9. รักสุดท้ายของนายมาเฟีย [จบบริบูรณ์]

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 29 : คู่หวาน...ซีการ์ Vs มะนาว....


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ฝั่งของซีการ์เขาก็ได้พามนัญญามาขึ้นรถแลมโบกินีสีเหลืองสดที่จอดไม่ห่างกับคนอื่น

“คาดเข็มขัดด้วยนะครับ  เพื่อความปลอดภัย” เขาเอี้ยวตัวไปคาดเข็มขัดนิรภัยให้กับเธอ  ใบหน้าของเขาเฉียดแก้มของเธอแค่เสี้ยวลมหายใจ  มนัญญาแทบจะกลั้นหายใจเลยทีเดียว

“ขอบคุณค่ะ”  เธอพูดกับเขา  เมื่อเขาคาดเข็มขัดให้เธอแล้ว

“น้องมะนาวหิวไหมครับ  ไปหาอะไรทานก่อนไหม”  เขาถามเธออีกครั้งขณะที่รถเริ่มเคลื่อนตัวออกไป  และเช่นเดียวกับเอริค  เขาขับรถสปอร์ตคันหรูในความเร็วที่ต่ำมาก

“ไม่เป็นไรค่ะ  มะนาวเกรงใจ”  เธอตอบเขาอย่างสุภาพ

“พูดแบบนี้แสดงว่าหิวใช่ไหมครับ  ไม่ต้องเกรงใจหรอกนะครับ  พี่ไม่ได้รีบไปไหนอยู่แล้ว”  เขาหันมายิ้มให้เธอ  ท่าทางของเธอดูเรียบร้อย  อ่อนหวาน  น่าทะนุถนอมเหลือเกิน

“ขอบคุณค่ะ”  เธอไม่รู้จะพูดอะไรกับเขาดี  ปกติเธอไม่เคยอยู่กับผู้ชายสองต่อสองแบบนี้มาก่อน

“น้องมะนาวพูดน้อยจังเลยนะครับ  แสดงว่าแฟนน้องมะนาวคงจะพูดเก่ง”  เขาแกล้งถามเรื่องคนรักของเธอ

“มะนาวยังไม่มีแฟนหรอกค่ะ  ผู้หญิงอย่างมะนาวไม่ค่อยมีเสน่ห์เท่าไหร่”  เธอยิ้มเขินๆ

“ใครบอกล่ะครับ  น้องมะนาวมีเสน่ห์มากเลยนะ  เดี๋ยวนี้ผู้หญิงที่ดูเรียบร้อย  อ่อนหวานแบบน้องมะนาว  หายากนะครับ”  เขาหันมายิ้มให้เธออีกครั้ง  แก้มของเธอแดงระเรื่อ  ยิ่งทำให้เขาอยากหอมแก้มนวลนั้นเหลือเกิน

“ขอบคุณนะคะที่ชม  แล้วพี่ซีการ์มีแฟนรึยังคะ”  เธอถามเขาบ้าง  ไม่อยากให้เขาคิดว่าเธอดูน่ารำคาญเกินไป

“ยังหรอกครับ  พี่ยังหาเนื้อคู่ไม่เจอเลยน่ะ”  เขาอมยิ้มเล็กน้อย  พอใจที่เธอสนใจเขา

“ไม่น่าเชื่อนะคะ  ว่าพี่ยังไม่มีแฟน  มะนาวยังคิดว่าพี่จะมีแฟนหลายคนด้วยซ้ำ”  เธอมองหน้าเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อจริงๆ

“ทำไมล่ะครับ  หรือว่า...พี่หล่อ”  เขาชมตัวเองซะอย่างนั้น

“ก็ใช่ส่วนหนึ่งค่ะ  แต่มะนาวคิดว่าพี่เป็นคนพูดเก่ง  สาวๆ น่าจะชอบเยอะ”  เธอตอบเขาตามตรง

“แล้วน้องมะนาว  ชอบพี่ไหมล่ะครับ”  เขาก็ถามเธอตรงๆ เช่นกัน

“คะ  เอ่อ  ชอบค่ะ  ชอบแบบพี่ชาย”  เธอยิ้มเขิน

“ว้า...  พี่เป็นได้แค่พี่ชายเองเหรอครับ  น้อยใจจัง”  เขาทำหน้าสลดลงเล็กน้อย

“แล้วทำไมพี่ต้องน้อยใจด้วยล่ะคะ”  เธอถามเขาอย่างไม่เข้าใจ

“ก็พี่  อยากให้น้องมะนาวชอบพี่แบบอื่นนี่นา”  เขาพูดซะจนเธอหน้าแดงไปเลย

“เอ่อ  ลาสเวกัสนี่สวยจังเลยนะคะ  มะนาวเพิ่งเคยมาครั้งแรก”  เธอรีบเปลี่ยนเรื่องคุย  เพราะรู้สึกเขินไปหมดแล้ว

“จริงสิ  น้องมะนาวอยู่ที่ดี.ซี.ใช่ไหมครับ  เอาไว้ถ้าพี่ได้ไปที่ดี.ซี  พี่จะแวะไปหานะครับ   งั้นเดี๋ยวพี่โทรบอกพวกนั้นก่อนดีกว่า  ว่าเราจะเข้าไปที่บ้านช้าหน่อย”  เขาแกล้งทำเป็นหาโทรศัพท์ของตัวเอง  ซึ่งเขาแอบโยนไว้ด้านหลังตั้งแต่ขึ้นรถมาแล้ว  เพราะเขามีแผนจะเอาเบอร์ของเธอนั่นเอง

“โทรศัพท์หายเหรอคะ”  เธอถามเมื่อเห็นเขาควานหาโทรศัพท์

“ครับ  ไม่รู้ตกอยู่ตรงไหน  แปปนึงนะ  พี่ขอจอดรถก่อน”  เขาเลี้ยวรถลงจอดข้างทาง

“ลองเอาโทรศัพท์ของมะนาวโทรเข้าดูไหมคะ  ลืมไว้ที่ร้านกาแฟรึเปล่า”  ด้วยความเป็นคนไม่ค่อยทันคนมากนัก  เธอจึงรีบหยิบโทรศัพท์ของตัวเองยื่นให้เขาทันที  เขายิ้มที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผน

“ขอบคุณนะครับ  ไหนลองโทรดูซิ”  เขากดเบอร์ของตัวเอง  สักพักเสียงโทรศัพท์ก็ดังมาจากด้านหลัง  เธอหันไปมองเห็นโทรศัพท์ของเขาอยู่ที่หลังเบาะนั่นเอง  เธอกำลังจะเอี้ยวตัวไปหยิบโทรศัพท์ให้เขา  เขาจึงแกล้งเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์บ้าง  ทำให้เขาหอมแก้มเธออย่างจัง

“อุ๊ย  เอ่อ  นี่ค่ะ  โทรศัพท์ของพี่”  เธอรีบยื่นโทรศัพท์คืนให้เขาทันที  ใบหน้าของเธอร้อนผ่าว  ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยโดนใครหอมแก้มมาก่อนเลย  เขามองท่าทางตื่นๆ ของเธอ  แค่นี้เขาก็รู้แล้ว  ว่าเธอบริสุทธิ์ผุดผ่องขนาดไหน 

“ขอโทษนะครับ  พี่ไม่ได้ตั้งใจ”  เขารีบคืนโทรศัพท์ให้เธอเช่นกัน  จากนั้นเขาก็บันทึกเบอร์ของเธอเอาไว้

“ค่ะ  ไม่เป็นไรค่ะ”  เธอยิ้มเขิน 

เขาจึงกดโทรศัพท์โทรหาโรเบิร์ตเพื่อบอกว่าเขาจะพามนัญญาไปหาอะไรทานก่อน  หลังจากนั้นเขาจึงหันกลับมาคุยกับเธออีกครั้ง  ตอนนี้เธอหันหน้าไปมองข้างทาง  ไม่กล้ามองเขาอีกเลย

“น้องมะนาว  ชอบทานอะไรครับ  พี่จะได้พาไปถูก”

“อะไรก็ได้ค่ะ  มะนาวทานได้หมด” 

“งั้นไปทานอาหารอิตาเลี่ยนละกันนะครับ  พี่มีร้านโปรดอยู่แถวนี้”  เขาเสนอขึ้นมา

“ได้ค่ะ”  เธอตอบเขา  มือน้อยจับกันแน่นด้วยยังคิดถึงตอนที่ริมฝีปากของเขาแตะที่แก้มของเธออยู่อย่างนั้น

สักพักหนึ่ง  พวกเขาก็มาถึงร้านอาหารอิตาเลี่ยนที่ว่า  ซีการ์เดินนำเธอเข้าไปในร้าน  เขาพาเธอไปนั่งตรงที่ประจำ  ซึ่งค่อนข้างลับตาคน

“เดี๋ยวพี่สั่งอาหารให้น้องมะนาวละกันนะครับ”  เขาบอกเมื่อมาถึงโต๊ะแล้ว

“งั้นมะนาวขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ”  เธอวางโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะ  แล้วจึงลุกไปเข้าห้องน้ำ

เขามองเธอเดินออกไปจนลับตาแล้ว  จึงรีบหยิบโทรศัพท์ของเธอขึ้นมา  แอบดูรูปถ่ายในโทรศัพท์ของเธออย่างไร้มารยาท  แต่เขาอยากได้รูปของเธอมาเก็บไว้มากกว่าจึงไม่สนใจเรื่องมารยาทอะไรแล้ว  เขาเลื่อนดูรูปไปเรื่อยๆ 

จนมาถึงรูปหนึ่ง  เป็นรูปที่เธอนอนอยู่บนเตียง  สวมชุดนอนน่ารัก  แล้วกอดตุ๊กตาตัวหนึ่งเอาไว้  มุมกล้องที่เธอถ่ายเป็นแนวนอน ถ้าเอียงโทรศัพท์ดู  เหมือนว่าเขากำลังนอนข้างๆ กับเธอ  เขาจึงรีบส่งรูปนี้เข้ามาในโทรศัพท์ของตัวเองทันที  จากนั้น  ก็วางโทรศัพท์ของเธอเอาไว้ที่เดิมเมื่อเห็นเธอเดินกลับมา

“อาหารยังไม่มาเหรอคะ” เธอเอามือลูบท้องเหมือนเด็ก  เพราะเธอหิวมากจริงๆ

“ยังครับ  หิวมากสิท่า  เห็นน้องบัวบอกว่าน้องมะนาวเป็นบรรณารักษ์ที่ห้องสมุด  แล้วปกติเลิกงานกี่โมงเหรอครับ”  เขาถามเพราะจะได้รู้ว่าต้องโทรหาเธอเวลาไหน

“มะนาวเลิกงานหกโมงเย็นค่ะ  เข้างานตอนสิบโมงเช้า  เสาร์อาทิตย์ห้องสมุดปิด  เลยเป็นวันหยุด  จริงสิ  พี่ซีการ์ชอบอ่านหนังสือไหมคะ”  เธอถามเขาบ้าง

“ก็ชอบครับ  น้องมะนาวมีหนังสืออะไรแนะนำให้พี่อ่านบ้างล่ะ  พี่อ่านได้หมดนั่นแหละ”  ปกติเขาชอบอ่านหนังสือโป๊มากกว่า

“เอาไว้ถ้ามีโอกาสได้เจอกัน  มะนาวจะเอาหนังสือมาให้อ่านนะคะ”  เธอยิ้มหวานให้เขา  แววตาเป็นประกาย  เมื่อพูดถึงหนังสือที่เธอรัก

“ครับ  ตอนที่เราพบกันอีกครั้ง  พี่จะไปขอหนังสือจากน้องมะนาวนะ  อาหารมาพอดี  ทานเยอะๆ นะครับ  ไม่ต้องเกรงใจ”  เขาอารมณ์ดีมากจริงๆ  สาวน้อยคนนี้ เธอมีเสน่ห์ในแบบของเธอ  ยิ่งอยู่ใกล้  มันก็ยิ่งมีอะไรให้ค้นหามากมายภายใต้ความใสซื่อนี้

“ขอบคุณนะคะ  พี่ซีการ์ก็ทานเยอะๆ นะคะ  ให้มะนาวทานคนเดียว  มะนาวทานไม่หมดหรอกค่ะ”  เธอส่งยิ้มหวานให้เขาอีกแล้ว  หัวใจเพลย์บอยอย่างเขากระตุกถี่เหลือเกิน

“พี่ปวดข้อมือจังเลยครับ  ตอนขับรถเมื่อกี้รู้สึกปวดไปหมด  น้องมะนาวช่วยป้อนให้หน่อยได้ไหมครับ  เอ่อ  ถ้าไม่รังเกียจ”   เขาบีบข้อมือตัวเองให้เธอดูพร้อมกับทำหน้าให้ดูน่าสงสารที่สุด  เพราะเขารู้ว่าเธอเป็นคนขี้สงสาร

“อ้าวเหรอคะ  ได้สิคะ  มะนาวไม่รังเกียจหรอกค่ะ  ปวดมากรึเปล่าคะ  แวะไปหาหมอก่อนไหม”  เธอลุกขึ้นมานั่งข้างๆ เขา  ยื่นมือไปนวดมือเขาอย่างลืมตัว  เพราะเธอรู้สึกเป็นห่วงเขามากกว่า จึงกลายเป็นว่านี่เป็นการจับมือกันครั้งแรกของพวกเขา

“น้องมะนาว  มือนิ่มจังเลยนะครับ  เอ่อ  ปวดไม่มากครับ  ไม่ต้องไปหาหมอก็ได้  ช่วยนวดให้พี่แบบนี้ไปเรื่อยๆ นะครับ  กำลังดีเลย”  เขามองใบหน้างามที่ก้มต่ำมองที่มือของเขาอย่างหลงใหล

“ได้ค่ะ  มะนาวเคยนวดให้ยัย  แบบนี้ดีไหมคะ”  เธอเงยหน้ามาพูดกับเขา  ทั้งสองคนสบตากันนิ่ง

“ดีครับ  ดีมากเลย”  เขาโน้มใบหน้ามาใกล้กับใบหน้าของเธอ  อยากจะจูบเธอเหลือเกิน 

“เอ่อ  ทานอาหารต่อดีกว่านะคะ”  เธอรีบลุกขึ้น  ก่อนที่จะเผลอใจให้เขาไปมากกว่านี้

พวกเขานั่งทานอาหารไปเรื่อยๆ  ซีการ์ไม่ได้ให้เธอป้อนเขาอีก  แค่นี้เธอก็คงจะเขินเขามากพอแล้ว  เมื่ออิ่มแล้วพวกเขาจึงได้กลับไปขึ้นรถ

รถเคลื่อนที่ไปเรื่อยๆ  ซีการ์หันมามองสาวน้อยที่เอาแต่นั่งเงียบมาตลอดทาง  จนเขาทนไม่ไหว  ต้องเลี้ยวรถลงจอดข้างทางอีกครั้ง

“พี่ซีการ์  จอดทำไมคะ”  เธอมองไปรอบๆ  ตรงนี้เป็นทางเปลี่ยวไม่มีบ้านคนอยู่เลย  ทำให้เธอรู้สึกกลัว

“พี่อยากคุยกับมะนาวก่อนไปถึงบ้านนั้น   ถ้าพี่จะขออนุญาต  จีบน้องมะนาว  จะได้ไหมครับ”


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha