Secret´love ความ(รัก)ลับ

โดย: O_ZONE



ตอนที่ 2 : Secret´love 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


                             2

               >>>>>>>>>>>>>>>


-3 เดือนต่อมา-

“ฟินิกซ์ เราซื้อน้ำเต้าหู้มาฝาก เจ้านี้อร่อยมากเลยนะ เราต่อคิวตั้งนานแหละ”

“ฟินิกซ์ ไปกินข้าวพร้อมเราไหม”

“ฟินิกซ์ ทำไมวันนี้นายมาสายล่ะ เป็นไรรึเปล่า ไม่สบายบอกเราได้นะ เดี๋ยวเราดูแลนายเอง” ติ๊กต๊อกๆ ทุกคนกำลังสงสัยใช่ไหมว่านี่เสียงใคร ติ้ง!! เสียงอีเป้ยคนนี้เองแหละ

ตลอด 3 เดือนที่ผ่านมา ฉันก็ค่อยตามฟินิกซ์ตลอดซื้อนั่นซื้อนี่ ทำโน่นทำนี่ให้เค้าตลอด ถึงแม้ว่าเค้าจะไม่สนใจเลยก็ตาม เสือกอยากทำเองและทุกครั้งที่ฉันทำให้เค้า ฟินิกซ์ก็มักจะเดินหนี หรือไม่ก็มองแล้วทำหน้านิ่งๆ เหมือนไม่เห็นสิ่งที่ฉันทำหรือหนักสุดเค้าก็จะบอกฉันว่า...

‘เลิกยุ่งวุ่นวายกับชีวิตฉันสักทีได้ไหม ทุกครั้งที่เธอทำแบบนี้ มันทำให้ฉันอึดอัด อยากหนีไปให้พ้นๆ และยิ่งเธอทำแบบนี้ ฉันก็ยิ่งเกลียดเธอไม่อยากอยู่ใกล้เธอ เลิกฝันลมๆ แล้งๆ ได้แล้ว ผู้หญิงชั้นต่ำแบบเธอฉันไม่มีทางตาต่ำเอามาเป็นแฟนเด็ดขาด คนที่คู่ควรและเหมาะสมกับฉันคือน้ำฟ้า ไม่ใช่เธอ’ ฟินิกซ์บอกฉันพร้อมกับเน้นประโยคหลังแบบชัดๆ ให้ฉันฟัง

นี่แหละ สิ่งที่ฉันได้รับตลอด 3 เดือนที่ผ่านมาจากผู้ชายที่ฉันชอบ หึ! เจ็บไหมล่ะกู

บางครั้งฉันก็ท้อนะ แอบไปร้องไห้คนเดียวตั้งหลายครั้ง ก็ฉันไม่รู้จะไประบายกับอะไร จะไปโกรธหรือน้อยใจฟินิกซ์มันก็ไม่ถูก เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน และเป็นฉันเองที่หน้าด้านไปตามจีบเค้า

แต่ฉันไม่ได้บอกพวกเพื่อนๆ ฉันหรอกนะ กลัวพวกมันจะเป็นห่วง แล้วทุกครั้งพอฟินิกซ์พูดจบก็มักจะมีเสียงหัวเราะและสายตาดูถูกเหยียดหยามมองมาทุกครั้ง บ้างก็มีเสียงด่าว่าฉันไม่เจียมตัวบ้างล่ะ หน้าด้านบ้างล่ะ จะจับเค้าแล้วเค้าไม่สนใจบ้างล่ะ จนฉันนี่ชินล่ะ

แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ฉันก็ยังพยายามต่อไปนะ ถึงจะท้อบ้าง แต่ฉันก็ไม่ถอยหรอก ก็เดินหน้าแล้วนิเนอะ ให้ถอยคงยาก คนนี่จริงจัง ใจพังก็ยอม ^^

“แกรู้ยังคืนนี้จะเอาอะไรเป็นของขวัญให้พี่ฟินิกซ์อะ” ขณะที่ฉันกำลังเดินไปหาพวกเพื่อนของฉันที่โต๊ะประจำ ก็ได้ยินเสียงรุ่นน้องกลุ่มนึง แต่ฉันจะไม่สนใจเลยนะ ถ้าหัวข้อการสนทนาไม่มีชื่อผู้ชายคนนั้น ฟินิกซ์

ว่าแต่ เค้าหายไปไหนของเค้าอะ วันนี้ทั้งวันฉันยังไม่เจอเค้าเลย แต่ไม่ใช่แค่ฟินิกซ์คนเดียวหรอก คิมกับรันเวย์ฉันก็ไท่เจอเหมือนกัน ไม่รู้พากันไปไหน

“ฉันก็จะเอาตัวฉันนี่แหละประเคนใส่พานให้พี่เค้า” น้องอีกคนพูดขึ้น

“แหม อีแยม มึงพูดยังกับพี่เค้าจะเอามึงงั้นแหละ” เพื่อนน้องอีกคนพูดขึ้น

“แล้วทำไมจะไม่เอาว่ะ หุ่นกูแซบขนาดนี้ มีแต่จะร้องขอกูตั้งแต่หัวค่ำยันเช้ามากกว่า ฮ่าๆ ๆ” ผู้หญิงที่ชื่อแยมพูดขึ้นพร้อมกับหัวเราะ

แต่เอ๊ะ! ทำไมมีของขวัญวันเกิดว่ะ วันนี้วันอะไรว่ะ ฉันคิดไปคิดมาคิดเท่าไรก็คิดไม่ออกสักทีจนเดินมาถึงโต๊ะที่มีเพื่อนรักของฉันทั้ง 3 คน ที่นั่งอ่อยเหยื่ออยู่

“อ่าวชะนี มาแล้วหรอย่ะ พวกกูกำลังจะถามเรื่องนี้กับมึงพอดี” แพทตี้พูดพร้อมกับหลีกทางให้ฉันนั่งลงข้างมัน ว่าแต่มันมีเรื่องไรจะคุยกับฉัน

“เรื่องอะไรหรอ” เมื่อนั่งลงเสร็จแล้วฉันจึงเอ่ยถามมัน ต่อมอยากรู้เริ่มทำงานหนัก

“อ่าวอีนี่ ก็วันนี้เป็นวันเกิดฟินิกซ์ไง มึงลืมแล้วหรอ” เออ จริงด้วย วันนี้วันเกิดเค้านิ ฉันลืมได้ยังไงเนี่ย

“เออ กูลืมจริงๆ ด้วย สงสัยช่วงนี้ทำงานหนักไปหน่อย เลยหลงๆ ลืมๆ ไปบ้าง”

“พวกกูก็เลยจะถามมึง ว่ามึงจะไปพร้อมพวกกูไหม กูจะได้ไปรับ”

“กูได้ยินพวกอีแนนเค้าคุยกันนะ งานนี้ ถึงคั่นปิดผับฉลองเลยนะมึง” แพทตี้พูดขึ้นพร้อมหันไปแต่งหน้าต่อ

“แล้วตกลงเอาไงเนี่ย มึงจะไปเองหรือให้กูไปรับ”

“กูว่า กูคงไม่ไปหรอก” ฉันตอบเหมยลี่ไปเมื่อฉันพูดประโยคเมื่อกี้จบพวกมันก็…

“ห๊ะ/ว่าไงนะ/เป็นไปได้ O_O” พูดขึ้นพร้อมเพรียงกัน แพทตี้ที่แต่งหน้าอยู่ยังเกือบทาลิปสติกเลอะ

“เป็นอะไรของมึงอีเป้ย ทุกทีเรื่องอะไรที่เกี่ยวกับฟินิกซ์มึงไม่เคยพลาดนะเว้ย! แล้วทำไมวันนี้มึงไม่ไปว่ะ” ข้าวฟ้างถามฉัน พร้อมกับสีหน้าอึ้งๆ

“กูไม่อยากทำให้เค้าอารมณ์เสียว่ะ เดี๋ยวถ้ากูไปแล้วเค้าเจอหน้ากู เกิดอารมณ์ไม่ดีขึ้นมา กูกลัวไปทำงานเค้ากร่อยแล้วก็พาลหมดสนุกกันพอดี” ฉันอธิบายให้พวกมันฟัง พอฉันพูดจบ พวกมันก็ท่าคิดตามแล้วก็พยักหน้าเป็นสัญลักษณ์ว่า กูเข้าใจแล้ว

อันที่จริง ถ้าถามว่าฉันอยากไปไหม บอกได้เลยว่า อยากไปมาก แต่ก็อย่างว่าแหละ ถ้าฉันไปฟินิกซ์ก็คงจะไม่สนุก ดีไม่ดี อาจจะไล่ฉันออกมาจากผับเลยก็ได้

แต่ช้าก่อน อย่าเพิ่งคิดนะ ว่าฉันจะไม่ไปเจอฟินิกซ์นะ เพราะฉันจะเอาของขวัญไปให้เค้าที่คอนโดต่างหากละ

“พวกมึง กูว่าเตรียมตัวขึ้นเรียนเหอะ เนี๊ยะ อีก 15 นาทีก็จะถึงเวลาเรียนแล้วเนี้ย กูไม่อยากแดกเอฟวิชา อ.ประไพ” แพทตี้มองนาฬิกาข้อมือสุดหรูของมันและชวนพวกฉันขึ้นตึกไป

   

                  >>>>>>>>>>>>>>>>>


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha