รักซ่อนเล่ห์ เสน่ห์ร้าย

โดย: โยธกา



ตอนที่ 5 : ข่าวที่รอคอย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บัวมาแอบอู้งานอะไรตรงนี้ ไปช่วยมัดดอกบัวหน่อย แม่ค้าจะมารับแล้ว ภัทรวัลย์ทักเสียงใสเมื่อหาตัวกาญจน์กวินทร์เจอ หญิงสาวนอนอยู่ตรงแคร่ใต้ต้นมะม่วง หนีงานที่ศรีนวลและเด็ก ๆ ข้างบ้านอีกสองสามคนที่มาช่วยงานเพื่อหาค่าขนม กำลังช่วยกันอยู่ตรงใต้ถุนเรือน ภัทรวัลย์ฉุดแขนเพื่อนให้ลุกขึ้นแต่หล่อนขืนตัวไว้แล้วก็ส่ายหน้า

            ช่วยตัดก็พอแล้ว เหนื่อยแล้ว ไม่เอาแล้ว เตยหอมจ๋า

            แน้ ! “ ภัทรวัลย์หัวเราะ แล้วดึงแขนหญิงสาวขึ้นมาจนได้

            ไม่ไปนะเตยหอม กาญจน์กวินทร์โอดครวญ แต่ก็สู้แรงลากของภัทรวัลย์ไม่ไหว เลยต้องตามไปช่วยงานโดยดี แม้จะหน้างอและง่วง แต่กาญจน์กวินทร์ก็ช่วยอย่างคล่องแคล่ว มือเรียวที่พักหลัง ๆ จับแต่ดินสอร่างแบบ หรือเนื้อผ้า เมื่อมาจับงานที่เคยทำเมื่อตอนเด็ก ๆ มันก็รื่นไหลไปตามอัตโนมัติ

            มีค่าจ้างไหมป้านวล ?

            จะกินอะไรละลูก เดี๋ยวป้าทำให้ ศรีนวลอมยิ้ม มองหน้ามุ่ย ๆ ของกาญจน์กวินทร์ วันนี้หล่อนถอดคราบสาวชาวกรุงจนไม่เหลือ ในสภาพสวมเสื้อยืดสีดำตัวโคร่ง และกางเกงขาสามส่วนลายดอกของที่ยืมศรีนวลมา ตอนนี้เลอะไปด้วยโคลนเป็นจุด ๆ เพราะหล่อนใส่ไปลุยในนาบัวตัดดอกบัวมา หน้าสวยเฉี่ยวไม่ได้มีเครื่องสำอางค์เลยแม้แต่ชิ้นเดียว แต่หล่อนก็ยังสวยคมแม้ไม่มีอะไรแต่งแต้มก็ตามที

            อยากกินเมี่ยงปลาทู เมื่อเช้ามีคนแอบหนีไปตลาดตอนเราตัดบัว เห็นนะ ! เตยหอม หล่อนหันมาค้อนเพื่อนที่นั่งยิ้มทำงานเฉย ซื้อปลาทูมาตัวเบ่อเริ่มเลย

            ตัวจะแย่งมะเมี่ยวมันกินหรือไงนะ ? เราซื้อมาให้มันนะ ภัทรวัลย์ว่า หล่อนหมายถึงแมวตัวโปรดสีเทาลายดำ อ้วนปุ๊กของทองพลุ

            มะเมี่ยวมันเบื่อแล้วปลาทู ตัวไม่รู้หรือไง ? กินที่ไหนละ เดี๋ยวนี้มันหัวสูงจะตายกินแต่เนื้อกระป๋อง แบบอาหารแมวแพง ๆ นะ เมินแล้วปลาทู กาญจน์กวินทร์ทำปากยื่น เจ้าเหมียวตัวอ้วนที่พูดถึง เดินบิดขี้เกียจ นวยนาดมาทางที่ศรีนวลและพวกสาว ๆ ทำงานอยู่ เมื่อมันกระโดดขึ้นมาออเซาะกาญจน์กวินทร์ หล่อนก็เลยหยิกหูมันข้อหาหมั่นไส้จนมันร้องแง้ว แล้วกระโดดลง ก่อนจะหันมามองแบบค้อน ๆ แล้ววิ่งขึ้นบ้านไป ศรีนวลหัวเราะ

            ก็ใครละเอาให้มันกินคนแรกนะ ป้าจำไม่ได้หล่อนแกล้งแหย่กาญจน์กวินทร์

            บัวเองแหละ !” กาญจน์กวินทร์ยอมรับ ย่าเขาฟ้องว่ามันเลิกกินปลาทงปลาทู ทำเมินร้องแง้ว  ๆ เขี่ยกระป๋องอาหารแมว แก๊ง ๆเอาข้าวอย่างอื่นให้ก็ไม่กิน นั่งหันหลังให้ เลยต้องกลายเป็นภาระซื้อมาให้มันทีละหลาย ๆ กระป๋องเรื่อยเลย สมน้ำหน้าตัวเอง มาทำให้มันหัวสูงเอง ทุกคนที่ช่วยกันทำงานเลยพากันหัวเราะขันหล่อนกันใหญ่จนเจ้าตัวอดยิ้มไปด้วยไม่ได้ หล่อนเหลือบมองภัทรวัลย์ที่ดูมีสีหน้าสดใสขึ้นมาบ้าง ไม่รู้จะไปแอบเศร้าคนเดียวหรือเปล่า แต่ตอนนี้สดใสแบบนี้ได้ก็พอแล้ว

            ยังไม่กลับดีไหม ? เราชอบให้ตัวหัวเราะแบบนี้ ที่ทำงานตัวมันเงียบ ๆ วิเวก ๆ เรากลัวตัวคิดมาก

            ไม่หรอก ไม่เป็นไรแล้ว นัยน์ตากลมโตมีประกายเศร้าอีกแล้ว กาญจน์กวินทร์ชักจะอยากเขกหัวตัวเองที่เผลอพูดสิ่งสะกิดใจเพื่อนขึ้นมา ป้านวลค่ะ แม่ค้าเขาจะมารับกี่โมง

            หกโมงนะลูก วันนี้มารับสายหน่อย เพราะป้าขอเวลาเขามัดให้เรียบร้อย วันนี้วันพระเขาเลยสั่งกันเยอะ กลัวจะไม่ทัน ดีนะที่ไอ้ส้ม ไอ้ปุ๋ย กับหนู ๆ มาช่วยไม่งั้นป้าคงไม่รับหรอก ทำไม่ทัน

            เออ วันนี้วันพระ ตักบาตรกันไหมบัว เราไปทำกับข้าวกัน

            พระมาเจ็ดโมง ขืนเราไปทำตอนนี้ ย่าพลุด่าโขมงโฉงเฉง หาว่าไม่หัดเตรียมอีก ตัวมาลากเราไปตัดบัวตั้งแต่ตีสี่ครึ่งนี่นา

            ตักบาตรพร้อมกันสิลูก ย่าเขาเตรียมของไว้หมดแล้ว บอกป้าไว้เหมือนกันว่าถ้าหนูบัวไม่ตื่นก็ให้ป้าปลุกมาตักบาตรด้วยกัน ศรีนวลว่า

            ดีเลย จะได้ทำบุญบ้าง จะได้สบายใจขึ้น กาญจน์กวินทร์พึมพำแล้วเหลือบมองภัทรวัลย์ที่ก้มหน้ารวบรวมดอกบัวที่มัดเรียบร้อยแล้วใส่เข่งเตรียมพร้อม เมื่อรถกะบะกลางเก่ากลางใหม่แล่นเข้ามาในบ้าน กาญจน์กวินทร์กับภัทรวัลย์ก็รับหน้าที่ขนดอกบัวขึ้นรถ แต่ลูกชายของคนที่มารับดอกบัวที่ทุกคราวศรีนวลบอกว่าจะนั่งเฉย ๆ รอให้แม่เรียกจนด่านะแหละถึงจะยอมมาช่วย เมื่อวันนี้พอเห็นสาวสวยทีเดียวสองคนก็กุลีกุจอรับหน้าที่อย่างแข็งขันแล้วก็แอบมองสาว ๆ ไปด้วยจนเดินชนเสาบ้าน พวกหล่อนต้องแอบขำกันจนหน้าแดง เมื่อศรีนวลรับเงินค่าดอกบัว และแจกเงินให้สองผู้ช่วยรุ่นเยาว์เป็นค่าเหนื่อยเรียบร้อยแล้ว ย่าของกาญจน์กวินทร์ก็ตะโกนเรียกสองสาวเสียงแจ๋วให้มาเตรียมตักบาตรพระ

            “มาอาบน้ำแต่งตัวกันได้แล้ว เดี๋ยวพระจะมาแล้ว

            พระมาเจ็ดโมง ย่าให้เตรียมตั้งแต่หกโมงยี่สิบเนี่ยนะ กาญจน์กวินทร์แอบนินทากับภัทรวัลย์ขณะเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นบน

            ได้ยินนะโว้ย นังหนู เอ็งไปเปลี่ยนผ้านุ่งผ้าถุงให้เรียบร้อยเลย ตัวมอมเป็นแมวเลยไปไป๊ แล้วค่อยมาตักบาตร ทองพลุว่าเสียงแจ๋วมาจากบนเรือน หญิงสาวสะดุ้ง

            หูดีจังเลยย่า

            เออ ข้าแก่แต่หูข้าไม่ค่อยตึงได้ยินหมดนะแหละเวลาใครนินทา ข้าเอาผ้าไปไว้ในห้องเอ็งแล้ว จะตักบาตรกับข้าก็แต่งตัวให้เรียบร้อย

            จ้า จ้า แล้วเตยละกาญจน์กวินทร์ว่า เรื่องอะไรจะยอมโดนย่าว่าเอาคนเดียว เตยหอมมันก็มอมไม่แพ้เราหรอก

            เราก็จะไปอาบน้ำเหมือนกัน ภัทรวัลย์อมยิ้ม สองย่าหลานนี่ทะเลาะกันทุกทีเรื่องการแต่งตัวของกาญจน์กวินทร์ที่ยังไง๊ ยังไง ทองพลุก็ขัดตาทุกที ทั้ง ๆ ที่ร้านเสื้อที่กาญจน์กวินทร์ลงทุนกับพีรวัฒน์จะขายดิบขายดี แถมเจ้าตัวออกแบบเองเสียด้วย แล้วเสื้อผ้าที่ใส่ส่วนมากก็มาจากร้านของตัวเอง แต่ทองพลุก็ไม่เคยเห็นว่ามันจะสวยในสายตาเลยสักที

            เมื่ออาบน้ำเสร็จมาคลี่เสื้อผ้าที่ทองพลุเตรียมไว้ให้หญิงสาวก็แทบจะร้องว้า !! ย่าเตรียมเสื้อแขนพอง จับจีบรอบ มีลูกไม้ระบาย สีชมพูหวาน กับผ้าซิ่นสีเดียวกัน จะตักบาตรงานหมั้นหรือไงเนี่ย แต่ก็ยอมใส่แต่โดยดี หล่อนปล่อยผมดำขลับ ยาวสยาย และเอากิ๊ฟท์สีดำมีเพชรเม็ดเล็ก ๆ ประดับ ติดไว้ด้านหน้า เพื่อไม่ให้ผมลงมาเกะกะ เมื่อออกมาเจอกับภัทรวัลย์ที่สวมเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงสี่ส่วนสีน้ำตาลเข้มธรรมดา ๆ เพื่อนหล่อนก็ขำสภาพของกาญจน์กวินทร์กิ๊ก

            จะไปงานไหนกันเนี่ยบัว

            ตัวดูย่าดิ ไม่รู้ไปหาชุดอะไรมาให้ ไม่รู้ว่าชุดตอนย่าเราสาว ๆ หรือเปล่า เราไม่อยากโดนเทศน์แต่เช้าก่อนตักบาตรก็เลยยอมใส่ โบราณมาก ๆ ถ้าคุณพีชเห็นมันต้องขำเรากลิ้งไปกลิ้งมาสามตลบแน่ ๆ เฮ้อ

            น่าใส่เอาใจย่าหน่อย ภัทรวัลย์ว่า แล้วก็กลั้นหัวเราะจนหน้าแดง ทำเอากาญจน์กวินทร์ชักจะเขินเลยตีแขนเอา

            เดี๋ยวเหอะ อย่าหัวเราะเรานะหล่อนแกล้งทำเสียงดุ

            ขอโทษแต่มันอดไม่ได้จริงๆ น่ะ ฮิ ฮิ แต่กอบัว ตัวดูสวยมาก ๆ เลยนะ

            สวยแผนโบราณนะสิ กาญจน์กวินทร์ถอนใจ แต่เมื่อทองพลุเห็นหลานสาวที่เดินลงเรือนมาก็ยกนิ้วให้

            เออ วันนี้เอ็งสวยที่สุดตั้งแต่ข้าเห็นเอ็งโตมา

            แม่จะให้หลานไปงานบวชใครหรือนั่นนะ ศรีนวลแซว เลยโดนหญิงชราเอาทัพพีตักเข้าโขกหัวเอา จนต้องคลำหัวป้อย

            ข้าว่าสวยเสียอย่างใครจะทำไม ? ทองพลุเถียง มองหลานสาวหัวแก้วหัวแหวนอย่างชื่นชม ขณะที่คนถูกมองยิ้มอย่างพะอืดพะอมและบิดไปบิดมาอย่างเขิน ๆ ก็มาจับสาวเปรี้ยวอย่างหล่อนมาแต่งตัวแบบนี้ ความมั่นใจหดหายหมดเลย เฮ้อ ย่าพลุ นะย่าพลุ

 

...........................................................................................................................................................

 

            หลังจากตักบาตรและทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว พอตกสายศรีนวลก็ชวนกาญจน์กวินทร์ที่เปลี่ยนชุดสวย (ในสายตาย่าพลุของหล่อน ) มาเป็นเสื้อแขนสั้น กางเกงขาสั้นธรรมดา ๆ กับภัทรวัลย์ไปตลาดเพื่อซื้อเส้นขนมจีนมาทำเมี่ยงปลาทูให้หล่อนเพื่อเป็นค่าแรงในการลุกขึ้นมาช่วยตัดบัว กาญจน์กวินทร์โบกมือปฏิเสธ โดยอ้างว่าต้องตื่นเช้าจัดเลยขอแอบนอนดีกว่า หล่อนมาหลบมุมอยู่ตรงแคร่ใต้ต้นมะม่วง เมื่อเห็นว่าปลอดคนแล้ว กาญจน์กวินทร์ก็กดโทรศัพท์ทันที ไม่รู้ว่าเรื่องไปถึงไหนแล้ว หล่อนคิด

            เอ๋ เราเอง ใช่กอบัว เรื่องไปถึงไหนแล้ว ? เออ ๆ เราเอาโน้ตบุ๊คมาด้วย เดี๋ยวนะ กาญจน์กวินทร์รีบวิ่งไปที่รถของหล่อนที่จอดไว้หน้าบ้านเปิดประตูแล้วหยิบคอมพิวเตอร์ขนาดพกพาออกมาจากหลังรถและโทรศัพท์มือถืออีกเครื่องออกมาด้วยแล้วคุยกับปลายสายต่อ

            เอ้าได้แล้ว E-Mail เรา............................ ส่งมาเลย หญิงสาวหยิบโทรศัทพ์อีกเครื่องมาเปิดเน็ตเพื่อจะใช้คอมพิวเตอร์ดูสิ่งที่เอกลักษณ์ได้มา ได้รูปนายสรธัญกับชื่อโรงแรมมาแล้ว นายเอกลักษณ์นี่ทำงานไวมาก ๆ

            แจ๋วเลย ชัดมาก ๆ ขอบใจมากเอ๋มีชื่อโรงแรมหมอนั่นด้วย ภาพชัดแจ๋วเลย ใช่ย่ะ เขาหน้าตาดี ไม่ใช่แฟนฉันหรอกน่า กิ๊กก็ไม่ใช่ เค้าไม่ได้มาหลอกอะไรฉันหรอกย่ะ ! ไม่เอาหรอกมือปืน อีตาบ้า !! นี่ตกลงนายเป็นนักสืบหรืออะไรกันเนี่ย ? ไว้มีงานหน้าจะเรียก เอาเบอร์บัญชีนายมาเดี๋ยวเราโอนเงินไปให้หมื่นหนึ่งสมนาคุณพิเศษ ไม่ต้องรู้หรอกน่าว่าเราจะเอาประวัติไปทำไม ขอบใจมาก แค่นี้นะถ้าเราโอนเงินไปให้แล้วจะโทรบอก กาญจน์กวินทร์ปิดโทรศัพท์ และจ้องภาพของชายหนุ่มที่ปรากฏอยู่บนจอภาพแน่วแน่ อย่างจะจดจำให้ได้มากที่สุด หล่อนพึมพำกับตัวเองเบา ๆ

            เสร็จฉันแน่ ๆ งานนี้ นายสรธัญ !!!”


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha