ร้อนสวาท

โดย: รัศมีจันทรา



ตอนที่ 1 : บทที่ 1


ตอนต่อไป

            คุณรู้จักชื่อฉันได้ยังไง?”

            เสียงหวานเอ่ยถามอย่างสงสัยหลังจากเดินพ้นสายตาขี้เมาพวกนั้น

            “คุณทำงานอยู่ที่บาร์นี้ไม่ใช่เหรอ พนักงานทุกคนที่นี่ ผมรู้จักหมด”

            “คุณเป็นใครคะ?”

            “ไม่สำคัญหรอกว่าผมจะเป็นใคร”

            “แล้วฉันจะแน่ใจได้ยังไง ว่าฉันอยู่กับคุณแล้วปลอดภัย คุณจะไม่พาฉันไปทำอะไรอย่างว่า”

            ธีร์หัวเราะออกมาเมื่อได้ยินสาวน้อยพูดแบบนั้น

            “คุณหัวเราะอะไรเหรอ?”

            “ดึกดื่นป่านนี้ ผู้ชายกับผู้หญิงอยู่ด้วยกันสองต่อสองแบบนี้ คุณคิดว่าจะทำอะไรอย่างอื่นได้อีกล่ะ นอกจาก...”

            สายตาคมกริบเป็นประกายลามเลียไปทั่วผิวกายหญิงสาว ละอองดาวรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาเอาดื้อๆ ราวกับว่าถูกจ้องทะลุผ่านเนื้อผ้าเข้าไปแผดเผาผิวแท้อย่างนั้น

            “โอว์ ไม่นะ!”

            เสียงหวานเผลอหลุดออกมาอย่างไม่ตั้งตัว เธอไม่คิดว่าตัวเองจะหนีเสือแล้วมาปะจระเข้อย่างนี้ จะเอายังไงต่อกับชีวิตดีล่ะ ละอองดาว?

            “ขึ้นรถซะสิ”

            น้ำเสียงทุ้มเรียบราบนั้นไม่ได้ทำให้หญิงสาวหมดกังวลเลย คำพูดเมื่อครู่ของเขายังคงดังก้องอยู่ในหู

            “ไม่!”

            หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นอย่างถือตัวพร้อมกับปฏิเสธเสียงแข็ง พูดได้เท่านั้น ร่างอรชรก็หมุนตัวเตรียมจะเดินหนี เรื่องอะไรจะยอมขึ้นรถไป เพื่อให้เขาพาไปทำอะไรอย่างว่า

            “ละอองดาว!”

            เสียงทุ้มคำราม พร้อมกับกระชากร่างอรชรจับยัดเข้าไปในรถ ก่อนที่เขาจะรีบอ้อมไปยังตำแหน่งคนขับแล้วกดล็อกประตูเอาไว้ไม่ให้เธอเปิดหนี

            “นี่! คุณจะพาฉันไปไหน?”

            “เดี๋ยวคุณก็รู้”

            “จะพาฉันไปม่านรูดเหรอ?”

            เธอตามออกไปตรงๆ

            “แหม พูดอย่างกับเคยไปบ่อย ระดับผมไม่จำเป็นต้องพึ่งม่านรูดหรอก”

            “ไปบ่อยอะไรกันล่ะ!”

            ละอองดาวขึ้นเสียง พร้อมกับทำสีหน้าขึงขังปฏิเสธเรื่องที่เขากำลังกล่าวหา

            ไม่ต้องมาทำเป็นอายหรอกคุณ มันเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้วที่อาชีพอย่างคุณจะเข้าม่านรูดบ่อยๆ รายได้งามละสิ เลิกจากงานก็รับ     จ็อบเพิ่ม”

            “มันจะมากเกินไปแล้วนะ! ฉันไม่เคยไปม่านรูด และฉันก็ไม่ได้ทำอะไรอย่างที่คุณว่าด้วย”

            คำพูดดูถูกเหยียดหยามของเขาแทบจะทำให้หญิงสาวปรี๊ดแตกเอาให้ได้

            “หึหึ ใครๆ ก็พูดแบบคุณนี่แหละ สุดท้ายก็ไม่ได้ซิงอะไร”

            ธีร์พูดเสียงราบเรียบ บ่งบอกว่าเขาเคยผ่านประสบการณ์เหล่านี้มาพอควรแล้ว สีหน้าและแววตาของเขากำลังเหยียดหยามเธอ จนหญิงสาวรู้สึกหน้าชา

            “ก็แสดงว่าคุณคงจะพาผู้หญิงไปบ่อยล่ะสิ!”

            “ผมบอกแล้วไง ว่าระดับผมไม่จำเป็นต้องพึ่งม่านรูด”

            “ไม่ปฏิเสธสินะ”

            “ไม่จำเป็นต้องปฏิเสธเลย ผมเคยผมก็บอกว่าเคย คุณเองก็ควรจะทำบ้างนะ”

            “ฉันจะเคยหรือไม่มันก็เรื่องของฉัน และคุณจำเอาไว้เลยนะ ว่าฉันจะไม่ยอมให้คุณทำอะไรได้ง่ายๆ”

            “ผมอุตส่าห์ช่วยคุณจากพวกขี้เหล้าพวกนั้น คุณไม่คิดจะให้รางวัลผมหน่อยเหรอ”

            “ฉันไม่ได้ขอให้คุณช่วยนี่ อันที่จริง แค่ขี้เหล้าสามคน ฉันต่อยคนละหมัดก็หมดเรื่องแล้ว”

            หญิงสาวทำทีเป็นเก่งด้วยคำพูดคำจาที่เหนือฟ้า เพื่อหวังให้เขาเปลี่ยนใจที่จะพาไปทำอะไรอย่างว่า เผื่อหมัดหนักๆ จะทำให้เขากลัวบ้าง

            “ผมไม่สนใจหรอกนะ สิ่งที่ผมสนใจคือตอนนี้ มีผมกับคุณ ละอองดาว”

            “คุณไปหิวอะไรมาจากไหนขนาดนั้นฮะ ผู้หญิงของคุณล่ะ ทำไมไม่โทรหา พวกเธอคงจะเต็มใจมากกว่าฉัน”

            “ผมอยากได้คุณไงละอองดาว ผมอยากรู้ว่าที่ใครๆ เขาล่ำลือกันมันจะจริงหรือเปล่า”

            ธีร์ได้ยินพนักงานชายและลูกค้าหลายๆ คนที่รู้จักกันพูดถึงละอองดาวบ่อยๆ ว่าเธอสวยสะเด็ดเจ็ดย่านน้ำ เขาอยากจะรู้นักว่าจะเจ๋งสมคำล่ำลือหรือเปล่า

            “บ้าจริง! คำล่ำลืออะไรอีกล่ะ ฉันก็อยู่ของฉันเฉยๆ”

            “อยู่เฉยๆ ไม่มีใครเขาว่าหรอกละอองดาว ไม่ต้องมาปิดบังผมหรอกว่าเธอผ่านมาหลายรายแล้ว ป่านนี้เงินคงจะเต็มธนาคารไปแล้วกระมัง”

            “หุบปากของคุณซะ ถ้าไม่อยากเจอดี!”

            ละอองดาวตะคอกเสียงแข็งใส่ ผู้ชายอะไรปากร้ายน่าต่อยชะมัด

            “คุณกำลังจะเป็นของผมนะละอองดาว หัดพูดจาดีๆ กับผมไว้ก็ดีนะ”

            “ไม่มีทาง ฉันไม่มีทางให้คุณทำอะไรตามใจหรอกนะ!”

            “เดี๋ยวรู้กัน!”

            ชายหนุ่มเอ่ยเสียงมีอำนาจก่อนจะหักรถเข้ามาจอดในโรงจอดรถของอาคารหรูหราแห่งหนึ่ง เธอไม่แน่ใจว่ามันเรียกคอนโดมิเนียมหรือเปล่า...


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha