8. รักหมดใจยัยจอมยุ่ง [จบบริบูรณ์]

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 40 : ตื่นเต้น...


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

สามสัปดาห์ผ่านไป

ตอนนี้พีรชยาและพัชรประภากลับมาอยู่ที่เมืองไทยแล้วตั้งแต่  2  สัปดาห์ก่อน  เนื่องจากไมเคิลกับไรอันต้องไปทำงานต่างประเทศแรมเดือน  จึงไม่มีความจำเป็นอะไรที่พวกเธอจะอยู่ที่อังกฤษต่อ  ทั้งสองพี่น้องไม่อยากอยู่บ้านเฉยๆ  จึงเข้าไปบริหารงานที่ห้างสรรพสินค้า  ตามความต้องการของบิดา

พีรชยาเองก็เรียนจบนิเทศศาสตร์  เธอจึงได้เข้าไปดูแลในส่วนของงานประชาสัมพันธ์ของทุกสาขา  ส่วนพัชรประภาก็เข้าไปดูแลในส่วนของงานกราฟฟิคดีไซน์และการตลาด

สองพี่น้องออกไปทำงานตั้งแต่เช้า  และกลับมาตอนค่ำเป็นเช่นนี้ทุกวัน  จนใกล้ถึงวันสำคัญที่พวกเธอยังไม่รู้ตัว

 

สามวันก่อนวันแต่งงาน

ไมเคิลกับไรอันเดินทางมาถึงประเทศไทยแล้ว  พวกเขามากันอย่างเงียบๆ  เพื่อไม่ให้เป็นข่าว  เพื่อที่จะมาตรวจตราความเรียบร้อยของสถานที่จัดงานแต่งงานนั่นเอง

พวกเขาเลือกใช้สถานที่จัดงานแต่งงานคือบ้านพักตากอากาศสุดหรูแห่งหนึ่งบนเขาใหญ่  ซึ่งเป็นของนายภัครพล  เขาสร้างบ้านพักแห่งนี้ไว้นานมากแล้วแต่มันเพิ่งจะเสร็จสมบูรณ์ เพื่อใช้เป็นสถานที่พักผ่อนตอนที่เขาปลดเกษียณ   เนื้อที่ของบ้านพักมีกว่า  50  ไร่  ทำให้พวกเขาจัดงานแต่งงานได้อย่างสบาย 

สองหนุ่มเดินทางมาถึงบ้านพักตากอากาศแล้ว  บริษัทเวดดิ้งแพลนเน้อ  กำลังเร่งจัดสถานที่กันอยู่อย่างขมักเขม้น 

 

คฤหาสน์อังคนันทชัย

“พี  พัชร  อีกสองวันไป  ไปเขาใหญ่กับพ่อหน่อยนะ  พ่อจะพาไปดูบ้านพักตากอากาศของเรา  เพิ่งจะสร้างเสร็จไม่กี่เดือนนี่เอง”  นายภัครพลเริ่มแผนการแต่งงานสายฟ้าแล่บ  ตามที่ว่าที่ลูกเขยวางแผนเอาไว้

“ได้ค่ะพ่อ  แล้วจะไปกี่วันคะ  พวกหนูจะได้เตรียมชุดไป”  พีรชยาเอ่ยถาม

“ประมาณอาทิตย์นึง  อ้อ  แล้วก็...พ่อจะจัดงานเลี้ยงเปิดบ้านที่เขาใหญ่  ช่วงเช้าเป็นงานแบบไทยๆ  ส่วนช่วงเย็นก็เป็นงานเลี้ยงแบบฝรั่ง”  เขาเริ่มพูดเรื่องต่อไป

“มีงานเลี้ยงเปิดบ้านด้วยเหรอคะ  แล้วพ่อเชิญคนมาเยอะรึเปล่าคะ”  พัชรประภาถามอย่างสงสัย

“ก็เยอะอยู่พอสมควรแหละ  ตอนเช้าให้พวกแกสองคนใส่ชุดไทยต้อนรับแขก  ส่วนตอนเย็นก็ใส่ชุดราตรี    เดี๋ยวพรุ่งนี้พ่อจะให้คนเอาชุดมาให้ลองนะ”  เขาบอกบุตรสาวด้วยใบหน้าเรียบเฉย

“พ่อของเรานี่เวอร์จริงๆ เลยนะคะ  มีงานเช้างานเย็น  อย่างกะงานแต่งงานอย่างนั้นแหละ  หรือว่าพ่อจะแต่งกับแม่อีกรอบคะ”  พัชรประภาหัวเราะชอบใจ

“เอ๊ะ  ยัยลูกคนนี้นี่  ลามปามใหญ่ละนะ  ไปนอนได้แล้วไป  พรุ่งนี้จะได้มาลองชุดกัน  อย่าทำขายหน้าแขกที่มาในงานล่ะ  พ่อไม่อยากอายคนอื่นเค้า”  นายภัครพลกล่าวอย่างอารมณ์ดี

“ค่า...  จะให้หนูสองคนรำอวยพรด้วยเลยไหมคะ”  เธอประชดผู้เป็นบิดา

“ถ้ารำเป็นก็รำไปสิ”  เขาอดขำไม่ได้กับความช่างประชดประชันของบุตรสาวคนเล็ก

จากนั้นพวกเขาก็แยกย้ายกันไปนอน  โดยที่สองพี่น้องไม่ได้เอะใจสักนิดว่างานนี้จะไม่ใช่แค่งานเลี้ยงเปิดบ้านธรรมดา

 

เช้าวันต่อมา

ร้านเสื้อผ้ายี่ห้อดังนำชุดมาให้ทั้งสองสาวได้ลอง  เป็นชุดไทยประยุกต์ห่มสไบ และชุดราตรีที่ไมเคิลกับไรอันได้เลือกแบบเอาไว้ ของพัชรประภาเป็นฟ้า  ส่วนของพีรชยาเป็นสีชมพู

ส่วนชุดงานตอนกลางคืนเป็นชุดเดรสแสนสวย  พวกเขาไม่ได้เลือกชุดเจ้าสาวสีขาว  เนื่องจากไม่อยากให้พวกเธอสงสัยและอีกอย่างช่วงเย็นเป็นงานเลี้ยงฉลองแต่งงานเท่านั้น  พวกเขาจะพาเธอกลับไปแต่งงานในโบสถ์ที่อังกฤษอีกครั้ง  หลังจากแต่งงานที่เมืองไทยแล้ว

เมื่อลองชุดเสร็จเรียบร้อยแล้ว  พวกเธอก็กลับไปเก็บกระเป๋าเสื้อผ้า  เพื่อจะได้เดินทางในวันรุ่งขึ้น 

 

บ่ายวันต่อมา

ครอบครัวอังคนันทชัยเดินทางไปยังบ้านพักตากอากาศที่เขาใหญ่ซึ่งตอนนี้ไรอันกับไมเคิลได้ย้ายไปพักที่โรงแรมด้านนอกแล้ว  พร้อมกับนายนิโคลัสที่เพิ่งเดินทางมาถึงในช่วงเช้า

  รถตู้เคลื่อนผ่านสนามหญ้าด้านนอกซึ่งใช้เป็นสถานที่จัดงานแล้ว  บนเวทีมีผ้าคลุมปิดอยู่  เพื่อไม่ให้พวกเธอเห็นป้ายชื่อบ่าวสาว  พวกเธอหันไปมองหน้านายภัครพลอย่างสงสัย

“พ่อคะ  ทำไมงานมันดูใหญ่จังเลยล่ะคะ  ดอกไม้เต็มไปหมดเลย  แถมยังมีซุ้มประตูด้วย  ถ้าพ่อไม่บอกว่าเป็นงานเลี้ยงเปิดบ้าน  พวกหนูคงจะคิดว่าเป็นงานแต่งของใครซักคนแล้วนะคะเนี่ย”  พัชรประภายิ้ม  ไม่คิดว่าบิดาของเธอจะโอเว่อร์ขนาดนี้

“แหม  พ่อเป็นใคร  เจ้าของห้างที่ใหญ่ที่สุดในประเทศนะ  น้อยกว่านี้ได้ที่ไหนล่ะ  บ้านหลังนี้ก็ราคาตั้งเป็นร้อยล้าน”  เขาทำเป็นอวดอ้างสรรพคุณของตัวเอง  เพื่อไม่ให้ทั้งสองสาวสงสัยมาก

“ค่ะๆ  หนูลืมไป  ว่าหนูเป็นลูกมหาเศรษฐี”  พัชรประภายิ้มให้ผู้เป็นบิดา  แล้วจึงไม่ได้สนใจอะไรอีก 

รถแล่นมาจอดที่หน้าบ้านสไตล์โมเดิร์นแล้ว  พวกเธอจึงนำของขึ้นไปเก็บบนห้อง  ตอนนี้ก็ใกล้จะค่ำแล้ว  พรุ่งนี้พวกเธอมีนัดแต่งหน้าทำผมแต่เช้า  เลยคิดว่าทานอาหารเย็นเสร็จก็จะขึ้นไปนอนเลย

(“ฮัลโหล  คุณอาครับ  มาถึงบ้านพักแล้วเหรอครับ  โอเคครับ  ขอบคุณมากนะครับ  พรุ่งนี้เจอกันครับ”)  ไมเคิลวางสายจากนายภัครพล  เมื่อเขาโทรไปสอบถามถึงการเดินทาง  เขาตื่นเต้นมากทีเดียว  พรุ่งนี้แล้วสินะ  ที่เขาจะได้เป็นเจ้าของเธอจริงๆ เสียที

เช่นเดียวกับไรอัน  เขาก็ตื่นเต้นไม่แพ้พี่ชาย  เขาอยากเห็นพีรชยาใส่ชุดไทยเหลือเกิน ว่าเธอจะสวยงามขนาดไหน

หลายวันที่ผ่านมา  พวกเขาไม่ได้โทรหาพวกเธอเลย เพราะอ้างว่างานยุ่งมาก  ซึ่งพวกเธอก็เข้าใจเพราะต่างก็มีงานต้องทำเช่นกัน  ทำให้พวกเขาคิดถึงสองสาวพี่น้องใจจะขาดอยู่แล้ว

พัชรประภาอยากจะหยิบโทรศัพท์โทรหาไมเคิล  แต่ไม่แน่ใจว่าตอนนี้เขาอยู่ประเทศไหน  เวลานี้ที่เมืองไทยเกือบจะสองทุ่มแล้ว  ที่ๆ เขาอยู่  อาจจะเป็นตอนกลางวัน  เธอจึงไม่กล้าโทรไปรบกวนเขา  ทำได้เพียงส่งข้อความไปบอกฝันดีเขาเท่านั้น

ไมเคิลหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความที่เธอส่งมา  เขายิ้มน้อยยิ้มใหญ่  อยากให้ถึงพรุ่งนี้เร็วๆอเสียจริง  เจ้าสาวของเขาจะสวยขนาดไหนนะ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha