10. รักสดใสของนายเพลย์บอย ซีรี่ส์ เพลย์บอยร้อนรัก I

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 10 : EP.10


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ไนต์คลับแห่งหนึ่ง

เอริคควงคู่มากับทิฆัมพร  ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาและสาวน้อยแสนสวยทำให้ดึงดูดสายตาลูกค้าภายในไนต์คลับได้ไม่ยากเย็นนัก  เอริคเดินโอบทิฆัมพรอยู่ตลอดเวลา  เมื่อเห็นสายตาที่ผู้ชายคนอื่นมองมาที่เธอ  เธอก็ยินยอมให้เขาโอบแต่โดยดี  เพราะคิดว่ามันดูปลอดภัยกว่าที่เธอจะเดินอยู่คนเดียว

“ขอห้องวีไอพีนะครับ”  เอริคหันไปบอกพนักงานที่เข้ามาต้อนรับ  พนักงานจึงพาทั้งสองคนขึ้นไปบริเวณชั้นบน  ซึ่งเป็นโซนวีไอพี

หลังจากได้ห้องส่วนตัวแล้ว  เขาจึงสั่งอาหารและเครื่องดื่มมาหลายอย่าง  จากนั้นพวกเขาก็นั่งคุยกันไประหว่างที่รออาหาร

“ไม่เคยมาที่แบบนี้เลยเหรอ”  เขาถาม  แม้จะแน่ใจแล้วว่า เธอไม่เคยมาจริงๆ  ดูจากท่าทางตื่นเต้น  มองนู่นมองนี่ของเธอ  เขาก็ดูออก

“ค่ะ  ไม่เคยมาเลย  พี่ที่บริษัทชวนมา  ฟ้ายังไม่กล้ามาเลยนะคะ”  เธอตอบเขาตามตรง

“ดีแล้วที่ไม่มา  ที่แบบนี้  ถ้าไม่มากับพี่  ห้ามมากับคนอื่นเด็ดขาดรู้ไหม  มันอันตราย” เขาบอกเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“แล้วมากับพี่  ไม่อันตรายเหรอคะ” เธอส่งยิ้มหวานให้เขา  แม้จะแอบประชดเขาอยู่ก็ตาม

“แล้วใครบอกล่ะ  ว่าไม่อันตราย”   เขาขยับตัวเข้าไปนั่งข้างเธอ  จนเธอเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมาจริงๆ

“พี่เอริค  จะทำอะไรคะ”  เธอถอยหนีเขาออกมา  จนเขาอดขำไม่ได้

“พี่จะสอนฟ้าไงล่ะ  ว่าเวลาที่ฟ้ามาที่แบบนี้  ฟ้าต้องทำตัวยังไงบ้าง”  เขาเอื้อมมือไปโอบไหล่เธอเอาไว้  แล้วแกล้งยื่นหน้าไปใกล้ๆ หน้าของเธอ

“นี่พี่เอริค  มาที่แบบนี้ก็นั่งห่างกันก็ได้มั้งคะ  ถอยไปเลยนะ” เธอรีบดันตัวเขาออกไปทันที  เขาค่อนข้างพอใจกับปฏิกิริยาของเธอมากที่เธอทำท่าทางหวาดกลัวเขาเช่นนี้

“ไม่เห็นต้องกลัวพี่เลยนี่ครับ  เราไม่ใช่คนอื่นคนไกลซักหน่อยนะ มาที่แบบนี้ใครเค้าก็นั่งกอดกันทั้งนั้นแหละ  จะได้อบอุ่นไง”  เขายังคงแกล้งเธอต่อไป

“งั้นพี่ก็ไปหาผู้หญิงคนอื่นมากอดละกันนะคะ  ฟ้าขอตัวกลับก่อน”  เธอโมโหเขามากที่เขามาลวนลามเธอแบบนี้  พอเธอจะลุกขึ้นจริงๆ  เขาก็รีบดึงมือเธอไว้ด้วยความตกใจ

“ฟ้า  เดี๋ยวสิครับ  พี่ล้อเล่นเท่านั้นเอง  นั่งลงก่อนนะ  พี่ไม่แกล้งแล้ว”  เขาขยับถอยห่างเธอออกไป  เธอจึงยอมนั่งลงด้วยอารมณ์ขุ่นมัวเต็มที

“ฟ้าไม่รู้หรอกนะคะว่าพี่พาผู้หญิงมาเที่ยวที่แบบนี้กี่คน  แต่พี่จะทำกับฟ้าแบบผู้หญิงพวกนั้นไม่ได้  ไม่ว่าจะแกล้งหรือตั้งใจ  ฟ้าก็ไม่ชอบทั้งนั้น  เข้าใจไหมคะ”  เธอมองเขาตาขวาง  ให้เขารู้ว่าเธอโกรธเขาจริงๆ

“จ้ะๆ  พี่ไม่ทำแล้วนะ  อาหารมาแล้ว  ทานเถอะนะครับ  พี่ขอโทษนะที่ทำให้ฟ้าไม่พอใจ”  เขากล่าวอย่างสำนึกผิด  แค่อยากลองใจเธอดูเท่านั้น  ว่าตัวตนที่แท้จริงของเธอเป็นยังไง

“งั้นก็ดีค่ะ”  เธอหันไปสนใจอาหารที่วางอยู่ตรงหน้าเพราะรู้สึกหิว  โดยไม่หันไปมองเขาอีก  เขาได้แต่นั่งมองเธอทานอาหารไปเรื่อยๆ  เผื่อเธอจะหายโกรธเขาขึ้นมาบ้าง

“แล้วพี่ไม่ทานเหรอคะ”  เธอถามเมื่อเห็นว่าเขาเอาแต่นั่งนิ่ง

“ก็พี่คิดว่าฟ้าอาจจะอยากทานคนเดียวนี่ครับ”  เขาทำหน้าเศร้า  รู้สึกทำตัวไม่ถูก

“ทานเถอะค่ะ  ฟ้าไม่โกรธแล้ว”  เมื่อได้ทานอาหารเข้าไป  ก็ทำให้เธอรู้สึกดีมากขึ้น  แล้วไอ้ท่าทางเกรงๆ ของเขา  ทำให้เธออดยิ้มไม่ได้

“จริงๆ นะครับ  งั้นพี่ขอทานล่ะนะ  หิวจัง”  เขายิ้มกว้าง  ขยับตัวมาใกล้เธออีกนิด  แล้วทานอาหารร่วมกับเธอ

“ฟ้าทานไวน์ไหมครับ”  เขาถามเธอโดยไม่ได้คิดอะไร  ลืมไปว่าครั้งก่อนเขามอมจนเธอแทบไม่ได้สติ

“ไม่เอาหรอกค่ะ  เดี๋ยวเมาอีก  ขอน้ำเปล่าก็พอแล้ว”  เธอยิ้มเขิน  รู้ตัวว่าตัวเองคออ่อนขนาดไหน

“จริงสิ  พี่ลืมไป”  เขาคิดถึงวันที่เธอเมาแล้วก็ต้องยิ้มออกมา  จากนั้นจึงรินน้ำเปล่าให้เธอแทน

“ขอบคุณนะคะ  ว่าแต่ฟ้าว่าเราทานเสร็จแล้วรีบกลับเถอะค่ะ  ฟ้าไม่ค่อยชอบที่แบบนี้เลย”  เธอพูดพร้อมกับหันไปมองรอบๆ  ที่นี่มีแต่พวกคนเมา  แล้วก็ผู้หญิงที่แต่งตัววาบหวิวทั้งนั้น

“ก็ได้ครับ  งั้นก็ทานต่อเถอะนะ”  เมื่อเห็นเธอไม่นึกสนุกกับสถานที่แบบนี้  เขาจึงคิดจะพาเธอไปนั่งร้านอื่นแทน

“ค่ะ”  เธอยิ้มให้เขาแล้วจึงนั่งทานอาหารต่อไป

เวลาผ่านไปสักพักเขาจึงพาเธอเดินทางออกจากไนต์คลับนั้น  แล้วขับรถไปหาร้านที่บรรยากาศโรแมนติคมากกว่านี้

 

“พี่เอริคยังไม่กลับเหรอคะ  จะไปไหนคะ”  เธอถามเขาอย่างสงสัยเมื่อเห็นเขาเลี้ยวรถไปอีกทาง  ซึ่งไม่ใช่ทางกลับโรงแรม

“พี่อยากไปนั่งฟังเพลงเบาๆ สักหน่อยน่ะ  ฟ้าคงไม่ขัดข้องนะครับ”  เขาหันไปบอกเธอแววตาทอประกาย

“ก็ได้ค่ะ”  เธอไม่อยากทำตัวมีปัญหามากนัก จึงยอมตามใจเขาไป

 

ร้านอาหารแห่งหนึ่ง

เขาเดินนำเธอเข้าไปด้านใน  พนักงานออกมาต้อนรับเขาอย่างคุ้นเคย  ทำให้เธอแปลกใจไม่น้อย

“พี่เอริค  เคยมาที่นี่ด้วยเหรอคะ”  เธอตัดสินใจถามในเรื่องที่สงสัย

“เคยครับ  เวลาพี่มาธุระที่นิวยอร์ก  พี่ก็จะมาทานร้านนี้ประจำ”  เขาเลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่งที่โต๊ะประจำของเขา  ซึ่งอยู่ด้านในสุด  มองเห็นวิวจากแม่น้ำด้วย  ยิ่งเพิ่มความโรแมนติคมากขึ้นไปอีก

“เสียดายนะคะ  ที่เราทานอาหารมาแล้ว  คงทานได้อีกไม่มากนัก”  เธอกล่าวอย่างเสียดายที่เขาไม่พามาที่นี่แต่แรก

“ก็ไม่เป็นไรนี่ครับ  เราก็นั่งฟังเพลงไปเรื่อยๆ ก็ได้นี่นา  อีกอย่างที่นี่มีเครื่องดื่มพิเศษด้วยนะ  รับรองว่าฟ้าต้องชอบแน่”  เขาหันไปสั่งเครื่องดื่มพิเศษที่ว่าให้เธอทันที  โดยไม่ได้รอคำตอบจากเธอ

“มันคืออะไรเหรอคะ”  เธอไม่ทันฟังชื่อเครื่องดื่มที่เขาว่า

“มันเป็นน้ำผลไม้รวมผสมแอลกอฮอลล์นิดหน่อยจ้ะ  คล้ายๆ คอกเทลนั่นแหละ  รับรองว่าดื่มแล้วไม่เมาแน่นอน”  เขาบอกเธออย่างอารมณ์ดี

“ไม่เมาแน่นะคะ”  เธอถามเขาอย่างหวั่นใจเต็มที

“จ้ะ  พี่รับรอง  ต่อให้ฟ้าเมา  พี่ก็จะไม่ทำอะไรฟ้าหรอกนะ  สบายใจได้”  เขารับปากเธออย่างหนักแน่น  ทำให้เธอค่อยสบายใจได้

หลังจากนั้นไม่นาน  อาหารและเครื่องดื่มที่เขาสั่งให้เธอก็ทยอยมาเสิร์ฟ  ซึ่งแน่นอนว่าเครื่องดื่มของเขาเป็นคนละแบบกับเธอ  เขาเลือกที่จะดื่มเหล้าราคาแพง  ระหว่างที่นั่งอยู่กับเธอ

ทิฆัมพรมองดูเครื่องดื่มของตัวเอง  เธอยกแก้วขึ้นมาชิมรสชาติของมันดูแล้วเธอก็ยิ้มออก

“อร่อยจริงๆ ด้วยค่ะ  ฟ้าดื่มหลายแก้วได้ใช่ไหมคะ”  เธอส่งยิ้มหวานให้เขา  อารมณ์ดีขึ้นมาก

“ได้สิครับ  ฟ้าดื่มเท่าไหร่ก็ได้นะ  ตามใจเลยไม่ต้องเกรงใจ”  เขามีความสุขที่เห็นเธอยิ้มออกมาได้  บรรยากาศในการนั่งร้านใหม่นี้จึงดูสนุกสนานมากขึ้น

เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง  เอริคเริ่มมีอาการมึนเล็กน้อย  แต่เขาก็ยังมีสติครบถ้วน  ต่างกับสาวน้อยตรงหน้า  ที่แม้ว่าเครื่องดื่มของเธอจะมีแอลกอฮอลล์เพียงเล็กน้อย  แต่เธอดื่มเข้าไปหลายแก้ว  จึงทำให้เธอมีอาการเมาอย่างเห็นได้ชัด 

แก้มของเธอแดงปลั่งราวกับลูกมะเขือเทศ  แววตาที่หวานหยาดเยิ้มพร้อมกับอาการทรงตัวไม่ค่อยอยู่  จึงต้องทำให้เขาพาเธอกลับโรงแรมเสียที

“ฟ้าครับ  กลับกันเถอะนะ  ฟ้าเมาแล้วนะ”  เขาลุกขึ้นประคองเธอขึ้นมา  ซึ่งเธอแทบจะยืนไม่อยู่แล้วตอนนี้

“ฟ้ายังไม่อยากกลับเลยค่ะ  อยากดื่มอีก  อร่อยจัง”  เธอพูดเสียงอ้อแอ้เต็มที  คนฟังยิ้มให้เธออย่างเอ็นดู

“ไม่ดื่มแล้วนะ  กลับกันเถอะ”  เขาเช็คบิลเรียบร้อยแล้ว  จึงพาเธอกลับไปนั่งในรถ  ขณะที่กำลังเอี้ยวตัวไปคาดเข็มขัดให้เธอนั่นเอง  เธอก็มองเขาด้วยแววตาหวานหยดพร้อมกับยกมือมาจับที่แก้มของเขา

“พี่เอริคขา...  จูบฟ้าหน่อยสิคะ  ฟ้าอยากจูบจัง”  เธอมองเขาพร้อมกับส่งสายตาออดอ้อน  ผู้ชายทั้งแท่งเมื่อได้ยินอย่างนั้น  มีหรือจะขัดคำขอที่แสนน่ารักแบบนี้ได้  แม้จะรู้ดีว่าเธอพูดเพราะฤทธิ์แอลกอฮอลล์  แต่หัวใจของเขามันบอกว่าต้องการนี่นา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha