บัญชารักเทพบุตรเถื่อน ซีรีส์ชุด ยาใจคนเถื่อน [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ตอนที่ 6 : ตอนที่ 3 อยากหนีให้ไกลแต่ไปไม่พ้น


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 3

อยากหนีให้ไกลแต่ไปไม่พ้น

 

 

 

 

หลังจากสองพี่น้องออกไปแล้ว แอลล่าก็เดินกลับเข้ามายังห้องทำงานของพี่แจ๊ส แอบยิ้มขำกับท่าทางของพร้อมพัฒน์แต่นึกอยากให้ได้สองคนนั้นมาเป็นน้องสาวน้องชายเพราะตัวเธอเป็นลูกคนเดียวไม่มีพี่น้องที่ไหน  

“สนใจหรือไงน้องแอลล่า แต่ยังดูเด็กไปนะ” เจ้าของสตูดิโอเอ่ยขึ้นหลังจากแอลล่านั่งลงเรียบร้อย แต่สีหน้าและท่าทางยังไม่หยุดยิ้มทำให้สาวประเภทสองยิ่งสงสัย

“ไม่ได้สนในฐานะอยากจีบนะคะพี่แจ๊ส แอลล่ารู้สึกเอ็นดูสองพี่น้องนั่นน่ะค่ะ แต่จะว่าไปเด็กหนุ่มนั่นก็พอมีแววนะ หรือพี่แจ๊สว่าไงคะ” แอลล่าถามแล้วรีบเอารายชื่อผู้ที่ผ่านการคัดเลือกมาไล่อ่านดู

“นี่พี่แจ๊สก็มองเห็นเหมือนที่แอลล่าเห็นใช่ไหมคะ” นางแบบสาวเอ่ยถามด้วยสีหน้าตื่นเต้น ถ้าเด็กหนุ่มได้งานก็คงดีไม่น้อย แล้วหวังว่าพี่สาวของพร้อมพัฒน์คงตัดสินใจมาทำงานกับเธอ

“ก็เห็นน่ะสิ พี่ว่าจะส่งให้ขึ้นปกหนังสือของคุณอนุพงศ์ฉบับเดือนหน้าเลยนะ ครั้งนี้จะรวมนายแบบหน้าใหม่ในสังกัดของพี่ทั้งหมด”

“โห! นี่จะให้แจ้งเกิดยกเซ็ตเลยเหรอคะ” แอลล่าทำตาโต และนายแบบน้องใหม่ที่กำลังจะแจ้งเกิดก็ล้วนแล้วแต่หน้าตาดีกันทั้งนั้น ความสามารถก็เพียบ คาดว่าคงโด่งดังพอดู

“ก็ใช่สิจ๊ะ ก็เพราะแบบนี้แหละพี่ถึงต้องสรรหานายแบบหน้าใหม่ๆ ส่งไปให้คุณอนุพงศ์ แล้วเรื่องานผู้จัดการที่เสนอไป ว่าไงล่ะ”

“ก็ต้องรอพรุ่งนี้ค่ะพี่ ดูท่าน้องชายจะหวงพี่สาวมากน่าดู ไม่รู้จะตกลงกันได้หรือเปล่า” แอลล่าบอกพร้อมเสียงผ่อนลมหายใจเบาๆ ถ้าพลาดกับคนนี้เธอก็ไม่รู้จะไปหาใครแล้วเหมือนกัน เข็ดกับผู้จัดการที่ดีแต่หน้าไหว้หลังหลอก

“เอาน่า รับรองพรุ่งนี้ได้ข่าวดีแน่ๆ ว่าแต่คืนนี้ไปเที่ยวคลับกันไหมล่ะ เป็นคลับของพี่ที่เปิดกับกลุ่มเพื่อนๆ แล้วก็ต้อนรับเฉพาะคนที่เป็นสมาชิกเท่านั้นนะจ๊ะ แต่สำหรับน้องแอลล่า วีไอพีชั้นหนึ่งเลยจ้ะไม่ต้องมีบัตรผ่าน เดี๋ยวพี่แจ๊สพาผ่านเองค่ะ” เจ้าของสตูดิโอบอกด้วยสายตาวาววับ แล้วหวนให้นึกถึงหุ้นส่วนคนสำคัญที่บังเอิญได้พบปะกันบ่อยครั้งจนเกิดเป็นความสนิทสนิม และประจวบเหมาะกับที่คุณวิลเลียมอยากมีสถานบันเทิงไว้ผ่อนคลายแบบส่วนตัวที่เมืองไทยบ้าง หลังจากมาลงทุนทำธุรกิจโรงแรมจนประสบความสำเร็จแต่ไม่ได้เข้ามาควบคุมดูแล โดยมอบหมายให้ลุงแท้ๆ เป็นผู้ดูแลแทน

“พี่แจ๊ส!” นางแบบสาวขานเรียกเสียงดังเมื่อเธอตอบตกลงว่าไปแต่คนชวนกลับเอาแต่นั่งเหม่อใจลอยไปถึงไหนๆ

“อะ..อะไรจ๊ะ! ” สาวเทียมร่างใหญ่หันมาทำหน้าสะดุ้งตกใจอยู่ไม่น้อย

“ใจลอยถึงใครคะ หรือว่าที่คลับมีของดีซ่อนอยู่” แอลล่าแกล้งถามอย่างล้อเลียน ตาเป็นประกายวิบวับอย่างจับผิด

“ไม่มี แต่หุ้นส่วนของพี่หล่อเหมือนเทพบุตรเชียวนะจ๊ะน้องแอลล่า เผลอๆ งานนี้น้องสาวพี่อาจได้พบเนื้อคู่ก็เป็นได้นะ” พี่แจ๊สซี่ที่พกพาหุ่นอวบอึ๋มเดินมาโอบบ่าของนางแบบสาวไว้ จนแอลล่าเอียงหน้ามองด้วยความสงสัย

“ไม่เอาหรอกค่ะ ของเล่นของพวกเศรษฐี” แอลล่าเบ้ปากออกน้อยๆ และเธอก็มีคนจำพวกนี้เชื้อเชิญให้ไปร่วมประทานอาหารด้วยค่าตัวหลักแสนหรือไม่ก็ไม่อั้นกันทั้งนั้น และอดีตผู้จัดการตัวดีของเธอนั้นก็มักจะอ้อนวอนเธอประจำ แถมยังมีข่าวซุบซิบที่ชอบว่าเธอเป็นของเล่นพวกไฮโซนั่นอีก ที่เธอเกลียดแสนเกลียดกับข้อกล่าวหาพวกนี้ ก่อนเอ่ยปากขอตัวกลับเพราะอยากกลับไปพักผ่อนโดยมีพี่แจ๊สเดินออกมาส่งที่หน้าสตูดิโอ

“โอเค ไม่ชอบก็ไม่ชอบ แต่คืนนี้พี่จะพาเราไปแนะนำให้รู้จักกับเจ้าของคลับที่แท้จริงแล้วกัน”

“อ้าว! แล้วไหนบอกว่าพี่ก็มีหุ้นส่วนไงคะ” นางแบบสาวถามกลับพร้อมทำหน้าสงสัย

“แค่เศษเสี้ยว เป็นค่าจ้างดูแลคลับน่ะ” บอกจบก็ดันหลังนางแบบสาวเข้าไปในรถ ไล่ให้ไปเตรียมตัวเพื่อคืนนี้ ซึ่งบางทีนางแบบสาว อาจเป็นที่ถูกใจคุณวิลเลียมก็เป็นได้ใครจะรู้

 

หลังจากทานอาหารมื้อค่ำเสร็จเรียบร้อย พร้อมพัฒน์เดินไปหยิบถุงยาเอามาให้มารดาทาน และหลังจากพามารดาไปนั่งเอนหลังที่หน้าจอทีวี หนุ่มน้อยวัยสิบเก้าก็เข้าไปช่วยพี่สาวล้างจานชามในครัวซึ่งก็เป็นเช่นนี้ทุกวัน แต่สีหน้าที่ดูไม่รื่นเริงของน้องชายทำให้แพรนภัสต้องละมือจากการเช็ดจานชามที่น้องชายล้างน้ำเปล่าแล้วยื่นมาให้ โน้มหน้าเข้าไปใกล้น้องชาย

“พร้อม เป็นอะไร คิดเรื่องการประกวดนายแบบเหรอ” เสียงพี่สาวถามขึ้นด้วยความเป็นห่วงแต่น้องชายกลับเงียบ หลังจากล้างน้ำเปล่าจานชามเสร็จก็คว้าผ้าในมือพี่สาวมาเช็ดต่อ

“พร้อม จะไม่พูดกับพี่ใช่ไหม” แพรนภัสทำเสียงขุ่นต่อว่าน้องชาย เธอพอจะรู้แล้วว่าน้องชายไม่พอใจด้วยเรื่องอะไร

“แล้วพี่แพรจะเอายังไงล่ะ” พร้อมพัฒน์ถามขึ้น ขณะนำจานชามไปเรียงไว้ตามชั้นเก็บที่วางห่างออกไป

“พี่ก็อยากไปทำงานกับคุณแอลล่าน่ะสิ แถมยังได้เงินเยอะอีกด้วย แล้วถ้าพี่ได้ทำงานนี้จริงๆ พี่ว่านะเราต้องมีเงินมาซื้อบ้านเป็นของตัวเองแน่ๆ เลย แต่ถ้าพร้อมไม่อยากให้พี่ไป พี่ไม่ไปก็ได้” น้ำเสียงพี่สาวดูเศร้าลงหลังจากต้องพลาดงานพร้อมกับเงินเดือนที่คาดหวังจะเอามาผ่อนบ้านหลังนี้ที่เช่าอาศัยอยู่มาหลายปีจนไม่อยากย้ายไปไหนอีก

 “พร้อมไม่ได้บอกว่าจะไม่ให้พี่ไปนี่ แค่เป็นห่วงพี่” พูดจบก็เดินเข้าไปสวมกอดพี่สาว ซึ่งพร้อมพัฒน์ไม่เคยห่างจากพี่สาวไปไหนไกลเลยสักครั้ง จนถูกเพื่อนๆ ในกลุ่มแซวอยู่ประจำว่าเป็นไอ้น้องแหง่ติดพี่ ซึ่งเขาก็ยอมรับเพราะตั้งแต่เล็กจนโตก็มีแม่และพี่แพรที่เลี้ยงเขามา ส่วนพ่อนั้นแทบจะไม่เข้ามาอุ้มหรือพูดคุยกับเขาเลยด้วยซ้ำนับตั้งแต่มีลูกชายคนใหม่กับภรรยาอีกคน และตอนนี้เขาก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวอะไรกันกับภรรยาอีกคนของพ่อนับตั้งแต่พ่อจากไปและถูกขับไล่ออกมาจากบ้านที่อยู่มาตั้งแต่เกิด แม่พูดเสมอว่าให้ต่างคนต่างอยู่แม้จะใช้นามสกุลร่วมกันก็เถอะ

“ถ้าพร้อมให้พี่ไปจริง พี่สัญญาจะดูแลตัวเองอย่างดี อย่าห่วงพี่เลยนะ” แพรนภัสยิ้มให้น้องชายแล้วยกมือยีหัวน้องชายจนยุ่งเหยิง พร้อมพัฒน์ละจากอ้อมกอดแล้วจ้องพี่สาวเขม็ง รู้ว่าเขาไม่ชอบก็ยังแกล้ง

“ไม่ชอบเหรอ แต่พี่ว่าผมทรงนี้ก็ดูเท่ดีนะ พร้อม”     แพรนภัสหันไปยีหัวน้องชายจนยุ่งยิ่งกว่าเดิมแล้ววิ่งออกไปนั่งเล่นที่ม้านั่งหน้าบ้านใต้ต้นลีลาวดีที่กำลังออกดอกส่งกลิ่นหอมเต็มต้น

“พี่แพร คิดจะหนีพร้อมหรือไง ฝันไปเถอะ” พร้อมพัฒน์วิ่งเข้าไปในห้องน้ำแล้วจัดแต่งทรงผมให้เข้าที่ก่อนเดินตามหาพี่สาว แล้วหันไปหามารดาที่ชี้บอกว่าพี่สาวอยู่ไหน

“พร้อมก็อย่าไปแกล้งพี่เขาล่ะ” มารดาปรามอย่างเอ็นดู ส่วนพร้อมพัฒน์เมื่อมองตามที่มารดาบอกเขาก็เดินเข้าไปโอบกอดคนเป็นแม่และแอบจุ๊บแก้มซ้ายขวาแล้วให้มารดานั่งดูละครต่อไป

“พร้อมอย่าแกล้งพี่เขา” เสียงมารดาย้ำอีกครั้งเมื่อเห็นหน้าตาบุตรชายดูจะไม่เชื่อฟังคำเตือนเลยสักนิด

“ไม่หรอกแม่” รับปากเสร็จก็ออกวิ่งไปหาพี่สาวที่นั่งรับลมชมวิวยามค่ำคืนอย่างสบายใจ พร้อมพัฒน์แกล้งหยิบเศษหญ้าแห้งที่เลือกเอาเส้นยาวหน่อยแล้วโยนใส่พี่สาว ส่วนแพรนภัสหวีดร้องลั่น เพราะไม่ชอบเลยถ้ามีอะไรมาพาดอยู่ตามไหล่ ตามคอเวลาไม่รู้ตัวแบบนี้ แล้วหันขวับเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของน้องชายตัวดี

“ฮ่าๆๆ เป็นไงล่ะพี่แพร อยากแกล้งพร้อมดีนัก” เสียงน้องชายหัวเราะลั่นบ้าน ทำให้แพรนภัสก้มมองไอ้ที่พาดอยู่บนคอแล้วจับเหวี่ยงออก กระโดดไปยีหัวพร้อมพัฒน์จนยุ่งเหยิง ก่อนที่สองพี่น้องจะมายืนหอบที่อยู่ใต้ต้นลีลาวดี โดยมีม้านั่งกั้นกลางอยู่ แพรนภัสยกมือยอมแพ้เพราะเหนื่อยที่จะต้องวิ่งไล่จับน้องชาย

“เหนื่อยจัง พร้อมไปเอาน้ำเย็นๆ มาหน่อยสิ”         แพรนภัสเดินโซเซกลับมานั่งแหมะที่ม้านั่งตามเดิมหลังต้องวิ่งไล่กวดน้องชายตัวแสบ พร้อมพัฒน์เองก็เหนื่อยพอกันแต่ก็เดินไปเอาน้ำเย็นมาให้พี่สาวแล้วทรุดนั่งลงเคียงข้างกัน

“พี่แพร ถ้าพี่ไปทำงานติดต่อหาพร้อมด้วยน้า พร้อมเป็นห่วงพี่” พร้อมพัฒน์พูดขึ้นหลังพักจนหายเหนื่อย เขาและพี่สาวต้องช่วยกันทำงานหาเงินและต้องมีบ้านเป็นของตัวเองให้ได้ แล้วอีกอย่างบ้านเช่าหลังนี้ก็ใกล้จะหมดสัญญาเช่าแล้วด้วย แถมเจ้าของบ้านก็จะขายทำให้เขาเสียดายเพราะผูกพันอยู่มาตั้งหลายปี

“พี่รู้แล้วน่า ว่าแต่พร้อมก็ดูแลแม่ดีๆ ละ” แพรนภัสรับปากแล้วยกมือขึ้นโยกศีรษะทุยน่ารักของน้องชายไปมา พร้อมพัฒน์เอี้ยวหน้ามอง แต่คราวนี้คนเป็นน้องยอมให้พี่สาวคนสวยเล่นหัวเขาได้ตามสบายเพราะไม่รู้ว่าจะได้เจอพี่สาวอีกเมื่อไหร่หากพี่แพรไปทำงานกับคุณแอลล่า 

“ครับ คุณแม่” หนุ่มน้อยลากเสียงยานล้อเลียน ก่อนเจอตาเขียวปั้ดจากพี่สาวส่งมาให้ พร้อมพัฒน์เลยยิ้มแหยพลางขอโทษขอโพยคุณแม่คนที่สองยกใหญ่ ส่วนมารดาตัวจริงก็เดินออกมายิ้มอย่างมีความสุขกับความรักของทั้งสองพี่น้อง แล้วเดินกลับเข้าไปพักผ่อนเพราะละครหลังข่าวจบไปแล้ว ส่วนลูกสาวลูกชายนั่นก็นอนดึกเป็นประจำอยู่แล้ว 

หลังพูดคุยกันตามประสาพี่น้องได้สักพัก ทั้งสองจึงแยกย้ายกันเข้าห้อง โดยที่แพรนภัสนั่งมองเบอร์โทรของนางแบบสาวก่อนตัดสินใจโทรศัพท์ไปแจ้งให้คุณแอลล่าทราบ ซึ่งทางฝ่ายนั้นอยู่ในไนต์คลับที่ส่งเสียงดังอึกทึก แอลล่าจึงขอตัวออกไปคุยโทรศัพท์ที่ห้องน้ำหลังจากที่เธอถูกพี่แจ๊สซี่พาไปแนะนำให้รู้จักกับเจ้าของคลับที่แท้จริง ซึ่งต่างฝ่ายต่างก็พูดคุยกันตามมารยาทเท่านั้น แอลล่าเผลอแอบมองหาคนที่เธอไม่ชอบหน้าแต่ไม่พบ ขณะที่กาคิมขออนุญาตเจ้านายหนุ่มออกมานั่งรับลมที่ด้านหน้าไนต์คลับซึ่งเหมาะสำหรับคนที่อยากออกมาสูดอากาศภายนอกบ้างหากทนกับเสียงที่ดังกึกก้องภายในคลับไม่ไหว


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha