รสรักล่าสวาท (จบแล้ว)

โดย: อรุณรัศมี



ตอนที่ 0 : เหตุการณ์ไม่คาดฝัน!


ตอนต่อไป

บทนำ

เหตุการณ์ไม่คาดฝัน!

 

BAG Pub

เสียงดนตรีอัดบีตจังหวะหนัก ๆ ดังสนั่นแสบแก้วหูไปทั่วผับดังแห่งหนึ่งในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เหล่าผีเสื้อราตรีพากันร่ายรำอวดลีลาเร่าร้อนของตัวเองอย่างเมามัน ลุ่มหลงและเต็มไปด้วยความเย้ายวน หลอกล่อเหยื่อให้หลงติดกับ

ชาลิตาที่เดินเข้ามาถึงด้านในก็ถึงกับเบ้ปากนิด ๆ นัยน์ตาสีนิลกวาดมองไปทั่วบริเวณมองหานายจ้างที่นัดพบกับเธอที่นี่ ตอนนี้ก็ได้เวลานัดหมายแล้ว งานนี้ต้องเปลืองตัวหน่อย แต่เงินที่ได้หลังจากทำงานสำเร็จก็ถือว่าคุ้ม วันนี้เธอเลือกใส่เสื้อกล้ามสบาย ๆ คลุมทับด้วยเสื้อยีนส์สีเข้มกับกางเกงยีนส์ขายาวและสวมรองเท้าผ้าใบเก่า ๆ มาในมาดทอมบอยเต็มยศ

ปกติในชีวิตประจำวันเธอก็แต่งตัวแบบนี้ เพราะมันคล่องตัวเวลาทำงาน เธอทำงานเป็นนักร้องอยู่ที่ผับแห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ไกลออกไปจากที่นี่มากนัก แถมยังไม่ใช่ผับหรูแบบนี้ด้วย เป็นแค่ผับเล็ก ๆ แต่รายได้ดีพอสมควร อย่างน้อยเธอก็มีเงินพอใช้จ่ายไปวัน ๆ แต่ก็ยังไม่มากพอที่จะใช้รักษาอาการป่วยของน้องสาว เธอจึงต้องออกมาหางานพิเศษทำ และถึงแม้ว่างานที่เธอกำลังทำอยู่จะเป็นงานที่ต้องหลอกลวงคนอื่น แต่ถ้ามันไม่ได้เดือดร้อนใครมากมายนัก เธอก็จำเป็นต้องทำ เธอไม่มีทางเลือกจริง ๆ

คุณชาลิตา! ทางนี้ค่ะ!” เสียงหนึ่งตะโกนดังลั่นฝ่าฝูงชน ทำเอาเจ้าของชื่อถึงกับชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองทางต้นเสียง ชาลิตาหรี่ตาลงมองตรงไปยังหญิงสาวคนหนึ่ง เจ้าของใบหน้าสวยหวาน ซึ่งอยู่ในชุดเซ็กซี่สีแดงสดเด่นสะดุดตา สองเท้าก้าวเดินเข้าไปหาในทันทีโดยที่ไม่ต้องคิดอะไรมาก ไม่นานเธอก็มาหยุดอยู่ตรงหน้านายจ้าง

เอ่อ...สวัสดีค่ะ คุณคือคุณมิรินใช่ไหมคะ

ค่ะ มิรินเอง ไม่ต้องเรียกคุณหรอกนะคะ เรียกมิรินเฉย ๆ ก็ได้ มิรินจะได้เรียกคุณว่าริต้าเฉย ๆ เหมือนกัน อีกฝ่ายส่งยิ้มหวานเชื่อมมาให้ จนชาลิตารู้สึกขนลุกขึ้นมาเสียดื้อ ๆ แต่เพื่องานเพื่อเงิน เธอเลยจำใจส่งยิ้มบาง ๆ ไปให้อย่างไม่มีทางเลือก

ค่ะ มิริน

น่ารักที่สุดเลย ต้องอย่างนี้สิคะ ถึงจะเหมาะสมกับมิรินหน่อย ริต้าต้องเป็นแฟนที่น่ารักให้กับมิรินได้แน่ ๆ เราไปหาที่นั่งดื่มกันเถอะคะ

หมับ

ยังไม่ทันที่ชาลิตาจะได้คัดค้านอะไรก็ถูกมือบางคว้าข้อมือลากไปยังโซนด้านในโดยไม่ถามความเห็นเธอสักคำ เธอลอบถอนหายใจเบา ๆ ยอมเดินตามไปอย่างเงียบ ๆ จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่โต๊ะตัวหนึ่ง ซึ่งอยู่ด้านในสุดเป็นมุมลับตาคนและค่อนข้างเงียบสงบ จนดูวังเวง

ท่องไว้...เพื่อเงิน เธอต้องทำได้อยู่แล้ว แล้วนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกเสียหน่อยที่เธอต้องมาทำอะไรแบบนี้

นั่งลงสิคะ

“...ค่ะ เสียงแหบห้าวเกินหญิงรับคำ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนบุนวมหนาสีน้ำตาลตัวเดียวกันกับอีกคน แต่ในเสี้ยววินาทีต่อมาชาลิตาก็ต้องสะดุ้งตกใจ เมื่อจู่ ๆ ร่างบอบบางของมิรินเคลื่อนตัวมานั่งเบียดชิดร่างเธอด้วยความรวดเร็วแบบไม่ทันตั้งตัว

อุ๊ย! มิรินขอโทษค่ะที่ทำให้ริต้าตกใจ ไม่โกรธมิรินนะคะ

เอ่อ...ค่ะ เธอได้แต่ส่งยิ้มแหย ๆ ไปให้ ชักเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดีแล้วสิ

ริต้าอยากดื่มอะไรหรือเปล่าคะ บอกได้เลยนะ เดี๋ยวมิรินสั่งให้ วันนี้มิรินทุ้มสุดตัวจ่ายไม่อั้น ขอแค่ริต้าอยู่อย่างนี้กับมิรินก็พอ..” ท้ายประโยคเสียงหวานกระซิบบอกที่ข้างหู ทำเอาชาลิตาถึงกับขนลุกซู่รู้สึกแปลก ๆ กับท่าทางเย้ายวนของอีกฝ่ายอย่างบอกไม่ถูก

เอ่อ...แล้วคนรักเก่าของมิรินล่ะ

แฟนค่ะริต้า ไม่ใช่คนรัก มิรินไม่มีวันนับคนเฮงซวยพรรค์นั้นเป็นคนรักหรอก คนสารเลว มิรินกัดปากเล็กน้อย เมื่อนึกถึงอดีตคนรักเก่าที่เธอไม่อยากจะพูดถึงสักเท่าไหร่ และวันนี้เธอก็จำเป็นต้องกลับมาเผชิญหน้ากับผู้ชายคนนั้น มาบอกว่าเธอมีคนรักใหม่แล้วและไม่คิดสนใจกลับไปคืนดีกับเขาอย่างแน่นอน ผู้ชายคนนั้นจะได้เลิกตามตอแยเธอสักที

แต่ว่ามิรินไม่มั่นใจว่าวันนี้ผู้ชายคนนั้นจะมารึเปล่า

อ้าว ทำไมละค่ะ ฉันนึกว่าเขาจะมาวันนี้เสียอีก ถ้างั้นฉัน...”

อย่าเพิ่งกลับเลยนะคะ อุ๊ย! นั่นไงคะ เขามาแล้ว มิรินรีบแทรกขึ้นก่อนที่อีกฝ่ายจะทันพูดจบ และบังเอิญสายตาเหลือบไปเห็นอดีตแฟนเก่าพอดี เธอจึงรีบหันไปบอกคนข้าง ๆ พลางชี้นิ้วไปทางผู้ชายคนนั้น ชาลิตาที่ได้ยินแบบนั้นเลยหันเหสายตาไปมองตาม เธอก็เห็นชายร่างสูงเจ้าของใบหน้าหล่อเหลา ทว่า...ท่าทางดูน่ากลัวอย่างไรชอบกล หรือว่านี่จะเป็นสาเหตุที่ทำให้คุณหนูไฮโซรายนี้ไม่ยอมกลับไปคืนดีด้วย สงสัยคงจะเป็นอย่างนั้น

มิรินควรจะทำยังไงดีคะ ผู้ชายคนนั้นน่ากลัวมาก นี่ถ้ารู้ว่ามิรินอยู่กับริต้าจะต้องโกรธมากแน่ ๆ น้ำเสียงสั่น ๆของอีกคน ทำให้ชาลิตาถึงกับเงียบไป นี่ถ้ากลัวจะโดนโกรธขนาดนั้น แล้วจะจ้างเธอมาเป็นแฟนทำไม

คงไม่มีอะไรหรอกมั้งคะ เขาคงไม่โกรธถึงขนาดฆ่าแกงกันหรอก ชาลิตาพยายามปลอบ ขณะที่ดวงตาสวยคมกวาดมองร่างสูงกำยำของชายคนนั้นที่อยู่ตรงเคาน์เตอร์บาร์ ท่าทางน่าเกรงขามแบบนั้น  ขืนใครไปมีเรื่องด้วยคงได้สลบคาหมัดแน่ ๆ เธอคิดถูกหรือคิดผิดกันแน่ที่รับงานนี้

ริต้าไม่รู้อะไรแล้วคะ! ผู้ชายสารเลวคนนั้นชอบทำร้ายร่างกายมิริน พอไม่พอใจก็ทุบตี ทำร้ายมิรินสารพัด จนมิรินต้องขอเลิก แล้วนี่พอเลิกมาได้ก็ยังจะมาตามตื้อขอคืนดีอีก ต่อให้ต้องตายมิรินก็ไม่มีวันกลับไปคืนดีกับเขาแน่ ๆ ริต้าต้องช่วยมิรินนะคะ นะค้า...” มือบางจับยึดเข้าที่แขนเรียวแน่นหนาพลางเขย่าเบา ๆ ชาลิตาที่ถูกจับแขนกะทันหันก็เผลอสะดุ้งตัวเล็กน้อย หันกลับมามองร่างบางที่ส่งสายตาอ้อนวอนมาให้ ต่อให้เธอเป็นผู้หญิงก็ยังต้องใจอ่อนให้กับท่าทางแบบนี้เลย แล้วที่สำคัญเธอก็ต้องช่วยมิรินอยู่แล้ว เพราะมันเป็นงาน แค่แกล้งเป็นแฟนกันมันจะไปยากอะไร แถมเงินที่ได้ก็คุ้มเกินคุ้ม

แล้วฉันควรต้องทำยังไงคะ ผู้ชายคนนั้นถึงจะยอมเลิกยุ่งกับมิริน

ก็อย่างที่เราคุยกันไว้ ริต้าแค่เป็นแฟนกับมิริน แค่ทำให้ผู้ชายคนนั้นเห็นว่ามิรินมีคนใหม่แล้ว เขาจะได้เลิกตามตอแยมิรินไงคะ มิรินเบียดกระแซะร่างรุ่มนิ่มของตัวเข้าไปใกล้ร่างเพรียวระหงของอีกคนพลางแอบลอบยิ้มเล็กน้อย เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามแผน ชาลิตาที่ฟังแบบนั้นก็ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่นั่งนิ่งปล่อยให้อีกฝ่ายทำตามใจตัวเอง เอาเถอะ คิดเสียว่าทำเพื่อน้องสาว แบบนี้เธอจะได้สบายใจ

เสียงเพลงดังแข่งกับเสียงกรี๊ดกร๊าดของบรรดาสาว ๆ ที่มาท่องราตรี เมื่อหนุ่ม ๆ บีเอจีเคลื่อนตัวเข้ามาภายในผับ ย่อมเป็นที่รู้กันดีอยู่แล้วว่าเจ้าของผับหรูแห่งนี้ก็คือพวกเขาสามคน เทพบุตรในฝันของเหล่าสาว ๆ ที่หมายอยากครอบครองเป็นมาดามของพวกเขา

เดโรครอป เบรค ชายหนุ่มรูปร่างกำยำ เจ้าของใบหน้าคมสัน นัยน์ตาสีเทาแข็งกร้าวดุดันดูน่ากลัว หากแต่เรือนกายที่แสนจะเย้ายวนและลีลาเด็ดก็สามารถแผดเผาพวกหล่อนให้มอดไหม้ จนไฟลุกท่วมเตียง เพราะเหตุนั้นพวกหล่อนจึงยอมฝ่าปราการความหวาดกลัวเข้าหาโดยไม่คิดหวงตัว เจ้าของเหมืองทองคำที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ

ฟองซัวล์ เอดิซา หนุ่มนักธุรกิจไฟแรง เจ้าของกิจการยานยนต์ บริษัท ฟองซัวล์ มอเตอร์ คาร์ เขาร่ำรวยติดอันดับเป็นมหาเศรษฐีหนุ่มที่อายุน้อยที่สุด เขาเด็ดขาด น่าเกรงขามและเลือดเย็นอย่างนักธุรกิจ อะไรที่เห็นว่าคุ้มที่จะเสี่ยง เขาก็จะทุ่มสุดตัวและกำไรที่ได้จะต้องมากมายมหาศาลต่อการลงทุน ไม่เว้นแม้แต่เรื่องบนเตียง และสุดท้าย...

เจเรมี่ จีเจเซฟ หนุ่มน้อยหน้าหวาน นิสัยขี้เล่นเป็นกันเองกับทุกคน โดยเฉพาะกับสาวสวย เขาจะน่ารักเป็นพิเศษ หญิงสาวคนไหนที่ได้เข้าใกล้เขาเป็นต้องอ่อนระทวย เคลิบเคลิ้มไปกับเสน่ห์น่าหลงใหลของเขา เขาเป็นนักแสดงหนุ่มชื่อดัง สามารถเล่นได้ทุกบทบาท ภายนอกดูใจดี แต่ภายในแตกต่างกันสุดขั้ว เรื่องบนเตียงไม่เป็นสองรองคน เขาพร้อมจะเล่นบทเป็นนักล่าเพื่อขย้ำเหยื่อให้แหลกคามือ

ผับบีเอจีก็มีความหมายมาจากตัวอักษรตัวแรกจากนามสกุลของพวกเขา แถมตัวต้นของนามสกุลยังใช้เรียกแทนชื่อเล่นของพวกเขาด้วย

เดโรครอปกลอกตาไปมาเบา ๆ อย่างรู้สึกรำคาญกับเสียงกรี๊ดแปดหลอดของพวกหล่อน ถึงเขาจะรู้ว่าทำไมพวกหล่อนถึงกรี๊ดแบบนั้น ก็ใช่ว่าเขาจะปลื้ม ติดจะรำคาญและยังรู้สึกว่าพวกหล่อนดูง่ายเกินไป ไม่เหมาะสมกับเขา ผิดกับเจเรมี่ที่ดูจะดี๊ด๊าโปรยยิ้มทรงเสน่ห์ไปให้สาว ๆ จนได้รับเสียงกรี๊ดดังกว่าเดิม ก็แน่ล่ะ ในเมื่อเขาเป็นนักแสดงก็ย่อมต้องการเช็คเรตติ้งให้กับตัวเองเป็นธรรมดา

รีบ ๆ ไปกันเถอะ ฉันไม่อยากฟังเสียงกรี๊ดพวกผู้หญิงพวกนี้แล้ว เสียงทุ้มกดต่ำอย่างระงับอารมณ์ ใบหน้าคมคายดูมืดครึ้มบ่งบอกว่าไม่พึงพอใจกับเสียงของพวกหล่อน จนเดโรครอปกับเจเรมี่ต้องละสายตาจากบรรดาสาว ๆ มาสนใจร่างสูงแทน

เออ ๆ เข้าไปในด้านในกันเถอะ ฉันก็แค่เช็คเรตติ้งตัวเองนิดหน่อยพอเป็นพิธีน่ะ

แค่นี้ก็ดังจนไม่รู้จะดังยังไงแล้ว ยังจะต้องเช็คเรตติ้งอีกเหรอ

ถึงดังแล้วก็ต้องเช็ค ต้องเรียกเรตติ้งกันบ้าง เดี๋ยวนี้พวกดาราหน้าใหม่เกิดกันเยอะ ถ้าฉันไม่ทำอะไรเลย เดี๋ยวจะตกกระป๋องเอา

หึ ไปกันได้แล้ว วันหลังถ้าคิดจะเช็คหรือเรียกกระแสตัวเอง ก็ปล่อยให้พวกฉันเดินผ่านไปก่อน แบบนี้มันน่าคำราญรู้ไหม” เจ้าของนัยน์ตาสีฟ้าเข้มล้ำลึกตวัดมองเพื่อนตัวเองอย่างข่มขู่ ก่อนจะพาร่างสูงของตัวเองเดินผ่านไปยังโซนด้านใน ทำเอาคนถูกเตือนถึงกับหน้าเหวอ พอได้สติก็รีบเดินตามไป ไม่วายจะบ่นอุบต่อว่าอีกคน

อะไรวะเนี่ย จู่ ๆ ก็ถูกว่าเฉยเลย แกไม่ใช่นักแสดง แกไม่มีวันเข้าใจหัวอกฉันหรอกไอ้เอ

ไม่มีใครเขาอยากเข้าใจแกทั้งนั้นแหละไอ้จี แกมันไร้สาระมาก รู้ตัวรึเปล่า เดโรครอปที่เดินไร้ตัวตนอยู่ข้าง ๆ เอ่ยขึ้น ก่อนจะเดินผ่านไปอย่างไม่แยแสคนที่หยุดเดินทำหน้าอยากจะกินเลือดกินเนื้อเขา

เมื่อเดินเข้ามาถึงด้านใน พวกเขาทั้งสามก็ตรงเข้าไปในที่โต๊ะตัวประจำที่พวกเขาจองไว้ให้เป็นที่ส่วนตัวของตัวเอง ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์เข้ามาวุ่นวายกับพื้นที่ของพวกเขา โซนนี้เป็นโซนวีไอพีที่มีแต่พวกไฮโซตระกูลดังเข้าจับจองเป็นพื้นที่ของตัวเอง ซึ่งพวกเขาก็ไม่มีปัญหา ถ้าหากว่าคนพวกนั้นมีปัญญาจ่ายเงินค่าผ่านทางในโซนนี้ เรื่องทุกอย่างก็จบ

ทันทีที่ทั้งสามคนนั่งลง สายตาติดเรดาร์ของเจเรมี่ก็เริ่มทำงานด้วยความเร็ว นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนฉายแววตื่นเต้นยามสอดส่องหาสาวสวยที่จะมาปาร์ตี้เล่นขี่ม้ากับเขาบนเตียงคืนนี้ ทำเอาสองหนุ่มที่เหลือถึงกับถอนหายใจทิ้งเฮือกใหญ่เอือมระอากับนิสัยเพลย์บอยของอีกคน ฟองซัวล์ละสายตาออกจากเพื่อนตัวเอง หันไปมองบริกรชายที่เดินเข้ามาด้านใน พอมาถึงก็โค้งศีรษะลงเล็กน้อย ก่อนจะถามเสียงสุภาพอย่างเคารพ

สวัสดีครับ วันนี้คุณเอกับคุณบีต้องการรับเครื่องดื่มอะไรดีครับ

ฉันขอเตกีล่าแล้วกัน เดโรครอปเป็นฝ่ายตอบก่อน ก่อนที่จะตามด้วยฟองซัวล์

มาร์ตินี่ เสียงทุ้มตอบกลับไปสั้น ๆ ก่อนจะเอนหลังพิงพนักโซฟาเป็นการตัดบท บริกรหนุ่มไม่คิดรบเร้าต่อหันกลับไปถามนักแสดงหนุ่มหน้าหวานคนสุดท้าย

แล้วคุณเจเรมี่ล่ะครับ ต้องการรับเครื่องดื่มอะไรดี

ฉันขอจินโทนิค จัดมาเลยเร็ว ๆ

รอสักครู่นะครับ

บริกรหนุ่มโค้งศีรษะลงอีกครั้ง ก่อนจะเดินจากไป เจเรมี่ที่เพิ่งเอ่ยเร่งไปก็ไม่ได้สนใจอีกฝ่ายต่อ รีบหันกลับมามองหญิงสาวแสนสวยคนหนึ่งที่กำลังนั่งหันข้างถูกหญิงสาวหน้าหวานอีกคนนั่งเบียดชิด จนแทบจะสิงเข้าไปอยู่ในร่างเธอคนนั้นได้อยู่แล้ว

ผู้หญิงอะไร สวยคมเป็นบ้า! ถึงแม้ท่าทางการแต่งตัวจะขัดกับใบหน้าสวย ๆ ไปสักหน่อย แต่ขนาดรูปร่างนี่ไม่เบาเลย น่าสนจริง ๆ

เฮ้ย ๆ ๆ ไอ้เอไอ้บี แกดูผู้หญิงคนนั้นสิโคตรสวยเลยว่ะ แถมหุ่นยังน่าหม่ำน่าขย้ำมากด้วย เจเรมี่ไม่ได้ละสายตาออกจากผู้หญิงคนนั้น แต่กลับเรียกเพื่อนพลางกวักมือรัว ๆ เร่งให้เพื่อนตัวเองหันมาสนใจ เดโรครอปเป็นคนแรกที่หันกลับไปมองก่อน แล้วก็ต้องตะลึงกับความสวยเซ็กซี่ของอีกคน จะมีก็แต่ฟองซัวล์ที่ยังคงไม่สนใจอะไรอยู่ดี

เฮ้ย! ไอ้บีไม่ใช่คนนั้นเว้ย! ฉันหมายถึงคนนั้นต่างหาก เจเรมี่โวยขึ้นเมื่อเห็นเดโรครอปมองไปยังผู้หญิงชุดแดงที่นั่งเบียดอยู่ข้าง ๆ ที่เขาพูดถึง

แต่คนนั้นเซ็กซี่น่าขยี้มากกว่า คนนั้นเหมือนทอมเลยว่ะ เสียงห้าวตอบกลับ ขณะที่สายตายังไม่ละจากสาวสวยคนเดิม

ชิ! แต่ฉันว่าคนนั้นสวยกว่า ลองคิดสิวะว่าถ้าถอดเสื้อผ้าออกหมดจะสวยขนาดไหน แค่คิดก็เลือดพลุ่งพล่านแล้วเนี่ย โคตรสวยว่ะ

หื่นขึ้นสมองแล้วแกน่ะ เดโรครอปเหล่ตามองเพื่อนตัวอย่างเอือม ๆ ซึ่งดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะน้อมรับด้วยความภาคภูมิใจเสียจนเขาอยากจะจับหน้ามันกระแทกพื้น เอาให้หน้ายุบไปเลย

เฮ้ ๆ มองหน้าฉันแบบนี้แกกำลังคิดจะฆาตกรรมฉันใช่ไหม! บอกไว้ก่อนนะว่าฉันไม่ยอมให้แกทำแบบนั้นง่าย ๆ แน่ เพราะถ้าฉันเป็นอะไรไป สาว ๆ คงร้องไห้เสียใจกันยกใหญ่ ฉันสงสารว่ะทนเห็นไม่ได้

เหอะ ถ้าแกตายไปก็คงไม่ต้องทนเห็นสาว ๆ ร้องไห้หรอก หน้าด้านตอบจริง ๆ เลยว่ะเขาส่ายหัวเบา ๆ อย่างทึ่งกับความคิดมันจริง ๆ ก่อนที่นัยน์ตาคมทรงเสน่ห์จะหันไปทางเพื่อนสนิทอีกคน ซึ่งตอนนี้นั่งดื่มมาร์ตินี่เงียบ ๆ คิ้วขมวดชนกันไม่สนใจใคร

เป็นอะไรไปวะเอ ฉันเห็นแกนั่งเงียบมาตั้งนานแล้ว ไปเครียดเรื่องอะไรมาเดโรครอปตัดสินใจเอ่ยถามอีกคน ฟองซัวล์ที่ได้ยินสิ่งที่อีกคนถามก็เงยหน้าขึ้นสบตาด้วย ก่อนจะตอบกลับเสียงราบเรียบไร้อารมณ์ผิดกับหน้าตา

เรื่องคู่แข่งทางธุรกิจน่ะ แต่ไม่มีอะไรให้น่าเป็นห่วงมากนักหรอก

นี่ขนาดไม่ต้องเป็นห่วงนะ ยังทำหน้าเครียดซะขนาดนี้ นี่ถ้าเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย แกไม่ต้องทำหน้าเหมือนคนใกล้ตายเลยเหรอวะเจเรมี่หันไปตอบพลางสังเกตสีหน้าของอีกคนไปด้วย ท่าทางจะเครียดจริง เพราะทันทีที่เขาพูดจบก็ได้รับสายตาอำมหิตกลับมา

หุบปากซะ ถ้าไม่อยากเจอดี เจเรมี่...” เสียงทุ้มคำรามต่ำพลางกดสายตาจ้องเขม็งเพื่อนหนุ่ม ฟองซัวล์เลิกสนใจเพื่อนทั้งสอง ก่อนจะหันไปมองรอบ ๆ โซนวีไอพี

เกิดความเงียบขึ้นระหว่างพวกเขา ทว่า...ความเงียบที่เกิดขึ้นไม่ใช่เพราะว่าพวกเขาทะเลาะกัน โดยปกติแล้วเป็นเรื่องปกติที่พวกเขาจะชอบแหย่กันแรง ๆ สักพักเดี๋ยวก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิมเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ดวงตาคมกริบดุจใบมีดของฟองซัวล์ไล่สายตาไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่ผู้หญิงคนหนึ่ง เพียงแค่เขาได้เห็นเสี้ยวหน้าสวยคม เขาก็ชะงักสะดุดกึกหยุดอยู่ที่เธอ...

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน แต่แค่เห็นด้านข้างของเธอ เขาก็เกิดความสนใจขึ้นมา ความรู้สึกแปลกประหลาดที่พุ่งโจมตีเขาอยู่นี่มันคืออะไรกัน

ฟองซัวล์รีบดึงสายตากลับมามองที่เครื่องดื่มของตัวเอง ก่อนจะยกแก้วดรายน์มาร์ตินี่ขึ้นดื่มดับกระหาย จู่ ๆ ร่างกายเขาก็ร้อนรุ่มขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ปกติมันไม่ได้มีปฏิกิริยารุนแรงแบบนี้กับผู้หญิงคนไหน เพิ่งจะมาออกอาการหนักก็กับเธอคนนี้ ทั้ง ๆ ที่เธอไม่ใช่สเป๊กของเขาเลยสักนิด ท่าทางไม่ต่างจากทอมบอยแบบนั้น ใครจะไปสน...

...แต่ร่างกายเขากลับสนขึ้นมาเสียอย่างนั้น ทำไมถึงได้เกิดเรื่องแบบนี้ได้ สวยแต่เป็นทอม สงสัยประชากรหญิงจะมีเยอะเกินไป จนอยากเปลี่ยนเพศไปเป็นผู้ชายแทนเสียเอง

แกก็สนใจผู้หญิงคนนั้นใช่ไหมล่ะ เห็นมองตาไม่กะพริบเลยนะเอ

เสือกไรด้วย แล้วฉันก็ไม่มีวันสนใจยายทอมบอยนั่นหรอก ไม่ใช่สเป๊กฟองซัวล์สวนกลับไปทันที สีหน้าเย็นชาเสียจนเจเรมี่ขำไม่ออก อะไรจะเย็นชาขนาดนั้น แค่เขาบอกว่ามันสนใจ มันถึงขนาดต้องแผ่รังสีไอเย็นใส่เขาเชียวหรือ โหดร้ายชะมัด

เออ ๆ พูดแค่นี้ก็ต้องของขึ้นด้วย

หึ แต่ฉันว่าแกสนนะ ไม่อย่างนั้นร่างกายคงไม่ตอบสนองขนาดนี้หรอกไม่พูดเปล่าแต่สายตาของเดโรครอปยังมองไปที่ส่วนล่าง ซึ่งบ่งบอกว่าสิ่งที่เขาพูดถึงคืออะไร

ฟรึบ

เจเรมี่รีบก้มลงไปมองส่วนนั้นของอีกคน จนคนถูกมองรีบขยับตัวเบี่ยงหลบแทบไม่ทัน ให้ตายสิ! มันเป็นเรื่องน่าขายหน้าสำหรับชายชาตรีอย่างเขาเลยนะ ที่ดันมามีปฏิกิริยากับผู้หญิงพรรค์นั้น แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อของแบบนี้มันอยู่เหนือการควบคุม ถ้าจะโทษก็ต้องที่ผู้หญิงคนนั้นคนเดียวเลย

ฮะฮ่า ๆ จริงด้วยว่ะ ท่าจะอาการหนัก เห็นปุ๊ปน้องชายตื่นปั๊ป

ช่างเรื่องของฉันเถอะน่ะ เงียบปากไปเลยฟองซัวล์บอกปัดเสียงเข้ม ใบหน้าคมขึ้นสีแดงเรื่อลามไล่ไปถึงใบหูทั้งเขินทั้งอายในเวลาเดียวกัน

เขินซะงั้น หึ ๆ

“...”

ผู้หญิงคนนั้นมีอะไรดีวะ ทำไมฉันรู้สึกเฉย ๆ ก็สวยอยู่หรอกนะ แต่ว่าท่าทางมาดแมนแบบนั้น มันไม่ใช่สเป๊ก

โห้ย! อะไรวะคุณบี สวยออกขนาดนั้นยังบอกว่าไม่มีอะไรดี ตาตกอยู่ที่ตาตุ่มรึไง

ไอ้คุณจี แกอยากตายไหมฮะ! บอกฉันได้นะ เดี๋ยวจะช่วยสงเคราะห์ให้

เฮ้ย! ไม่เอาเว้ย ฉันยังไม่มีเมียเจเรมี่รีบส่ายหน้าปฏิเสธพลางทำหน้าตาน่าสงสารเสียจนเดโรครอปอยากหาอะไรมาฟาดหัวมันจริง ๆ

หน้าอย่างแกเนี่ยนะไม่มีเมีย จะค่อนโลกได้แล้วมั้งฟองซัวล์อดไม่ได้ที่จะค่อนขอดอีกคน ส่วนคนถูกว่าก็เบะปากตีหน้าซื่อตอบกลับไป

"นั่นเขาเรียกว่าเพื่อนร่วมทาง สนุกก็ต่อ พอเบื่อก็แยกทาง เข้าใจไหม” คิ้วเรียวเลิกขึ้นประกอบคำพูด ก่อนที่เสียงเดโรครอปจะดึงความสนใจของทุกคนให้หันกลับไปมองหญิงสาวในบทสนทนาเมื่อครู่

เฮ้ย ๆ ๆ พวกแกหันมาดูนี่ก่อน! ผู้หญิงสองคนนั้นจูบกันแล้วเว้ย!”

ขวับ

ทั้งฟองซัวล์และเจเรมี่รีบหันกลับไปทันทีโดยที่ไม่ต้องพูดซ้ำ เจเรมี่ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงกับภาพที่เห็น ก่อนจะเบะปากทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ด้วยความเสียดาย ส่วนฟองซัวล์ก็นิ่งไปจ้องมองหญิงสาวสองคนที่จูบกันอย่างดูดดื่มในมุมมืด แต่กลับเห็นชัดเจนในจุดที่เขานั่งอยู่ นัยน์ตาสีฟ้าเข้มดูเรียบนิ่งราวกับคลื่นในท้องทะเลที่แสนสงบ แต่ใครจะรู้ว่าเขากำลังเดือดพล่านที่เห็นผู้หญิงคนนั้นจูบกับคนอื่น! ถึงแม้ว่าเธอจะจูบกับผู้หญิงก็เถอะ แต่ไม่รู้ทำไมเขาถึงต้องรู้สึกหงุดหงิดแบบนี้ด้วย!

เฮ้ย ๆ ๆ ไอ้เอใจเย็นก่อน ตอนนี้ตาแกลุกเป็นไฟจนแทบจะเผาร่างสองคนนั้นได้อยู่แล้วนะ เย็นก่อน ๆเจเรมี่รีบร้องเตือนเสียงหลง เมื่อหันหน้ากลับไปมองเจ้าของนัยน์ตาสีฟ้าลึกลับของเพื่อน แล้วก็ต้องตกใจเพราะผืนน้ำที่เคยเยือกเย็นนิ่งสงบทุกสถานการณ์กลับมีไอร้อนพวยพุ่งออกมา ถึงว่าทำไมเขาถึงรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ ที่แท้มาจากมันนี่เอง หรือแม้แต่เดโรครอปก็ยังรับรู้ได้ถึงคลื่นลูกใหญ่ที่กำลังม้วนตัวอยู่ใต้ท้องทะเล

ฟรึบ

จู่ ๆ เจ้าของใบหน้าคมคายก็ผุดลุกขึ้น โดยไม่ทันที่ใครจะได้พูดอะไร ฟองซัวล์ก็ก้าวออกไปจากตรงนั้นทันที ทำเอาสองหนุ่มที่นั่งอยู่ที่เดิมถึงกับทำหน้าไปไม่เป็น ไม่รู้จะพูดอะไรออกไปดี เพราะจู่ ๆ เพื่อนของเขาก็ดูจะเลือดร้อนเดือดพล่าน พร้อมจะทำลายล้างทุกอย่างที่ขวางหน้าได้ยังไงยังงั้น เพียงเพราะผู้หญิงที่เหมือนทอมคนนั้นอย่างนั้นเหรอ

ท่าทางงานนี้พวกเราจะได้เห็นมาดามเอดิซาแล้วสิวะ

ฮะ?! แกหมายความว่าไงวะคุณบีเจเรมี่หันขวับกลับมามองอีกคนอย่างไม่อยากเชื่อหูว่าจะได้ยินคำนี้จากเพื่อน

ฉันรู้ว่าแกได้ยินไอ้คุณจี ท่าทางงานนี้ตำแหน่งมาดามเอดิซาคงหนีไม่พ้นผู้หญิงคนนั้นแน่ ๆ

เอาจริงดิ

อือ ฉันคิดว่างั้นว่ะ ท่าทางไอ้คุณเอมันฟ้องซะขนาดนั้น เปอร์เซ็นต์มันสูงมากอย่างที่ไม่เคยมีผู้หญิงทำได้มาก่อน

โหย...เจ้าหญิงของฉัน ฉันอุตส่าห์จองนะ ดันมาถูกไอ้คุณเอแย่งไปซะได้

งั้นแกก็คงต้องไปเคลียร์กับไอ้คุณเอเองแล้วล่ะ หึ ๆ

แกอยากเห็นฉันถูกกระทืบตายเรอะ ถึงได้เสนอให้ฉันไปรนหาที่ตาย ไอ้บ้าเจเรมี่ที่โอดครวญยกใหญ่ถึงกับแหวกลับไปด้วยความโมโห ถึงผู้หญิงคนนั้นจะสวยเหมือนนางฟ้า แต่เขาก็ไม่ขอเสี่ยงกับซาตานอย่างมันด้วยหรอก เขายังไม่อยากตาย ยังไม่ทันได้หาเมียหาแม่ให้ลูกเลย

งั้นก็ช่างเถอะ ดื่มต่อ

เออ ๆ ดื่มไปมองหาสาวไป เพลินตาดี ฮะ ๆ

“...” เอากับมันสิ หื่นขึ้นสมองไปหมดแล้ว! เฮ้อ เขาล่ะเพลีย

พลั่ก

ชาลิตาที่ถูกคว้าใบหน้าไปประกบริมฝีปากจูบดูดดื่ม หลังจากที่ช็อกไปนานก็ได้สติรีบยกมือขึ้นผลักร่างบอบบางของอีกฝ่ายออกด้วยความแรง จนมิรินถึงกับหงายหลังไปกระแทกกับบุนวมหลุดเสียงร้องออกมา

โอ๊ย!”

มิริน!” ชาลิตาที่รู้ตัวว่าทำอะไรลงไปก็รีบตรงเข้าฉุดร่างบางให้ลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะรีบถอยออกมานั่งห่าง ๆ ให้ตายเถอะ! เกิดมาเธอก็เพิ่งเคยเจอกับเหตุการณ์แบบนี้แหละ จูบแรกที่อุตส่าห์เก็บไว้ดันมาเสียให้กับผู้หญิง! เธออยากจะเป็นบ้า!

ริต้าผลักมิรินทำไมคะ รังเกียจมิรินเหรอ ฮึกเสียงสะอื้นที่หลุดออกมา ทำให้ชาลิตาหลุดจากภวังค์ ใบหน้าสวยปั้นยากเมื่อต้องมาประสบกับเหตุการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก จะให้เธอบอกได้ยังไงว่าไม่ชอบ ไม่เคยคิดชอบและไม่มีวันชอบ แต่จู่ ๆ เธอก็ชะงักไป เมื่อนึกอะไรขึ้นได้ ทำไมคำพูดของมิรินถึงได้ดูเหมือนเธอจะเบี่ยงเบนไปชอบผู้หญิงล่ะ?!

เอ่อ...พอดีฉันตกใจน่ะ เอ่อ...ผู้ชายคนนั้นออกไปแล้วค่ะ ฉันทำงานเสร็จแล้ว ถ้ายังไงฉัน...”

ฮึ! ริต้าก็เอาแต่สนใจเงิน ทำไมถึงไม่สนใจความรู้สึกของมิรินบ้างเลย เงินริต้าอยากได้เท่าไหร่ก็บอกมาเลย มิรินให้ได้หมดแหละ

ฉันเอาเท่าที่ตกลงกันเอาไว้ก็พอชาลิตาพยายามควบคุมน้ำเสียงตัวเองให้นิ่ง ไม่ให้แสดงความไม่พอใจออกไป พวกคนรวยเป็นแบบนี้กันหมดทุกคนเลยหรือเปล่านะ ทำไมต้องเห็นคนจนอยากได้อยากมีไปเสียหมด เงินน่ะตายไปก็เอาไปไม่ได้หรอกนะ!

มิรินขอโทษค่ะ มิรินไม่ได้ตั้งใจเมื่อรู้ตัวว่าพูดอะไรออกไป มิรินก็รีบเอ่ยคำขอโทษ จนชาลิตาใจอ่อนไม่อยากถือสาอีกคน

ฉันก็ยังไม่ได้ว่าอะไรนี่คะ พอดีว่าฉันต้องรีบกลับบ้านไปดูแลน้องสาว เธอป่วยอยู่ ฉันก็เลยอยากกลับไปหาเร็วๆ

ค่ะ ๆ ริต้ารออีกสักพักได้ไหมคะ อยู่ดื่มเป็นเพื่อนมิรินสักแป๊ปก็ยังดี เอ่อ...ห้านาทีก็ได้ค่ะ เดี๋ยวสักพักเพื่อนมิรินก็มาแล้ว นะคะ...นะคะน้ำเสียงออดอ้อนของอีกคนทำให้เธอถึงกับลำบากใจ จะทิ้งไว้ให้อยู่คนเดียวก็ดูยังไงอยู่ แต่ในเมื่ออีกฝ่ายบอกให้อยู่ต่ออีกห้านาทีก็ไม่ได้หนักหนาอะไร เธอเลยตัดสินใจอยู่เป็นเพื่อนอีกคน

ก็ได้ค่ะ

ดีใจจังเลยค่ะ นี่เงินค่าจ้างค่ะ ขอบคุณมากนะคะ ถ้าไม่ได้ริต้า มิรินคงแย่แน่ ๆมิรินคว้าซองเงินในกระเป๋าส่งให้อีกคน นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนฉายแววเจ้าเล่ห์ขึ้นมาแวบหนึ่ง ก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็วจนอีกฝ่ายไม่ทันได้เห็น

ทีนี้แหละ ริต้าก็จะต้องตกเป็นของเธอ หึ ๆ

ดื่มอะไรก่อนสิคะ มิรินไม่รู้ว่าริต้าชอบดื่มอะไรก็เลยสั่งค็อกเทลให้ รับรองว่าดื่มแล้วไม่เมาแน่นอนค่ะ ลองดูสิคะมือบางยื่นแก้วค็อกเทลสีหวานส่งมาให้พลางคะยั้นคะยอให้อีกฝ่ายดื่ม ชาลิตาที่เคยดื่มของพวกนี้มาก่อน แถมยังคอทองแดงเลยรับมาถือไว้อย่างไม่คิดอะไร แอลกอฮอล์น้อยเสียยิ่งกว่าน้อย ดื่มอีกสิบแก้วเธอก็ไม่เมา

แต่ทว่า...ทันทีที่เธอยกขึ้นดื่ม หญิงสาวอีกคนที่เป็นคนยื่นแก้วให้ก็กระตุกยิ้ม ขณะที่ดวงตาฉายชัดถึงความพอใจ โดยที่ชาลิตาไม่รู้เลยว่าการที่เธอไม่คิดอะไรจะนำพามาซึ่งความยุ่งยากและหายนะครั้งใหญ่ในชีวิตเธอ...

 

ร่างเพรียวโอนเอนไม่ได้สติ ภายในกายรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ใครชักจูงให้ไปทางไหนเธอก็ไปโดยไม่คิดขัดขืน นี่เธอเป็นอะไรไปกันแน่ ทำไมถึงได้ร้อนไปหมดทั้งตัวแบบนี้ เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายเธอ! กว่าชาลิตาจะรู้ตัวอีกทีร่างทั้งร่างของเธอก็ถูกพาเข้าไปยังห้องหนึ่ง ซึ่งอยู่บนชั้นสามของผับ มีห้องไว้สำหรับสมาชิกวีไอพีโดยเฉพาะ

ตุบ!

ร่างเพรียวระหงถูกทิ้งลงบนเตียงกว้าง มิรินเดินเข้าไปใกล้พลางกอดอกมองดูผลงานตัวเองอย่างพึงพอใจ ก่อนจะตวัดสายตาไปมองลูกน้องสองคนเป็นเชิงไล่ให้ออกไปจากห้อง ชายฉกรรจ์สองคนโค้งศีรษะลงเล็กน้อย ก่อนจะปลีกตัวออกไปไม่คิดรบกวนลูกสาวของเจ้านาย โดยไม่ลืมกดล็อคประตูให้เสร็จสรรพ

มือเรียวยกขึ้นยันกับเตียงนอนยกร่างของตัวเองขึ้นมา ทว่า...เธอก็ล้มลงไปนอนใหม่ราวกับคนไม่มีแรง ชาลิตาพยายามปรือตาขึ้นมองคุณหนูไฮโซที่เป็นนายจ้างก็ถึงกับขมวดคิ้ว เมื่อเห็นท่าทางกอดอกสบาย ๆ มองมายังเธอด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ โลมเลีย จนขนในกายลุกซู่รู้สึกหวั่นใจขึ้นมา สถานการณ์แบบนี้ไม่ผิดแน่ เธอถูกวางยา!

โธ่เว้ย! ทำไมเรื่องถึงเป็นแบบนี้ไปได้! แล้วเธอจะหนีรอดออกไปจากที่นี่ได้ยังไงเนี่ย

“เธอคิดจะทำอะไรกับฉัน! ทำไมถึงทำแบบนี้!” ชาลิตาเค้นเสียงถามพลางกัดฟันแน่นข่มอารมณ์พลุ่งพล่านของตัวเอง ดวงตาคู่สวยแดงก่ำด้วยความโกรธจัด ขณะเดียวกันก็รู้สึกปั่นป่วนสั่นสะท้านไปทั้งร่าง บ้าที่สุด!

หึ ก็จะอะไรล่ะคะ มิรินก็...อยากได้ริต้ายังไงล่ะ แค่นี้ยังดูไม่ออกอีกเหรอ

เธอมันโรคจิต! ปล่อยฉันไปนะ

อยากไปก็ไปสิคะ มิรินไม่ได้ล่ามแขนล่ามขาริต้าไว้เสียหน่อย แต่ว่าฤทธิ์ยาเริ่มออกแล้ว อย่างนี้ริต้าจะทนอยากได้เหรอคะ

ยายผู้หญิงบ้าชาลิตาที่ไม่เคยโกรธจัดถึงขั้นด่าใครก็ทนไม่ไหวตะคอกเสียงดังกลับไป ริมฝีปากอิ่มช้ำเลือดเพราะถูกฟันกัดแรง ๆ เรียกสติตัวเองให้อยู่กับตัว แต่ยิ่งนานเข้า สติของเธอก็ยิ่งเหลือน้อยเต็มที

ฟรึบ

ชาลิตาถึงกับสะดุ้งสุดตัว เมื่อจู่ ๆ ร่างบางก็ตรงขึ้นมาบนเตียงคร่อมอยู่เหนือร่างของเธอไว้ด้วยสายตายั่วยวนหิวกระหาย เธอกำหมัดแน่นขยำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่

ตั้งสติไว้ก่อนยายตา! อย่ายอมให้เรื่องบ้า ๆ นี่เกิดขึ้นเด็ดขาด!

ริต้ารู้ไหมคะว่ามิรินชอบริต้ามากแค่ไหน ชอบตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน...”

อย่า...” ฟันคมกัดริมฝีปากอิ่มแรง ๆ อย่างข่มอารมณ์ เมื่อนิ้วเรียวลากไล้ที่ข้อมือขึ้นมายังต้นแขนและทำท่าว่าจะลากขึ้นไปต่อ ทุกที่ ๆ นิ้วเรียวลากผ่าน ขนเธอก็จะลุกซู่รู้สึกเสียวซ่านขึ้นมา มิรินที่เห็นแบบนั้นก็กระตุกยิ้มร่าเริงส่งยิ้มหวานพลางเล่าต่อ

ทันทีที่รู้ตัวว่าตกหลุมรักริต้า มิรินก็ไปบอกเลิกกับไอ้ผู้ชายเฮงซวยนั่น คนที่คุณพ่อหามาให้ แต่มันไม่ยอม มิรินก็เลยถือโอกาสจ้างริต้าให้มาเป็นแฟนและถือโอกาสเปิดตัวคนรักใหม่ไปในเวลาเดียวกัน

เหอะ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะกล้าทำเรื่องแบบนี้...” เสียงแหบห้าวแค่นหัวเราะอย่างหัวเสีย ยิ่งได้คำพูดของอีกฝ่าย เธอก็ยิ่งรู้สึกสะอิดสะเอียน ไม่ใช่ว่าเธอรังเกียจอีกฝ่ายที่เป็นเลสเบี้ยนหรอกนะ แต่เธอรับไม่ได้กับการกระทำไร้สามัญสำนึกแบบนี้ หลอกเธออย่างเดียวไม่ว่า นี่ยังกล้าวางยาเธออีก แล้วหลังจากนั้นล่ะ...เธอไม่อยากจะคิดต่อเลยจริง ๆ ยังไงเธอก็ต้องหนีออกไปจากที่นี่ให้ได้

อย่าทำหน้าแบบนั้นสิคะ อีกเดี๋ยวเราก็จะมีความสุขกันแล้ว

 ทันทีที่พูดจบ ชาลิตาก็ต้องสะดุ้งหลุดเสียงครางด้วยความสยิว เมื่อถูกนิ้วเรียวขยี้ลงบนทรวงอกอวบอิ่มสองข้างอย่างแรง ขณะที่เธอทำได้เพียงข่มกลั้นอารมณ์ไม่ให้วู่วามปล่อยให้อีกฝ่ายทำอะไรตามใจไปก่อน รอจังหวะที่อีกฝ่ายเผลอค่อยพาตัวเองหนีออกไป

มิรินที่เห็นอีกคนนอนนิ่งก็ยิ่งได้ใจค่อย ๆ ก้มหน้าลงไปจุมพิตยอดอกที่ผลิพุ่งดันเสื้อกล้ามตัวบาง จนเห็นเด่นชัด ลิ้นชื้นเลียวนไปมาเบา ๆ ชาลิตาถึงกับผวาหลุดครางออกมา ร่างกายกำลังตอบสนองอีกฝ่ายด้วยความยินดี แต่จิตใจกลับรู้สึกขยะแขยงผู้หญิงคนนี้เต็มทน

เวลาผ่านไปได้พักใหญ่ ในขณะที่อีกฝ่ายกำลังเพลิดเพลินกับการโลมเลียทรวงอกอิ่ม เจ้าของร่างเพรียวก็รวบรวมแรงทั้งหมดที่มียกมือขึ้นผลักร่างบางออกจากตัวอย่างแรง ก่อนจะยกเท้าขึ้นถีบท้องจนอีกฝ่ายกระเด็นตกเตียงไป ชาลิตาไม่รอช้ารีบฝืนร่างกายพยุงร่างตัวเองลงจากเตียง โดยไม่ลืมคว้ากระเป๋าเป้สีดำสะพายขึ้นหลังออกไปจากห้องด้วย

แอ๊ด...

แต่ทันทีที่เปิดประตูออกไป ชาลิตาก็ถึงกับชะงัก หน้าเครียดขึ้นมาทันใด มือเรียวกำลูกบิดประตูแน่นรีบใช้สมองคิดหาหนทางหนีทันที

ฉันจะหนีออกไปจากที่นี่ได้ยังไงเนี่ย?! คิดสิยายตา!

"หึ ๆ คิดว่าจะหนีไปไหนรอดเหรอริต้า ยังไงวันนี้เธอก็ต้องตกเป็นของฉัน!” เสียงเย็นยะเยือกที่ดังขึ้นด้านหลัง ทำเอาเลือดในกายของชาลิตาถึงกับเย็นเหยียบ ยังไม่ทันที่เธอจะได้หันหลังกลับไปมองก็ถูกมือบางกระชากเส้นผมอย่างแรง จนหงายหลังลงไปกองกับพื้นล้มก้นกระแทกเสียงดัง

ตุบ!

โอ๊ย!” เสียงห้าวหลุดร้องออกมาด้วยความเจ็บ ใบหน้าสวยเหยเก ขณะที่น้ำตาใสคลอเบ้า ชาลิตากัดฟันแน่นข่มความเจ็บเอาไว้พลางเงยหน้าขึ้นไปมองยายคุณหนูโรคจิตที่ก้าวเข้ามาหาช้า ๆ ดวงตาหวานฉ่ำเต็มไปด้วยประกายระยิบระยับอย่างต้องการ

ยะ...อย่าเข้ามานะ!” ชาลิตากระถดร่างถอยหนีไปเรื่อย ๆ ขณะเดียวกันมิรินก็เดินตามไปอย่างใจเย็น จนกระทั่งร่างเพรียวชนเข้ากับผนังห้องถึงทางตันหมดหนทางหนี เธอก็หยุดเดิน มิรินแสยะยิ้มหวาน ก่อนที่ในวินาทีต่อมาร่างบางจะกระโจนเข้าใส่ร่างเพรียวของอีกคน ทว่า...ชาลิตาที่ตกใจก็เบิกตากว้างรีบพลิกตัวหนีหลบไปด้านข้าง ทำให้ร่างบางที่พุ่งลงมากระแทกเข้ากับผนังห้องอย่างแรง นอนร้องครวญครางเสียงหลง

ตุบ!

โอ๊ย!!”

ปัง!!

ก่อนจะตามมาด้วยเสียงกระแทกของประตูกับผนังและเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของลูกน้องด้านนอกที่รีบวิ่งเข้ามาในห้อง ชาลิตาที่ยังไม่ทันได้หายตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็รีบพยุงร่างตัวเองลุกขึ้นเดินไปหลบอยู่ด้านโซฟา ดวงตาคู่สวยที่ดันเหลือบไปเห็นแจกันก็รีบเอื้อมมือไปคว้าไว้เตรียมจัดการคนที่เหลือ

คุณหนูเป็นอะไรหรือเปล่าครับ!”

ก็เจ็บสิยะ! ไอ้หน้าโง่! โอ๊ย! นังบ้า พวกแกรีบไปจับตัวมันมานะ ถ้าพวกแกหาตัวมันไม่เจอ ฉันเล่นงานพวกแกแน่! มันอยู่ทางนู้น" มิรินตวาดเสียงดังพลางชี้นิ้วไปทางด้านหลังที่ร่างเพรียวซ่อนตัวอยู่ ลูกน้องสองคนที่เห็นเลือดสีสดไหลซึมออกจากศีรษะคุณหนูก็ถึงกับลังเล เลือกไม่ถูกว่าควรจะไปตามหาผู้หญิงคนนั้นก่อนหรือว่าพาคุณหนูไปส่งโรงพยาบาล

แต่ว่าคุณหนูเลือดออกนะครับ ผมว่า...”

ฉันสั่งอะไร พวกแกก็ต้องไปทำอย่างนั้น! ไปสิ!!”

ครับ ๆ

เมื่อได้ยินเสียงตวาดอีกครั้ง ทั้งสองคนก็รีบลุกขึ้นยืนพุ่งมายังด้านหลังทันที ชาลิตาพยายามทำตัวให้ลีบที่สุด ใจหนึ่งก็ต้องสู้กับอารมณ์พลุ่งพล่านของตัวเอง อีกใจก็ต้องกล้าพอที่จะทำร้ายคน แต่ในเมื่อเธอไม่มีทางเลือกและเธอไม่ได้เป็นฝ่ายทำร้ายใครก่อน ก็คงไม่เป็นไร

ฉันอยู่นี่!!”

ฟรึบ

เพล้ง!!

อ๊ากกกก!!” เสียงร้องโหยหวนดังมาจากลูกน้องคนหนึ่ง เลือดสีสดไหลอาบหน้าผาก ชายคนนั้นทรุดร่างลงไปนอนกองกับพื้น สองมือกุมหน้าผากไว้แน่นร้องครวญครางไม่หยุด

เฮ้ย! อเล็กซ์! ยายตัวดี แกทำร้ายคุณหนูไม่พอยังกล้าทำร้ายเพื่อนฉันอีก แกตายแน่!” เสียงเหี้ยมเกรียมตวาดอย่างอาฆาต ก่อนที่ร่างสูงกำยำจะพุ่งเข้ามาหาร่างเพรียวด้วยความเร็ว ทว่า...ยังไม่ทันได้ถึงตัว ร่างของชายคนนั้นก็ต้องล้มตึงน็อกสลบเหมือดไป เพราะลูกเตะที่เสยเข้าที่คางสุดแรง

ตุบ!

ชาลิตาถึงกับหอบหายใจด้วยความเหน็ดเหนื่อย โดยไม่เสียเวลาคิดอะไรก็รีบพาร่างของตัวเองวิ่งผ่านร่างของคุณหนูโรคจิตออกไป แต่ก็ต้องชะงักเมื่อถูกมือบางคว้าข้อเท้าเอาไว้

อย่าไปนะ!”

ขอโทษด้วยเถอะนะ แต่ว่าฉันจะไปโว้ย!”

พลั่ก!

ชาลิตาตะโกนสุดเสียงด้วยความโมโห ก่อนที่เท้าจะเตะเสยปลายคางคุณหนูคนสวยอย่างแรง จนอีกฝ่ายตาค้างหงายหลังไปกับพื้น สลบไปในเวลาต่อมา

ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นพวกโรคจิต ไม่น่าเลย...” เสียงห้าวพูดเพียงเท่านั้นก็รีบพาตัวเองออกไปจากห้องทันที

ชาลิตาลากสองขาหนักอึ้งของตัวเองเดินไปตามทางเดินผ่านห้องทุกห้อง ซึ่งปิดประตูไว้ทั้งหมด ใบหน้าสวยแดงก่ำ ขณะเดียวกันเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ก็ขึ้นผุดพรายไปทั้งหน้า ริมฝีปากแห้งผากคล้ายคนกระหายน้ำ แต่สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับเธอคือการกระหายเซ็กส์!

ใช่ ฟังไม่ผิดหรอก เธอกำลังทรมานและต้องการปลดปล่อยอย่างเร่งด่วน แต่จะทำอย่างไรได้ในเมื่อตอนนี้เธอมองไม่เห็นหนทางดับกระหาย แล้วที่สำคัญเธอก็ไม่ต้องการให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นด้วย!

ทว่า...จู่ ๆ ดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้าง หัวใจดวงน้อยสั่นระรัวเต้นระริก เมื่อเจอเข้ากับเทพบุตรบนดิน ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งกำยำ ดูแน่นหนั่นไปทุกสัดส่วนกำลังเดินตรงมาทางนี้ เธออดไม่ได้ที่จะเลียริมฝีปากของตัวเองเบา ๆ นัยน์ตาสีนิลฉายแววพอใจกับรูปร่างของชายคนนั้น ที่สำคัญดวงตาสีฟ้าลึกลับนั่นก็น่าค้นหาเสียจนเธออดใจไม่ไว้ รีบพุ่งกระโจนเข้าใส่ทันที

พลั่ก

ชาลิตาที่ปะทะเข้ากับอกแกร่งแทบไม่ได้สนใจว่าร่างนุ่มนิ่มของตัวเองจะเจ็บแค่ไหนที่ชนเข้าอย่างจังกับกำแพงหิน เธอช้อนตาหวานฉ่ำขึ้นมองอย่างยั่วยวน ยิ่งได้มองใบหน้าหล่อเหลาใกล้ ๆ เธอก็ยิ่งสั่นสะท้าน อารมณ์ความต้องการที่พยายามข่มเอาไว้ก็ระเบิดออกมารีบยกมือขึ้นกอดรัดร่างสูงลวนลามเขาไม่ต่างจากพวกโรคจิต!

ให้ตายสิ! นี่มันใช่ตัวเธอจริง ๆ เหรอเนี่ย!!

แล้วหลังจากนั้นเธอก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีก รีบฉุดกระชากร่างสูงพาเข้าไปในห้องที่ใกล้ที่สุดทันที...

 

ฟองซัวล์ที่รู้สึกหงุดหงิดกับภาพที่เห็นก็รีบผุดลุกออกมาจากตรงนั้น เดินหลบฉากไปอยู่ด้านหลัง ทันทีที่มาถึงร่างสูงก็นั่งลงกับม้านั่ง ดวงตาสีฟ้าเข้มลึกลับน่าค้นหาฉายแววงุ่นง่านร้อนรน จนควบคุมตัวเองไม่อยู่ พอรู้สึกว่าอารมณ์ใกล้จะระเบิด เขาก็รีบปลีกตัวออกมา

ไม่ไหวจริง ๆ เขาทนมองภาพที่ผู้หญิงคนนั้นจูบกับคนอื่นไม่ได้ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

นี่ฉันเป็นอะไรไป กับแค่เห็นผู้หญิงคนนั้นจูบกับผู้หญิงคนอื่น ทำไมฉันจะต้องรู้สึกแบบนี้ด้วย มันเกิดอะไรขึ้นกับฉันกันแน่! เพราะเธอคนเดียวเลย ยายแม่มด!” เสียงทุ้มสบถลั่นอย่างหัวเสีย ก่อนที่มือหนาจะล้วงเข้าไปในเสื้อสูทหยิบซิการ์ขึ้นมาพร้อมกับไฟแช็กจุดสูบ ฟองซัวล์อัดควันพิษเข้าสู่ปอด ก่อนจะพ่นออกมาเบา ๆ ควันสีเทาลอยคลุ้งไปในอากาศขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน เหมือนกับจิตใจเขาในตอนนี้ ที่มืดครึ้มมัวหมองเหมือนกับฟ้าฝนที่กำลังตั้งเค้า ก่อนที่พายุฝนจะกระหน่ำตกลงมา

ก็แค่ผู้หญิงคนเดียว เขาจะไม่ยอมให้เจ้าหล่อนมามีอิทธิพลเหนือเขาเด็ดขาด ไม่มีวัน!

คิดได้ดังนั้นร่างสูงก็ทิ้งซิการ์ในมือลงพื้น ก่อนที่จะใช้เท้าขยี้จนมันมอดดับ ฟองซัวล์ยืนนิ่งพลางถอนหายใจเข้าออกเบา ๆ พยายามปรับสภาวะอารมณ์ให้เป็นปกติ สุดท้ายก็ตัดสินใจกลับไปเผชิญหน้ากับสิ่งที่หลีกหนีออกมา

เอาเถอะ เป็นไงเป็นกัน ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเธอจะทำให้ฉันเสียศูนย์ได้มากแค่ไหน

ถึงไม่อยากจะยอมรับว่าร่างกายเขาต้องการเธอ แต่เขาก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันกำลังเรียกร้องหาเธอ เวลานี้แค่เขานึกถึงเธอ ร่างกายก็พลันร้อนรุ่มสั่นสะท้านร้องหาการเติมเต็ม

ให้ตาย...เขาชักจะอาการหนักแล้วสิ ยังไม่ทันถึงครึ่งชั่วโมง เขาก็เอาแต่คิดถึงยายทอมบอยนั่น แบบนี้เขาต้องแย่แน่

ฟองซัวล์ก้าวเดินออกไปจากตรงนั้น จากเดิมที่คิดว่าจะกลับเข้าไปดื่มต่อ ก็ต้องเปลี่ยนทิศทางเดินตรงขึ้นไปยังชั้นสาม ซึ่งมีห้องเปิดไว้สำหรับให้แขกวีไอพีเข้าพัก แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น เมื่อจู่ ๆ ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งพุ่งเข้ามากอดรัดเขา แถมมือไม้ยังลูบไล้ไปทั่วลวนลามเขาอย่างไม่คิดเกรงใจ

นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นอีกเนี่ย! แค่นี้เขายังทรมานไม่พออีกหรือไง!

ทว่า...ทันทีที่อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้น คิ้วเข้มก็ถึงกับกระตุก นัยน์ตาสีฟ้าเข้มลึกล้ำฉายแววอ่านยากกำลังวูบไหวด้วยแรงปรารถนา ร่างกายตอบสนองต่อสัมผัสของคนในอ้อมแขน ทุกที่ ๆ มือเรียวลากผ่านลูบไล้ ขนอ่อนของเขาจะลุกพรึบแทบอยากจะคำรามออกมา

บ้าจริง จู่ ๆ เธอมาทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง! ตั้งสติหน่อยสิ!” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยปราม หากแต่คนหน้าสวยกลับไม่ยอมฟังยังคงเคลื่อนฝ่ามือไปทั่วสะกิดเย้าแหย่ราวกับต้องการจะกลั่นแกล้งอีกคน ฟองซัวล์หลับตาลงช้า ๆ พยายามนับหนึ่งให้ถึงสิบ แต่แล้วเขาก็ต้องสะดุ้งตกใจรีบเปิดเปลือกตา ก้มลงมองคนหน้าสวยที่ปรือตามองหวานฉ่ำ อ้อนวอนขอร้องเขาให้ช่วยปลดปล่อย...

ไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่กำลังจะแย่ เขาหรือว่าเธอ เพราะร่างกายเขามันเต้นเร่าสั่นระริกอย่างต้องการเธอ โดยเฉพาะจุดที่โดนนิ้วเรียวเขี่ยเล่น เขาเพิ่งรู้นะว่าคนโดนยาจะยั่วยวนเก่งอย่างนี้ นี่ไม่รู้ว่าพอได้สติแล้วรู้ตัวว่าทำอะไรลงไปบ้าง จะรู้สึกยังไง

ปล่อยฉัน หยุดทำเรื่องบ้า ๆ เสียที!”

บ้าที่ไหน ฉัน...ฉันกำลัง...โธ่เว้ย! ไม่ไหวแล้วโว้ย เป็นไงเป็นกัน มากับฉันเดี๋ยวนี้เลย!”

พูดจบร่างทั้งร่างของเขาก็ถูกฉุดกระชากลากเข้าไปในห้อง ๆ หนึ่ง แล้วหลังจากนั้นเรื่องทุกอย่างก็เกิดขึ้น โดยที่เขาไม่สามารถหยุดยั้งอะไรได้อีก อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด มันช่วยไม่ได้ที่เขาจะสนอง ในเมื่อเธอเสนอ...

แต่หลังจากนี้สิ ใครจะรู้ว่าเขาจะติดใจในรสชาติหวานล้ำ จนต้องออกตามล่าหาเธอ!

 

 


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha