สาวน้อยร่านรัก เล่ม 4

โดย: อัณณากานต์



ตอนที่ 2 : สามีเรียกขวัญ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 2 สามีเรียกขวัญ

วันนั้นทั้งวันณดาทำงานไปก็คิดไปว่าจะทำยังไงดีให้พี่เดชได้กลับมามีค่ำคืนที่สุขสมและเร่าร้อนกับเธออีกครั้ง เธอคิดจนเริ่มจะปวดหัวตุบๆ คิดจนความกังวลมันเริ่มออกมาทางสีหน้า

          “ณดาปวดหัวหรอคะ” พี่เดชเลื่อนเก้าอี้มาใกล้ๆ เธอ

          “เปล่าค่ะ งานมันเยอะณดาเลยกลัวทำไม่ทัน” เธอตอบแล้วขึ้นมานั่งบนตัก ณดาสังเกตได้ว่าเขากลั้นใจเบาๆ ให้กับการแนบชิดของเธอ

          “ค่อยๆ ทำไปนะคะ งานไม่ได้เร่งอะไรเย็นนี้เราฉลองทำงานวันแรกเหมือนวันแรกของณดาดีไหมคะ” ภาณุเดชหมายถึงไปทานข้าวที่ร้านของลุงโชคชัย เขาถามและลูบผมเธออย่างอ่อนโยนพยายามเต็มที่ไม่ให้สัมผัสมันเกินเลยไปที่คำว่าเร่าร้อน

          “ดีค่ะแต่สั่งมาทานที่บ้านได้ไหมคะ ณดาอยากทานกับพี่เดชเงียบๆ สองคน” และณดาก็คิดแผนได้แล้ว

          “ป้าอิ่มคะ เดี๋ยวบ่ายแก่ๆ จะมีอาหารกับดอกไม้ไปส่งนะคะรบกวนป้าช่วยจัดให้ณดาทีนะคะ” เธอโทรไปขอร้องป้าอิ่มให้ช่วยจัดการเนรมิตโต๊ะอาหารให้

          “ได้เลยค่ะหนูณดา” ป้าอิ่มตอบรับ

          “ยิ้มอะไรคะตัวเล็ก” พี่เดชเดินกลับเข้ามาหลังจากไปตรวจรอบๆ โรงแรม เขานั่งคุกเข่าลงกับพื้นเอาคางเกยตักเธอไว้

          “ยิ้มเพราะณดารักพี่เดชค่ะ” เธอตอบแล้วจูบเขาเบาๆ

          ป้าอิ่มช่างเป็นแม่บ้านที่เก่งกาจจริงๆ บ้านสามห้องนอน ห้าห้องน้ำ หนึ่งห้องครัว หนึ่งห้องนั่งเล่นและห้องฟิตเนสป้าอิ่มทำความสะอาดได้เรียบกริบหมดจดทุกครั้ง ผ้าผ่อนก็ซักได้สะอาดหอมสดชื่นและส่งกลับมาในไม้แขวนเสื้อโดยไม่มีรอยยับแม้แต่นิด

          ณดากำลังชื่นชมฝีมือจัดโต๊ะอาหารสุดโรแมนติคของป้าอิ่มด้วยความขอบคุณ ที่กลางโต๊ะมีแจกันดอกไม้ช่อโตวางอยู่และขนาบข้างซ้ายขวาด้วยเทียนในโหลแก้วป้าอิ่มเปลี่ยนเทียนให้ใหม่เป็นสีแดงทั้งสองโหล อาหารทุกอย่างจัดวางไว้อย่างเรียบร้อยลงตัว ส่วนผ้าเช็ดปากแม่บ้านคนเก่งก็อุตส่าห์ประดิษฐ์พับให้มันออกมาเป็นดอกไม้สวยงาม

          “โอ้โฮ สวยจังเลยค่ะณดา” ภาณุเดชร้องออกมา

          “พี่เดชไปเปลี่ยนชุดให้สบายเนื้อสบายตัวนะคะ ขอณดาจุดเทียนกับจัดดอกไม้อีกนิดหน่อย”

          ณดาจูงมือเขาไปส่งในห้องนอนจูบเขาอย่างอ้อยอิ่งแล้วเดินออกมา ส่วนตัวเธอเข้าไปหยิบชุดสุดเซ็กซี่ที่ซื้อไว้นานแล้ว ความตั้งใจตอนแรกคือใส่ให้พี่เดชถอดตอนวันเกิดของเขาแต่ก็มามีเรื่องซะก่อน

          ภาณุเดชเดินออกมาก็พบกับณดาในชุดนอนซีทรูสีแดงสุดเซ็กซี่ เนินอกอวบอัดมันล้นทะลักออกมาจนชุดแทบปริขาดยอดอกสีอ่อนก็ชูชันเย้ายวนให้เข้าไปสัมผัสนัก แล้วไหนจะจุดอ่อนไหวตรงนั้นอีกเนื้อผ้าซีทรูมันยิ่งทำให้เนินเนื้อที่ประดับด้วยเส้นไหมบางๆ น่าลงไปซุกไซ้เหลือเกิน

          ณดายืนบิดมือด้วยความเขินอายอยู่ข้างๆ โต๊ะอาหาร เขาเดินมาหาโดยไม่ละสายตาไปจากเธอสักนาที

          “อยากทานอะไรก่อนคะ” ณดาถามโดยที่ยังไม่เลิกบิดมือตัวเอง

          “ยังต้องถามอีกหรอคะ ณดาขา”

          “ซี๊ดณดาขา ใจเย็นๆ” ณดาบดปากลงมาอย่างรุนแรงไม่สนใจว่าเขาจะเจ็บเลยสักนิด

          ณดาไม่ได้เห็นสายตาที่เร่าร้อนและปรารถนาในตัวเธอมานานหลายเดือนแล้ว เป็นเพราะเธอเองที่มัวจมปลักอยู่ในความทุกข์ นาทีที่พี่เดชจ้องมองเรือนร่างของเธอด้วยความหิวกระหายความต้องการในกายเธอมันก็กลับมาทันทีและกลับมาอย่างรุนแรงมากๆ ด้วย

          “ที่รักคะ ใจเย็นๆ” พี่เดชร้องห้ามแต่เธอไม่สนใจ ณดาโดดขึ้นมาบนตัวเขาสองขาเกี่ยวกระหวัดไว้รอบกายและเธอก็จูบไซ้และขบกัดเขาไปทั่วทั้งลำคอ ใบหน้า บ่าหนาและหน้าอกแน่นๆ

          “เย็นไม่ไหวแล้วค่ะ” ณดาตอบโดยไม่หยุดการโจมตีร่างกายเลยสักวินาทีและเมื่อณดาดูดเน้นๆ ลงมาที่ยอดอกของเขาแบบไม่ออมแรงสติของภาณุเดชก็ขาดสะบั้น เขาจับให้ณดานอนลงบนเคาน์เตอร์ครัวสองมือฉีกกระชากชุดนอนแสนเซ็กซี่ขาดกระจุยแล้วก้มหน้าลงไปที่เนินอก ณดากดหัวเขาอย่างแรงให้มันแนบแน่นบดบี้หนักกว่าเดิม

          “ดูดแรงๆ ค่ะพี่เดช” เธอสั่งเขาที่ข้างหูแถมกัดมันเบาๆ ก่อนจะลากปากไปดูดเม้มซอกคอของเขาต่อด้วยความรุนแรงไม่แพ้กัน

          “อ๊า” สองเสียงร้องขึ้นพร้อมกัน พี่เดชส่งแกนกายเข้ามาทีเดียวสุดลำแล้วกระหน่ำเข้าออกอย่างบ้าคลั่ง

          “ตรึงมือณดาไว้ค่ะ” เขาทำตามคำสั่งทันทีสองมือของเธอถูกตรึงแน่นอยู่กับพื้นกระเบื้องเย็นๆ ใบหน้าที่หื่นกระหายของพี่เดชยิ่งทำให้อารมณ์ของเธอกระเจิดกระเจิง

          “แรงๆ แรงกว่านี้อีก” ณดาสั่ง ซึ่งจริงๆ แล้วตอนนั้นเขาไม่รับรู้อะไรเลย เขาตั้งหน้าตั้งตาบดอัดสะโพกเข้าไปให้มันสุดแรงสุดความปรารถนาสุดความคิดถึงที่เขามีให้กับเรือนกายของเธอ สามเดือนกว่าแล้วที่เขาไม่ได้สัมผัสณดาสุดที่รักแนบแน่นแบบนี้

          “โอ๊ววว” สองเสียงประสานขึ้นมาพร้อมกันน้ำรักข้นๆ และน้ำหวานใสๆ ไหลหลั่งร่วมกันอยู่ในช่องรัก เขายังคาแกนกายไว้อย่างนั้นแล้วกลับมาจูบฟอนเฟ้นหน้าอกของเธออีกครั้ง ปากหยักคมไล่ทำรอยรักสีกุหลาบไปจนทั่วเนินอก

          “ณดาขาต่อเลยได้ไหม” เขากระซิบถามเสียงสั่นแต่เธอไม่ตอบกลับหมุนส่ายสะโพกไปมา

          “อือ ณดาขามันเสียวค่ะ”

          “แล้วแบบนี้ล่ะคะ” เธอถามแล้วเริ่มขยับสะโพกเข้าออกให้เร็วขึ้น

          “ไม่ไหวแล้วค่ะที่รัก” สิ้นคำเขาก็กลับมาอัดสะโพกรัวๆ ใส่เธออีกครั้ง

          “พั่บๆๆๆ ที่รักขา ที่รัก อ๊า” แล้วพี่เดชก็ฟุบหน้าลงมาที่หน้าอกเธอแต่ปากก็ยังคงจูบเม้มละไล้ไปทั่ว

          “อร่อยไหมคะ” เธอลูบไล้ลำตัวเขาด้วยความปรารถนา

          “ที่สุดเลยค่ะ ไปล้างตัวกันนะคะ”  และในอ่างอาบน้ำต้องเป็นที่เสียน้ำแน่นอน ทันทีที่ก้าวขาลงมาณดาก็นั่งประกบเขาแล้วสอดแกนกายที่พร้อมรบเข้าไปสุดแกน สองมือเล็กๆ จับขอบอ่างอาบน้ำไว้แน่นเธอแอ่นหน้าอกให้เขาฟ้อนเฟ้นและครวญครางออกมาแบบไม่เหลือความเขินอายใดๆ

          “โอ๊ว พี่เดชขา พี่เดชมันเสียว อ๊าย” ณดาร้องเสียงหลงให้ทุกการรุกล้ำที่เธอได้รับ มือหนาของเขาโอบไว้ที่หลังนวลเนียนของเธอมันยิ่งทำให้ยอดอกชูชันนูนเด่นขึ้นไปอีกเขาดูดเม้มหน้าอก ซอกคอและทั่วตัวเธอเหมือนคนบ้าที่ไม่รู้ว่าความพอและอิ่มคืออะไร ณดาเป็นอาหารอันโอชะรสเลิศสำหรับเขาในคืนนี้

          “แฮ่กๆๆ ต่อเลยค่ะพี่เดช” ณดาเพิ่งจะเสร็จสมช่องรักเธอเพิ่งจะตอดขมิบเขาไปเมื่อห้านาทีก่อนแต่เธอก็ครวญครางให้เขาส่งแกนกายกลับเข้าไปใหม่ เธอยันสองมือไว้กับผนังห้องน้ำยืนรอรับความใหญ่โตด้วยร่างกายที่สั่นสะท้าน สำหรับเขาให้ร่วมรักกับเธอไปยันเช้าก็ไม่มีปัญหาอะไรเพราะเขาไม่ได้ใช้แรงแบบนี้มาสามเดือนแล้ว

          เมื่อส่งแกนรักกลับเข้าไป ณดาก็จับให้สองมือของเขาไปกอบกุมที่หน้าอกของเธอ

          “บีบแรงๆ เลยค่ะ อืม แบบนั้นแหละค่ะ” เธอกระแทกสะโพกกลับมาอย่างบ้าคลั่ง มือข้างนึงตอนนี้ประจำอยู่ที่เนินเนื้อของตัวเองเธอกำลังบดขยี้ยอดเม็ดเล็กๆ ที่กลางช่องรักอย่างเมามันและกรีดร้องเสียงแห่งความกระสันจนลั่นห้องน้ำ

          “อ๊ากกกก” ณดาร้องลั่นลืมความเป็นกุลสตรีไปหมดสิ้น เขาถอดแกนกายออกมาจับให้ณดาหันหน้ามาหาแล้วอุ้มเธอไว้แนบอกเพราะเธอไม่มีแรงจะยืนแล้ว

          “น้ำของณดาค่ะ” เธอชูนิ้วชี้ที่อาบไล้ไปด้วยน้ำใสๆ ที่เขารู้ว่ามันแสนหวาน

          “อืม หวานเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยค่ะ” เขาส่งนิ้วเล็กๆ ของณดาเข้ามาในปากแล้วเลียน้ำรักของเธอจนหมด

          “พี่เดชขา คิดถึงจังเลย คิดถึงมาก คิดถึงที่สุด” เธอย้ำทุกคำว่าคิดถึงด้วยการเม้มจูบลงมาหนักๆ ที่บ่าหนาๆ ทั้งสองข้างสลับกันไป

          เมื่อไฟสวาทเริ่มลดลงเขาก็เห็นว่าเนื้อตัวณดาเป็นรอยแดงจ้ำจากมือของเขาไปทั่วตัว ใบหน้าเธอแดงระเรื่อเหมือนเพิ่งไปวิ่งมาสิบกิโล เนินอกแดงแจ๋คล้ายโดนน้ำร้อนลวก ขาแขนและทุกๆ ส่วนของร่างกายขึ้นจ้ำแดงๆ มากน้อยต่างกันไป     และที่สุดท้ายที่มันเป็นรอยนิ้วชัดเจนคือข้อมือของเธอเพราะเขาตรึงมันไว้สุดแรง ไฟราคะมันครอบงำจนขาดสติ

          “เจ็บไหมคะที่รัก” พี่เดชจับข้อมือเธอมาพลิกดู

          “ไม่ค่ะ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิคะ ณดากำลังสนุกมาทำหน้าหงอยทำไม” เธอติงสามีตัวเอง

          “ไปทานข้าวจริงๆ กันดีกว่าค่ะ ณดาหิวจนแสบไส้ไปหมดแล้ว”

          “พี่ขอโทษนะคะทำชุดสวยของณดาขาดเลยเพิ่งใส่ได้แค่ไม่กี่นาทีเอง”

          “ไม่เป็นไรค่ะ อุ้มณดาไปทานข้าวหน่อยนะคะพี่เดช” เธอคิดในใจว่ามีให้ฉีกอีกสองชุดเลยค่ะไม่ต้องกังวล

          ทั้งคู่ใส่แค่ผ้าขนหนูแล้วออกมาทานข้าว ณดานั่งตักเขาแล้วอ้อนให้ป้อนข้าวให้ เขาป้อนคำนึงณดาก็เคี้ยวไปช้าๆ แวะซบที่อกไปพลางแล้วขอให้ป้อนคำใหม่ มันเป็นมื้ออาหารที่ยาวนานกว่าปกติแต่ก็มีความสุขที่สุด

          “พี่เดชคะ ณดาอยากดื่มไวน์” สองมือเธอโอบไว้รอบคอเขาแล้วเอ่ยขอด้วยน้ำเสียงแสนหวาน

          ภาณุเดชจิบไว้เข้าไปในปากแล้วก้มหน้ามาจรดริมฝีปากของเขาให้สัมผัสกับริมฝีปากของเธอ ณดาเผยอปากรับไวน์รสขมจากปากสามีด้วยความเคลิบเคลิ้ม

          “อืม อย่าหยุดค่ะพี่เดช” เมื่อรสไวน์หมดไป รสรักก็เข้ามาแทนที่เขากำลังดูดริมฝีปากของเธอมันให้ความรู้สึกที่วาบหวิวและอ่อนโยนในเวลาเดียวกัน

          “ณดาหวานจังเลยค่ะ”

          “ขอณดาทำบ้างนะคะ” เธอประคองใบหน้าของเขาไว้แล้วจึงดูดเม้มริมฝีปากหยักคมเบาๆ รสไวน์และอารมณ์แห่งความต้องการมันกำลังจะทำให้เธอคลั่งอีกแล้ว

          “พี่เดชมาตรงนี้กับณดาก่อนค่ะ” เธอจูงมือเขาไปในห้องนอน ที่เธอแอบซ่อนชุดสุดเซ็กซี่เอาไว้

          “อยากให้ณดาใส่สีอะไรคะ” เธอถือชุดนอนที่มันแทบปิดอะไรไม่ได้ไว้ในมือข้างละตัว ข้างนึงสีดำ ข้างนึงสีขาว

          “สีดำค่ะที่รัก” เมื่อพี่เดชเลือกได้เธอก็ปลดผ้าขนหนูออกจากตัวและสวมชุดซีทรูสุดเซ็กซี่ลงไปแทน

          “ไปซื้อมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” เขากลับมาอุ้มเธอไว้แนบอกเหมือนเดิม

          “ซื้อไว้ก่อนวันเกิดพี่เดชค่ะ กะจะเซอร์ไพรส์วันเกิดแต่เจอเรื่องเซอร์ไพรส์กว่าเลยเก็บดองในตู้อยู่ตั้งนาน” ณดาพูดแล้วอมยิ้มนิดๆ

          “พี่เดชชอบไหมคะ”

          “ณดาใส่อะไรพี่ก็ชอบค่ะ” เขาตอบแล้วหอมแก้มเธอเบาๆ

          “แต่ณดาว่าพี่เดชไม่ชอบเพราะพี่เดชฉีกขาดคามือเลย” เธอว่าแล้วขำออกมา

          “ก็พี่คิดถึงณดา ตั้งสามเดือนนะที่พี่ไม่ได้รักณดาเลยพี่จะขาดใจ”

          “แล้วทำไมไม่บอกณดาตั้งนานแล้วล่ะคะ”

          “ณดาทุกข์ระทมขนาดนั้นพี่จะกล้าหรอคะ พี่ไม่เห็นแก่ตัวขนาดนั้นหรอก”

          “งั้นคืนนี้พี่เดชห้ามนอนนะคะ ณดาจะชดเชยให้เราไปนอนดูดาวข้างสระน้ำกันนะ”

          “ณดาดูดาวไปนะคะ พี่อยากดูอย่างอื่น” พอวางเธอลงเขาก็เริ่มซุกซนเธอทันที

          “อืม ดาวเสียว เอ๊ย ดาวสวยมากเลยค่ะ” ณดาครางออกมาเพราะเขากำลังบดปากหยักร้อนลงบนยอดอกของเธอผ่านชุดนอนเนื้อบาง

          “อืม พี่เดช อ๊า” ณดาเอาแขนตั้งชันขึ้นมาเพราะเธอต้องการเห็นทุกสัมผัสที่พี่เดชมอบให้ ลิ้นแหลมๆ ของเขาโฉบฉกเข้าออกที่ทางรักเป็นจังหวะ ส่วนสองนิ้วก็กดมันหายไปจนสุดโคนแล้วอัดแรงลงไปเน้นๆ ณดากัดปากแน่นสองมือกำหญ้าข้างตัวจนมันขาดออกมาเป็นกระจุก

          “อืม อืมม” ณดาแหงนหน้ามองฟ้าเบื้องบน ดวงดาวระยิบระยับพร่างพรายเต็มไปหมดและเธอก็คว้าดาวดวงน้อยๆ มาได้หนึ่งดวง

          “ณดามองฟ้าไปแล้ว มองหญ้าบ้างนะคะ” พี่เดชจับให้เธอคลานสี่ขาแล้วก็ส่งปลายลิ้นร้ายกาจเข้ามาในทางรักเธออีกรอบ ณดาทำได้แค่ครวญครางจนเสียงแหบแห้งเมื่อเธอสุขสมปล่อยน้ำรักออกมาเป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้พี่เดชก็สอดแท่งรักที่ดูเหมือนมันจะขันแข็งตลอดเวลาเข้ามาสุดลำ

          “ณดาขา อย่าขมิบแบบนั้น อย่า อ๊า”

          “แบบไหนหรอคะ” เธอแกล้งเขาโดยขมิบให้แรงขึ้น

          “อ๊า ไม่ไหวแล้ว ณดาแกล้งพี่ พี่จะเสร็จ” พี่เดชดึงแกนกายออกมาแล้วบีบเจ้าหัวแดงๆ ไว้ไม่ให้มันพ่นพิษ

          “เอาออกมาก็ไม่รอดหรอกค่ะ” ณดาคว้าเจ้าแกนรักสีแดงเข้าปากแล้วรูดมันด้วยมือและปากของเธอ

          “โอ๊วว ณดาขา ณดา” สองมือของพี่เดชขยำขยี้หน้าอกเธออย่างแรงแล้วเจ้าน้ำรักข้นขาวก็ได้รับอิสรภาพ

          “ณดายังไม่เสร็จเลยมาต่อด้วยค่ะ” เธอนอนลงกับพื้นหญ้าแล้วอ้าขากว้างรูดนิ้วชี้ขึ้นลงที่ปากทางรักอันแสนชุ่มฉ่ำตอนนี้มันบวมขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดเพราะกลีบเนื้อแสนอ่อนบางโดนกระแทกกระทั้นมาหลายชั่วโมงแต่ดูเหมือนณดาจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอะไรกับมันเลย เธอยังคงนอนอ่อนระทวยชวนเชิญให้เขาพาแกนกายเข้ามาอย่างยั่วยวน

          “ไม่เหนื่อยหรอคะที่รัก” พี่เดชทาบทับลงมา สองขาเธอเกี่ยวกระหวัดไว้รอบกายเขาทันทีเพื่อเปิดทางให้การรุกล้ำมันล้ำลึกจนสุดแกน

          “ไม่ค่ะ ณดาหิว หิวพี่เดชอยากกินเข้าไปทั้งตัวเลย” พูดจบเธอก็งับเข้าให้ที่ต้นคอ

          พี่เดชแกะขาเธอให้ออกมาจากหลังของเขาแล้วกดให้มันแนบลงที่หน้าอก ทุกการกดตอกอันหนักหน่วงสร้างความกระสันไปทั่วทั้งกาย เธอร้องจนไม่มีเสียงจะร้องแล้ว

          “พี่เดช พี่เดชขา อ๊า” ร่างกายเธอมึนชาไปกับการเสร็จสม สมองเธอว่างเปล่าดวงดาวลอยระยิบระยับเต็มไปหมด ความสุขสมที่แสนคิดถึงความกระสันที่เธอห่างหายไปนานมันสุดยอดจริงๆ

          “ไปอาบน้ำนอนกันนะคะตัวเล็ก” เขาอุ้มเธอขึ้นแล้วเดินเข้าบ้านไปแต่ณดายังไม่พอณดายังไม่อิ่มเธอจะนอนก็ต่อเมื่อหมดแรงหลับไปใต้ร่างของเขาเท่านั้น

          “พี่เดชขา ณดาอยากดื่มไวน์อีก พี่เดชไปหยิบให้ณดาได้ไหมคะ” ณดาร้องขอเมื่อเขาวางเธอลงบนเตียง

          “นอนเถอะค่ะณดานี่จะตีสองแล้วนะคะ”

          “พี่เดชหมดแรงแล้วสินะ ณดานอนก็ได้ค่ะ” ณดาตอบแล้วทำสีหน้าเยาะเย้ยนิดๆ เขารีบเดินจ้ำออกจากห้องไปทันที

          “นี่ค่ะ ที่รัก” เขายื่นแก้วไวน์ให้เธอแล้วณดาก็จับให้เขานอนลง

          “ขอดื่มไวน์หน่อยนะคะ” ณดาจุ่มนิ้วของเธอลงไปในแก้วแล้วป้ายเจ้าน้ำรสขมลงบนยอดอกสีเข้มแค่ความเย็นจากไวน์ก็ทำให้สยิวจะแย่แล้ว ณดายังไล้เลียมันด้วยลิ้นของเธออีกเธอกำลังจะทำให้เขาขาดใจตาย

          “ซี๊ด ที่รักขา” ณดาดูดเลียไวน์และร่างกายเขาไปพร้อมกัน

          “ขอดื่มต่อนะคะ” เธอแตะไวน์ลงมาสองสามหยดบนริมฝีปากแล้วณดาก็ค่อยๆ ใช้ลิ้นลากหยดไวน์รสขมให้หายไปจากริมฝีปากร้อนรักของเขา

          “ดื่มไวน์กับณดานะคะพี่เดช” ณดาค่อยๆ ส่งผ่านไวน์รสขมและเย็นเข้ามาในปากทีละนิดๆ เขารับรสไวน์ชั้นเลิศด้วยความกระสันที่เปี่ยมล้น

          “พี่เดชขา ตรงนั้นของณดาอยากชิมไวน์ค่ะ” ณดาเลื่อนเนินเนื้ออันบวมช้ำ ให้มาจดจ่อที่ปากเขา

          “ทำให้ณดานะคะพี่เดช” ณดาไม่ต้องเว้าวอนเขาเลยแม้แต่นิด เขารักทุกส่วนของร่างกายเธอให้กอดจูบดูดไล้ทั้งวันทั้งคืนก็ยินดี

          “อืม อ๊า อู๊ววว” ณดาครวญครางเป็นเสียง อ.อ่าง อย่างน่าเห็นใจแต่เขาก็ช่วยอะไรไม่ได้เพราะหน้าที่ของเขาคือทำให้เธอส่งเสียงออกมาให้ดังที่สุด

          “อือ อืมม” ณดาส่ายวนสะโพกไปมาแถมบ้างจังหวะยังกดเนินเนื้อลงมาใส่หน้าเขาอีก

          “อู๊ว พี่เดชขา อ๊า” เขาค่อยๆ รั้งให้ณดานอนลงบนตัวเขา

          “พี่เดชเก่งจังเลยค่ะ” เธอชมแล้วบดปากลงมาดูดลิ้นเขาอย่างหิวกระหาย ณดาไปเอาแรงมาจากไหนกันเนี่ย

          “โอ๊ว” ครวญครางกันไปทั้งคืน ณดาลงมาพักที่ตัวเขาแค่ไม่กี่นาทีแล้วก็จับเจ้าอาวุธคู่กายจมหายไปในตัว สองแขนเธอเอายันไว้บนขาของเขาแล้วโน้มตัวไปข้างหลัง

          “พี่เดชขา ดูสิคะณดาเป็นของพี่เดช” เธอจ้องภาพแกนกายอันโตที่เข้าออกในตัวด้วยสายตาหวานเชื่อม

          “ค่ะที่รัก ณดาเป็นของพี่ของพี่คนเดียว” ภาณุเดชทนไม่ไหวแล้ว ทั้งน้ำเสียงสายตาและท่วงท่าของณดามันช่างเย้ายวนชวนให้กระหน่ำท่อนรักใส่เหลือเกิน

          “พี่ก็เป็นของณดาเป็นของณดาคนเดียว” เขาลุกขึ้นมานั่งสองมือโอบหลังเธอไว้แน่นแล้วกระแทกแกนกายใส่ไม่ยั้ง

          “อ๊า โอ๊ว” เสียงแรกคือของเธอและเสียงที่สองคือของเขา ภาณุเดชจำไม่ได้แล้วว่าคืนนี้เสียน้ำไปกี่รอบ

          “ณดาอยากกอดพี่เดช” เธอพลิกตัวลงไปใต้ร่างเขาแล้วจับสะโพกให้กดเข้าหาเธอ...ณดายังไม่พอ

          “รักณดาหน่อยค่ะพี่เดช รักเยอะๆ” เธอพูดแล้วลูบไล้ใบหน้าของเขาไปมา ดวงหน้าเธอแดงก่ำจนไม่รู้จะแดงยังไง เนินอกเนียนๆ ไม่มีที่เหลือให้ทำรอยรักแล้วเพราะมันแดงจ้ำห้อเลือดเต็มไปหมด

          “อืออ อืมมม ดีจังเลยค่ะ ณดาชอบ” ภาณุเดชกลับมาใช้บทรักอันนุ่มนวลและอ่อนโยนกับณดาอีกครั้งเธอเหนื่อยล้าอ่อนแรงเหลือเกินแล้วแต่ก็ยังดื้อดึงไม่ยอมนอนซะที

          “ที่รักคะ เสร็จแล้วที่รักนอนนะคะตกลงไหม” เขากระซิบข้างๆ หู สะโพกส่งจังหวะช้าๆ แต่หนักแน่นให้เธอไปถึงขอบฟ้ายามรุ่งอรุณ

          “พี่เดชขา อืม จะเช้าแล้วพระอาทิตย์กำลังจะขึ้นเรามาเริ่มต้นกันใหม่นะคะ ซี๊ดด ลึกๆ ค่ะ พี่เดช”

          “ค่ะที่รัก เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะคะ” เขากดสะโพกลงไปย้ำๆ แล้วณดาก็แอ่นหน้าอกลอยขึ้นมา

          “เรามาเริ่มกันใหม่นะคะ” เธอรั้งคอเขาลงไปจูบอย่างอ่อนโยนสองมือลูบไล้ร่างกำยำแผ่วๆ สักพักแล้วเธอก็หลับไป

          ตีห้ากว่าๆ ท้องฟ้าภายนอกเริ่มมีแสงสว่างรำไรที่ปลายขอบฟ้า สรรพเสียงต่างๆ รอบตัวดังขึ้นเป็นสัญญาณว่าวันใหม่กำลังมาถึง เช้าวันนี้ณดากับภาณุเดชได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกันอีกครั้งเป็นการเริ่มใหม่และลืมเรื่องราวร้ายๆ ที่ผ่านมา จบแล้ววันเวลาที่ทุกข์ระทมแสนเศร้าเขากับเธอจับมือฝ่าฟันข้ามมันมาได้ด้วยแรงรักที่หลอมรวมใจของคนสองคนให้เป็นหนึ่งเดียว

          เขานอนนิ่งๆ ชื่นชมดวงหน้าของภรรยาสุดที่รักอยู่ครู่ใหญ่แก้มเธอยังมีสีระเรื่ออยู่จางๆ และมันกลับมาอวบอิ่มเปล่งปลั่งดั่งดอกไม้แรกแย้มเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ใบหน้าของณดายามนี้ไม่มีความทุกข์ระทมใดๆ หลงเหลืออยู่ณดาหลับตาพริ้มยิ้มละไมอย่างมีความสุข

ภาณุเดชจูบเธอเบาๆ ที่หน้าผากแล้วจึงลุกไปล้างตัวแล้วก็กลับมาเช็ดทำความสะอาดร่างกายให้เธอ ก่อนจะนอนเขาส่งข้อความไปหาคุณวิไลว่าวันนี้ไม่เข้าโรงแรมเพราะณดาไม่สบาย เขาปิดมือถือโยนมันไว้ในลิ้นชักแล้วล้มตัวลงนอนกอดณดาและหลับไปทันที

“พี่เดชขา ขอนอนต่อนะคะ” ณดางัวเงียพูดกับเขาตอนใกล้เที่ยง

“ค่ะ ที่รัก” เขากดจูบลงไปที่เรือนผมของเธอ ณดาซุกตัวเข้ามาแล้วเธอก็หลับต่อจนถึงบ่ายสาม ภาณุเดชตื่นก่อนณดาแค่พักเดียวเท่านั้น เธอยังอยู่ในอ้อมกอดเหมือนเคยแขนนึงรองอยู่ใต้ต้นคออีกมือที่ว่างก็ลูบไล้ศีรษะของเธอเบาๆ แล้วยิ้มอย่างสุขใจ

“พี่เดช กี่โมงแล้วคะ” ณดาจับมือเขาให้ไปพักบนแก้มของเธอ

“สามโมงกว่าแล้วค่ะตัวเล็ก”

“ห๊า” ณดาเด้งตัวขึ้นนั่งด้วยความตกใจ       

“โอ๊ย ตายแล้ว แล้วพี่เดชไม่มีประชุมหรอคะ” เธอยังคงตกอกตกใจไม่เลิก

“มีแต่พี่ไม่ไปประชุมเอง พี่ขี้เกียจบ้างไม่ได้หรอคะขยันมาเป็นสิบๆ ปีแล้ว” พี่เดชรั้งเธอให้ไปนอนบนตัวเขา

“ดีเลยค่ะ วันนี้พี่เดชทำอะไรให้ณดาทานได้ไหมคะ ณดาคิดถึงฝีมือพี่เดช” พูดจบเธอก็หอมแก้มเขาฟอดใหญ่

“พี่ว่าณดาคิดถึงอย่างอื่นมากกว่าฝีมือการทำอาหารพี่นะ” เขาพูดแล้วอมยิ้ม

“ไปเอาแรงมาจากไหนคะ พี่เกือบตายนะเมื่อคืน” ภาณุเดชพูดแล้วหัวเราะชอบใจ

“ก็คิดถึงอ่ะ” เธอตอบแล้วมุดหน้าลงไปที่อกเขาเป็นการแก้เขิน

“พี่ดีใจนะคะที่ณดาคิดถึงพี่ พี่ก็คิดถึงณดาค่ะ”      

“คราวหน้าถ้ามีอะไรเราจะไม่ห่างกันอีกแล้วนะคะ ไม่ว่าปัญหาที่เกิดขึ้นมันจะร้ายแรงแค่ไหนเราสองคนจะไม่ห่างกันเด็ดขาด ไม่ห่างทั้งกายไม่ห่างทั้งใจตกลงไหมคะ” พี่เดชพูดแล้วสบตาเธอ สายตาอันจริงจังและมั่นคงของเขาทำให้เธออุ่นใจทุกครั้ง

“ค่ะ พี่เดช” ณดาสัญญาด้วยจุมพิตอันแสนอ่อนโยน

“ขอรอบนึงก่อนทานข้าวนะคะ” ภาณุเดชได้แต่ส่ายหัวให้กับความหื่นกระหายของเธอ

“มีสามีแสนดี หล่อล่ำ บึกบึน ขนาดนี้ใครจะอดใจได้ล่ะคะ” แล้วณดาก็เริ่มจู่โจมร่างกายเขาอีกครั้งและทั้งที่บอกว่า ขอรอบนึงแต่เธอก็เบิ้ลไปสามหน้าตาเฉย เขาสำเร็จโทษเธอด้วยลิ้นหนึ่งรอบและเจ้าอาวุธร้ายสองรอบ

“พี่เดช ณดาหิวข้าว” ณดาลากเสียงยาวตรงคำว่าข้าว เธอกำลังยืนเร่งด้วยสายตาให้กับข้าวในหม้อมันเสร็จไวๆ

“ก็ใครไม่ยอมปล่อยให้พี่มาทำกับข้าว หึ๊” เขาวางทัพพีลงแล้วยืดแก้มแม่ตัวเล็กออกจนสุด หลังอาหารมื้อแรกของวันมาวางตรงหน้ามีต้มจืดเต้าหู้หมูสับ ไก่ทอดกระเทียมและผัดผักรวมมิตร ณดาก็ฟาดทุกอย่างเรียบไม่เหลือและตบท้ายด้วยเค้กอีกสองชิ้นกับน้ำสับปะรดผสมน้ำมะเขือเทศอีกเกือบเหยือก

“โอ๊ย อิ่มมาก ขอบคุณนะคะพี่เดช” ณดาช่วยล้างจานชามเก็บเข้าที่อยู่ข้างๆ เขา

“ขอรางวัลหน่อย วันนี้ณดากินข้าวหมดเกลี้ยงเลยนะ” เธอยื่นปากมาหา เขาก็จุมพิตลงไปเบาๆ 

“พี่เดชดูสิ พุงณดาป่องยิ่งกว่าตอนท้องอีก” เธอถลกเสื้อขึ้นแล้วลูบพุงกลมๆ ภาณุเดชสะดุ้งนิดนึงเมื่อได้ยินณดาพูดเรื่องนี้ขึ้นมา

“ไม่เป็นไรแล้วค่ะณดาทำใจได้แล้ว พี่เดชล่ะคะ” เธอถามกลับด้วยสีหน้าห่วงใย

         "พี่ก็ทำใจได้แล้วค่ะเป็นห่วงแค่ณดา”

“เราสัญญากันแล้วนี่คะว่าเราจะเริ่มใหม่ด้วยกัน ถึงณดาจะสัญญาก่อนหลับณดาก็จำได้นะคะ”

“พุงป่องๆ แบบนี้ใส่ชุดซีทรูมันจะเซ็กซี่ไหมนะ” ณดาทำท่าครุ่นคิด

“พอดียังเหลือชุดสีขาวอีกชุดนึง” ภาณุเดชเดินลิ่วไปหยิบชุดที่ว่าทันที

“ชอบไหมคะพี่เดช” ณดาถามเขาหลังจากสวมชุดนอนแสนเซ็กซี่ตัวสุดท้ายที่ยังอยู่รอดปลอดภัยและจากสายตา ณดามั่นใจว่ามันคงจะอยู่เป็นชุดได้อีกแค่ไม่กี่นาที                 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha