แดนรักมาเฟียเถื่อน ซีรีส์ชุด ยาใจคนเถื่อน [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ตอนที่ 8 : ตอนที่ 5 รู้สึกใจหาย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 5 รู้สึกใจหาย


กลางดึกภายในห้องรับแขกก็เกิดเสียงกรีดร้องของลูกสาวเจ้าของบ้าน หลังจากพิตต้าได้รู้ว่าว่าที่คู่หมั้นมาที่ผับประจำของเธอ เธอจึงจะขอเข้าพบว่าที่คู่หมั้นบนห้องวีไอพีแต่ถูกปฏิเสธ ทางด้านคุณหญิงศศิประภาและบรรดาคนรับใช้ต่างยกมือปิดหูของตัวเองไว้

คุณหญิงแม่ ดูพี่ทามทำกับพิตต้าสิ พี่ทามเห็นพิตต้าเป็นอะไร ทำไมไม่อยากเห็นหน้าพิตต้า กรี๊ด!! แล้วพี่ทามยังส่งไอ้พวกบอดี้การ์ดหน้าตาทุเรศมาไล่พิตต้าอีกด้วย พิตต้าไม่ยอมจริงๆ ด้วย เรื่องนี้คุณหญิงแม่ต้องไปบอกคุณป้าแพทจัดการพี่ทามด้วยนะคะ กรี๊ด!!” หันไปฟ้องผู้เป็นมารดาเสียงกระฟัดกระเฟียด คุณหญิงศศิประภาถึงกลับส่ายหน้า จะว่าระอาก็ไม่เชิงเพราะชินแล้วกับนิสัยของลูกสาวไปแล้ว

พิตต้า ลูกหยุดส่งเสียงก่อนนะลูก หูแม่ระบมไปหมดแล้ว ส่วนเรื่องพ่อทาม แม่สัญญาว่าจะจัดการเรื่องนี้ให้ แต่ตอนนี้พิตต้าใจเย็นๆ ก่อนนะลูก แล้วพรุ่งนี้เช้า เราจะไปพบคุณป้าแพทด้วยกันคุณหญิงศศิประภาปรามบุตรสาวเสียงอ่อน ส่วนพิตต้าก็เงียบกริบ หันมามองมารดาตาโตด้วยความดีใจ เพราะอย่างน้อยเธอก็มีคุณหญิงแม่และคุณป้าแพทคอยหนุนหลังอยู่ เพียงเท่านี้เธอก็จะได้เป็นเจ้าสาวของพี่ทามสุดหล่อในเร็ววันอย่างแน่นอน ส่วนผู้หญิงที่พี่ทามควงจะต้องเป็นได้แค่ของเล่นของพี่ทามเท่านั้น  

คุณหญิงแม่พูดจริงนะคะคนเป็นลูกเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงรื่นเริงผิดจากเมื่อครู่ลิบลับ

แม่สัญญา แต่แม่ว่าตอนนี้ดึกมากแล้ว พิตต้าขึ้นไปพักผ่อนได้แล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นมาขอบตาดำเป็นหมีแพนด้า แม่ไม่รู้ด้วยนะเมื่อหยุดเสียงกรีดร้องของลูกสาวได้ คนเป็นแม่ก็พูดเย้าแหย่ด้วยรู้ดีว่าลูกสาวจะรีบแจ้นขึ้นไปพักผ่อน

จริงด้วยคุณหญิงแม่ พรุ่งนี้พิตต้าต้องไปเจอพี่ทามด้วยสิ ถ้างั้นพิตต้าขอตัวไปนอนก่อนนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะพิตต้าจุ๊บแก้มมารดาแล้วเดินตัวปลิวขึ้นห้อง ท่ามกลางสายตาแปลกใจของคนที่เหลืออยู่กับท่าทางดี๊ด๊าเป็นปลากระดี่ได้น้ำของคุณหนูของบ้าน

แม่นม ฉันล่ะกลุ้มใจแทนพ่อทามซะจริง นี่ฉันจะขายหน้าคุณแพทเข้าไหม หากได้แต่งงานกันจริงๆ ฉันรึอุตสาห์พูดอวดซะเต็มที่ว่าลูกสาวดีอย่างนั้นดีอย่างนี้คุณหญิงศศิประภาบ่นกับแม่นม หลังจากตามใจลูกสาวจนเคยตัว ที่พอไม่ได้ดั่งใจก็กรีดร้องลั่นบ้าน พอถูกใจเข้าหน่อยก็ยิ้มหน้าระรื่น คนเป็นแม่ถอนใจอย่างหนักอก ใจก็อยากได้ลูกเขยคนนี้ แต่อีกใจก็กลัวว่าลูกสาวจะไปทำให้ว่าที่ลูกเขยลำบากใจ แล้วให้อับอายมาถึงตน แล้วไหนจะยังเรื่องข่าวหนุ่มๆ ของลูกสาวนั่นอีก แม้จะเคยบอกไปแล้วว่าไม่มีมูลความจริง แต่ไม่รู้ว่าทางนั้นจะเชื่อมากน้อยแค่ไหน

คุณหญิงอย่ากังวลไปเลยค่ะ ในเมื่อทางคุณแพทก็หมายตาคุณหนูเอาไว้แล้ว ยังไงก็ต้องได้หมั้นได้แต่งกันแน่นอน นมว่าคุณหญิงไปพักผ่อนเถอะค่ะน้ำเสียงแหบเนิบของแม่นมพูดขึ้น อีกทั้งก็ดีใจที่คุณหนูจะได้คู่ครองที่ดี

ฉันก็หวังว่าลูกสาวจะไม่ก่อเรื่องขึ้นซะก่อน บอกตรงๆ เลยแม่นม ฉันเหนื่อยกับยัยพิตต้าเหลือเกิน เรียนจบจากเมืองนอกก็หลายปี แต่ไม่เคยคิดจะเข้าไปทำงานในบริษัทคุณหญิงเอ่ยอย่างปลงๆ และยิ่งคิดถึงบริษัทที่ได้ร่วมสร้างมากับคู่ชีวิตแล้วก็ให้ทั้งเหนื่อยและทุกข์ใจ หลังเพิ่งรู้สาเหตุที่บริษัทขาดทุนไปหลายล้าน ก็เพราะหลานชายตัวดียักยอกเงินไปปรนเปรอแม่หม้าย งานการก็ปล่อยปละละเลยเป็นเดือนๆ จะมาดีขึ้นก็ตอนที่หลานชายห่างๆ อีกคนมาช่วยดูแลบริษัท

“ให้เวลาคุณหนูอีกหน่อยเถอะนะคะ แต่ตอนนี้คุณหญิงขึ้นไปพักเถอะค่ะ” แม่นมเตือนอีกครั้ง ก่อนที่คุณหญิงศศิประภาจะยอมขึ้นไปพัก

******

เวลาเที่ยงตรงภายในห้องทำงาน เจ้าของผับกำลังนั่งหน้าซีดเหงื่อตก เพราะคนที่ตัวเองโทรศัพท์ไปเกลี้ยกล่อมให้รับงานที่มีค่าจ้างสูงลิบอยู่เกือบชั่วโมงของคืนก่อน ด้วยการพูดว่าอีกฝ่ายข่มขู่จนปัญญาวีร์ตกลงไปทำงาน แต่ตอนนี้เลยเวลานัดมาเกือบสิบนาทีแล้ว ปัญญาวีร์ก็ยังไม่มา สาวใหญ่เจ้าของผับเลยคิดแค้นลูกจ้างสาว ที่กำลังทำให้แหล่งทำมาหากินของตนต้องย่อยยับ

คุณอยากให้ที่นี่เละใช่ไหมเสียงของเคนนี่ หนึ่งในลูกน้องคนสนิทของเอเรสที่ได้รับคำสั่งจากเจ้านายหนุ่มดังขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ

ได้โปรดเถอะ ขอเวลาอีกสักนิด ปัญญาวีร์รับปากไว้แล้วว่ามา อดใจรออีกนิดนะพ่อคุณ อย่าเพิ่งใจร้อนเลยนะคนถูกข่มขู่ขอร้องด้วยเสียงสั่นเครือ ออกจะหงุดหงิดกับแม่ลูกจ้างสาวไม่น้อยที่ไม่มาตามนัด แล้วถ้ารู้ว่าแม่ลูกจ้างสาวคิดจะเบี้ยวงาน ตนคงสั่งให้คนไปจับตัวมาตั้งแต่เมื่อคืน 

เคนนี่ยิ้มเย็นกับคำขอนั้น ก่อนลุกขึ้นยืนทำเอาสาวใหญ่ผวา ลุกขึ้นยกมือไหว้ขอร้องไม่ให้อีกฝ่ายพังแหล่งทำมาหากินของตน สาวใหญ่เข่าทรุดแทบทันทีเมื่อหนุ่มหล่อออกคำสั่งกับเหล่าคนติดตามให้เริ่มลงมือทำลายผับแห่งนี้ ทว่าลูกน้องของเคนนี่ยังไม่ทันได้ขยับย้ายตัวเองไปจัดการตามคำสั่ง ประตูห้องทำงานที่ปิดมานานก็ถูกเปิดเข้ามาพร้อมร่างของคนที่เฝ้ารอ

ปัญญาวีร์ยกมือปาดเหงื่อที่ไหล่บนหน้าผากออก แล้วกวาดสายตามองผู้คนในห้อง เคนนี่เองก็มองสำรวจหญิงสาวตรงหน้าเช่นกัน รูปถ่ายที่ดอมและแมคให้ดูก่อนมาที่ผับ ดูสวยเซ็กซี่กว่าที่เห็นตอนนี้เป็นไหนๆ กางเกงยีนส์สีซีดสภาพขาดเป็นรูเกือบทั้งตัว เสื้อยืดคอกลมเอวลอยลายการ์ตูนมิคกี้เมาส์ซะด้วย ส่วนรองเท้าผ้าใบดูไม่ออกว่าสีอะไร สะพายกระเป๋าใบก็โคตรเก่า

เคนนี่ถอนใจเฮือกใหญ่ เมื่อเห็นตัวจริงของหญิงสาวที่เจ้านายต้องการและออกจะแปลกใจไม่น้อยกับรสนิยมที่เปลี่ยนไปของเจ้านาย ก่อนที่เขาจะมองอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าใช่คนในภาพจริงหรือไม่ ส่วนปัญญาวีร์ก็นึกฉุนเมื่อมาหยุดสายตาอยู่ที่หนุ่มหน้าตี๋ที่จ้องเธอ

มองฉันทำไมเสียงห้วนจากปัญญาวีร์หยุดยั้งสายตาของเคนนี่ แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าตัวก็ไม่ล่ะสายตาจากหญิงสาว ที่เจ้านายหนุ่มอยากได้ตัว

ฉันถามว่าคุณมองฉันทำไม มีปัญหาอะไรกับหน้าตาของฉันเหรอปัญญาวีร์ถามย้ำเสียงขุ่นเพราะไม่ชอบที่ถูกจดจ้องราวกับว่าตัวเธอคือสินค้าตามห้าง

ไม่มีปัญหา แต่ผมว่าคุณควรมาให้ตรงเวลาด้วย ผมนัดคุณเที่ยงตรง แต่คุณมาช้าเกือบยี่สิบนาที

แล้วคุณคิดว่าหน้าตาฉันมันไปเหมือนญาติฝ่ายไหนของนินจา ถึงคิดว่าฉันจะหายตัวมาได้ตามเวลาที่คุณนัดเป๊ะๆ แล้วคุณไม่รู้หรือไงว่าถนนในกรุงเทพฯ รถติดมากแค่ไหนตอบกลับด้วยเสียงห้วนจัด แล้วที่ช้า เพราะสุดวิสัยจริงๆ ในเมื่อเธอก็สั่งให้พี่วินมอเตอร์ไซด์เร่งแล้ว แต่ดันมายางรั่วกลางทางแล้วกว่าจะหารถคันใหม่ได้อีกเลยทำให้เธอมาช้า

โอเค! ผมไม่ต่อว่าคุณแล้ว แต่คุณตกลงจะไปกับเจ้านายผมใช่ไหมครับเคนนี่ยกไม้ยกมือบอกยอม เพราะไม่อยากทะเลาะด้วย

ใช่ตอบสั้นๆ จากนั้นเจ้าของร่างบางก็เดินไปพิงกรอบหน้าต่างด้วยสีหน้าเรียบเฉย

งั้นก็โอเค อีกสามวันผมจะมารับคุณที่นี่เจ็ดโมงเช้าเคนนี่พูดเสียงเข้ม ก่อนลอบมองสำรวจหญิงสาวที่เจ้านายหนุ่มต้องการอีกครั้ง เพราะยังนึกสงสัยว่าใช่คนเดียวกับในรูปหรือไม่ แต่จะให้มองกี่ครั้งก็ยังหาความเซ็กซี่ไม่เจอ แต่ถ้าถามว่าน่ารักไหม ก็น่ารักอยู่ แต่ท่าทางคงดื้อรั้นไม่เบา งานนี้คุณทามเจองานหนักแน่

ได้ปัญญาวีร์ขานรับแค่นั้นก็ยื่นแผ่นกระดาษให้อีกฝ่าย

เคนนี่ทำหน้าสงสัย แล้วก้มมองแผ่นกระดาษสีขาวที่มีตัวอักษรละเอียดยิบ

เอาสัญญานี่ไปให้เจ้านายของคุณอ่าน แล้วถ้าอ่านเข้าใจแล้วก็เซ็น แล้วเอากลับมาคืนฉันหนึ่งฉบับตอนคุณมารับฉัน ส่วนอีกฉบับเจ้านายของคุณก็เก็บเอาไว้ปัญญาวีร์อธิบายให้อีกฝ่ายหายงง

เอาไปสิคุณเสียงเล็กเร่งเร้า พลางยิ้มมุมปากเมื่อชายหนุ่มยื่นมือมารับสัญญาไป

นาทีถัดมาเธอก็ยืนมองคนพวกนั้นจากไปจนลับตา ก่อนหันมาทางเจ้าของผับเมื่อเห็นว่าไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร เธอจึงยกมือไหว้พร้อมคำกล่าวลาแล้วเดินออกไป

คล้อยหลังลูกจ้างสาวไปแล้ว เจ้าของผับก็หยิบเช็คมูลค่าหกหลักขึ้นมาดูพร้อมรอยยิ้ม ที่จู่ๆ ก็ได้เงินมาแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว เนื่องจากมาเฟียหนุ่มมอบเป็นของกำนัลเล็กๆ น้อยๆ ที่สามารถทำให้ปัญญาวีร์ตกลงไปทำงาน

******

สองวันถัดมานับตั้งแต่ปัญญาวีร์ตัดสินใจไปทำงานเป็นนักร้องบนเรือของมหาเศรษฐีหนุ่มตามคำขอร้องของเจ้าของผับ ที่พอใกล้ถึงวันทำงานเข้าจริงๆ เธอก็อดจะหวั่นไม่ได้ เพราะไม่เคยคิดจะเดินทางออกนอกประเทศ นับตั้งแต่ได้กลับมาเหยียบแผ่นดินไทย ทว่าพอคิดถึงเงินค่าจ้างหนึ่งล้านบาทแลกกับการขึ้นไปร้องเพลงและอยู่บนเรือหรูแค่หนึ่งเดือน เธอก็ถือว่ามันคุ้มยิ่งกว่าคุ้มเสียอีก

คนคิดไม่ตก เพราะรู้สึกถึงลางสังหรณ์บางอย่างจึงสลัดไล่ความกังวลต่างๆ ออกไป เพราะเธออาจคิดมากเกินไป แต่ตอนนี้เธอกำลังปวดแก้วหู เพราะเสียงของแพรพรรณ เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธอ หลังจากที่เธอได้พบแพรพรรณที่ทำงานเป็นนักร้องในผับ กระทั่งเธอและแพรพรรณสนิทสนมกัน แพรพรรณชวนเธอและน้องชายมาอยู่ด้วยกันที่คอนโดฯ

ป่าน ตัวจะไปเป็นทำงานบนเรือจริงๆ เหรอแพรพรรณเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเศร้าและใจหาย เมื่อจู่ๆ เพื่อนก็จะมาจากไป

พรรณ อย่าห่วงเลย ป่านไปแค่เดือนเดียวเอง อีกอย่างป่านอยากได้เงินก้อนด้วย จะได้พาเจ้าป้องไปอยู่ต่างจังหวัด ป้องจะได้เลิกทำตัวเกเรพูดปลอบ ขณะเลือกเสื้อผ้าที่จะเอาไปใช้บนเรือ

ก็คนมันใจหายนี่น่า แล้วสรุปว่าตัวจะไปจริงๆ ใช่ไหมแพรพรรณถามย้ำเพื่อว่าเพื่อนเปลี่ยนใจ แต่นึกๆ ไปก็อยากจะเห็นหน้ามหาเศรษฐีคนนั้นเสียจริงว่าจะเป็นยังไง แล้วคงร่ำรวยน่าดู ถึงได้จ่ายเงินค่าจ้างให้เพื่อนเธอทีหนึ่งเป็นล้าน

หนึ่งเดือน! หนึ่งล้าน! เยอะมาก แล้วเพื่อนจอมงกของเธอก็ต้องการเงินด่วนเสียด้วย เพราะเพื่อนรักยังหางานประจำไม่ได้ ส่วนเจ้าของชื่อก็ครางรับในลำคอแล้วหันไปสนใจกับการจัดเก็บเสื้อผ้าลงกระเป๋า แพรพรรณจึงได้แต่ถอนใจ ย้ายตัวเองไปนั่งใกล้ๆ แล้วจ้องหน้าเพื่อนเขม็ง สีหน้าก็แสดงออกอย่างชัดเจนว่าเป็นห่วงคนที่จะจากไป

อย่าทำหน้าแบบนั้นสิพรรณ แล้วก็ไม่ต้องห่วงป่านหรอก ป่านดูแลตัวเองได้”  

จะไม่ให้ห่วงได้ไง ตัวต้องไปกับเรือตั้งเดือนเชียวนะแพรพรรณทำหน้าเศร้าๆ หวังให้เพื่อนเปลี่ยนใจใน

ก็ป่านอยากได้เงิน พรรณก็รู้ แล้วดูน้องชายป่านสิ ก่อเรื่องได้ทุกวัน แล้ววันนี้ไม่รู้ออกไปไหนตั้งแต่เช้า ป่านนี้ก็ยังไม่กลับ อีกอย่างป่านก็ตัดสินใจแล้วว่าทำงานนี้จบ ป่านจะพาน้องไปอยู่ต่างจังหวัด ไม่อยากให้อยู่กับกลุ่มเพื่อนเดิมๆ อีกแล้วปัญญาวีร์เอ่ยบอกเพื่อนด้วยสีหนักใจ เพราะเป็นห่วงน้องชายเพียงคนเดียว

ป่านทำเหมือนน้องตัวเป็นตุ๊กตางั้นแหละ ที่จะจับไปไหนชวนไปไหนก็จะไปด้วย ไอ้ป้องมันดื้อจะตาย ดูมันสิ ทำผิดตั้งหลายครั้งก็สัญญาว่าจะไม่ทำ แล้วดูมันสิ ผ่านไปไม่กี่วันก็หาเรื่องอีกแพรพรรณว่าแล้วทำหน้าเบื่อหน่ายน้องชายของเพื่อน ที่หาเรื่องให้พี่สาวเสียเงินอยู่ตลอด ส่งเรียนก็ไม่เรียน ให้ทำงานก็ทำไม่ถึงสองวันก็ออกมานั่งกินนอนกิน

คงเป็นเพราะป่านแหละที่ดูแลน้องไม่ดีปัญญาวีร์ว่ายิ้มๆ แล้วจัดการลากกระเป๋าไปวางไว้มุมห้องที่พักอาศัยกับเพื่อนรักมาหลายปี

      “เป็นตัวเจ้าป้องเองต่างหาก พรรณว่าต่อไปป่านอย่าไปให้เงินมันอีกเลย มันจะได้ออกไปหางานทำบ้าง” แต่รอเพื่อนไม่อยู่ก่อนเถอะ เธอจะจัดการไล่ไปทำงาน

            “ไม่ได้หรอกพรรณ ป่านเป็นห่วงน้อง”

            “ใจอ่อนกับมันอีกตามเคยเลยนะ”

            “ก็เราเหลือกันแค่สองคนพี่น้อง แต่ช่วงที่ป่านไม่อยู่ ป่านฝากดูแลป้องหน่อยนะ” ปัญญาวีร์ฝากฝัง แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เพราะกลัวว่าทั้งสองคนจะทะเลาะกันหนักกว่าเดิม

            “พรรณจะดูแลให้เอง ป่านอย่าห่วงไปเลย”

 “ขอบคุณมากๆ นะเพื่อนรัก แล้วนี่เงินหมื่นหนึ่ง ป่านฝากให้ป้องด้วย ส่วนนี้ก็เป็นค่าห้องล่วงหน้า ป่านฝากไว้ล่วงหน้าสามเดือนเลยแล้วกัน เผื่อฉุกเฉินพูดจบก็ยัดเงินใส่มือแพรพรรณ

เงินค่าห้องเก็บไว้เถอะ พรรณจะเอาจากหมื่นนี่แหละไว้จ่ายค่าน้ำค่าไฟ ส่วนเจ้าป้องจะอยู่ฟรีกินฟรีอีกไม่ได้แล้ว ไอ้เด็กเปรตนั่นต้องหางานทำ เดี๋ยวพรรณจะจัดการส่งไปทำงานเอง” แพรพรรณพูดขึ้น แล้วเอาเงินส่วนที่จ่ายค่าห้องคืนให้เพื่อน

แต่ป่านสงสารน้อง

ป่าน ไอ้เด็กนรกนั่นมันโตแล้ว เราต้องหัดให้มันมีหัวคิดซะบ้าง ไม่ต้องพูดมาก เอาตามที่พรรณบอก แล้วก็ไปนอนได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องเดินทางแต่เช้าไม่ใช่เหรอแพรพรรณแย้งสีหน้าขึงขัง ปัญญาวีร์ไม่แย้งอะไรอีก เพราะกลัวว่าเพื่อนจะไม่ช่วยดูแลน้องชายให้ในช่วงที่เธอไม่อยู่ ก่อนที่สองสาวจะแยกย้ายกันเข้านอน

******

 “พี่ป่าน เจ๊ปากมาก อยู่ไหนกันหมดครับ ป้องเข้าห้องไม่ได้ มาเปิดประตูรับหน่อยเสียงฟังแทบไม่รู้เรื่องจากฤทธิ์แอลกอฮอล์และเสียงกุกกักๆ อยู่หน้าห้องทำให้สองสาวหันมองหน้ากัน โดยไม่ต้องบอกต้องถามก็รู้ว่านั่นเป็นเสียงใคร แล้วคว้านาฬิกามาดู พูดรู้ว่าเป็นเช้าวันใหม่ สองสาวก็ลุกจากที่นอน

ปัญญาวีร์ลุกไปเสื้อคลุมมาสวมทับชุดนอนแล้วเดินไปเปิดประตูให้น้องชาย

ป้อง! ทำไมถึงได้เมาแบบนี้ล่ะคนเป็นพี่ร้องถามสีหน้าตกใจ ก่อนถลาเข้าประคองน้องชาย ทว่าต้องรีบเบือนหน้าหนีเพราะกลิ่นฉุนจากตัวน้องชาย

“ดื่มนิดหน่อยเองน่าพี่ป่าน” น้องชายบอกแต่น้ำเสียงฟังแทบไม่รู้เรื่อง จังหวะนั้นก็แพรพรรณก็เดินออกมาดูสองพี่น้อง

 “ไอ้เด็กนรก เมาเหมือนหมามาเชียวนะแก พูดจบก็เข้าไปช่วยเพื่อนรักประคองตัวน้องชายให้เข้ามาในห้อง แต่กลิ่นฉุนๆ จากเด็กหนุ่มทำเอาแพรพรรณแทบจะจับน้องชายเพื่อนโยนลงจากตึก จากนั้นสองสาวก็ช่วยกันดูแลปกป้อง ก่อนที่แพรพรรณจะไล่ให้ปัญญาวีร์ไปอาบน้ำแต่งตัว ส่วนเธอจะรับช่วงเช็ดเนื้อตัวให้เด็กนรกเอง ที่พอเช็ดไปก็สังเกตไป แล้วก็เพิ่งได้รู้ว่าน้องชายของเพื่อนหน้าตาดีใช่ย่อย

แพรพรรณยิ้มกว้าง ก่อนจะหุบยิ้มเมื่อนึกถึงนิสัยของไอ้เด็กนรก จนเมื่อเธอจัดการเช็ดตัวให้ปกป้องเสร็จแล้วก็พอดีกับที่เพื่อนรักหิ้วกระเป๋าออกจากห้อง

“ป่านไปก่อนนะพรรณ”

“เดินทางปลอดภัยนะ ส่วนเจ้าป้องมันหลับไปแล้ว ป่านไม่ต้องห่วงหรอก แล้วพอมันสร่างเมาเดี๋ยวพรรณจะบอกมันเองว่าป่านต้องไปทำงานที่อื่น” พูดจบก็เข้าไปกอดลาแล้วเดินมาส่งเพื่อนรักที่ประตู

แพรพรรณปิดประตูแล้วก็ยืนพิงประตูอยู่อย่างนั้น รู้สึกใจหายย่างบอกไม่ถูก เธอรู้สึกว่าเพื่อนรักจะไปนานกว่าที่บอกไว้

ป่าน กลับมาเร็วๆ นะ แพรพรรณพึมพำ คิดถึงเพื่อนจับใจทั้งที่เพิ่งจากกัน ส่วนทางด้านคนที่แพรพรรณกำลังคิดถึง ตอนนี้ได้แต่ยืนมองรถที่แล่นมาจอดที่จุดนัดพบ หลังจากทางฝ่ายนั้นได้แจ้งกับเจ้าของผับว่าจะเปลี่ยนที่นัดพบ เธอก็ได้แต่หงุดหงิดที่รีบแทบตายแต่ดันมาเปลี่ยนเวลาเปลี่ยนที่หน้าตาเฉย แบบนี้มันแกล้งกันชัดๆ

พร้อมออกเดินทางหรือยังครับคุณนักร้องเคนนี่พูดขึ้น

ฉันชื่อปัญญาวีร์ ไม่ได้ชื่อนักร้องหญิงสาวตอบกลับเสียงเรียบ

คุณเป็นผู้หญิงที่แปลกประหลาดมากที่สุดเลยนะครับ คุณปัญญาวีร์เคนนี่พูดจบก็เปิดประตูรอให้หญิงสาวเข้าไปนั่งในรถ

ปัญญาวีร์หันมองเสี้ยวหน้าของชายหนุ่มเล็กน้อยแล้วพูดขึ้น ฉันดูแปลก เพราะเรียกขึ้นเตียงไม่ง่ายเหมือนคนอื่นๆ ที่เจ้านายของคุณเคยเรียกหรือไง

ก็คงงั้นครับพูดจบก็ผายมือเชิญสาวสวยเข้าไปนั่งในรถ โดยที่ปัญญาวีร์ก็ไม่ได้โต้ตอบอะไรออกไป และนั่งเงียบไปตลอดทาง 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha