10. รักสดใสของนายเพลย์บอย ซีรี่ส์ เพลย์บอยร้อนรัก I

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 5 : EP.5


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เวลา  11.00 น.  แขกวีไอพีของนิตยสารเดินทางมาถึงแล้ว  เขาเดินตรงเข้าไปภายในอาคารขนาดกลาง  สาวๆ ทั่วทั้งอาคาร  ต่างพากันหันมามองเขาเป็นตาเดียว ก็เขาคือเอริค  แลนส์  มหาเศรษฐีแห่งลาสเวกัส ที่พ่วงตำแหน่งเพลย์บอยเจ้าเสน่ห์นี่นา

บรรณาธิการสาวเดินออกมาต้อนรับเขาด้วยตัวเอง  แล้วจึงพาเขาไปที่ห้องประชุม  ซึ่งทิฆัมพรและทีมงานที่จะสัมภาษณ์  ได้มารอประชุมพร้อมอยู่แล้ว

และทันทีที่ทิฆัมพรเห็นหน้าของเอริค  เธอก็ต้องตกใจมาก  ไม่คิดว่าแขกวีไอพีที่ บก. พูดถึง  จะเป็นพี่ชายใจดีของเธอนั่นเอง  แต่เอริคยังไม่ได้แสดงสีหน้าว่าดีใจที่ได้พบเธอ 

“อ้าว  ทุกคนจ๊ะ  นี่คุณเอริค  แลนส์  แขกวีไอพีของเราทุกคนน่าจะรู้จักกันดีอยู่แล้ว  เดี๋ยวคุยรายละเอียดหัวข้อในการสัมภาษณ์กันไปนะจ๊ะ  เสร็จแล้วฟ้าก็พาคุณเอริคไปพักผ่อนที่โรงแรมที่เราเตรียมไว้ได้เลยจ้ะ”  บรรณิการหันไปมองทิฆัมพร ราวกับจะกำชับให้ดูแลแขกคนนี้ให้ดีที่สุด  แล้วเธอจึงออกไปจากห้องประชุม

ทีมงานจึงได้นั่งคุยรายละเอียดหัวข้อในการสัมภาษณ์  และเวลาที่จะสัมภาษณ์เขาในแต่ละวัน  ซึ่งทิฆัมพรต้องทำหน้าที่เป็นเลขาให้เขา  ขณะที่เขาอยู่ที่นี่อีกด้วย 

เวลาผ่านไปกว่าสองชั่วโมง  พวกเขาจึงได้คุยรายละเอียดกันเสร็จ  ทิฆัมพรเดินทางไปที่โรงแรมกับเอริคด้วยรถหรูของเขาที่เขาให้ลูกน้องส่งมาให้ที่นี่ก่อนแล้ว  เพราะเขาชอบขับรถเองมากกว่า

“พี่เอริค  ทำไมถึงกลายเป็นแขกวีไอพีของนิตยสารของฟ้าได้ล่ะคะ”  เธอรีบถามเขาทันทีที่ก้าวเข้ามานั่งในรถด้วยกัน

“อ้าว  ก็นิตยสารของฟ้าติดต่อสัมภาษณ์พี่ไป  พี่ไม่รู้มาก่อนเลยนะเนี่ย  ว่าฟ้าทำงานที่นี่”  เขายิ้มออกมาได้  เมื่อได้อยู่กับเธอตามลำพัง

“เฮ้อ  แต่ก็ยังดีนะคะที่ฟ้าได้มาดูแลพี่เอริค  ถ้าต้องไปดูแลคนอื่นล่ะก็  ฟ้าคงเครียดน่าดู  ว่าแต่ก่อนไปที่โรงแรม  พาฟ้าไปเก็บเสื้อผ้าที่ห้องก่อนได้ไหมคะ  ฟ้าเพิ่งรู้เรื่องงานนี้เมื่อเช้า  เลยไม่ได้เอาอะไรมาเลย”  เธอบอกกับเขาอย่างอารมณ์ดี

“ได้สิจ๊ะ  ห้องฟ้าไปทางไหนก็บอกทางพี่มาละกัน  พี่ว่างทั้งวันอยู่แล้ว”  เขามีท่าทางผ่อนคลายมากขึ้น  เมื่อได้อยู่กับเธอตามลำพัง  สองสัปดาห์นี้  เขาจะต้องทำมันให้คุ้มค่ามากที่สุด

เธอจึงบอกทางไปที่อพาร์ทเม้นท์ เอริคขอตามไปช่วยเธอหิ้วกระเป๋าด้วย  เธอก็ยินดี

“ห้องน้องฟ้า  น่าอยู่จังเลยนะครับ”  เขามองไปภายในห้องของเธอ  เธอคงจะชอบสีฟ้ามากสินะ  ทั้งห้องถึงมีแต่สีฟ้าเต็มไปหมด 

“พี่นั่งรอแปปนึงนะคะ  ฟ้าขอไปเก็บเสื้อผ้าก่อน”  เธอยิ้มให้เขาแล้วเดินเข้าไปในห้องนอน  เขาจึงเดินไปดูรอบห้อง

ไม่นานนัก  เธอก็กลับออกมาพร้อมกับกระเป๋าเสื้อผ้าขนาดใหญ่พอสมควร  เขารีบไปช่วยเธอถือกระเป๋าทันที

“กระเป๋าแค่นี้เอง  ฟ้าถือเองได้ค่ะ  ฟ้าเป็นผู้หญิงจะให้ผู้ชายมาถือกระเป๋าให้ได้ยังไงล่ะคะ”  เธอเริ่มยิงมุขใส่เขาอีกครั้ง

“อ๋อ  งั้นน้องฟ้าหิ้วกระเป๋าไป  แล้วพี่ก็อุ้มน้องฟ้าอีกทีดีไหม”  เขาทำท่าเหมือนจะอุ้มเธอจริงๆ

“พี่เอริคล่ะก็  อย่าแกล้งฟ้าสิคะ  จริงสิ  นี่ก็บ่ายโมงกว่าแล้ว  หิวไหมคะ  ฟ้าจะพาไปทานอาหารเที่ยง  แต่ว่าพี่ต้องเลี้ยงฟ้านะคะ  เพราะฟ้าเป็นเลขา  พี่เป็นเจ้านาย  เลขาคนนี้ไม่ค่อยมีเงินค่ะ”  เธอทำตาปริบๆ

“ได้สิครับ  คุณเลขา  อยากทานร้านไหนชี้ได้เลย  มากับเจ้านายกระเป๋าหนักอยู่แล้ว”  เขาตบกระเป๋ากางเกงตัวเอง  เธอหัวเราะชอบใจ  ทั้งสองคนจึงพากันลงไปด้านล่างโดยที่เอริคเป็นคนหิ้วกระเป๋าให้กับเธอ

เธอพาเขาไปนั่งร้านอาหารริมแม่น้ำแห่งหนึ่ง    แดดช่วงบ่ายทำให้บรรยากาศกำลังดี

“พี่เอริคสั่งได้เลยนะคะ  ไม่ต้องเกรงใจฟ้า  เพราะมื้อนี้พี่ต้องเป็นคนจ่ายอยู่แล้ว”   เธอยิ้มให้เขา  เวลาอยู่กับเขาเธอเล่นมุขได้เรื่อยๆ

“จ้า  งั้นพี่ไม่เกรงใจแล้วนะครับ”  เขายิ้มให้กับความน่ารักของเธอ  สามวันที่ไม่ได้เจอกัน  เหมือนหัวใจเขาจะขาดเสียให้ได้ 

พวกเขานั่งทานอาหารกันอย่างสนุกสนาน  เธอคอยยิงมุขให้เขาได้หัวเราะอยู่ตลอดเวลา  โต๊ะอื่นพากันหันไปมองคู่หนุ่มสาวที่ทำตัวราวกับเป็นคู่รักกันอย่างนั้น

จนเมื่อเวลาผ่านไปพอสมควร  พวกเขาทานอาหารอิ่มแล้ว  เธอจึงพาเขาไปที่โรงแรม  เพื่อให้เขาได้พักผ่อน

 

โรงแรมหรูแห่งหนึ่ง

“ฟ้าพักห้องนี้นะคะ  ถ้ามีอะไรให้รับใช้ก็เรียกได้เลยนะคะเจ้านาย”  เธอก้มศีรษะแล้วย่อเข่าลง  ราวกับเขาเป็นผู้สูงศักดิ์  ทำให้เขาอดขำไม่ได้

“งั้นเจ้านายขอสั่งให้คุณเลขา  เอากระเป๋าไปเก็บ  แล้วเข้ามาหาเจ้านายในห้องภายในยี่สิบนาทีนะครับ  เจ้านายมีงานด่วนให้ทำ”  เขายืนกอดอกพูดกับเธออยู่ที่หน้าประตูห้องของเขา  ซึ่งอยู่ติดกับห้องของเธอ

“ได้ค่ะ  เจ้านาย”  เธอย่อเขาอีกครั้ง  แล้วรีบเปิดประตูห้องของตัวเอง  เขาจึงกลับเข้าไป

 

ยี่สิบนาทีต่อมา  เสียงเคาะประตูหน้าห้องของเขาก็ดังขึ้น  เขายิ้มแล้วลุกไปเปิดประตูให้เธอเข้ามา

“เลขาสาวสวยมาตรงตามเวลาที่ท่านสั่งแล้วค่ะ  มีงานด่วนอะไรให้เลขาทำคะ” เธอกล่าวกับเขาหลังจากเข้ามาในห้องแล้ว

“ช่วยเตรียมน้ำอาบให้ผมหน่อยครับ  คุณเลขา  แล้วค่อยมารับคำสั่งต่อไป”  เขายืนเอามือท้าวเอวแล้วหันไปมองที่ห้องน้ำ

“คะ?  เตรียมน้ำอาบ”  เธอทำหน้างง  นี่เธอต้องทำแบบนี้ด้วยเหรอ

“ใช่ครับ  บก.ของฟ้าน่าจะบอกแล้วนะ  ว่าต้องคอยดูแลพี่  24  ชั่วโมง  จนกว่าพี่จะให้ฟ้านอน”  เขายิ้มเจ้าเล่ห์

“อ๋อ  ก็ได้ค่ะ  ฟ้าเข้าใจแล้ว”  เธอรับคำสั่งเขา  แล้วจึงเดินไปเตรียมน้ำในอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่นั้น  เมื่อระดับน้ำได้ที่แล้ว  เธอจึงกลับออกมารับคำสั่งต่อไป

“น้ำพร้อมแล้วค่ะ  ให้ทำอะไรต่อคะ”  เธอยืนอยู่ตรงหน้าเขา  เขาก้าวเข้ามาหาเธอช้าๆ

“ช่วย  ถอดเสื้อผ้าให้พี่หน่อยสิครับ”  เขาบอกเธอด้วยแววตาที่ไม่อาจคาดเดาได้

“คะ  อ๋อ  ได้สิคะ  เจ้านาย...”  เธอเดินเข้าไปหาเขา  ไม่ได้มีความตกใจสักนิด  จนเขาอดสงสัยไม่ได้  ว่าเธอเคยถอดเสื้อผ้าให้ใครมาแล้วบ้าง

ใครว่าเธอไม่รู้สึกอะไรล่ะ  แต่เธอต้องทำใจดีสู้เสือเอาไว้  เพราะเธอคิดว่าเดี๋ยวเขาคงจะบอกว่าพูดเล่นเองนั่นแหละ

เธอค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกให้เขาด้วยมือที่สั่นอย่างเห็นได้ชัด  เขาแอบยิ้มดีใจ  ที่แท้เธอก็ยังไม่เคยสินะ  แล้วเขาก็คิดได้ว่าด้วยนิสัยขี้เล่นของเธอ  เธอคงคิดว่าเขาจะสั่งให้เธอหยุดนั่นเอง  แต่เขากลับไม่ยอมพูดอะไรออกมาจนมาถึงกระดุมเม็ดสุดท้าย

“เอ่อ  จะให้ฟ้า...ถอดให้จริงๆ  ใช่ไหมคะ”  เธอเงยหน้าขึ้นไปถามเขา

“ใช่ครับ  คิดว่าพี่พูดเล่นรึไงกัน”  เขายิ้มให้เธอ  ดูซิว่าเธอจะทำยังไง

“แน่ใจนะคะ”  เธอถามเขาอีกครั้ง

“จ้ะ  แน่ใจที่สุด”  เขายืนนิ่ง  ไม่ยอมขยับตัวสักนิด

“หึ  ได้ค่ะ  เจ้านาย”  เธอส่งยิ้มหวานให้เขา  อยากแกล้งเธอนักใช่ไหม  เดี๋ยวทิฆัมพรจะจัดให้

เธอค่อยๆ  ถอดเสื้อของเขาออกมา  นิ้วเรียวเล็กแกล้งลูบไล้ไปทั่วแผงอกกว้างขณะที่เลื่อนเสื้อเชิ๊ตราคาแพงของเขาลง  เล่นเอาเขากลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก  จนเธอได้ยินอย่างชัดเจน

เมื่อเสื้อเชิ๊ตราคาแพงของเขาหลุดพ้นไปจากร่างกายส่วนบนแล้ว  มือเล็กก็เคลื่อนลงมาตรงเข็มขัดเส้นสวย  แล้วค่อยๆ ปลดมันออก  จนมาถึงซิปกางเกงของเขา

มือเล็กแกล้งเขี่ยหน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามนั้น  จนเขาเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง  เธอกำลังจะรูดซิปกางเกงเขาลงมา

“เอ่อ  พี่ว่า  เดี๋ยวพี่ถอดเองก็ได้นะครับ  น้องฟ้าไปนั่งรอพี่ตรงโซฟาก่อนนะ”  ในที่สุด  เขาก็เป็นฝ่ายห้ามเธอเสียเอง  เพราะเกรงว่า  หากเธอทำอะไรมากกว่านี้  เขาคงจะต้องจับเธอกินเสียตรงนี้อย่างแน่นอน

“ได้ค่ะ  เจ้านาย...”  เธอยิ้มอย่างผู้ชนะ  แล้วจึงเดินไปนั่งที่โซฟา  ทั้งที่ในใจก็เต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะแล้วตอนนี้  ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวเมื่อคิดถึงแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามนั้น

เขารีบเข้าไปอาบน้ำทันที  เพราะตอนนี้ร่างกายของเขามันร้อนรุ่มราวกับมีไฟสุม  ดีนะที่น้องชายของเขาไม่ดีดตัวออกมาตอนที่ถูกเธอสัมผัส  นั่นเป็นเพราะเขาพยายามสะกดอารมณ์เอาไว้อย่างยากเย็นนั่นเอง

เวลาผ่านไปนานพอสมควร  เขาจึงเดินออกมาด้วยชุดลำลองที่สบายตัวมากขึ้น

“รอนานไหมครับ”  เขาเดินมานั่งลงข้างเธอ

“ไม่นานหรอกค่ะ  รอเจ้านายนานแค่ไหนก็รอได้”  เธอส่งยิ้มหวาน

“แหม  เลขาของพี่  ปากหวานจังเลยนะครับ  ไหนเอากำหนดการสัมภาษณ์มาให้พี่ดูหน่อยสิ”  เขาเริ่มคุยเรื่องงาน  ซึ่งเขาก็แค่เอามันมาบังหน้าเท่านั้น

“นี่ค่ะ”  เธอยื่นสมุดบันทึกให้เขาดู

เขาเปิดดูตารางนัดสัมภาษณ์ในแต่ละวัน  ลายมือของเธอสวยมาก  เขาเปิดไปหน้าอื่นๆ  จนมาเห็นรูปวาด  เป็นรูปการ์ตูนผู้หญิงกับผู้ชายนั่งอยู่ข้างสระน้ำ  แล้วทำท่าเหมือนจะจูบกัน  นี่เธอวาดรูปเขากับเธอใช่ไหมนะ

เขานั่งอมยิ้มอยู่คนเดียว  จนเธออดแปลกใจไม่ได้

“ตารางนัดหมายมีอะไรเหรอคะ  ฟ้าเขียนอะไรผิดรึเปล่า  ไหนดูซิ”  เธอยื่นมือจะเอาสมุดจากเขา  แต่เขากลับชูมันให้สูงขึ้น

“ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ  ลายมือฟ้าสวยดีนะ”  เขายิ้มอยู่อย่างนั้น  ยิ่งทำให้เธอสงสัย  หรือว่า...เขาจะเห็นรูปที่เธอวาด  แค่คิดหน้าของเธอก็แดงขึ้นมาทันที  ลืมไปสนิทเลยว่าเธอวาดรูปเอาไว้ในสมุดเล่มนี้

“พี่เอริค  เอาสมุดคืนมาให้ฟ้าก่อนนะคะ”  เธอเข้าไปแย่งสมุดจากเขาทันที  แต่เขากลับลุกหนีเธอ

“อะไรกัน  พี่ยังอ่านไม่จบเลยนะ”  เขาเดินหนีเธอเรื่อยๆ

“เดี๋ยวค่อยอ่านค่ะ  ขอสมุดฟ้าคืนก่อน”  เธอกระโดดจะเอาสมุดคืนให้ได้  แต่เขากลับยกให้มันสูงจนเธอเอื้อมไม่ถึง

“อยากได้ก็แย่งคืนให้ได้สิ”  เขาเดินหนีเธอเข้าไปในห้องนอน  เธอเดินตามเขาไป  พยายามจะคว้าสมุดมาให้ได้  โดยไม่ได้มองว่าเธอกำลังอยู่ในห้องนอนกับเขาแล้ว

“เอามานะ  พี่ดูอะไรอยู่น่ะ”  เธอกระโดดจนสุดตัว  แต่กลับกลายเป็นล้มทับเขาลงบนเตียงนุ่มนั้น

แล้วเธอก็แย่งสมุดมาจากเขาจนได้  เธอยิ้มออกมาอย่างผู้ชนะ  นี่เธอลืมไปรึเปล่า  ว่ากำลังนอนทับเขาอยู่น่ะ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha