แดนรักมาเฟียเถื่อน ซีรีส์ชุด ยาใจคนเถื่อน [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ตอนที่ 14 : ตอนที่ 11 ปัญหา…ชวนให้ปวดหัว


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 11 ปัญหาชวนให้ปวดหัว



ติ๊ด...ติ๊ด...ติ๊ด

เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานดังขึ้น มาเฟียหนุ่มจึงละสายตาจากงานมารับสาย คุยได้สักพักก็หันไปมองเครื่องปริ้นเตอร์รุ่นล่าสุดที่มีเอกสารปริ้นออกมาแล้วสี่แผ่น เป็นภาพถ่ายของบุคคลสี่คน คิ้วเข้มขมวดยุ่ง หลังหยิบภาพถ่ายสองภาพแรกขึ้นมาดูโดยที่คนปลายสายเล่าว่าเป็นพ่อแม่ของปัญญาวีร์ ส่วนอีกสองภาพคือภาพถ่ายของแพรพรรณและปกป้อง เพื่อนสนิทและน้องชายของปัญญาวีร์ จากนั้นไม่กี่นาทีต่อมาเขาก็กดวางสายจาก

พ่อแม่ของยัยตัวแสบเคยทำงานเป็นสายลับของไทยมาก่อนอย่างนั่นหรือ พึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนสลัดไล่สิ่งที่สงสัยเกี่ยวกับพ่อแม่ของหญิงสาวออกไปก่อน เพราะมีงานต้องสะสางงานกองตรงหน้า ส่วนเรื่องของแม่ตัวแสบ เขายังมีเวลาจัดการกับเธออีกนาน

มาเฟียหนุ่มเปรยตามองหญิงสาวที่ถูกมัดติดเก้าอี้อีกครั้ง หลังจากก้มหน้าก้มตาทำงานต่อร่วมชั่วโมง มุมปากหยักขยับยิ้มเมื่อแม่ตัวแสบนั่งคอเอียงไปข้างหนึ่งและหลับสนิท เขาจึงลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปหาหญิงสาว ยื่นมือหยิบผ้าก้อนกลมๆ ออกจากปากเล็กอย่างเบามือ เมื่อจัดการเรียบร้อยก็ถอยห่างออกมาแล้วกดโทรศัพท์สั่งเลขาฯ ให้เตรียมอาหารมาให้ ที่เลยเวลาอาหารกลางวันมานานมากแล้วสองชุด สำหรับเขาและแม่ตัวแสบที่ไม่รู้จะตื่นตอนไหน

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

เอเรสนั่งเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ได้ไม่นานหลังจากประทานอาหารเรียบร้อย เสียงเคาะประตูก็ดังรบกวนพร้อมร่างสูงใหญ่ของเพื่อนรัก เดินผิวปากเข้ามาอย่างอารมณ์ดี ตามด้วยแมค ดอมและเคนนี่

ไรอัน แกหยุดผิวปากเดี๋ยวนี้ เมียฉันนอนอยู่ แกไม่เห็นหรือไงเจ้าของห้องส่งเสียงห้ามเพื่อนรักพร้อมปรายตาไปยังคนนั่งหลับอย่างน่าสงสาร ทั้งไรอัน แมค ดอมและเคนนี่ถึงกับตาโตแล้วมองเจ้านายหนุ่มสลับกับคนถูกมัดติดเก้าอี้ด้วยความสงสัย

ไอ้ทาม แกทำอะไรของแกไรอันเอ่ยถาม หลังจากเห็นผู้หญิงโดนมัดติดเก้าอี้

วิธีปราบเมียของฉันไง ถ้าแกจะเอาไปทำบ้าง ฉันก็ไม่ว่านะเพื่อนเอเรสตอบกลับอย่างอารมณ์ดีแล้วปรายตามองคนที่นั่งหลับ เขาก็อยากจะแก้มัดให้อยู่หรอก แต่คิดว่าไม่ดีกว่า เพราะถ้าแม่เจ้าประคุณทูนหัวตื่นคงจะพยศอีก

แล้วแกก็จับเธอมัดติดเก้าอี้เนี่ยนะ แกทารุณเธอเกินไปหรือเปล่าไรอันถามแล้วก็ส่ายหน้าเบาๆ

แกไม่มาเป็นฉัน แกไม่รู้หรอกว่าเมียฉันดื้อแค่ไหน เธอทำฉันแสบมาก แต่เดี๋ยวฉันจะเล่าให้แกฟังทีหลังแล้วกัน วันนี้ไม่สะดวกเอเรสบอกเพื่อน ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นเดินไปหาแม่ตัวแสบโดยหยิบเสื้อสูทติดมือมาด้วยแล้วห่มให้อย่างเบามือ แล้วเดินกลับมานั่งที่เดิมโดยมีสายตาของคนในห้องจดจ้องด้วยความประหลาดใจ

พวกแกจะมองหน้าฉันทำไมหันไปสบตาบรรดาเพื่อนและคนสนิทแล้วถามเสียงเข้ม

มองพฤติกรรมของแกไง ว่าแต่แกเถอะ มีความลับอะไรนักหนาถึงพูดตอนนี้ไม่ได้ แต่ฉันคิดว่าแกควรไปแก้มัดให้เธอ ฉันว่าป่านนี้คงโดนเหน็บกินไปทั้งตัวแล้ว แกนี่บ้าจริงๆ ทารุณได้แม้กระทั่งผู้หญิงตัวเล็กๆ” ไรอันแนะนำ เพราะนึกห่วงคนที่นั่งคอพับอยู่ตรงนั้น ให้ตายเถอะ! เขาสาบานได้ว่าจะไม่ทำแบบนี้กับเมียเด็ดขาด ถ้าหาเมียได้เป็นตัวเป็นตนนะ

ฉันจะมัดเธอไว้แบบนี้แหละจนกว่าฉันจะได้กลับบ้าน ว่าแต่พวกแกมีอะไรกัน ถึงได้เสนอหน้าเข้ามาพร้อมกันพูดจบก็ไล่มองทีละคน มือก็ควานหาโทรศัพท์ที่เพิ่งได้ว่าแบตหมด ว่าจะชาร์ตก็ไม่ได้ชาร์ต เพราะมัวแต่ปราบแม่ตัวแสบ

“คุณธัญญ่าโทรมาบอกว่าตอนนี้คุณพิตต้ากำลังเดินทางมามาเก๊าครับ ผมคาดว่าอีกไม่นานคงมาถึง ดอมรายงานตามคำสั่งของน้องสาวเจ้านายหนุ่ม ที่พยายามติดต่อพี่ชายแล้วติดต่อไม่ได้จนเธอต้องโทรหาบอดี้การ์ดของพี่ชายแทน เพื่อจะได้ตั้งรับการมาของว่าที่คู่หมั้น

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันมาเฟียหนุ่มถามด้วยความสงสัย ก่อนปรายตามองไรอันที่เอาแต่มองเมียของเขา คนหวงเมียจึงกระแอมเบาๆ พลางทำตาขวางใส่

มองก็ไม่ได้นะแก หวงหรือไงไรอันแขวะแล้วเอนหลังพิงพนักเก้าอี้

เออ!เอเรสตอบเพื่อนเสียงกระแทกกระทั้นแต่ก็ไม่ได้ดังมากมายนัก ก่อนถลึงตาดุใส่เพื่อนรักอีกครั้งที่กำลังยิ้มขำจนน่าเตะให้ร่วงเก้าอี้

ดอม ตอบมาว่าผู้หญิงคนนั้นจะมามาเก๊า แล้วมันเกี่ยวอะไรกันฉันเอเรสหันไปถามบอดี้การ์ดคนสนิทหน้าตึง

คุณธัญญ่าแจ้งว่าคุณพิตต้าบินมาหาคุณทามโดยเฉพาะเลยครับ ผมว่าคุณทามคงต้องต้อนรับเธอนะครับพูดจบก็ลอบมองหน้าเจ้านายหนุ่มที่กำลังทำหน้าเซ็งแบบสุดๆ

ยุ่งอะไรกับฉันว่ะผู้หญิงคนนี้ผู้เป็นเจ้านายสบถอย่างหัวเสีย

ใครกันไอ้ทาม แล้วเธอเป็นอะไรกับแก ถึงได้บินมาหาแกไรอันถามพลางสังเกตสีหน้าเพื่อน แล้วดูมันจะเบื่อโลกขึ้นมากะทันหัน

ว่าที่คู่หมั้นฉัน แต่ฉันไม่ชอบเอเรสบอกเพื่อนรักแบบไม่ปิดบัง แล้วหันไปมองแม่ตัวแสบแต่ถึงเธอจะแสบจะดื้อจะพยศแค่ไหน เขากลับชอบเธอมากกว่าผู้หญิงอีกคนที่ได้ชื่อว่าเป็นคู่หมั้น

แล้วนั้นล่ะพูดจบก็หันไปทางหญิงสาวอีกคนที่ยังคงนั่งหลับแบบไม่รู้เรื่องรู้ราว

คนนี้เมีย ส่วนคนนั้นว่าที่คู่หมั้น มันเข้าใจอยากตรงไหนไอ้ไรอันเอเรสโต้กลับเสียงห้วน โดยไม่ละสายตาจากแม่ตัวแสบ

มันก็เข้าใจง่ายนี่แหละไอ้ทาม แต่ที่ฉันสงสัยคือแกมีว่าที่คู่หมั้นอยู่แล้ว แล้วแกยังคิดจะมีเมียอีกหรือไง ฉันว่าแกบังคับขืนใจเธอแน่ๆไรอันตอบกลับ แล้วยื่นหน้าเข้าไปจ้องจับผิดเพื่อน ก่อนรีบถอนหน้าออกมาเมื่อเพื่อนรักกำลังจะหยิบแฟ้มงานฟาดเข้าให้

วอนโดนเตะนะแก ไอ้ตำรวจปากหาเรื่อง

อย่าเปลี่ยนเรื่องไอ้ทาม แกรีบตอบคำถามฉันมาว่าแกกำลังจะทำอะไรกับหญิงสาวสองคนนี้ไรอันคาดคั้น พลางยักคิ้วล้อเลียน

ไม่ได้คิดจะทำอะไร และฉันก็มีเมียแล้ว เพราะงั้นฉันจะไม่หมั้นกับใคร เข้าใจไหมไอ้ตำรวจปากเสียปากเสียแต่เรื่องมันต้องยุ่งๆ แน่ หากมารดารู้ว่าเขามีเมียแล้ว

ผู้หญิงที่ชื่อพิตต้า คุณป้าเป็นคนเลือกมาให้แกใช่ไหมไอ้ทาม” ไรอันเดา แต่หากเป็นจริง งานนี้ชีวิตเพื่อนรักคงจะยุ่งแน่ๆ

ใช่ แต่ฉันไม่หมั้น เพราะฉันไม่ชอบผู้หญิงคนนี้ ถึงพิตต้าจะสวยเซ็กซี่ก็เถอะ แต่ฉันรู้สึกว่าเธอไม่เหมาะจะเป็นเมียและแม่ของลูกฉันพูดออกไปเสียงราบเรียบตามความรู้สึกที่ได้พบปะกัน โดยไม่รู้เลยว่าว่าที่คู่หมั้นคิดแผนจะให้ได้หมั้นกันให้เร็วที่สุด

งั้นแกก็รีบเคลียร์ซะ ไม่งั้นงั้นเรื่องยุ่งแน่ ถ้าว่าที่คู่หมั้นของแกมาเห็นเมียแก แล้วระวังฤทธิ์รักแรงหึงของผู้หญิงด้วยนะเพื่อนรัก

ใครกล้าแตะเมียฉัน ฉันจะได้ฆ่ามันทิ้งคนหวงเมียตอบกลับเพื่อนรักเสียงกร้าว จากนั้นทั้งหมดก็พูดคุยกันเรื่อยเปื่อย ก่อนจะแยกย้ายกันไป เพราะไม่อาจคุยธุระสำคัญได้ในตอนนี้ นั่นก็เพราะยังมีปัญญาวีร์นั่งหลับคอพับคออ่อนร่วมอยู่ด้วย อีกทั้งมาเฟียหนุ่มก็ยังต้องสะสางงานบนโต๊ะให้เสร็จก่อนจะเดินทางไปดูงานที่กาสิโน โดยที่ไรอันได้บอกข่าวการมาเก๊าครั้งนี้ให้เพื่อนรักรับรู้ ก่อนกลับไปพักผ่อน

******

ราวสามทุ่มของวัน ปัญญาวีร์กำลังเดินรอบห้องพักที่เธอถูกบังคับให้มาพักอยู่กับคนบ้าอำนาจที่ดีแต่ออกคำสั่งให้เธอปฏิบัติตามความต้องการของเขา ครั้นเธอไม่ทำตามก็ขู่ว่าจะทำร้ายเพื่อนรักและน้องชายของเธอ

 ‘ไอ้คนบ้าอำนาจ สักวันจะเอาคืน พึมพำในใจ แล้วก็เดินวนไปวนมาสลับกับมองชุดราตรีแสนสั้นที่คนบ้าอำนาจเตรียมไว้ให้ แถมยังเป็นสีชมพูที่ดูยังไงก็ไม่เหมาะกับเธอ คนถูกบังคับให้ใส่เลยได้แต่หยิบแล้ววาง วางแล้วหยิบอยู่อย่างนั้น

      “คุณคิดได้ไงถึงให้ฉันใส่ชุดสีชมพู คนบ้า! ฉันเคยใส่สีนี้ที่ไหนกันเล่าเธอบ่นเสียงดังโดยไม่รู้เลยว่าคนที่เลือกชุดมาให้ตอนนี้อยู่ในชุดสูทยืนพิงประตูมองดูอยู่

ยังไม่แต่งตัวอีกเหรอที่รักเอเรสเอ่ยถามเสียงทุ้ม

ฉันไม่อยากใส่สีชมพู ขอเปลี่ยนชุดเป็นสีดำไม่ได้เหรอเธอต่อรองแล้วก็โยนชุดสีชมพูออกไปไกลตัว

ไม่เอาน่าที่รัก สีนี้แหละดีแล้ว ผมชอบ รู้ไหมว่าผมตั้งใจเลือกเพื่อคุณเลยนะเอเรสเดินไปหยิบชุดส่งคืนให้

แต่ฉันไม่ชอบเธอแย้ง แล้วจ้องมองคนที่ชอบบงการชีวิตเธอด้วยสายตาไม่พอใจ

ลองดูก่อนที่รัก แล้วผมรับรองเลยว่าถ้าที่รักใส่ชุดนี้แล้วจะมีแต่คนมอง แต่ผมเตือนไว้ก่อนนะว่าห้ามคุณไปส่งสายตาให้ ไม่งั้นผมจะจับคุณขึงไว้บนเตียง แล้วก็ทำโทษคุณด้วยร่างกายของผมเขาพูดขู่ แววตาแพรวพราว

“คนบ้าอำนาจ” ปัญญาวีร์ต่อว่าเสียงอ้อมแอ้ม ตามติดมาด้วยเสียงถอนหายใจ

เข้าไปแต่งตัวเร็วๆ เลยที่รัก เราต้องไปกันแล้วนะพูดจบมาเฟียหนุ่มยืนหัวเราะชอบใจ เพราะในที่สุดอีกคนก็เดินถือชุดเข้าห้องน้ำไป จังหวะนั่นก็มีเสียงเคาะประตูดังรบกวน พอถามไถว่าใครกลับไม่ได้รับเสียงตอบกลับ เขาจึงไม่คิดสนใจ แล้วก็ยืนรอจนแม่ตัวแสบแต่งตัวเดินออกมาจากห้องน้ำ

ผมบอกแล้วว่าที่รักต้องใส่ชุดนี้แล้วสวยมากๆไม่ได้ชมแค่เสียงเท่านั้น ปากยังกดจูบแก้มนุ่มด้วย ใจดวงน้อยเต้นรัวเร็วและก็เป็นเช่นนี้ทุกครั้ง ยามที่คนบ้าอำนาจเข้ามาใกล้

หยุดเลยนะห้ามเสียงสั่นๆ เมื่อริมฝีปากของเขาเริ่มไม่หยุดแค่แก้ม

ทำไมต้องห้ามกันด้วยล่ะที่รัก

แล้วตกลงคุณจะไปกาสิโนหรือเปล่า ถ้าไม่ไป ฉันจะไปเปลี่ยนชุดแล้วก็นอนพักเหลือบตามองแล้วเอ่ยเสียงแข็งออกไป หวังจะกลบเกลือนความรู้สึกอ่อนไหวในใจ

ใจจริงก็อยากนอนกอดเมียมากกว่า แต่วันนี้ต้องไปดูงานที่กาสิโน เลยต้องพกเมียไปด้วย ห่างกันด้วยผมคิดถึงแย่เลยมาเฟียหนุ่มเอ่ยบอกเสียงแหบพร่า ปากหยักเริ่มเกเรไล่จูบทั่วลำคอ เนินไหล่ ไม่เว้นแม้กระทั่งท่อนแขนเรียวก็จับขึ้นมาจูบ

คุณ! ปล่อยฉันได้แล้ว” ปัญญาวีร์อีกคนออกแล้วเดินตรงไปทีประตู เอเรสรีบเดินตามเปิดประตูให้แล้วพาโอบเอวบางพาเดินออกจากห้องพัก ทว่าทั้งสองต้องหยุดชะงักเมื่อเปิดประตูออกไปแล้วพบมีคนบางคนยืนขวางอยู่ ปัญญาวีร์มองหน้าคนที่โอบเอวสลับกับสาวสวยตรงหน้า

พี่ทาม! นังนี่มันเป็นใคร ทำไมพี่ทามต้องเอามันไปอยู่ในห้อง แล้วทำไมต้องกอดมันด้วย นังปลิง! แกเดินเองไม่ได้หรือไง ทำไมต้องให้พี่ทามของฉันประคองแกด้วย มานี้เลยนังปลิงทะเล ออกมาให้ห่างๆ ผู้ชายของฉัน!เสียงแหลมสูงแทบทะลุเพดานของพิตต้าดังลั่น ก่อนที่เจ้าตัวจะถลาเข้าไปกระชากแขนของคนที่ยืนงงและสงสัย แต่ทว่าพอรู้ตัวปัญญาวีร์ก็สะบัดแขนเหวี่ยงอีกฝ่ายไปกระแทกกับผนัง

นังปลิง! นี่แกกล้าทำร้ายฉันเหรอตั้งหลักได้พิตต้าก็ชี้หน้าด่าแบบไม่มีการรักษามารยาทผู้ดี  ขณะเดียวกันนั่นเพื่อนสาวคนสนิทของพิตต้าก็เดินมาถึงพอดีหลังจากทนรออยู่ที่ล็อบบี้ไม่ไหว

ฉันไม่คิดทำร้ายใครก่อน แต่ที่ทำเพราะคุณกระชากแขนของฉันก่อนพูดจบก็เดินหนีเข้าห้องพร้อมผลักคนขวางประตูจนกระเด็นไปหาหญิงสาวอีกคนที่ฝ่ายนั้นรีบโผเข้าซบอย่างรวดเร็ว

พี่ทามขา พิตต้าเจ็บไปหมดเลย พี่ทามต้องจัดการนังปลิงให้พิตต้านะคะพิตต้าฉวยโอกาสพร้อมเบียดตัวเข้าหาว่าที่คู่หมั่นหนุ่มโดยสนใจสายตาหลายคู่ที่มองอยู่

พิตต้า ปล่อย! มาเฟียหนุ่มเอ่ยสั่งเสียงเข้ม

พิตต้าไม่ปล่อย เพราะพี่ทามเป็นของพิตต้าพิตต้าไม่ยอมปล่อย ซ้ำยังออกแรงกอดรัดอีกฝ่ายแนบแน่น

พิตต้า! อยากโดนจับโยนลงไปหรือไง กล้าขัดคำสั่งของพี่ได้ผลเพราะสาวเจ้ายอมปล่อยแต่โดยดี ก่อนจะทำท่าสะบัดสะบิ้งใส่ มาเฟียหนุ่มได้แต่ส่ายหน้าพร้อมเผยสีหน้าบ่งบอกว่าเบื่อหน่ายแบบไม่คิดปิดบัง พิตต้าเลยยิ่งทำท่ากระเง้ากระงอดใส่โดยหวังให้ว่าที่คู่หมั้นหนุ่มสนใจ ทว่าเอเรสกลับหันไปสนใจคนที่หนีเข้าห้องแทน

พี่ทามใจร้าย พี่ทามสนใจแต่นังปลิงเสียงแหลมสูงจากคุณหนูไฮโซดังลั่นเมื่อว่าที่คู่หมั้นหนุ่มไม่หันมาสนใจ คนที่ถูกเลี้ยงมาแบบตามใจจนเคยตัวเลยยิ่งแสดงอาการไม่พอใจยกใหญ่ แต่ก็ยังไม่ได้รับความสนใจอยู่ดี

มันเรื่องของพี่ แล้วนี่เธอมาทำไมเอเรสหันมาถามเสียงห้วน หลังจากหันไปเคาะประตูเรียกคนข้างใน แต่เงียบกริบ เงียบจนเขาใจหาย

ทำไมถามแบบนี้ พิตต้าจะมาเยี่ยมว่าที่คู่หมั้นบ้างไม่ได้หรือไง อีกอย่างถ้าพิตต้าไม่มา ก็คงโง่อีกนานแน่ เรื่องที่พี่ทามซ่อนนังปลิงไว้ในห้อง มันเป็นใคร หรือเป็นอีตัวที่พี่ทามซื้อมา ถ้างั้นพี่ทามก็รีบไล่มันไป แล้วเอาเงินฟาดหัวมันเยอะๆทุกถ้อยคำที่ดังออกมา ส่งผลให้คนฟังอารมณ์เดือดดาลจนอยากจะหักคอแถวนี้ตาย

“หุบปากได้แล้วพิตต้า”

“กรี๊ด! นี่พี่ทามกล้าตวาดพิตต้าเหรอ พิตต้าไม่ยอมนะ!

ฉันสั่งให้เธอหุบปาก” เอเรสตวาดลั่นอีกครั้ง

พี่ทามก็บอกพิตต้ามาสิว่านังปลิงมันเป็นใคร ทำไมพี่ทามต้องเอามันซุกไว้ในห้องด้วย บอกมาสิ บอกมา บอกมาพิตต้าคาดคั้นเสียงแหลมน่ารำคาญ

 “เรายังไม่ได้หมั้นกัน เธอไม่มีสิทธิ์มาแสดงตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของพี่ แล้วอย่าเรียกผู้หญิงของพี่แบบนั่นอีกข่มอารมณ์เดือดเป็นลาวาแล้วเอ่ยบอกเสียงเข้ม ทว่าเขาก็แทบแก้วหูแตก เพราะเสียงกรีดร้องโหยหวนของพิตต้า

กรี๊ด!!!  พี่ทามใจร้าย พิตต้าจะไปฟ้องคุณป้าแพท ว่าพี่ทามซ่อนอีตัวไว้ในห้องขาดคำพิตต้าก็กระทืบเท้าดิ้นเร่าๆ อย่างขัดใจ สะบัดสะบิ้งใส่ว่าที่คู่หมั้นหนุ่มจนเกินงาม

หยุด! แล้วก็รีบไสหัวออกไปจากที่นี่ซะ ถ้าไม่อยากโดนจับโยนลงไปมาเฟียหนุ่มตวาดใส่อย่างไม่ไว้หน้า ทว่าพิตต้ายังคงกรี๊ดลั่นห้อง

กรี๊ด!!! พี่ทามใจร้าย พี่เห็นนังปลิงดีกว่าพิตต้า พิตต้าไม่ยอม!” ยิ่งโดนไล่พิตต้ายิ่งออกฤทธิ์ออกเดชจนแม้แต่เพื่อนสาวยังเอือมระอา

พิตต้า! กลับไปได้แล้ว

พิตต้าจะฟ้องคุณป้าแพท ฟ้องคุณหญิงแม่ว่าพี่ทามไล่พิตต้าออกจากห้องเหมือนหมูเหมือนหมา พี่ทามใจร้าย!” จบคำ พิตต้าก็ส่งเสียงกรีดร้องจนทั้งห้องสั่นสะเทือน

อยากฟ้องจะใครก็ฟ้องไป แต่ตอนนี้เธอกลับไปซะ! เอเรสตวาดกร้าว ยื่นมือไปหาบอดี้การ์ดสามคนและเป็นอันรู้กันว่าทั้งหมดต้องหาผ้ามาให้และพอได้มาแล้วมาเฟียหนุ่มก็เอาไปยัดปากปิดกั้นเสียงโหยหวนยิ่งกว่าเปรตร้องขอส่วนบุญ ส่งผลให้พิตต้าชะงัก ยืนตัวเกร็งไปสักพัก จากนั้นก็เอาผ้าที่อุดปากตนออกมาจัดการปาใส่หน้าว่าที่คู่หมั้นหนุ่ม

พี่ทามทำร้ายพิตต้าเพราะนังปลิงใช่ไหม ได้ เดี๋ยวพิตต้าจะจัดการนังปลิงนั่นเองพูดจบก็ถลาไปยังประตู ยกมือทุบรัวๆ พร้อมทั้งเสียงด่ากราดอย่างหยาบคาย ปัญญาวีร์ก็ได้แต่นั่งมองประตูอย่างเหนื่อยหน่ายใจ

นังปลิง! นังผู้หญิงหน้าด้าน! แกออกมาเดี๋ยวนี้นะ แล้วก็รีบออกไปจากที่นี่ซะ เพราะฉันเป็นคู่หมั้นของพี่ทาม แล้วฉันจะบอกให้ว่าคนอย่างแกก็เป็นได้แค่ของเล่นของพี่ทามเท่านั้นแหละ ออกมานะ นังหน้าด้าน!พิตต้าตะโกนต่อว่าคนในห้องครั้งแล้วครั้งเล่า แต่อีกคนก็ไม่ตอบโต้ คุณหนูไฮโซเลยยิ่งโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเข้าไปใหญ่

พิตต้าหยุดแหกปากได้แล้ว” อารมณ์ของเอเรสตอนนี้แทบจะฆ่าว่าที่คู่หมั้นให้ตายตรงนี้ เพราะเบื่อฤทธิ์เดชของเจ้าหล่อนเต็มทน

พี่ทามนั่นแหละหยุด นังปลิง! แกรีบโผล่หัวออกมาเดี๋ยวนี้นะ แล้วก็รีบไสหัวออกไปจากที่นี่ซะ อีนังไพร่! ฉันสั่งให้แกออกมา!” สั่งว่าที่คู่หมั้นหนุ่มไปแล้วพิตต้าก็หันมาเล่นงานคนในห้องต่อ ด้านปัญญาวีร์ก็อยากจะออกมาเผชิญหน้าด้วยอยู่หรอก แต่เธอเลือกที่จะนิ่ง เพราะไม่อยากให้เรื่องมันยุ่งไปมากกว่านี้

พิตต้า!!” สิ้นคำกราดเกรี้ยวของมาเฟียหนุ่ม ร่างของพิตต้าก็เซถลาปะทะกับผนังห้อง

 “พี่ทาม! ทำไมต้องผลักพิตต้าด้วย พี่เห็นนังนั่นดีกว่าพิตต้าหรือไงหญิงสาวเอ่ยถามเสียงแหลมสูง ด้วยความคับข้องใจในเมื่อเธอเหนือกว่าผู้หญิงคนนั้น

ออกไป!” มาเฟียหนุ่มตวาดไล่

พิตต้าไม่ไป พี่ทามเป็นของพิตต้า นังหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์พิตต้าค้านอย่างคนเอาแต่ใจ พลางเชิดหน้าขึ้นอย่างไม่เกรงกลัว


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha