9. รักสุดท้ายของนายมาเฟีย [จบบริบูรณ์]

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 1 : อดีตรักและคนทรยศ


ตอนต่อไป

10  ปีที่แล้ว

ชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่ง  หอบกุหลาบช่อโตและแหวนเพชรในกล่องกำมะหยี่  ขับรถสปอร์ตหรูคู่ใจ ออกจากคฤหาสน์ไปยังจุดหมายปลายทางนั่นคือคอนโดของแฟนสาวที่เขาซุ่มปลูกต้นรักกับเธอตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย ปี  1  จนตอนนี้เขาและเธอเรียนจบ  อายุครบ  25  ปีแล้ว  เขาคิดว่าถึงเวลาที่เขาจะขอเธอแต่งงานเสียที

ร่างของชายหนุ่มเจ้าสำอาง  หน้าตาหล่อเหลา  สะอาดหมดจด  แต่งตัวภูมิฐานด้วยสูทสีน้ำเงินเข้ม  ก้าวเท้าออกจากรถมุ่งตรงไปขึ้นลิฟต์ตัวใหญ่ของคอนโดหรู  เขากดไปที่ชั้น  18  ใจของเขาเต้นระรัว  คิดถึงใบหน้างามของคนรัก  ที่เขาเฝ้าทะนุถนอม  ไม่เคยได้ล่วงเกินเธอนอกจากการกอดจูบทั่วไป  เพราะเขาเห็นเธอเป็นของสูงค่า  ที่เขาจะเปิดกล่องมันออกเมื่อถึงเวลาอันควรเท่านั้น

เมื่อลิฟต์มาหยุดที่ชั้น  18  แล้ว   เขาก็เดินตรงไปที่ห้องของเธอทันที  เขาเคาะประตูด้วยใจที่เต้นระรัว  แต่ก็ไม่มีคนเปิด  เขาจึงลองหมุนลูกบิดเข้าไป  ปรากฏว่ามันไม่ได้ล็อค  ชายหนุ่มจึงเข้าไปมองหาสาวคนรักที่ห้องรับแขก  แต่ก็ว่างเปล่า  เขาคิดว่าเธออาจจะนอนหลับอยู่  จึงเร่งฝีเท้าไปที่ห้องนอนที่อยู่ด้านหลังสุด  แต่แล้ว  เขาก็ได้ยินเสียงบางอย่าง

“อื้อ  อา...  อแมนด้า   หนูช่างเย้ายวนใจลุงเหลือเกิน  อา...แรงอีกที่รัก  แรงอีก  อื้ม...  อย่างนั้นแหละ”  เสียงหนึ่งที่เขาคุ้นเคยดังออกมาจากในห้องนอนของเธอ  เขาหยุดอยู่ที่หน้าประตูนั้น  มือของเขาสั่นไปหมด

“ชอบไหมคะคุณลุงขา...  อแมนด้าทำให้คุณลุงมีความสุขได้รึยังคะ  อา...”  เสียงของหญิงคนรักดังตามมา  เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป  ใช้มือข้างหนึ่งหมุนลูกบิดเข้าไป  แล้วภาพที่เขาเห็นก็ทำให้เขาแทบช็อคไปเลย

“พ่อ!!!   อแมนด้า!!!  ระยำที่สุด!!!”  เขาพุ่งเข้าไปคว้าคอสาวคนรักเอาไว้  ผู้เป็นบิดารีบมาขวางเขาทันที  แล้วตบที่หน้าของเขาอย่างแรง

ฉาด!!!!

“อย่ามายุ่งกับเธอ  แกมันไม่เอาไหน  ไม่รู้จักทำให้ผู้หญิงมีความสุข  วันๆ คอยแต่เกาะพ่อกิน  จำไว้  ถ้าแกไม่มีเงินและอำนาจเป็นของแกเอง  อย่าริที่จะมีรักเด็ดขาด  ออกไปได้แล้ว  ขัดจังหวะซะจริง!!!”  เสียงของผู้เป็นบิดาโกรธเกรี้ยวแววตาดุดันยังไม่เท่าไหร่  แต่รอยยิ้มเยาะจากสาวคนรักที่เขาเคยคิดว่าเธอแสนจะใสซื่อบริสุทธิ์ราวกับดอกไม้แรกแย้ม  มันบาดลึกเข้าไปที่กลางใจของเขา  ทั้งสองคนจัดการบรรเลงเพลงรักต่อหน้าต่อตาของเขา  โดยไม่สนใจเขาแม้แต่น้อย

เขาหันหลังเดินจากมาด้วยดวงใจที่แตกสลาย  น้ำตาของลูกผู้ชายหลั่งไหลออกมาเป็นครั้งแรกในชีวิต  และแล้วความรักก็กลายเป็นความเกลียดชัง  ชังทั้งหญิงคนรักและผู้เป็นบิดาบังเกิดเกล้า  นับจากนี้ไป  เขาจะไม่มีวันแบมือขอเงินจากผู้ชายคนนั้นอีกต่อไป  เขาต้องรวยและมีอำนาจมากกว่าบิดาหลายร้อยเท่า และเขาจะไม่มีวันรักผู้หญิงคนไหนอีกเลยตลอดชีวิต!!!

 

ปัจจุบัน

คฤหาสน์สุดหรูแห่งหนึ่ง   นครลาสเวกัส  ประเทศสหรัฐอเมริกา

โรเบิร์ต  คาลอฟกี้  ในวัย  35  ปี  ลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่  ฝันร้ายจากวันวานยังตามหลอกหลอนเขาทุกครั้งที่หลับตา  แต่เขาในวันนี้ไม่อ่อนแอดังเดิมอีกต่อไปแล้ว 

จากชายหนุ่มรูปงามหน้าตาหมดจด  มีความเป็นสุภาพบุรุษจนแทบจะกลายเป็นคนไร้เสน่ห์  กลายมาเป็นเจ้าพ่อค้าอาวุธให้กับรัฐบาลของประเทศต่างๆ  ทั่วโลก   และที่สำคัญเขากลายเป็นมาเฟียสุดโหด  ดิบ  เถื่อน  แต่ก็ทรงเสน่ห์มากกว่าชายใด  จนสาวๆ ทั้งอเมริกาโดยเฉพาะในเขตลาสเวกัสยินดีขึ้นเตียงกับเขาด้วยความเต็มใจ 

ตอนนี้เขารวยล้นฟ้า  มีทั้งเงินและอำนาจ  มากกว่าผู้เป็นบิดาหลายเท่านัก  ซึ่งข่าวที่เขาได้รับทราบเกี่ยวกับบิดาและหญิงแพศยาคนนั้น  คือบิดาของเขาถูกเธอถลุงเงินจนหมดเนื้อหมดตัว แล้วก็ปล่อยให้บิดาของเขานอนเป็นอัมพาตอยู่ที่คฤหาสน์เก่าๆ  ที่ครั้งหนึ่งเขาเคยเรียกว่าบ้าน  ส่วนเธอก็ไปคว้าเหยื่อรายอื่นซึ่งเป็นมหาเศรษฐีในวัยชราไม่ต่างกับบิดาของเขาต่อไป

“โรเบิร์ตขา...  ตื่นแล้วเหรอคะ  คาร่ายังง่วงอยู่เลยนะคะ  นอนต่อเถอะนะ”  เมื่อเห็นชายหนุ่มข้างกายขยับตัวจะลุกขึ้น  สาวสวยนามว่าคาร่าก็เหนี่ยวรั้งเขาไว้อีกครั้ง

“เธอกลับไปได้แล้ว  เช็คอยู่บนโต๊ะ  แล้วก็ไม่ต้องมาให้ฉันเห็นหน้าอีก”  เขาพูดกับเธอด้วยใบหน้าเรียบเฉย  สำหรับเขาไม่เคยนอนกับผู้หญิงคนไหนมากกว่า  1  ครั้ง  เมื่อเขาได้นอนกับใครแล้ว  เธอก็จะกลายขยะสำหรับเขาทันที 

“ก็ได้ค่ะ  แต่ว่า  คุณไม่ยอมจูบคาร่าเลยนะคะ  ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วทั้งๆ ที่เรา  มีบทรักที่เร่าร้อนขนาดนั้นแท้ๆ”  คารายังคงยั่วยวนเขาต่อไป  กิตติศัพท์ของเขาเธอเองก็รู้ดี  แต่ก็ยังแอบหวังว่าเธอจะได้เป็นคนพิเศษกว่าคนอื่น  ทั้งที่เธอสร้างความสุขให้เขาอย่างมหาศษลขนาดนั้นแท้ๆ

“ไม่ต้องถามมาก   ผมบอกให้ออกไป  คุณก็ต้องไป  ออกไป!!!”    เขาตะคอกใส่เธอ  คาร่าลนลาน  รีบสวมใส่เสื้อผ้า  แล้วเดินไปหยิบเช็คที่มูลค่าของมันทำให้เธอยิ้มออกมาได้  แล้วก็ก้าวเท้าออกจากห้องของเขาไปทันที 

แม้ว่าเขาจะนอนกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า  แต่เขาก็ไม่เคยจูบกับผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น  สำหรับเขา  การจูบคือการแสดงออกว่าเขารักเธอมาก  เพราะฉะนั้น  ชีวิตนี้เขาจะไม่จูบกับใครอีกแน่นอน

เขาเดินไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วจึงออกไปที่โรงงานผลิตอาวุธเหมือนอย่างทุกวัน  โรงงานของเขาถูกกฎหมาย  เพราะได้รับความคุ้มครองจากรัฐบาลของสหรัฐ  ซึ่งเป็นลูกค้ารายใหญ่  ตอนนี้เขากำลังทดลองผลิตหัวรบนิวเคลียร์ที่มีอำนาจการทำลายล้างสูงสุด  อย่างที่ไม่มีประเทศไหนทำสำเร็จมาก่อน

ทันทีที่เขาก้าวเท้าเข้าไปที่โรงงาน  เขาก็ได้รับข่าวที่ทำให้เขาต้องโมโหอย่างสุดขีด

“นายครับ  ตอนนี้หัวรบนิวเคลียร์ลูกแรกที่เราผลิตได้  ถูกขโมยออกไปจากห้องทดลองเมื่อเช้านี้เองครับ  คาดว่าเกลือน่าจะเป็นหนอนครับนาย  ตอนนี้เรากำลังตรวจเช็คกล้องวงจรปิดทุกตัวอยู่ครับ”  เสียงของลาซาล  ลูกน้องคนสนิท เข้ามารายงานเขาด้วยท่าทางตื่นตระหนก

“อะไรนะ!!!  แล้วพวกนายทำงานกันยังไง ถึงได้ปล่อยให้มันกล้ามาขโมยของสำคัญขนาดนั้นไปได้  หาตัวมันให้เจอ  ถ้ารู้ว่ามันเอาของของฉันไปไว้ที่ไหน  รีบมาบอกฉันทันที  ฉันจะไปฆ่ามันด้วยมือของฉันเอง!!!”  ใบหน้าของโรเบิร์ตแดงก่ำด้วยความกราดเกรี้ยว  เขากำหมัดแน่น  ไม่เคยมีใครกล้าทรยศเขามาก่อน  แถมยังขโมยอาวุธชิ้นสำคัญไปอีกด้วย 

เขาเดินขึ้นไปบนห้องทำงานชั้นบนสุด  โรงงานของเขาอยู่ท่ามกลางทะเลทรายของลาสเวกัสห่างไกลจากผู้คน  เพราะในการทดลองอาวุธหลายครั้ง  มีความอันตรายมาก    สามารถทำลายล้างเมืองทั้งเมืองได้ภายในพริบตา

ลาซาลเดินตามเขามา  พร้อมกับเปิดกล้องวงจรปิดให้เขาดู  ว่าคนที่กล้าทรยศเขาเป็นใครกันแน่

“นี่มัน  ไอ้อนาคิน  เลวที่สุด!!  เสียแรงที่ฉันไว้ใจ  แล้วแกกับฉันจะได้เห็นดีกัน  ไปสืบมาให้ได้ว่าตอนนี้มันหนีไปอยู่ที่ไหน”  โรเบิร์ตมองภาพบนจอแอลซีดีขนาด  100  นิ้ว  ในห้องทำงานนั้น  เขาไม่อยากจะเชื่อเลย  ว่าคนทรยศจะเป็นลูกน้องอีกคนที่เขาให้ความไว้ใจ  ถึงขนาดจะปั้นให้เป็นมือซ้าย  เพราะเขามีลาซาลเป็นมือขวาอยู่แล้ว   นี่คงจะเป็นอีกครั้งแล้วสินะ  ที่เขาถูกคนที่ไว้ใจหักหลัง

 


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha