สามีฉันคืออาจารย์ NC 25++

โดย: เจ้าแมวเหมียว



ตอนที่ 14 : สุขสันต์วันเกิด


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


มีผู้ชายคนหนึ่งยื่นมือมาจะจับเเก้มของเธอไว้ ไม่นะอย่ามาแตะต้องตัวฉันมากกว่านี้!! พี่วิน!! ช่วยพลอยด้วยค่ะ ช่วยพลอยด้วย
“กรี๊ดด!!”
เธอกลัวมากจึงหลับตาลง ไม่อยากเห็น เธอไม่อยากเห็นหน้าพวกเขาหรือสิ่งที่พวกเขากำลังจะทำกับเธอ เธอทำได้เพียงแค่กรี๊ดร้องออกมา เผื่อใครจะเมตตาช่วยเหลือเธอบ้างก็ยังดี…
"Are you on your own?"
คราวนี้พวกเขาพูดเป็นภาษาอังกฤษไม่ใช่ภาษาฝรั่งเศล ฉันเลยตอบกลับไปเป็นภาษาอังกฤษได้
"No, I came with my husband."
"Would you like to join us?,Do you have any Condoms?"
"Please leave me alone."
หมับ!!
ฉันรู้สึกเหมือนกับว่ามีใครดึงฉันเข้าไปกอด มันเป็นอ้อมกอดที่คุ้นเคย หรือว่าจะเป็น…
“Go away!! ไสหัวไป”
พี่วินจริงๆด้วย เธอจำเสียงของเขาได้
“พลอย..”
ฉันกอดพี่วินแน่นกว่าเดิม กลัวเขาจะหายไป กลัวว่ามันจะเป็นเเค่ภาพลวงตาและเสียงนับถอดหลังการจุดพรุก่อนเที่ยงคืนก็ดังขึ้น
Five!
Four!
“...สุขสันต์..”
ฉันเงยหน้าขึ้นมองพี่วิน
Three!
Two!
One!
ปัง ปัง ปัง
“วันเกิดนะ”
“ฮึก ฮื่อๆๆ พี่วิน”
ฉันดีใจจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เข้าไปกอดเขาไว้แน่น
“พี่ขอโทษนะ ที่ทำให้พลอยต้องมาเจอเรื่องแบบนี้”
พี่วินขอโทษฉันและคุกเขาลงจับมือฉันไว้
“พี่ขอโทษ พี่จะไม่ทำอะไรบ้าๆแบบนี้อีก พี่สัญญา..ให้อภัยพี่นะ”
พี่วินยกนิ้วก้อยขึ้น เธอจึงเอานิ้วก้อยไปเกี่ยวกับนิ้วก้อยของเขาเอาไว้
“สัญญานะคะ ว่าจะไม่ทำแบบนี้อีก”
“สัญญาครับ ครั้งนี้มันจะเป็นบทเรียนสำหรับพี่ไปจนตาย พี่จะไม่ล้อเล่นกับความสึกของพลอยอีก จะไม่ปล่อยให้พลอยต้องอยู่คนเดียวหรืออยู่ตามลำพัง ให้เจอเรื่องอันตรายอีกแล้วพี่สัญญา”
“ค่ะ พลอยขอเเค่พี่วินไม่เปลี่ยนไป ไม่เย็นชาใส่พลอยเหมือนหลายวันที่ผ่านมาก็พอแล้วค่ะ”
“ครับๆ ไม่ร้องนะ”
พี่วินเช็ดน้ำตาให้เธอก่อนจะลุกขึ้นมากอดเธอไว้
“แต่พี่วินรู้ได้ไงคะ ว่าวันนี้วันเกิดพลอย พลอยยังลืมไปเลยว่าวันนี้เป็นวันเกิดของตัวเอง”
“วันเกิดภรรยาสุดที่รักทั้งที พี่จะไม่รู้ได้ไงกันล่ะ”
“พี่วินอย่าบอกนะคะ ว่านี่เป็นแผนของพี่วิน ที่แกล้งทำเป็นเย็นชาใส่พลอยแบบนี้”
“ครับ เซอร์ไพรส์มั้ยล่ะ ไอ้มาคัสมันบอกมาน่ะ ว่าทำแบบนี้แล้วพลอยจะดีใจ”
“พี่มาคัสเหรอคะ พลอยว่าล่ะ พี่วินคงไม่คิดทำอะไรพิเรทแบบนี้แน่ ฝากบอกพี่มาคัสด้วยนะคะ ว่าพลอยดีใจมาก มากจนน้ำตาไหลพรากเลยล่ะคะและจะดีมากคะ ถ้าพี่มาคัสจะไม่เอาความคิดบ้าๆอะไรมาให้พี่วินอีก ไม่งั้นเจอพลอยแน่ค่ะ”
“พี่ก็จะไม่เอาความคิดมันมาใช้อีก พี่จะแคร์ความรู้สึกพลอยให้มากกว่าคนอื่น"
“แล้วผู้หญิงคนนั้นล่ะคะ เป็นใครกัน”
ใช่อย่างไงซะเธอจะไม่ยอมปล่อยให้เรื่องนี้มันผ่านไปง่ายๆ หรอกนะ
“แพรน่ะ เป็นเเฟนเก่าของพี่ที่คบกันมา 7 ปี แล้วเลิกกันไปตั้งแต่ 2 ปีก่อน"

"......"
“แต่เดี๋ยวๆ อย่าเพิ่งโกรธพี่สิ แพรเขามีสามีและลูกแล้วไม่ต้องห่วงหรอกนะ”
พี่วินเอามือมาวางไว้บนหัวของฉัน
“ก็เห็นหายไปคุยกันทั้งนานสองนาน แถมยังมีรอยลิปสติกกลับมาอีก แถมวันนั้นยังยืนกอด ยิ้มหัวเราะให้กันอยู่เลยนิคะ”
“เเผนของพี่เองแหละ พี่แค่อยากให้เราคิดว่าพี่กำลังนอกใจ จนลืมวันเกิดของตัวเองไงล่ะ”
“ไม่เอานะคะ อย่าแกล้งพลอยแบบนี้อีก พลอยไม่ต้องการเซอร์ไพรส์อะไรทั้งนั้น ขอแค่พี่วินรักพลอย ดูแลพลอยไปตลอดก็พอแล้วค่ะ”
ไม่เอาอีกแล้ว เธอไม่อยากให้เขาเป็นแบบนั้นอีก เธอรู้แล้วว่าเธอรักเขามากและอยากให้เขารักเธอเช่นกัน เธอขาดเขาไม่ได้ เขาเข้ามาเติมเต็มที่ว่างในชีวิตของเธอจนเต็มแล้ว มันไม่มีที่ว่างพอให้เธอรับใครเข้ามาใหม่อีกแล้ว มันมีแค่เขาเท่านั้นที่จะเข้ามาได้สี่ห้องหัวใจของเธอ
“กลับโรงแรมกันเถอะ ยังมีอีกอย่างที่พี่อยากให้พลอย”
“อะไรเหรอคะ พลอยไม่ต้องการอะไรแล้วค่ะ แค่พี่วินกลับมาเป็นพี่วินคนเดิมของพลอย เเค่นี้พลอยก็ดีใจแล้วค่ะ”
“ไปเถอะ ยังไงๆ พี่ก็เตรียมไว้ให้แล้ว”
“ค่ะ”

@ห้องสวีท
พี่วินพาฉันกลับมาที่ห้อง เขาปิดตาของฉันเอาไว้แล้วพาเข้าห้องไป
“ทำไมต้องปิดตาพลอยด้วยคะ”
“มันจะได้ตื่นเต้นไง”
“ใกล้ถึงยังคะ”
“ยังครับ เดินไปอีกสองก้าว”
“หนึ่ง...สอง... เปิดตาพลอยได้ยังคะ”
“ครับ พี่จะปล่อยมือแล้วนะ พลอยลืมตาขึ้นช้าๆนะครับ”
“ว้าว! เค้กน่ารักมากเลยค่ะ”
“ปีนี้เอาไปแค่เล่มเดียวก่อนนะ”
พี่วินจุดเทียนลงบนเค้กหนึ่งเล่ม ก่อนจะยกมันมาตรงหน้าของเธอ
“เป่าสิ เดี๋ยวมันละลายหมดนะ”
“ค่ะ พลอยขอพรก่อนนะคะ”
“สุขสันต์วันเกิดนะ”
ฟู่ววว
“เตรียมไว้ตอนไหนคะ”
“ตอนที่พลอยออกไปหอไอเฟลน่ะ”
“ใจร้าย! ไล่พลอยไปข้างนอก เพราะเรื่องแค่เนี่ยเอง”
“มาชนแก้วด้วยน้ำผลไม้กัน”
“ขอเป็นไวน์ได้มั้ยคะ ฮ่าๆๆ”
“แค่น้ำผลไม้ก็พอ”
“สักนิดไม่ได้เหรอคะ วันนี้วันเกิดพลอยนะคะ ตามใจพลอยหน่อยสิคะ”
“ไม่ได้ ยังไงก็ไม่ได้ ห้ามกินของมึนเมา มันไม่ดีต่อสุขภาพ”
“แต่พลอยก็กินมานานแล้วนะคะ ไม่เห็นจะเป็นไรเลย”
“จะเรียนแพทย์ไม่ใช่เหรอ ไม่รู้เหรอว่ามันไม่ดีต่อตับ”
“รู้ค่ะ...”
“รู้แล้วทำไมถึงยังกิน”
“แล้วพี่วินไม่กินเหรอคะ”
“นี่แน่ะ! ย้อนเหรอ”
“พลอยเจ็บนะคะ!! ตีมาได้ไง”
“กินไปเลยน้ำผลไม้น่ะ มันดีต่อสุขภาพ ช่วยเรื่องผิวพรรณด้วย”
“ค่ะๆ มาค่ะชนแก้วกัน”
แกร๊งง!!
"เย้! อร่อยจัง"
“ลองทานเค้กหน่อยนะ”
พี่วินป้อนเค้กให้เธอ ก่อนเธอจะกินมันเข้าไป เค้กเนื้อนุ่มกินแล้วละลายในปาก อร่อยดีแฮะ
“อืม..อร่อยจังค่ะ พี่วินไปซื้อมาจากไหนคะ”
“พี่สั่งให้แพรทำมาให้พลอยน่ะ เเพรเขาทำอร่อยใช่มั้ยล่ะ เเพรเขาจบอาหารมานะ”
“ไม่มีใครเคยบอกพี่วินเหรอคะ ว่าห้ามเอาของแฟนเก่ามาให้แฟนใหม่ แล้วห้ามพูดถึงแฟนเก่าให้แฟนใหม่ได้ยินด้วย”
“ไม่เอาน่า อย่าหึงพี่กับแพรเลย ตอนนี้พี่กับแพรเราเป็นแค่เพื่อนที่ดีต่อกัน"
"อีกอย่าง...สามีแพรเขาเป็นมาเฟียเลยนะ อย่าพูดให้เขาได้ยินเชียว เดี๋ยวเขาจะส่งคนมาเก็บพี่ไม่รู้ด้วยนะ ฮ่าๆ”
“ไม่พูดก็ได้ค่ะ พลอยเชื่อใจพี่วิน”
“พี่ก็เชื่อใจพลอย เราจะเชื่อใจซึ่งกันและกัน พี่สัญญา”
“พรุ่งนี้ต้องพาพลอยไปทัวร์ให้ทั่วปารีสนะคะ”
“ครับ”
“พาไปช็อปปิ้งด้วย”
“ครับ”
“พาไปกินไอศครีม”
“ครับ”
“เค้กด้วย”
“ซื้อของทุกอย่างที่พลอยอยากได้”
“ครับ”
หมับ!
“เป็นอะไรเนี่ย อยู่ๆก็มากอดพี่”
“พลอยดีใจค่ะ ที่พี่วินคนเดิมกลับมา”
“คืนนี้ไม่อยากนอนใช่มั้ย”
“ไม่ค่ะ ยังไม่ง่วง”
“กรี๊ดด!!”
“งั้นไปที่เตียงกันเลย”
ผมอุ้มพลอยไปที่เตียงและเราทำก็กิจกรรมรักกันจนถึงเช้า อดมาหลายวันเขาเลยจัดชุดใหญ่ไปให้เธอ

@เช้าวันรุ่งขึ้น
“ตื่นได้แล้วครับ”
“ขอนอนต่อได้มั้ยคะ กว่าพี่วินจะปล่อยพลอยก็เกือบเช้าแล้ว ยังจะปลุกแต่เช้าอีกหรอคะ”
พลอยไพลินพูดแต่หน้ายังซุกอยู่กับหมอน
“ไหนใครบอกพี่ว่าจะไปทัวร์ปารีสไง”
“ไปค่ะ...แต่ไม่ใช่ตอนนี้ มาให้พลอยกอดก่อนค่ะ”
“เห็นพี่เป็นหมอนข้างตั้งแต่เมื่อไหร่กันอะ”
“ก็กอดพี่วินแล้วมันอุ่นนิคะ”
“กอดก็กอดสิ แต่ทำไมต้องเอามือล้วงเข้าไปในกางเกงพี่ด้วยล่ะ”
“อุ๊ย!! ขอโทษค่ะ มือมันไปเอง อิๆๆ”
“รับผิดชอบมันเลยนะ” ผมขึ้นครอมพลอย
“ไม่ค่ะ”
“จะยอมพี่ดีๆ มั้ย”
“กรี๊ดด!!” พี่วินจี้เอวฉัน
“ไม่ค่ะ ไม่ยอม..”
“จะยอมมั้ย”
“กรี๊ดด!! อย่าค่ะ ยอมแล้วๆ”
“ก็แค่เนี่ย..ยอมให้จับกินซะดีๆ”
"พี่วินบ้า!"
อัศวินจัดการทำโทษพลอยไพลิน โทษฐานที่ทำลูกชายของเขาตื่น ไปจนถึงเที่ยง กว่าเขาจะพอใจถึงจะยอมปล่อยเธอให้เป็นอิสระ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha