8. รักหมดใจยัยจอมยุ่ง [จบบริบูรณ์]

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 1 : เพลย์บอยแห่งเกาะอังกฤษ...


ตอนต่อไป

สำนักงานใหญ่สายการบินแมคไมนัสแอร์ไลน์  ประเทศอังกฤษ

“มาแล้วๆ  พวกเรา  คุณไมเคิลและคุณไรอันมาถึงแล้ว”  เสียงของสื่อมวลชนที่มาทำข่าวการเปิดตัวผู้บริหารใหม่ของสายการบินแมคไมนัส  ดังอยู่หน้าห้องแถลงข่าว

ภาพของหนุ่มโสดสองคนพี่น้องที่มีใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตร  ทั้งยังร่างกายที่กำยำสมชายชาตรี  เดินเข้ามาในห้องแถลงข่าวโดยมีนายนิโคลัส  แมคไมนัสและทีมผู้บริหารคนอื่นๆ รออยู่แล้ว  ทุกคนกดชัตเตอร์กันอย่างรัวๆ  แสงแฟลชเจิดจ้าเต็มไปทั่วห้อง

“ครับ  ตอนนี้ลูกชายทั้งสองของผมก็มาถึงแล้ว  ผมขอถือโอกาสนี้แจ้งให้ทุกท่านทราบอย่างเป็นทางการว่า  นับจากวินาทีนี้ไป  ผมขอยกกิจการสายการบินและกิจการทั้งหมดในเครือแมคไมนัส  ให้กับลูกชายทั้งสองคนได้แก่  ไมเคิล  และไรอัน  เป็นผู้ดูแลร่วมกันทั้งหมด  โดยที่ผมจะขอทำหน้าที่เป็นเพียงที่ปรึกษาเท่านั้น  หวังว่าทุกท่านจะช่วยให้การสนับสนุนลูกชายทั้งสองของผมเป็นอย่างดีนะครับ”

นายนิโคลัสกล่าวจบทุกคนจึงปรบมือแสดงความยินดีให้กับผู้บริหารหนุ่มทั้งสองเสียงดังเกรียวกราวไปทั่วทั้งห้อง  จากนั้นทุกคนก็พากันมารุมสัมภาษณ์ทายาททั้งสอง

 

ภายหลังการแถลงข่าวจบลง  นายนิโคลัสจึงได้เดินทางกลับไปยังคฤหาสน์  ไมเคิลและไรอันก็ได้ขึ้นไปปฏิบัติงานทันทีเช่นกัน

“เอกสารที่ต้องให้ท่านประธานเซ็นวันนี้ค่ะ”  เสียงเลขาสาวแสนสวยของไมเคิลดังขึ้น  เธอพยายามยั่วยวนเขาสุดฤทธิ์  ด้วยการใส่เสื้อผ่าคอลึกลงมาจนเห็นร่องอก  ไมเคิลยิ้มให้เธออย่างยั่วยวนเช่นกัน  เล่นเอาเลขาสาวแทบจะกระโดดขึ้นตักเขาเสียให้ได้  ถ้าไม่ติดว่าไรอันนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเขาด้วย

“ขอบใจมากนะ  คุณออกไปได้  เดี๋ยวผมเซ็นเสร็จแล้วจะบอก”  ไมเคิลจับแฟ้มเอกสารพร้อมกับจับมือของเลขาสาวไว้ด้วย 

“เฮ้อ  พี่ไม่เบื่อผู้หญิงพวกนี้บ้างรึยังไรนะ  วันๆ ดีอ่อยผู้ชายไปทั่ว  จะมีสักกี่คนที่มาที่นี่เพราะอยากทำงานจริงๆ บ้าง”  ไรอันพูดหลังจากเลขาสาวเดินออกไปแล้ว

“ทำไมต้องเบื่อด้วยล่ะ  มีผู้หญิงสาวๆ สวยๆ  มาให้เชยชมไม่ซ้ำหน้าแบบนี้  มันก็เป็นการบริหารเสน่ห์ของผู้ชายอย่างเรานะไอ้น้อง  ว่าแต่นายไม่คิดจะควงใครมั่งรึไง  รู้ไหมคนทั้งบริษัทเค้าคิดว่านายเป็นเกย์กันหมดแล้ว”  ไมเคิลตอบอย่างอารมณ์ดี  ท่าทางคืนนี้เตียงที่คอนโดของเขาคงต้องได้ใช้งานอีกแล้วสินะ

“ไม่ดีกว่าพี่  ให้ผมมาเสียเวลาควงผู้หญิงพวกนี้  ให้ผมนั่งทำงานทั้งวันทั้งคืนยังจะดีเสียกว่า  ไม่คุยด้วยละ  วันนี้หนึ่งทุ่มเจอกันที่บ้านนะครับ  เห็นพ่อว่ามีเรื่องสำคัญจะบอกด้วย  ผมไปล่ะ” 

ไรอันไม่อยากโดนพี่ชายตัวแสบยุเรื่องผู้หญิงอีก  นิสัยของเขาค่อนข้างต่างจากไมเคิลลิบลับ  เขาเป็นประเภทเห็นผู้หญิงเป็นของน่ารังเกียจ  ทำราวกับว่าพวกหล่อนเป็นตัวบุ้งที่ถ้าเขาเผลอไปแตะจะต้องมีผื่นคันอย่างนั้น  ไม่แปลกใจที่คนส่วนใหญ่จะคิดว่าเขาเป็นเกย์  เพราะเขาไม่เคยมีข่าวกับผู้หญิงคนไหนเลยสักคน  แต่ความจริงแล้ว  เขายังไม่เจอผู้หญิงในฝันต่างหาก

ส่วนไมเคิล  เขาเป็นผู้ชายที่มากด้วยเสน่ห์  จริงอยู่ที่เขาเองก็ไม่ได้คิดจะจริงจังกับผู้หญิงคนไหน  แต่ผู้หญิงพวกนั้นสำหรับเขาคือเครื่องดื่มชูกำลังชั้นยอด  และเครื่องดื่มเหล่านี้  เขาจะดื่มแค่ขวดละครั้งเท่านั้น  นั่นหมายถึงว่า  เขาจะไม่ยอมนอนกับผู้หญิงที่ขึ้นเตียงกับเขาไปแล้วเป็นครั้งที่สองเด็ดขาด  เพราะเขาเป็นประเภทชอบลองของใหม่อยู่เสมอ  แม้ของสิ่งนั้นอาจจะเคยเป็นของเก่าของใครมาก่อน  แต่ถ้าเขายังไม่เคยลอง  มันก็ยังใหม่สำหรับเขานั่นเอง และเมื่อเขาได้ลองไปแล้ว  เขาก็จะโยนมันทิ้งไปอย่างง่ายดายเช่นกัน  ตอนนี้คนทั้งประเทศจึงให้ฉายานามเขาว่าเป็น  เพลย์บอยแห่งเกาะอังกฤษไปแล้ว

 

เวลาหนึ่งทุ่มตรง  คฤหาสน์แมคไมนัส

“พ่อมีเรื่องอะไรจะคุยกับพวกเราเหรอครับ”  ไมเคิลถามทันทีที่มาถึงบ้าน  เพราะคืนนี้เขาต้องรีบไปลองของเล่นชิ้นใหม่นั่นเอง

“ตั้งแต่แม่แกเสียไป  พวกแกก็โตเป็นหนุ่มกันหมดแล้ว  บ้านนี้ดูเงียบเหงาพิกลนะ  พ่อก็เลยคิดว่า  ถ้าบ้านเรามีเด็กเล็กๆ  มาวิ่งเล่นก็คงจะดีไม่น้อย”  นายนิโคลัสเริ่มพูดเรื่องสำคัญ

“พ่อหมายความว่าไงครับ”  ไรอันถาม 

“พ่อคิดว่าไมเคิล  ในฐานะพี่ชายคนโต  แกควรจะแต่งงานได้แล้วน่ะสิ”  นายนิโคลัสหันไปหาไมเคิล  ทำให้เขาตกใจมาก

“อะไรนะพ่อ!!!  ผมเพิ่ง  32  เองนะครับ  ทำไมต้องให้ผมรีบแต่งงานด้วยล่ะ”  ไมเคิลรู้ดีว่าคงไม่อาจขัดใจบิดาได้  แต่อย่างน้อยก็ให้เขาได้แสดงออกว่าไม่เห็นด้วยก็ยังดี

“32  นี่แหละ  กำลังดี  ลูกออกมาจะได้แข็งแรง  อีกอย่างพ่อก็จัดการสู่ขอลูกสาวเพื่อนพ่อที่เมืองไทยให้แล้ว  บ้านนู้นเค้าทำธุรกิจห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่สุดในประเทศไทย  รับรองว่าแกไม่ต้องอายใครแน่นอนน่า”  นายนิโคลัสพยายามเกลี้ยกล่อมบุตรชายจอมเจ้าชู้ให้ได้

“โธ่พ่อ  ผมไม่ได้สนใจเรื่องนั้น  แต่ผมชอบใช้ชีวิตอิสระ  ผมไม่ชอบการผูกมัด  พ่อก็น่าจะรู้ดีนี่นา  แล้วนี่จะให้ผมแต่งงานกับใครก็ไม่รู้หน้าก็ไม่เคยเห็นเนี่ยนะ  แล้วลูกสาวบ้านนั้นเค้าหน้าตาขี้เหร่มากรึไง  ถึงได้ต้องยอมให้พ่อแม่หาสามีให้น่ะ”  ไมเคิลรู้สึกหงุดหงิดเต็มที  สาวเอเชียไม่เคยอยู่ในสายตาของเขาเลยด้วยซ้ำ  เขาชอบพวกสาวยุโรปทรงโตมากกว่า

“พ่อไม่ได้ขอความเห็นจากแกนะไมเคิล  นี่คือคำสั่ง!!!  อีกหนึ่งเดือนข้างหน้าเราจะเดินทางไปสู่ขอว่าที่คู่หมั้นของแกอย่างเป็นทางการ  นับจากนี้ก็เลิกทำตัวเป็นเพลย์บอยไร้สาระได้แล้ว  ข่าวคราวเรื่องผู้หญิงของแกมันเป็นที่เลื่องลือไปจนถึงเมืองไทยแล้วรู้ไหม  กว่าพ่อจะเจรจาสู่ขอลูกสาวเค้ามาได้  พ่อต้องเหนื่อยแทบตาย  ดีนะที่เค้าเห็นแก่ความเป็นเพื่อน  ถึงได้ยอมยกลูกสาวให้น่ะ  รับรองว่าเด็กคนนี้เค้าเหมาะสมที่จะเป็นเมียแกที่สุดแล้ว  ไปเตรียมตัวให้ดี  นับจากนี้ห้ามให้พ่อได้ยินว่าแกพาใครขึ้นคอนโดอีกล่ะ  ไม่งั้นเราได้เห็นดีกันแน่!!!”   สิ้นเสียงอันทรงพลังของผู้เป็นบิดาแล้ว  เขาก็เดินขึ้นห้องไปทันที  ทิ้งให้ไมเคิลนั่งเครียดอยู่กับไรอันสองคน

“โอ๊ย!!!   นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย  พ่อนะพ่อ  คิดว่าจับแต่งงานแล้วผมจะเลิกเจ้าชู้งั้นเเหรอ  ฝันไปเถอะ”  ไมเคิลลุกขึ้นทันทีเพื่อไปหาที่ระบายอารมณ์

“พี่จะไปไหนน่ะ  พ่อเพิ่งบอกให้พี่ทำตัวดีๆ นะ”  ไรอันถามเขา

“ก็ค่อยเอาไว้เริ่มพรุ่งนี้ก็ได้นิ  วันนี้ขอไปปลดปล่อยหน่อยเถอะ  ไม่งั้นพี่ประสาทกินแน่”  ว่าแล้วไมเคิลก็ขับรถสปอร์ตคู่ใจมุ่งหน้าไปที่คอนโดของเขาอย่างรวดเร็ว

“เฮ้อ...  พี่นะพี่”  ไรอันมองตามพี่ชายอย่างเหนื่อยใจ

 

คอนโดหรูแห่งหนึ่งกลางกรุงลอนดอน

“ท่านประธานเรียกไมล่ามา มีอะไรรึเปล่าคะ”  เลขาคนสวย  เดินเฉิดฉายเข้ามาหาเขาในห้อง  ตามที่เขาโทรหาเมื่อสักครู่  เธอพอจะรู้ว่าเขาต้องการอะไร  วันนี้เธอจึงแต่งตัวยั่วยวนมากกว่าเมื่อเช้าเสียอีก  กะว่าเธอจะทำลายสถิตินอนกับผู้หญิงคนละคืนของเขาให้ได้นั่นเอง

“ผมว่าคุณน่าจะรู้ดีอยู่นะไมล่า  อย่ามัวเสียเวลาอยู่เลย  เรามาหาอะไรสนุกๆ ทำกันดีกว่า”  ไมเคิลไม่รอช้า  เขาอุ้มเธอขึ้นมา  แล้วพาเธอไปที่เตียงกว้างขนาดคิงส์ไซส์ทันที  จากนั้นเขาก็จัดการถอดเสื้อผ้าที่ดูเกะกะทั้งของตัวเองและของเธอออกอย่างรวดเร็ว

“ใจเย็นๆ สิคะ  บอส  ไปหิวโหยมาจากไหนกันคะเนี่ย”  เลขาสาวนามว่าไมล่า ถามเขาเสียงกระเส่า  เมื่อเขาบดขยี้สองเต้าทรงโตของเธออย่างเมามัน  โดยที่ปากหนานั้นก็ยังวนเวียนอยู่ที่ริมฝีปากงามไม่ลดละ

“ผมแค่กำลังหงุดหงิดใจ  แล้วถ้าคุณยังไม่หยุดพูด  ผมจะยิ่งหงุดหงิดใจมากขึ้น”  ไมเคิลเลื่อนริมฝีปากหนามาดูดกลืนสองเต้าของเธอแทนสองมือใหญ่  เพราะตอนนี้เขาใช้มันสำรวจพื้นที่ด้านล่างของเธออยู่นั่นเอง

ไมล่าร้องออกมาด้วยความเสียวซ่าน  เธอทนไม่ไหวพลิกกายขึ้นนั่งแล้วก้มลงดูดกลืนมังกรตัวใหญ่ที่มันผงาดขึ้นมาราวกับจะท้าทายเธอให้ลองสัมผัสมันดูกระนั้น  ไมเคิลพอใจในรสสวาทที่เธอมอบให้  จนในที่สุดเขาก็กลับมาเป็นผู้คุมเกมรักในครั้งนี้ต่อ  เขาใช้มังกรตัวเดิมแทงทะลุป้อมปราการด้านล่างอย่างเร่าร้อนและรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ  เขาไม่สนใจเสียงกรีดร้องของเธอแม้แต่น้อย  เขานำพาความโมโหทั้งหมดปลดปล่อยมาที่เธออย่างบ้าคลั่ง  แต่มันกลับทำให้ไมล่าติดใจลีลาเช่นนี้ของเขาเสียเหลือเกิน  เมื่อเริ่มมองเห็นปลายทางรำไร  ไมเคิลก็ไม่ลืมหยิบเครื่องป้องกันมาสวมใส่ไว้เหมือนเช่นทุกครั้ง  จากนั้นเขาก็โยกกายเข้าหาเธออย่างรุนแรงและรวดเร็วจนสามารถปลดปล่อยอารมณ์ทั้งหมดให้ล่องลอยไปในสรวงสวรรค์พร้อมกัน

“สุดยอดเลยค่ะบอสขา  ทำให้ไมล่าอีกครั้งได้ไหมคะ”  เธอพยายามออดอ้อนเขาเต็มที่  แต่เขาก็หาได้สนใจไม่  ไมเคิลลุกไปหยิบเช็คหนึ่งใบยื่นให้เธอ  ไมล่ามองตัวเลขในนั้นอย่างพอใจ  แม้จะยังเสียดาย  แต่เธอรู้ดีว่าหากยังยื้อต่อไป  เธออาจจะไม่ได้อะไรเลย  เธอจึงลุกขึ้นสวมใส่เสื้อผ้า  แล้วเดินออกจากห้องไป

“เฮ้อ  ก็เท่านี้แหละนะ  ผู้หญิง...”  ไมเคิลมองตาม  แล้วจึงหวนกลับมาคิดเรื่องแต่งงานอีกครั้ง 

นี่เราต้องแต่งงานกับสาวเอเชียจริงๆ  เหรอเนี่ย  เฮ้อ  สวรรค์ทำไมกลั่นแกล้งเพลย์บอยอย่างเขาได้นะ


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha