยที่มีขนาดไม่น้อยผงาดอย่างรวดเร็ว เพียงแค่เห็นของสวยๆ งามๆ ของคนตรงหน้า เขาทนไม่ไหวแล้ว ตั้งแต่เกิดมายังไม่มีใครสามารถกระตุ้นความอยากให้เขามากขนาดนี้มาก่อน

รามสูรดีดตัวขึ้นไปอุ้มร่างบางขึ้นมาบนเตียงอย่างรวดเร็ว หญิงสาวตกใจจนกรี๊ดเสียงหลงเมื่อเขาหุนหันเข้ามาเร็วเกินขาด ร่างบางนอนแน่นิ่งอยู่ด้านล่างอยากจะเบือนหน้าหนี สัมผัสหวามไหวที่เขากำลังป้อนให้ เธอไม่ชอบความรู้สึกที่มันเสียวกระสันแบบนี้เลย 

ชายหนุ่มไล้จมูกสูดดมความหอมของลำคอระหงอย่างรุนแรงและหื่นกระหาย พลางใช้มือหนาบีบอกอวบด้วยความรุนแรงและเร่าร้อนจนเจ้าตัวนั้นมีความรู้สึกว่าเจ็บมาก

เบาๆ หน่อยสิคะ” ร่างอวบอัดร้องขอความอ่อนโยนจากเขา

เธอเป็นแค่นางบำเรอไม่มีสิทธิ์มาร้องขอ”

ตอกย้ำเธอให้รู้สึกตกต่ำอีกครั้ง จริงสิงานของเธอคือรองรับความเจ็บปวดของผู้ชายคนนี้ เธอไม่มีสิทธิ์บ่นว่าเจ็บ

โอ๊ย...”

ร้องแบบนี้แหละสาวน้อย ฉันชอบ ร้องดังๆ เลย”

มือหนาทั้งสองข้างบีบดึงอกสวยด้วยความรุนแรง ส่วนปากก็บดจูบปากสวยหวานอย่างหิวกระหาย

โอ้ว...หวานหอมไปหมด นางบำเรอของฉัน”

รามสูรพร่ำเพ้อเหมือนคนเสียสติ กลิ่นกายหอมๆ ผิวสวยๆ ทำให้แทบคลั่ง ให้ตายสิ ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีใครคนไหน ทำให้เขาละเมอเพ้อพบเวลาทำเรื่องแบบนี้เลย เขาบีบขย้ำทรวงอกอย่างรุนแรง เสียงร้องด้วยความปวดร้าว น้ำตาของความเจ็บเจียนตายมันไม่ได้ทำให้เขาสงสารเลยแม้แต่น้อย กลับทำให้คนที่มีความต้องการทางเพศสูงยิ่งชอบใจเข้าไปใหญ่

เขาเป็นผู้ป่วยโรคนิมโฟมาเนีย ปัจจุบันนี้ยังไม่มีท่าว่าจะมียาอะไรที่สามารถรักษาโรคนี้ให้หายขาดได้เลย

ชายหนุ่มทานยาและร่วมเพศกับผู้หญิงคนอื่นมากหน้าหลายตาแทบทุกวัน และคิดว่ามันคือการบำบัดอย่างหนึ่งสำหรับเขา

เธอเคยเอากับผู้ชายคนอื่นมาก่อนรึเปล่า”

คนหยาบคายถามในขณะที่กำลังจ้องมองกลีบกุหลาบงาม มันสวยมาก สวยเสียจนเขาอยากจะใช้ลิ้นปรนเปรอ จากนั้นใช้มือใหญ่จับขาสวยถ่างออกจากกัน

ในขณะที่ตากำลังจ้องอยู่กับดอกไม้สวย ตอนนี้ตามร่างที่บอบบางของเธอมันดูยับเยินและน่าสงสารมาก จีสตริงที่สวมมาโดนนายเหนือหัวฉีกขาดหมด ปากแดงบวมเจ่อจากพิษจูบที่แสนรุนแรง ตามเนื้อตามตัวโดยเฉพาะอกอวบมีรอยดูดดึงที่แสนจะรุนแรงจนเขียวช้ำ

หญิงสาวไม่ได้ตอบอะไร แต่ส่ายหน้าทั้งน้ำตามันเป็นสัญญาณได้ดีว่าเธอไม่เคย ชายหนุ่มยังไม่ค่อยจะปักใจเชื่อเท่าไรนัก

เขาแหวกกลีบบางทั้งสองข้างอก กลีบสีชมพูหวานอยู่ภายในมันสวยมาก สวยเหมือนกับว่าไม่เคยมีผู้ใดเข้ามา ยอดเกสรสีชมพูหวานดอกไม้งามอวบหอมมันทำให้เขาแทบคลั่ง 

ทนไม่ไหวแล้ว ขอลงลิ้นหน่อยก็แล้วกัน’ ชายหนุ่มฉีกจีสตริงตัวสวยออก

“อ้า...อื้อ อ๊า”

พรพิมลครางทั้งน้ำตา เมื่อเขาใช้ปากกับส่วนนั้นของเธอโดยไม่คิดรังเกียจ ลิ้นหน้ารัวไปที่เม็ดเกสรรัวๆ จมูกโด่งคมดอมดมดอกไม้หอม พร้อมทั้งถูไถกับยอดเกสรรัวๆ ทั้งหอมทั้งหวาน

เขาชอบเหลือเกินแม่นางบำเรอคนนี้ทำให้เขาหลงไปกับร่างกายของหล่อนเสียจนโงหัวไม่ขึ้น หอมนุ่มเย้ายวนไปหมด จนทำให้เขาลืมผู้หญิงทุกคนที่เคยร่วมรักด้วย

วันนี้ฉันจะเอาเธอยันเช้าเลย คนสวย”

รามสูรทนไม่ไหวอีกต่อไป ชายหนุ่มจับขาอีกข้างหนึ่งของเธอพาดที่เอวพร้อมทั้งจับขาอีกข้างหนึ่งถ่างออก

โอ๊ย...กรี๊ดเจ็บๆ “

อ่า...แน่น โอ้ว ดีเหลือเกิน แม่งเอ๊ย แน่นเชี้ยๆ เลย”

คำอุทานที่มันดูหยาบคาย แต่ทว่าเขาพูดจากความรู้สึกจริงๆ ดีเหลือเกิน ไม่ใช่ไม่เคยร่วมเพศกับสาวพรหมจรรย์มาก่อน แต่หญิงสาวทำให้เขาเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ ดอกไม้งามตอดรัดลำแก่นใหญ่อย่างรุนแรง ร่างกายเธอมันช่างฟิตเหลือเกิน ฟิตซะจนเขาอยากจะอยู่ในนี้นานๆ

อ๊า...อือๆๆ”

ด้วยความที่ทั้งเสียวทั้งเจ็บ ทำให้เกิดเสียงครางและเสียงร้องไห้ไปตามๆ กัน เขากระแทกกระทั้นแรงขึ้นเรื่อยๆ อย่างไม่มีท่าทีลดละกำลังลงเลย

อ่าห์ ฟิต โอ้ แน่นชิบหาย เสียวดุ้นเหลือเกิน”

ร่างกายของเธอบอบช้ำเพราะโดนใช้งานอย่างหนักหน่วง แต่มีหรือที่คนใจร้ายจะเห็นใจ ยิ่งเห็นเธอเจ็บเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งชอบ ยิ่งเวลาเห็นเธอเจ็บร้องไห้ขอความเมตตาจากเขา มันยิ่งทำให้เขาสะใจมากที่สุด

รามสูรไม่รู้สึกสงสารร่างกายบริสุทธิ์ผุดผาดนี่สักนิด สำหรับเขาเธอมันสุดยอด คือสวรรค์ชั้นดี เขารู้สึกอิ่มเมื่อร่วมรักกับผู้หญิงคนนี้ สาบานได้เลยว่าตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีใครทำให้เขาสุขสมขนาดนี้มาก่อน

โอ้ว...อ่าห์ ซี๊ด ท่านี้เสียวสุดๆ”

ชายหนุ่มสอดผสานร่างกายกับเธอด้วยท่าลิงอุ้มแตง โดยที่จับเธอหันไปหน้ากระจก เป็นภาพสะท้อนที่เห็นแล้วมันทำให้ม้าคึกอย่างเขายิ่งฮึกเหิม

ส่วนหญิงสาวนั้นมีความรู้สึกทั้งเจ็บทั้งเสียวไปพร้อมๆ กัน เธออายมากเมื่อเห็นช่วงล่างของตนเองกำลังสอดผสานอยู่กับเขา หญิงสาวได้แต่หลับตา เพราะทนเห็นภาพตนเองโดนย่ำยีอย่างหนักหน่วงไม่ได้

ซี๊ด...ดูสิร่องของเธอกำลังโดนฉันกระแทกอยู่ ชอบมั้ยล่ะ”

คำพูดหยาบคายพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า แสดงถึงมีความสุขเป็นที่สุด สาบานได้เลย ถ้าทำอย่างนี้กับเธอทุกวัน นางบำเรอคนอื่นจะต้องตกกระป๋องแน่ ในเมื่อเธอทำให้เขารู้สึกดีขนาดนี้เห็นทีคงไม่จำเป็นที่จะต้องเก็บนางบำเรอคนอื่นไว้ที่นี่แล้ว

@@@@@@

หลายชั่วโมงแล้วที่เขาเล่นสนุกกับร่างบางอย่างไม่ลดละภาระกำลังลดเลย พอเสพสมไปถึงชั้นฟ้า กับกระแทกท่อนลำขนาดใหญ่เข้าไปอีกที

หมดหน้าที่ของเธอแล้ว กลับที่ของเธอไปซะ ไว้ถ้าฉันอยากแล้วจะส่งคนไปเรียก” ไล่โดยที่ไม่จำเป็นต้องสนใจความรู้สึกของหญิงสาว หลังจากปล่อยน้ำรักใส่เธอจนหมดจดแทบจะทุกหยด

นางบำเรอตัวน้อยลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าทั้งน้ำตา เจ็บไปหมดทั้งตัว บอบช้ำที่สุดในชีวิต เธอเดินไม่ไหวแทบคลานไปหน้าประตูเลยทีเดียว น้ำตาของพรพิมลไหลออกเป็นทาง ทั้งบนเตียงและพื้นห้องเต็มไปด้วยน้ำกามของทั้งคู่ รามสูรสุขแสนสุข แต่อีกคนแสนจะเจ็บปวดที่ไม่ได้รับการทะนุถนอม

หญิงสาวเดินออกมาจากห้องนั้นด้วยท่าทางอิดโรย นี่ใช่ไหมที่เรียกว่าจุดตกต่ำที่สุดในชีวิต เธอกำลังเผชิญอยู่กับมัน

คนใช้ของคฤหาสน์ที่กำลังทำความสะอาดอยู่ เห็นท่าทางทรุดโทรมของนางบำเรอคนใหม่ที่เดินเกาะกำแพงทำท่าจะล้ม เลยเข้าไปประคองไว้เพื่อจะเดินไปส่งถึงห้อง

เธอไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่มีท่าทางหน้าสงสารแบบนี้ นางบำเรอแทบทุกคนที่เคยร่วมรักกับคุณรามต่างมีสภาพแบบนี้กันหมด แต่ที่ดูหนักและน่าสงสารที่สุดก็คือผู้หญิงคนสวยคนนี้



โรคนิมโฟมาเนีย (Nymphomania) ตัวตนที่แท้จริงของโรคขาดผู้ชายไม่ได้ ใช่จะเกิดได้แค่เฉพาะผู้หญิง แม้แต่ผู้ชายก็เกิดได้ไม่เว้น กับปัญหาเบื้องหลังที่อยู่ลึกลงไปมากกว่าคำว่าแรงปรารถนาทางกาย

ข้อมูลจาก http://health.kapook.com/view56794.html


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha