สามีฉันคืออาจารย์ NC 25++

โดย: เจ้าแมวเหมียว



ตอนที่ 6 : ลองชุดหรือลองรัก


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



@So Love Wedding
“มาลองชุดที่สั่งไว้ครับ”
อัศวินพาพลอยไพลินมาลองชุดตามสัญญาหลังจากที่เลื่อนมาเกือบอาทิตย์ เพราะวันนั้นของเดือนของเจ้าสาว
“คุณอัศวินและคุณพลอยไพลินใช่มั้ยคะ”
“ใช่ ครับ”
“เชิญทางนี้เลยค่ะ ทางเราได้เตรียมชุดไว้ ที่ห้องลองชุดเรียบร้อยแล้วค่ะ”
“ทางร้านเรามีหลายชุดให้เลือกค่ะ สามารถลองได้ทุกชุด หากใส่ไม่พอดีตัวหรือหลวมไป ทางร้านจะมาวัดและตัดเย็บให้พอดีตัวค่ะ”
“ขอบคุณครับ พวกเราต้องการความเป็นส่วนตัวในการลองชุด กรุณาอย่าให้ใครเข้ามารบกวนนะครับ จนกว่าพวกเราจะเสร็จ”
อัศวินพูดกับพนักงานด้วยสีหน้ายิ้มๆ
‘จนกว่าจะเสร็จ...มันฟังยังไงๆอยู่นะ แถมห้ามใครเข้ามารบกวนอีก'
พลอยไพลินคิดในใจ จะรอดมั้ยเนี่ยยัยพลอย
“ได้ค่ะ นั้นดิฉันขอตัวก่อนนะคะ”
พนักงานเดินออกไป เหลือเพียงแค่พลอยไพลินและอัศวินเท่านั้น
“เอ่..อ คือ..เรามาลองชุด แล้วรีบๆกลับกันเถอะคะ” พลอยไพลินเริ่มประหม่า
“ทำไมต้องรีบ กลัวพี่เหรอ”
อัศวินเดินเข้าไปหาพลอยไพลินเรื่อยๆ ทำให้พลอยไพลินถอยหลังไปจนชนขอบโต๊ะ
“พี่วินคะ พ...ลอย”
“พลอยทำไมเหรอ”
อัศวินใช้มือลูบไปมาตามใบหน้าของพลอยไพลิน ทำให้เธอขนลุกซู่ไปทั้งตัว
“อะ เอ่อ นี่มันห้องลองชุดนะคะพี่วิน”
เธอเตือนอัศวินที่เขาหื่นไม่เลือกที่
“ไม่เป็นไรหรอกนา ไม่มีกล้องติดอยู่เห็นมั้ย ไม่มีใครเอากล้องมาติดในห้องลองชุดหรอก แล้วอีกอย่าง…”
อัศวินเว้นจังหวะในการพูด
“มันน่าจะเป็นห้องเก็บเสียงด้วย” เขากระซิบที่ข้างหูเธอ
เอาผู้ชายคนนี้ออกไป แล้วเอาผู้ชายที่แสนดีคนนั้นกลับมา ตั้งแต่เธอรู้ว่าเขาคือพี่อัศวิน ผู้ชายที่แสนดีที่ฉันตกหลุมรักกลายเป็นผู้ชายหื่นตรงหน้าไปแล้ว คุณหลอกดาว ฮือๆๆ
“พลอยรู้มั้ย ว่าพี่อดใจไม่ไหวทุกครั้งที่อยู่ใกล้พลอย”
‘ไม่ค่ะ พลอยไม่รู้’ พลอยไพลินตอนในใจ
อัศวินใช้มือลูบไล้ใบหน้าของเธอ จับคางเธอเชิดขึ้น เพื่อให้เธอรับจูบจากเขาพลอยไพลินใช้มือตั้งสองข้างโอบคอเขาไว้ และจูบกลับเขาอย่างเร่าร้อนเช่นเดียวกัน เขาจึงจับเธอขึ้นไปนั่งบนโต๊ะและสอดมือเข้าไปในเสื้อของเธอ เพื่อกอบกุมปทุมถันสองเต้างามของเธอ เขาบีมขย้ำมันอย่างแรง จนเธอร้องครางอกมาด้วยความเสียวซ่าน กายสาวของเธอตอนนี้มันเริ่มเเฉะแล้ว เพียงแค่เขาเขาจูบเธอเท่านั้น
“อ่าห์ อ่า อะ ฮ้าา ฮร๊างง อะ ฮ่าห์”
อัศวินกำลังขบเม้นที่ซอกคอของพลอยไพลินก่อนสอดมือเข้าไปในพิตตี้ตัวน้อยของเธอ
“มันเเฉะแล้วนะพลอย” อัศวินยิ้มร้าย
“อะ อ่า ฮ่าห์ ฮ่าา อร๊างง”
อัศวินใช้นิ้วเขี่ยติ่งเสียวพลอยไพลินและใช้มือเเตะที่ร่องสวาทของเธอ ก่อนจะเอามือออกมาแล้วดูดนิ้วมือที่เเฉะไปด้วยน้ำหวานของเธอต่อหน้าเธอ เมื่อพลอยไพลินเห็นเช่นนั้น จึงหน้าแดงขึ้นด้วยความเขินอาย
“มาต่อกันเถอะ ยกขาขึ้นสิ”
อัศวินใช้ให้พลอยไพลินยกขาขึ้นเป็นรูปตัววี แล้วเขาก็ก้มลงดูดน้ำหวานจากร่องสวาทของเธอ ใช้ลิ้นแหย่เข้าไปด้านใน มันช่างเสียวอะไรแบบนี้
“อะ ฮ่าห์ ฮ้า อ่า ฮร๊าง เร็วอีกค่ะ แรงๆ” ตอนนี้เธอเหมือนผู้หญิงที่ไร้ยางอาย
“อะ อ่า พี่วินคะ เร็วๆค่ะ ฮ้า อ่า อะ พลอยจะแตกแล้ว”
ว่าแล้วเธอก็ยกสะโพกขึ้นสูงเพื่อตอบรับลิ้นของเขา
“อ่า อะ ฮ้าาา อะ อ่า ฮร๊าาง กรี๊ด!”
พลอยไพลินกระตุก ปล่อยน้ำหวานออกมาเพื่อให้อัศวินดื่ม
“ถึงตาพี่บ้างนะ”
เขายกเธอลงจากโต๊ะจับเธอหันหลัง เอาหาโต๊ะ
“เอามือจับโต๊ะไว้นะ”
อัศวินนำอาวุธร้ายที่แข็งพร้อมรบออกมา เขาเลิกกระโปรงของเธอขึ้น นำอาวุธประจำกายไปถูไถอยู่ที่สวาทของเธอ แต่ไม่ได้ใส่เข้าไป
“อืม อ่าา ฮ้า ซี๊ดด...” อัศวินคราง
“อืมม อ่าา ซี๊ดด อะ อ้า อ่าา พี่วินคะ พลอยเสียว”
“ซี๊ดดด อะ อ่าาา อ้าา พี่ก็เสียววว”
เขาเร่งความเร็วขึ้น บีมหน้าอกของเธอแรงขึ้น จับหน้าของเธอมาจูบ
“อะ อ่าาา ซี๊ดดด ใช้ปากให้พี่หน่อย พี่ใกล้จะแตกแล้ว”
พลอยไพลินทำตามอย่างว่าง่าย คุกเข่าลงแล้วใช่ปากอมแก่นกายให้เขาอย่างช้าๆและค่อยๆเพิ่มเป็นเร็วขึ้น
“อ่าา ซี๊ดด อย่างนั้นแหละ อ้า อะ เร็วอีก ใกล้แล้ว อะ อ่าา ซี๊ดด”
อัศวินเด้งสะโพกเข้าออกไปมา เมื่อใกล้ถึงจุดสุดยอด
“อะ อ่า ซี๊ดดด ฮ้าา...”
น้ำรักของเขาพุ่งเข้าไปในปากของพลอยไพลิน
“แค่กๆๆ”
พลอยไพลินสำลัก ครั้งนี้เธอกลืนเข้าไปเยอะกว่าครั้งก่อนเสียอีก
“เรามาลองชุดกันเถอะ จะไปออกไปหาอะไรกินกัน พี่ว่าพลอยคงหิวแล้ว”
อัศวินหยอกล้อพลอยไพลินที่เธอดื่มกินน้ำรักเข้าไปจนหมด วันนี้พลอยไพลินเก่งขึ้น เธอทำเขาเสร็จเร็วกว่าเมื่อครั้งก่อน
“พี่วินบ้า! ก็ต้องหิวสิคะ พี่ทำเอาพลอยหมดเเรง แล้วยังจะมายิ้มอีก”
“พี่ก็พาไปเลี้ยงข้าวไถ่โทษแล้วไง”
"พลอยคิดไว้แล้ว ว่าพี่วินต้องมีแผน เลยห้ามไม่ให้พนักงานมารบกวน"
“ไม่ต้องทำหน้าดุเลย ที่พี่ห้ามพนักงานไม่ให้มารบกวนเรา ก็เพื่อความเป็นส่วนตัว แต่บังเอิญพี่ดันมีอารมณ์ขึ้นมา มันช่วยไม่ได้นิก็พลอยนั้นแหละ รีบลองชุดเลย” อัศวินเดินไปเลือกชุด
“มาโทษพลอยอีก ตัวเองเป็นคนทำให้เสียเวลาแท้ๆเลย”
“พี่ได้ยินนะ เอาพี่ว่าชุดนี้เหมาะกับพลอย”เขายื่นชุดมาให้เธอ
“ค่ะ พลอยจะลองใส่ดู”
พลอยไพลินรับชุดไปใส่ แต่มันเป็นแบบซิปหลัง เธอเอื้อมมือไปไม่ถึง
“มาเดี๋ยวพี่ช่วย”
“ขอบคุณค่ะ"
"เป็นไงบ้างคะ”

พลอยไพลินถามอัศวินเมื่อใส่ชุดเรียบร้อยแล้ว พร้อมหมุนซ้ายหมุนขวาโชว์ให้เขาดู
“สวยมากเลย”
“เหรอคะ งั้นเอาชุดนี้ก็ได้ค่ะ พี่วินเลือกได้ยังค่ะว่าจะเอาชุดไหน”
“พี่เลือกได้แล้ว เอาชุดนี้แหละ มันเข้ากับชุดของพลอยด้วย”
“โอเคค่ะ งั้นเราไปหาอะไรกินกันนะพลอยหิวแล้ว”
ว่าแล้วพลอยไพลินก็เข้าไปซบอกเขาอย่างออดอ้อน
“นี่อ้อนพี่เหรอ?”
“ใช่ค่ะ”
“ระวังจะได้กินข้าว แต่จะได้กินยังอื่นแทน”
“ไม่เอาแล้วนะคะ”
“หึๆ นั้นรีบเปลี่ยนชุดแล้วไปกันเถอะ ก่อนที่พี่จับเรากินแทนข้าวอีกรอบ”
“ทำไมพี่วินถึงหื่นขนาดนี้คะ เมื่อก่อนไม่เห็นจะเป็นแบบนี้ ออกจะน่ารักเป็นสุภาพบุรุษจะตายไป”
“พี่หื่นกับพลอยแค่คนเดียวก็แล้วกัน”
อัศวินพูดความจริง เขามันเป็นพวกตายด้านเรื่องอย่างว่ามาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ที่เขาเลิกรากับแฟนเก่าไป ก็เรื่องนี้แหละ เธอมีความต้องการสูง ส่วนเขาไม่มี เพราะเขาเป็นหมอสูติเลยต้องควบคุมตัวเอง จนกลายเป็นว่า เขาตายด้านเรื่องอย่างว่ามานานและคิดว่าคงจะไม่มีผู้หญิงคนไหนทำให้เขามีความรู้สึกแบบนี้ขึ้นมาอีก แต่พลอยไพลินเธอพิเศษกว่าคนอื่น เธอทำให้เขาอยากร่วมรักกับเธอวันละหลายๆรอบ เหตุผลที่เขาอยากแต่งงานกันเธอ ก็เพราะเหตุนี้แหละ เพียงแค่เขาเห็นรูปภาพของเธอที่แม่ของเขาส่งมาให้เท่านั้น เขาก็กลายเป็นพวกโคแก่ที่อยากกินหญ้าอ่อนให้ได้ วันก่อนเขาเลยพิสูจน์ความต้องการทางเพศที่รถกับเธอไง ตอนนี้ก็เช่นกัน เธอคือยารักษาความตายด้านของเขาอย่างดีเลยล่ะ ต้องขอบคุณคุณแม่เขาเสียแล้วที่หาเจ้าสาวมาให้ถูกใจเขา
“วันนี้จะพาพลอยไปกินอะไรอร่อยๆอีกค่ะ”
“เซอร์ไพรส์ล่ะกัน”
“พวกเราตกลงเอาชุดนี้ครับ ช่วยส่งไปตามที่อยู่นี้ด้วยนะครับ”
“ได้ค่ะ ทางร้านจะรีบจัดการส่งไปให้”

@ร้านอาหาร
“ว้าว รู้ได้ไงคะ ว่าพลอยชอบกินอาหารทะเล”
“เดาเอาน่ะ”
“แหม ตอบซะหมดความโรแมนติกเลยนะคะ”
“พี่รู้มาจากคุณแม่พลอยน่ะ”
“ก็ว่าอยู่ว่าต้องรู้มาจากคุณแม่”
“สั่งอะไรดีคะ พี่วินชอบกินอะไรคะ”
“พี่ชอบกินปูกับกุ้งน่ะ ไม่ชอบกินหมึก”
“นั้นเอาเป็นกุ้งเผา ต้มยำกุ้ง กุ้งอบชีส ปลากะพงนึ่งมะนาว ปูผัดผงกะหรี่ ข้าวผัดกรรเชียงปู ปูจ๋าและก็หอยเชลล์ย่างอย่างละหนึ่งที่คะ น้ำขอเป็นน้ำเปล่าค่ะ”
“ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ”
“สั่งแค่นั้นจะอิ่มเหรอ”
“สั่งแค่นั้นก็พอค่ะ เดียวสั่งเยอะเหลือ เสียดายของออก”
“รู้จักเสียดายเป็นด้วยเหรอเรา นึกว่าจะฟุ่มเฟือยสักอีก”
“เมื่อก่อนน่ะใช่ค่ะ แต่ตั้งแต่ที่บ้านมีปัญหา พลอยก็ไม่ได้ฟุ่มเฟือยอีกเลยค่ะ”
“ดีแล้วล่ะ ต่อไปพี่จะดูแลเราเอง อยากได้อะไรก็บอกพี่ พี่จะซื้อให้”
“ทุกอย่างเลยเหรอคะ”
“ถ้าทำตัวน่ารักนะ”
"ตอนนี้ก็น่ารักนะคะ ฮ่าๆๆ"
เธอกับพี่วินคุยเล่นๆกันสักพักอาหารที่สั่งไว้ก็มาเสิร์ฟ
“ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารค่ะ”
พนักงานเสิร์ฟอาหารทุกอย่างลงบนโต๊ะก่อนจะกลับออกไป
“อืม..เเค่กลิ่นก็อร่อยแล้วค่ะ”
“ลองทานดูก่อนสิ เดี๋ยวพี่แกะกุ้งให้”
“ดีจัง ในที่สุดก็มีคนแกะกุ้งให้พลอยทานสักที”
“เอานี่กินไปอย่าบ่น แล้วอย่าให้พี่รู้นะว่าให้คนอื่นแกะกุ้งให้อ่ะ”
“ทำไมคะ แค่เเกะกุ้งให้เอง”
“ถ้าจะกินกุ้ง ก็ต้องให้พี่แกะให้ คนอื่นแกะให้ห้ามกินเด็ดขาดเข้าใจมั้ย”
“อิๆๆ นี่หวงพลอยเหรอคะ ฮ่าๆๆ”
“ใช่ เพราะพี่มีเมียอยู่แค่คนเดียว ก็ต้องหวงอยู่แล้ว”
“มามงมาเมียอะไรกันคะ ยังไม่ได้แต่งงานกันสักหน่อย”
“ก็เรา.. .ถึงจะยังไม่ได้ใส่เข้าไปก็เถอะ”
“พี่วิน!!”
“เอานี่กินไปเลย หอยด้วยกินเข้าไปเยอะๆดูสิแดงสดเลย”
พลอยไพลินเขินจนหน้าแดง ก็เขาจงใช้ให้เธอคิดไปถึงเหตุการณ์บนรถเมื่ออาทิยต์ก่อนไงล่ะ
“พี่อยากกินหอยบ้างอะ ตักให้พี่หน่อยสิ เอาตัวที่สดๆนะ สีแดงๆฝาใหญ่ๆด้วย”
“พี่วินบ้า!!”
“อ้าว พี่อยากกินหอยทำไมเราต้องหน้าแดงด้วยล่ะ”
“นี่ค่ะ อยากกินหอยใช่มั้ยคะ สดๆแดงๆฝาใหญ่ๆนี่ค่ะ นี่ด้วย ฮะ ตัวนี้ด้วย”
“พอแล้วๆครับ จะล้นจานพี่แล้วนะ”
“ดีค่ะ จะได้หายอยากไงคะ”
“แต่พี่ว่าหอยในจานของพี่มันไม่ค่อยน่ากินเท่าหอยของพลอย…”
“พี่วินทะลึ่ง!!”
“พี่หมายถึงหอยในจานของพลอยต่างหาก พลอยคิดไปถึงไหนเนี่ย”
“พลอยไม่คุยด้วยแล้ว”
กว่าทั้งสองจะกินเสร็จก่อนเกือบเย็นไปเเล้ว เพราะอัศวินมัวแต่แกล้งเธอให้เขินอยู่
“ขอบคุณที่มาส่งค่ะ”
“ไม่จูบลาพี่หน่อยเหรอ”
พลอยไพลินจูบปากอัศวินแบบไวๆ
“ไม่เห็นรู้สึกว่าโดนจูบเลย เขาจูบกันแบบนี้ต่างหาก”
อัศวินพูดเสร็จก็โน้มตัวเข้าจูบพลอยไพลิน ลิ้นทั้งสองเกี่ยวพันกันอย่างดูดดื่มจนเกิดเสียงดังผสมกับเสียงคราง
“อืม อ่าห์ จ๊วบ อืม..”
“ฝันดีนะครับ”
อัศวินตอนจูบจากพลอยไพลินอย่างช้าๆ อย่างเสียดาย เขาอยากทำมากกว่าจูบเธอ แต่รอให้เขาเเต่งงานก่อนเถอะ เขาจะทำอะไรกับเธอตอนไหนก็ได้ ตอนนี้คงทำได้เพียงแค่อดเปรี้ยวไว้กินหวานก่อนก็เท่านั้น
“ค่ะ ขับรถระวังๆนะคะ ถึงบ้านแล้วโทรมาบอกพลอยด้วยนะคะ”
“ครับ คุณภรรยา"
“พี่วิน! แกล้งพลอยให้เขินอีกแล้วนะ”
“ซ้อมไว้ก่อนไง พลอยจะได้ชิน เข้าบ้านเถอะ พี่ไปแล้วนะ”
“โอเคค่ะ บาย"
อัศวินขับรถออกไป พลอยไพลินจึงเดินเข้าไปในบ้าน ด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้ม



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha