14. ร่านสวาทซาตานร้าย ซีรี่ส์ เสน่หาซาตาน II

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 7 : EP.7


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เขารีบถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก  จนไม่เหลือสักชิ้น  แล้วจึงหันไปถอดชุดนักศึกษาของเธอออกบ้าง  ตอนนี้เรือนร่างงามที่เขาปรารถนามาตลอด  ปรากฎอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

หน้าอกของเธอใหญ่กว่าที่เขาคาดไว้มาก  ไหนจะกุหลาบงามด้านล่างอีก  มันช่างเย้ายวนตาเขาไปเสียทุกส่วน

“สายไหมจ๋า  ทำไมถึงได้สวยขนาดนี้นะ  สวยไปหมดทั้งตัวเลย  สายไหมเป็นของพี่นะครับ”  เขาพูดเสียงกระเส่า  แววตาของเธอยิ่งเซ็กซี่และเต็มไปด้วยความต้องการ 

“ค่ะ  สายไหมจะเป็นของพี่”  เธอพลิกตัวขึ้น  พรมจูบไปทั่วแผงอกกว้างนั้น  ตอนนี้เธอกลายเป็นนางแมวยั่วสวาทไปแล้ว  ในใจมีเพียงความต้องการเขาเท่านั้น 

เขายิ้มอย่างพอใจ  เมื่อทุกสัมผัสของเธอเต็มไปด้วยความกระหายอยากในรสสวาท เธอจูบไปทั่วกายแกร่ง  เลื่อนลงมายังท่อนเอ็นด้านล่าง  แล้วใช้ปากดูดงับมันทั้งๆ  ที่ไม่เคยทำมาก่อนในชีวิต  แต่ตอนนี้ฤทธิ์ยาทำให้เธอควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว

เขามองอาวุธคู่ใจที่โดนเธอครอบครอง  นี่เธอคงทำมาเยอะสิท่า  ถึงได้ช่ำชองขนาดนี้  ที่แท้ก็เคย  หึ...แล้วมาทำเป็นดุใส่เขา  ดีล่ะ  เขาจะได้ไม่ต้องรู้สึกผิดที่จะทำอะไรๆ  กับเธอ  เขาคิดไม่ผิดจริงๆ  เธอก็ไม่ได้ต่างกับนักศึกษาทั่วไปที่เขาเคยคั่ว  แรกๆ  ก็ทำเป็นไม่เคย ที่แท้ก็โดนกันมาหมดแล้ว

“อ่า...  สายไหม  อย่าดูดแรงนักสิจ๊ะ  เบาๆ หน่อย  น้องชายพี่ช้ำหมดแล้วนะ”  เขาครางเสียงกระเส่า  เมื่อเธอดูดกลืนท่อนเอ็นของเขาอย่างเมามัน

แล้วเขาทนไม่ไหวอีกต่อไป  คนเจ้าเล่ห์พลิกตัวเธอให้นอนหงาย  พร้อมกับจับท่อนเอ็นนั้นถูไถไปที่ร่องสวาท  แต่ว่า...ทำไมมันถึง...ปิดสนิท  เหมือนกับไม่เคยได้ใช้งานมาก่อน  อย่าบอกนะว่า  เธอยังบริสุทธิ์อยู่  แล้วนี่  เขาทำอะไรลงไปกันล่ะ

“พี่แอนโธนี่ขา... ทำให้สายไหมหน่อยสิคะ  สายไหมจะตายอยู่แล้ว” เธอดิ้นเร่าๆ  ด้วยฤทธิ์ยา  เขาชั่งใจอยู่สักพัก  คิดว่ามันอาจจะแค่ดูใหม่เท่านั้น  จึงตัดสินใจยัดท่อนเอ็นเข้าไปทีละนิด  และตอนนี้เอง  เขาก็มั่นใจแล้วว่า  เธอไม่เคยร่วมรักมาก่อนจริงๆ

“กรี๊ด...  เจ็บ  ฮือๆๆๆๆ  ทำไมเจ็บขนาดนี้”  แม้ฤทธิ์ยาจะทำให้เธอต้องการในรสสวาท  แต่ร่างกายของเธอมันกลับปฏิเสธ  เขาตกใจมาก  นี่เขา...ทำบ้าอะไรลงไปกันเนี่ย  เขากำลังจะข่มขืนเธองั้นเหรอ

เขาถอนท่อนเอ็นที่มันเข้าไปไม่ถึงไหนออกมา  แล้วรีบกอดเธอเอาไว้แทน  ความรู้สึกผิดมากมายแล่นเข้ามาในใจ  นี่เขาเลวได้ถึงขนาดนี้ได้ยังไงกัน  เขากำลังจะทำลายชีวิตของผู้หญิงบริสุทธิ์คนหนึ่ง  เพียงเพราะความอยากเอาชนะบ้าๆ  นั่นเท่านั้น

“สายไหม  พี่ขอโทษนะ  พี่ขอโทษ”  เขาพยายามจับมือของเธอที่คอยลูบไล้แผงอกกว้างอยู่ตลอดเวลา 

“พี่แอนโธนี่  สายไหมต้องการพี่  ต้องการพี่” เธอพร่ำบอกเขาอยู่อย่างนั้น  อยากจะร่วมรักกับเขาให้ได้อีกครั้ง  แต่เขารู้ว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นมาจากฤทธิ์ยาเท่านั้น

“ไม่เอานะครับ  ไม่ทำนะ ไปอาบน้ำไหม  จะได้ดีขึ้น”   เขาพยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเองเอาไว้อย่างยากลำบาก  ไม่ได้...เขาจะทำกับเธอแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว  ถ้าเธอจะเป็นของเขา  เธอต้องยินยอมพร้อมใจเท่านั้น

“ไม่อาบค่ะ  สายไหมต้องการพี่  ช่วยสายไหมด้วย  ทรมานเหลือเกิน...”  เธอลูบไล้เรือนร่างของตัวเองไปทั่ว  เขาจึงตัดสินใจทำบางอย่าง  เพื่อให้เธอสงบลง

“งั้นพี่จะช่วยนะครับ  จะช่วยสายไหมเดี๋ยวนี้แหละ”  เขาดันตัวเธอให้นอนลงอีกครั้ง  พร้อมกับเคลื่อนใบหน้าลงต่ำ  ใช้ลิ้นโลมเลียไปทั่วเนินเนื้อของเธอ  สาวน้อยดิ้นเร่า  เมื่อเขาสอดนิ้วเข้าไปในโพรงสวาท  เขาใช้นิ้วแทนความเป็นชายของตัวเอง

เขาสอดนิ้ว  เข้าๆ  ออกๆ  เธอร้องครางไม่เป็นภาษา  สะโพกบางแอ่นขึ้นลงตามแรงมือของเขา  และในไม่ช้า  เธอจึงได้เสร็จสม  น้ำรักของเธอไหลเยิ้มออกมาเคลือบนิ้วจนเปียกชุ่ม  เขาก้มลงดูดกลืนมันอย่างเอร็ดอร่อย  ไม่ให้เหลือแม้แต่หยดเดียว

ตอนนี้เธอเริ่มสงบลงแล้ว  หลังจากที่ได้ปลดปล่อย  เขาพาร่างที่แทบไม่มีสติเข้าไปในห้องน้ำ  ล้างเนื้อล้างตัวให้เธออย่างอ่อนโยน  สายน้ำช่วยให้เธอดีขึ้นมาก  แล้วเธอก็หลับไปทั้งอย่างนั้น  เขาจึงอุ้มเธอออกมาเช็ดตัวให้แห้ง  แล้วหาเสื้อของตัวเองมาสวมใส่ให้แทน ให้เธอได้นอนหลับพักผ่อน ดีนะที่เขาใส่ยาไม่เยอะมาก  ถ้าใส่เยอะกว่านี้  ป่านนี้เขากับเธอ  คงได้ร่วมรักกันยันเช้าแน่

 

เช้าวันต่อมา

ณัฐกาญจน์ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา  เธอรู้สึกปวดศีรษะมาก  แต่ยิ่งไปกว่านั้น  ห้องนี้  ไม่ใช่ห้องของเธอ!!!     และเมื่อเธอหันไปมองด้านข้าง 

“กรี๊ด!!!  ไอ้คนบ้า  คนฉวยโอกาส  พี่ทำอะไรสายไหม!!!”  เธอยกหมอนขึ้นมาฟาดคนที่นอนหลับอยู่  จนเขาต้องตื่นขึ้นมา

“โอ๊ย!!!  สายไหม  ใจเย็นๆ  ฟังพี่ก่อน” เขาคว้ามือเธอเอาไว้ 

“ทำไมเราถึงมานอนด้วยกันแบบนี้  พี่ข่มขืนสายไหมเหรอ  บอกมานะ  คนเลว!!!”  เธอมองเขาด้วยดวงตาแดงก่ำ  อยากจะร้องไห้  แต่ก็ร้องไม่ออก

“ไม่นะ  เราไม่ได้มีอะไรกันเลย  สายไหมยังปลอดภัยดีทุกอย่าง  ไม่เชื่อจะไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลก็ได้”  เขารีบทำให้เธอสงบลงก่อน  เธอจึงหยุดแล้วคิดตาม

“แล้วทำไม  เราถึงอยู่ในสภาพนี้ล่ะ”  เธอก้มลงมองตัวเองดีที่ยังใส่เสื้อผ้าอยู่บ้าง  แต่มันไม่ใช่ของเธอก็ตาม  แม้จะพยายามตั้งสติ  คิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวาน  แต่คิดเท่าไหร่  เธอก็คิดไม่ออก

“แล้วสายไหมจำอะไรได้บ้างล่ะ”  เขาลองถามเพื่อหยั่งเชิงเธอดู  ว่าเธอจำเรื่องราวได้แค่ไหน

“จำได้ว่า  เรามาที่ห้องนี้เพื่อมาเอาเอกสาร  แล้วจากนั้น  พอจะกลับ  สายไหมก็รู้สึกร้อน  แล้ว...”  เธอพยายามคิดต่อ

“แล้วอะไรอีก”  เขาถามอย่างร้อนรน

“ไม่รู้ค่ะ  มันเบลอๆ  เหมือนอยู่ในความฝัน  เหมือนว่าเข้าไปในห้องน้ำ  ล้างหน้า  แล้วก็จำไม่ได้แล้ว”  เธอทำหน้าเครียด 

“นั่นแหละ  คืออย่างนี้ ตอนที่เราขึ้นมาข้างบน  พี่เอาน้ำให้สายไหมดื่ม  แล้วสายไหมก็นั่งรอพี่ที่โซฟา  จากนั้นพอพี่ได้เอกสารออกมา  กำลังจะกลับ  สายไหมก็บอกว่าร้อน  อยากเข้าห้องน้ำ  แล้วสายไหมก็ลื่นล้มในห้องน้ำ  แล้วสลบไปยังไงล่ะ  พี่ไม่รู้จะทำยังไง  เลยอุ้มสายไหมมาที่เตียงเปลี่ยนชุดให้  จนสายไหมฟื้นมาอาละวาดพี่เนี่ยแหละ”  เขาเริ่มป้อนข้อมูลใหม่เข้าไปในสมองของเธอทันที  เมื่อรู้แล้วว่า  เธอจำเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้จริงๆ

“อะไรนะ  พี่เปลี่ยนเสื้อผ้าให้  งะ  งั้น  พี่ก็เห็นหมดแล้วสิ”  เธอรีบกอดตัวเองไว้ทันที  และเชื่อสิ่งที่เขาพูดอย่างสนิทใจ  เพราะช่วงแรกที่เขาเล่ามามันเป็นอย่างนั้นจริงๆ  ถ้าเธอล้มในห้องน้ำ  ก็มีเหตุผลที่ทำให้เธอจำเหตุการณ์ต่อจากนั้นไม่ได้

“พี่ขอโทษนะ  แต่พี่จำเป็นต้องทำ  จะให้สายไหมนอนในชุดนักศึกษาแบบนั้นได้ไง  ในเมื่อมันเปียกน้ำไปหมดแล้วน่ะ  ทีนี้เข้าใจพี่แล้วนะครับ”  เขาแกล้งทำหน้าเศร้า  ราวกับเป็นคนโดนใส่ร้าย

“เอ่อ  แล้วพี่  ไม่ได้ทำอะไรสายไหมจริงๆ ใช่รึเปล่า”  เธอยังคงวิตกอยู่  ก็มันน่าเชื่อที่ไหนล่ะ  เขาออกจะบ้ากามขนาดนี้

“อย่างที่พี่บอก  ถ้าสายไหมไม่เชื่อ  จะไปตรวจร่างกายดูที่โรงพยาบาลก็ได้นะ  ถ้าหมอบอกว่าสายไหมโดนข่มขืน  พี่ยอมให้สายไหมฆ่าเลย  ดีไหม”  เขากล้าพูดได้เต็มปากอย่างมั่นใจ  เพราะเขาไม่ได้ทำอะไรเธอจริงๆ นี่นา  แม้จะแอบชิมความสาวของเธอไปนิดหน่อยก็เถอะ

“งั้นก็ดีค่ะ  นี่กี่โมงแล้วคะ  เราต้องไปทำงานกันแล้วนะ”  เธอรู้สึกสบายใจมากขึ้น  เมื่อได้ยินเขากล้าพูดอย่างมั่นใจ  แม้จะอายที่เขามาเห็นเรือนร่างของเธอแบบนั้น

“อืม...เพิ่งจะ  6  โมงกว่าเอง  ยังเช้าอยู่เลยนะ  ไม่ต้องรีบหรอก  นอนต่อก็ได้  ไม่มีใครว่าให้สายไหมหรอกนะ  ไม่ไปยังได้เลย”  เขาพูดอย่างอารมณ์ดี  ดีนะที่เขาคิดมุขนี้มาได้  ไม่อย่างนั้นคงได้โดนเธอฆ่าตายแน่ๆ

“งั้นก็ไม่ไปแล้วได้ไหมคะ  จะได้ไปเที่ยวกับแฟนให้สบายใจ”  เธอแค่พูดประชด  แต่เขากลับคิดว่าเธอมีแฟนแล้วจริงๆ

“อะไรนะ  สายไหม...มีแฟนแล้วเหรอ”  เขารู้สึกผิดหวังอย่างบอกไม่ถูก  ในใจมันโหวงๆ พิกล

“คะ...ไม่ใช่ค่ะ  สายไหมแค่พูดเล่น  คิดเป็นจริงเป็นจังไปได้  พ่อบอกว่าห้ามพวกเรามีแฟนก่อนเรียนจบค่ะ  สายไหมไม่มีแฟนหรอก”  เธออดขำให้กับท่าทางตกใจของเขาไม่ได้

“อ้าวเหรอ”  เขารู้สึกโล่งอกอย่าบอกไม่ถูกนี่มันน่าดีใจยิ่งกว่าเจรจาธุรกิจใหญ่สำเร็จซะอีก 

“พี่อยากนอนก็นอนไปเถอะค่ะ  สายไหมจะไปอาบน้ำแล้ว  เดี๋ยวจะได้นั่งแท็กซี่ไปทำงาน”  เธอกำลังจะลุกขึ้น  แต่เขาก็จับแขนเธอไว้


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha