Secret´love ความ(รัก)ลับ

โดย: O_ZONE



ตอนที่ 5 : Secret´love 5


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


                           5

                  >>>>>>>>>>>>>>


(บันทึกพิเศษ ฟินิกซ์ Talk)


“ซี๊ด~ ฟินิกซ์ขาเบลขะ...ขอแรงกว่านะ...นี้ค่ะ อ่ะๆ ๆ ๆ ๆ ๆ”

พับๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

“อืม ซี๊ด~ ปะ...เปลี่ยนท่า” เสียงแบบนี้คงไม่ต้องบอกก็น่าจะรู้นะครับว่าผมกำลังทำอะไร ใช่แล้วครับผมกำลังซักผ้า ล้อเล่น ผมกำลังกินตับเด็กไอ้รันเวย์อยู่

พับๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

“อ่ะๆ ๆ ๆ ๆ ๆ สะ...เสียว เบลเสียวค่ะฟินิกซ์ขอเน้นๆ นะค่ะ” เธอบอกผมเสียงกระเส่า แม่ง!! เอาไม่มันส์เท่าไร แต่ลีลาเด็ดอันนี้ให้อภัย

“ซี๊ด~ ฉะ...ฉันใกล้จะเสะ...เสร็จล่ะ อ่า~” ผมกระแทกลำเอ็นเข้าไปในร่องเธอแรงๆ รัวๆ พร้อมทั้งกระตุกแกร่งและปล่อยน้ำอสุจิเข้าไปในถุงยางจนหมด ก่อนจะถอดทิ้งแล้วเดินลงจากเตียงและเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำ

“ซี๊ด~ ฟินิกซ์ขาาา เบลยังไม่เส็จเลยนะค่ะ อ่ะๆ ๆ” เมื่อผมทำธุระส่วนตัวเสร็วแล้วผมก็เดินออกมาจากห้องน้ำ เห็นเด็กไอ้รันเวย์พูดพร้อมกับใช้นิ้วแย่ร่องของตัวเอง ผมมองหน้าเธอนิ่งๆ พร้อมกับเอื้อมมือไปเช็คที่หัวเตียงยื่นให้เธอ

“ช่วยตัวเองให้เรียบร้อย ใส่เสื้อผ้าและออกไปจากห้องฉันซะ”

“แต่ฟินิกซ์ค่ะเบ….” ผมหันไปมองหน้าเธอด้วยสายตาดุๆ ทำให้เธอหยุดพูดและก้มลงเก็บเช็คก่อนจะใส่เสื้อผ้าและรีบออกไปจากห้องผมทันที

ผมออกมาหาน้ำกินที่ตู้เย็น เพราะเมื่อกี้ใช้น้ำไปเยอะ และมานั่งดูทีวีตรงโซฟา ผู้หญิงคนนั้นที่ผมพึ่งจะกินตับไปเมื่อกี้ คือเด็กไอ้รันเวย์นั่นแหละครับ

ใช่แล้วครับ ยัยเฉิมไม่ได้มาวันเกิดผม ตอนแรกผมก็หวั่นๆ อยู่นะกลัวว่ายัยนั่นจะมา แต่สุดท้ายยัยนั่นก็ไม่มา ผมเลยได้เด็กมันมา ส่วนไอ้คิมก็ได้รถไปตามระเบียบ

แต่พอมาถึงคนดูเท่านั้นแหละ ผมนี่โคตรเซ็งเลย ไม่คิดว่ายัยนั่นจะมาดักรอผมที่นี่ มิน่าล่ะทำไมถึงไม่ไปงาน

เธอเอาของขวัญมาให้ผม และสารภาพรักกับผม หึ! ที่จริงไม่สารภาพผมก็รู้อยู่แล้วแหละ ก็เล่นตามผมแจซะขนาดนั้น ใครบ้างจะไม่รู้

แต่แล้วในหัวผมก็คิดแผนอะไรดีๆ ออก ที่ผมขอยืมเป็นแฟน ไม่ใช่ว่าผมกำลังพิศวาสเธอนะ แต่ผมกำลังจะทำให้เธอรู้ต่างหาก ว่าการที่ได้เป็นแฟนผม ไม่ใช่เรื่องที่น่ายินดีเลยสักนิด

และที่ผมให้ยัยเฉิ่มมาอยู่กับผมที่คอนโด เพราะจะให้ยัยนั่นมาเป็นคนใช้ต่างหาก ฟังดูแล้วใช่ไหมล่ะ แต่เชื่อเถอะ ผมเลวได้มากกว่านี้อีก ผมจะทำให้ยัยนั่นเจ็บปวด จนไม่กล้าตามตอแยผมอีกเลยล่ะ


(จบบันทึกพิเศษ ฟีนิกซ์)


-@ มหาลัย y-


“อีเป้ยทำไมวันนี้มึงไม่ตามคุณชายแล้ววะ” แพทตี้ถามฉันพร้อมทำหน้าสงสัย

“เออนั่นดิ ทุกทีเห็นตามติดอย่างกับเงา” เหมยลี่พูดเสริม

“คือกูเหนื่อยตามเขาแล้วอะ ตามไปเขาก็ไม่สนใจกูอยู่ดี” ฉันได้แต่พูดขอโทษพวกมันอยู่ในใจ ที่ต้องโกหกพวกมัน แต่ให้ทำไงล่ะ ก็มันเป็นกฎของการคบกันที่ฟินิกซ์ตั้งขึ้นนิ และฉันก็ขัดไม่ได้ด้วย

“ดีแล้วแหละมึง ถ้าเขาไม่สนใจมึงก็ถอยออกมาเหอะ ยังไงผู้ชายก็มีอีกตั้งเยอะ สู้มึงไปหาคนที่เขารักมึง สนใจมึงจะดีกว่า” ข้าวฟ้างพูดพร้อมกับเอื่อมมือมาจับมือฉันไว้

“มึงไม่ต้องสนใจมันหรอกไอ้คุณชายน่ะ เดี๋ยวกูกลับมาแพศยาจะหาผัวให้มึงเอง เอาแบบหล่อกว่า รวยกว่า ดีกว่ามันเป็น 10 เท่าเลย เนอะมึงเนอะ” เหมยลี่พูดขึ้นพร้อมกับหันหน้าไปขอความคิดเห็นจากแพตตี้

“อีเหมยมึงอยากโดนกูตบจริงๆ ใช่ไหม” แพทตี้พูดขึ้นพร้อมกับทำท่าง้างมือขึ้นกลางอากาศ

“หยุดเลยมึงสองคน นี่พวกมึงทะเลาะกันทุกวันไม่เบื่อบ้างหรือห่ะ ตีกันทุกวันเป็นเด็กๆ ไปได้” ข้าวฟ่างพูดพร้อมส่ายหน้าเอือมระอา กับนิสัยที่ไม่รู้จักโตของแพทตี้กับเหมยลี่

“อีข้าว มึงไม่เคยได้ยินเหรอฮะทะเลาะกันวันละนิดจิตแจ่มใส” แพตตี้พูดขึ้น

“อีแพทเข้ามีแต่หัวเราะวันละนิดจิตแจ่มใสไม่ใช่หรอวะ”

“เออ เออ ก็เหมือนกันนั่นแหละ” แพตตี้พูดพร้อมกับเบะปากมองบนใส่ข้าวฟ้าง พวกฉันหยุดการสนทนาไว้แค่นั้น เพราะอาจารย์เดินเข้ามาสอนพอดี และฉันก็นั่งฟังอาจารย์อธิบายจนจบคาบ


-@ คอนโด y-


ตอนนี้ฉันก็อยู่หน้าคอนโดของฟินิกซ์ อันที่จริงฉันมารอเขาตั้งแต่บ่ายแล้วล่ะ วันนี้พวกฉันมีเรียนแค่ภาคเช้านะ ภาคบ่ายก็ว่างทั้งคาบ แล้วฟินิกซ์ก็ไลน์มาบอกฉันว่าให้ฉันรอเขาที่หน้าคอนโด แต่ตอนนี้ก็จะ 5 โมงเย็นแล้ว เขาก็ยังไม่มา ส่งไลน์ไปก็ไม่ตอบ โทรไปก็ไม่รับ ไม่รู้จะให้ฉันมารอทำไม ให้มารอแล้วตัวเองก็ไปไหนก็ไม่รู้อย่างเนี้ย จะขึ้นไปข้างบนก็ไม่ได้ เพราะไม่มีคีย์การ์ด ฉันนั่งรอเขาจนกระทั่งผ่านไปอีก 30 นาที ก็เห็นรถเขาขับเข้ามาจอดที่ลานจอดรถของคอนโด

ฟีนิกซ์เดินเข้ามาในคอนโด พร้อมกับหยุดมองฉันแล้วยิ้มที่มุมปาก

“แค่นี้ใช่ไหม กระเป๋าเธอ” เขาถามฉันพร้อมกับชี้นิ้วไปที่กระเป๋าชั้น 2 ใบที่วางอยู่ข้างๆ กัน

“มีแค่นี้แหละ” ฉันบอกฟินิกซ์พร้อมกับยิ้มให้เค้า

“อืม งั้นก็ยกตามฉันมา” ฟีนิกซ์พูดพร้อมกับเดินนำชั้นเข้าไปในลิฟต์ อ่าว!! นึกว่าจะยกช่วยกันซะอีก ชิ! ยกคนเดียวก็ได้

ตอนนี้เราสองคนก็มาอยู่ที่ห้องของฟินิกซ์เรียบร้อยแล้ว ห้องเขาสวยมากและกว้างมากด้วย เฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่จะเป็นสีดำตัดกับห้องสีขาว ยิ่งทำให้ห้องของเขาน่าอยู่ขึ้นไปอีก

“จะยืนสำรวจห้องฉันอีกนานไหม”

ฉันคิดอะไรเพลินๆ จู่ๆ ก็มีเสียงพูดขึ้นมา ก็จะใครซะอีกล่ะถ้าไม่ใช่เจ้าของห้อง

“แล้วนายจะให้ฉันนอนไหน”

“ห้องนั้น” เขาพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ห้องฝั่งด้านซ้าย แสดงว่าห้องเขาคือกลิ่นห้องนึงสินะ ฉันคิดในใจ

“งั้นฉันเอากระเป๋าเข้าไปเก็บนะ”

ฉันบอก พร้อมกับลากกระเป๋า 2 ใบเข้าไปในห้อง

“เก็บของเสร็จแล้วออกมาหาฉันด้วยล่ะ ฉันมีข้อตกลงจะพูดด้วย” what!! อะไรเนี่ย เมื่อวานตอนที่บอกว่าคบกันยังมีกฎตั้ง 6 ข้อ พอมาอยู่ห้องแล้วยังมีข้อตกลงอีกหรอเนี่ย ย้ายออกตอนนี้ทันป่าววะ

พอฉันเดินออกมาก็เห็นฟินิกซ์นั่งรออยู่ตรงโซฟา เขาหันมามองฉันนิ่งๆ แล้วมองที่โซฟาฝั่งตรงข้ามกับเขา อ๋อ คงให้ฉันนั่งตรงนั้นสินะ ฉันจึงนั่งลงโซฟาฝั่งตรงข้ามกับเขา

“นายมีอะไรจะคุยกับฉันหรอ” เมื่อไม่เห็นเขาพูด ฉันจึงต้องถามเขาก่อน

“ฉันเลิกจ้างแม่บ้านแล้วนะ” อะไรของเขาอ่ะ แล้วมาบอกฉันทำไม ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉันสักหน่อย ถ้ามีตังค์ก็เหมือนเค้าป่ะ ไม่ใช่เงินฉันสักหน่อย

“เจ้านายมาบะ…”

“เธอคิดว่าฉันจะให้เธออยู่ที่นี่ฟรีหรอ” ฟินิกซ์พูดสวนขึ้นมา เมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูดฉันก็ยิ่งงงเข้าไปอีก

“ฉันให้เธออยู่ที่นี่ เธอก็ต้องทำงานตอบแทนฉันสิ จะมานั่งๆ นอนๆ เหมือนอยู่ที่ห้องของเธอไม่ได้หรอกนะ และอีกอย่างนี้ก็เป็นหน้าที่แฟนด้วย” ถึงฉันจะอยากมา แต่ฉันก็ไม่ได้ขอเขามาซะหน่อย มันเป็นกฎที่เขาตั้งขึ้นมาเองต่างหาก

“แล้วจะให้ฉันทำอะไรบ้างล่ะ” ฉันถามเข้าไป ฟีนิกซ์ยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์

“ก็ไม่มีอะไรมากหรอกแค่กวาดห้อง ถูห้อง ล้างห้องน้ำ ซักผ้า ทำอาหาร ปัดหยากไย่ หรือถ้าเฟอร์นิเจอร์อันไหนสกปรกก็ทำความสะอาดซะ” โอ้แม่เจ้า!! นี่มันไม่ใช่แค่นิดๆ หน่อยๆ แล้วนะ นี่มันทั้งหมดต่างหาก แล้วมันก็เกินหน้าที่แฟนเราด้วย นี่มันหน้าที่เมียแล้ว

แต่ก็ช่างเหอะ ถือซะว่า ซ้อมทำหน้าที่ภรรยาในอนาคตก่อนแล้วกัน

“เอาง่ายๆ เลยก็แล้วกันนะ ฉันยกหน้าที่ผู้จัดการคอนโดฉันให้เธอดูแล”

เหอะ!! คนใช้ชัดๆ





ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha