8. รักหมดใจยัยจอมยุ่ง [จบบริบูรณ์]

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 15 : ข่มใจ...


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“นี่  อย่าทำอะไรบ้าๆ  นะ”  เธอรู้สึกขนลุกกับสายตาของเขาเหลือเกิน  นี่เธอทำอะไรผิดไปรึเปล่านะ

“ไม่ได้จะทำเรื่องบ้าๆ  จะทำให้พัชรมีความสุขต่างหาก”  เขากดจูบที่ริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วง  เธอพยายามดิ้นไปมา  ทั้งทุบ  ทั้งตี  ทั้งหยิกเขา  แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้สะเทือนเลยแม้แต่น้อย

คนเอาแต่ใจสอดมือหนาไปใต้ชุดนอนของเธอแล้วลูบไล้เรียวขาคู่งามนั้น  จนเลยมาถึงแพตตี้ตัวจิ๋วที่ปิดบังของสงวนของเธออยู่พัชรประภาสะดุ้งสุดตัว

“อย่านะคะ  พัชรขอร้อง  คุณสัญญากับพัชรแล้วนะ”  เธอผลักเขาออก  นัยน์ตาหวานเยิ้มด้วยอารมณ์หวาม

ไมเคิลมองใบหน้างามที่ตอนนี้ยิ่งดูเย้ายวนมากขึ้น   นี่เขาต้องหยุดอีกแล้วใช่ไหมนะ  ไม่สิ  อย่างน้อยก็ต้องมีรางวัลปลอบใจกันบ้างล่ะ 

“ถ้าพี่หยุด  งั้นพัชรต้องให้อะไรพี่บ้าง  ได้รึเปล่า”  เขาตั้งเงื่อนไขอีกแล้ว

“ให้พัชรทำอะไรก็ได้ค่ะ  พัชรยอมทั้งนั้น  แค่คุณไม่...เอ่อ...”  เธอยิ้มเขิน 

“งั้นก็ได้  พี่จะไม่ข่มเหงพัชรแต่ว่าส่วนอื่นของพัชร  ต้องเป็นของพี่ตั้งแต่วันนี้ไป”  เขาพูดจาคลุมเครือ

“หมายความว่ายังไงคะ  พัชรไม่เข้าใจ”  เธอจ้องหน้าเขาแววตาสงสัย

“ก็หมายความว่า  คืนนี้และคืนต่อๆ ไป  ไม่ว่าพี่จะแตะต้องตรงไหน  พัชรก็ห้ามขัดขืนไงล่ะ  แล้วพี่จะไม่แตะน้องสาวของพัชรเหมือนกัน  ตกลงไหม”  แม้จะรู้ดีว่าการที่เขาสามารถทำอย่างอื่นได้อาจจะส่งผลถึงความอดทนจนถึงขีดสุด  แต่อย่างน้อยเขาก็ควรจะได้ใกล้ชิดเธอมากกว่านี้  ไม่งั้นเขาต้องคลั่งตายแน่

“เอ่อ  แต่...”  เธอคิดหนัก  นี่เธอควรจะยอมรึเปล่านะ  แต่ถ้าไม่ยอม  เธอต้องตกเป็นของเขาจริงๆ แน่  ซึ่งเธอเองยังไม่พร้อมกับเรื่องแบบนี้ 

“ถ้าไม่ตกลง  งั้นก็...”  เขาเลื่อนมือไปตรงพื้นที่สงวนของเธออีกครั้ง

“ค่ะ  ได้ค่ะ  ตกลง  พัชรรับปาก  แต่คุณต้องรักษาสัญญานะคะ”  เธอตกใจ  จึงรีบตกลงตามเงื่อนไขของเขาทันที

“ได้สิจ๊ะที่รัก พี่สัญญา”  ปากบอกไป  แม้จะไม่มั่นใจเท่าใดนักว่าจะทำได้

แล้วเขาก็ก้มลงจูบกับเธออีกครั้ง  ครั้งนี้เขาทำมันอย่างนุ่มนวลและอ่อนโยน  เพื่อให้เธอคลายกังวลใจมากขึ้น  เมื่อเห็นเธอตอบรับเขาแล้ว  เขาจึงค่อยๆ  ดึงชุดนอนส่วนบนของเธอขึ้นทีละน้อย  สาวน้อยตัวสั่นเทา  เมื่อตอนนี้เธอเหลือเพียงบราเซียตัวจิ๋วที่ปิดบังร่างกายส่วนบนเอาไว้เท่านั้น

“ไม่ต้องกลัวนะคนดี  พี่จะทะนุถนอมพัชรให้ดีที่สุด”  เขาพูดเสียงนุ่ม  แล้วจึงซุกใบหน้าคมสันนั้นลงไปโลมเลียทั่วเนินอกงามอย่างแผ่วเบา  พัชรประภารู้สึกซ่านเสียวเหลือกำลัง  เธอเผลอโอบรอบต้นคอเขาอย่างลืมตัว  ไมเคิลพอใจกับท่าทีนั้น  เขาปลดบราเซียตัวสวยออก  เผยให้เห็นอกอวบอิ่มที่ตอนนี้ปลายยอดชูชันไปด้วยอารมณ์หวามที่เขามอบให้

เขาใช้มือหนาเคล้าคลึงสองเต้าอย่างนุ่มนวล  ยิ่งทำให้เธอหายใจติดขัดมากขึ้น  และสาวน้อยก็ต้องสะดุ้งอีกครั้ง  เมื่อเขาใช้ริมฝีปากหนาดูดกลืนไปทั่วทุกส่วนบนอกงาม สองมือน้อยจิกแผ่นหลังของเขาไว้แน่น  แม้ใจอยากจะผลักไสให้เขาออกห่าง  แต่เธอรับปากเขาไปแล้ว  เธอต้องทนมันให้ได้  ทั้งที่ในใจก็ต้องยอมรับว่าสัมผัสของเขามันสร้างความสุขให้เธอได้อย่างมหาศาล

เขาเองก็รู้สึกหวั่นไหวไม่แพ้กัน  แม้เขาจะเคยนอนกับผู้หญิงมาแล้วมากมาย  แต่กับสาวน้อยคนนี้  เธอช่างบริสุทธิ์ไร้เดียงสาเสียจนเขาทำให้เขามีความสุขทุกครั้งไม่ว่าจะแตะต้องส่วนไหนของเธอ  แปลกดีแท้ ที่ขนาดเธอนอนอยู่เฉยๆ แบบนี้  ก็สามารถทำให้เขาคลั่งไคล้เธอมากได้ถึงขนาดนี้  แล้วนี่ถ้าเธอยอมมอบทุกอย่างให้เขาจริงๆ  เขาจะคลั่งเธอขนาดไหนกันนะ 

“เอ่อ  ยะ  ยัง...ไม่พออีกเหรอคะ”  เธอถามเขาเสียงพร่า  แทบควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่อยู่แล้วเหมือนกัน

“อีกนิดนะคนดี  พี่ยังไม่อิ่มเลย”  ไมเคิลเงยหน้าตอบเธอ  พร้อมกับมอบจูบแสนหวานที่ปากนุ่ม  เขาเริ่มใช้ปลายลิ้นเข้าไปรุกล้ำภายในปากอิ่มนั้น  คนที่เต็มไปด้วยอารมณ์หวามเผลอตวัดลิ้นรับเขาอย่างลืมตัว  และมันก็ยิ่งเพิ่มไฟในกายของชายหนุ่มให้ลุกโชนมากขึ้นไปอีก  ตอนนี้น้องชายของเขาตื่นตัวจนถึงขีดสุดแล้ว  เขาต้องรีบถอนริมฝีปากออกอย่างเสียดาย  เพราะถ้านานกว่านี้  เขาคงต้องผิดสัญญากับเธอแน่ๆ  

เขาสวมเสื้อให้เธอเรียบร้อยดังเดิม  พยายามข่มใจตัวเองอย่างยากเย็นเต็มที  แล้วดึงเธอมากอดเอาไว้  หัวใจเต้นโครมครามไปหมดแล้วตอนนี้ 

“ขอบคุณนะคะ  ที่รักษาสัญญา”  พัชรประภายิ้มให้เขา  เธอซุกใบหน้านวลลงบนอกกว้าง  อย่างเอาใจ 

ไมเคิลไม่ได้พูดอะไรออกมา  เขากำลังพยายามข่มตาให้หลับ  แม้มันจะยากเย็นเต็มที


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha