Secret´love ความ(รัก)ลับ

โดย: O_ZONE



ตอนที่ 9 : Secret´love 9


ตอนที่แล้ว


                                      9

         >>>>>>>>>>>>>>>>


@ คอนโด y

หลังจากที่ฉันกับข้าวฟ่างออกมาจากห้างแล้ว ข้าวฟ่างก็ขับรถพาฉันกลับมาที่คอนโดฟินิกซ์ทันที

วันนี้ฉันไม่ได้ไปทำงานหรอก ฉันโทรบอกผู้จัดการว่าฉันไม่สะบาย เลยขอหยุดพัก แต่จริงๆ แล้วฉันไม่ได้เป็นอะไรหรอก เพียงแต่มีธุระบางอย่างที่ต้องเคลียร์ให้รู้เรื่องแค่นั้น

ฉันนั่งรอฟินิกซ์ที่โซฟาตั้งแต่ 6 โมงเย็น จนตอนนี้ก็ 2 ทุ่มละฟินิกซ์ก็ยังไม่กลับมาสักที ฉันจึงเปิดทีวีดูข่าวบันเทิงฆ่าเวลา

แอ๊ดดดดด~

ผ่านไปซักพักใหญ่ๆ ฉันจึงได้ยินเสียงประตูเปิดพร้อมกับร่างสูงที่เดินเข้ามาในห้อง ควงมากับผู้หญิงที่เจอเมื่อตอนบ่าย

พอเธอเห็นฉันเธอก็มองฉันอย่างอื่นๆ

"ฟินิกซ์ขาทำไมผู้หญิงคนนี้ถึง…"

"ไม่มีอะไรหรอก คนใช้คอนโดฉันน่ะ เธอไปรอฉันในห้องป่ะ เดี๋ยวฉันตามไป" เธอเดินเข้ามาหอมแก้มฟินิกซ์และเดินเข้าห้องนอนฟินิกซ์ไป

"วันนี้ไปทำงานหรอ" ฟินิกซ์ถามฉันพร้อมกับเดินไปทางห้องครัว

"ไม่อ่ะ วันนี้ฉันลา" ฉันบอกฟินิกซ์พร้อมกับเดินลุกตามเค้าเข้าไปในห้องครัว

"ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับนาย" ฉันสูดเอาออกซิเจนเข้าปอดลึกๆ แล้วกลั้นใจพูดกับฟินิกซ์ เอาแล้วไงกูพูดออกไปแล้วด้วย

ฟินิกซ์หันมามองหน้าฉันด้วยสีหน้าสงสัยแล้วก็ปรับเป็นใบหน้านิ่งๆ ไม่แปลกหรอกที่เค้าจะสงสัยก็ฉันไม่เคยมีเรื่องจะคุยกับเขาเลยนิ นี่เป็นครั้งแรกก็ว่าได้

"ว่ามาสิ" ฟินิกซ์พูดขึ้นพร้อมกับเดินนำฉันไปนั่งที่โซฟาหน้าทีวี

"ฉันอยากให้นายเลิกพาผู้หญิงมานอนที่คอนโดสักที" ฉันบอกฟินิกซ์ด้วยน้ำเสียงจริงจัง ฟินิกซ์ชะงักมือที่ถือแก้วน้ำแล้วนำมันวางไว้ที่โต๊ะกระจกด้านหน้า

"ที่นี่มันคอนโดฉัน ฉันจะพาใครมานอนหรือไม่พาคัยมานอนมันก็เรื่องของฉัน" เค้าบอกฉันด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ เหมือนไม่ทุกข์ร้อนอะไร แต่ฉันนี่สิเจ็บเจียนตาย

"แต่ฉันเป็นแฟนนานนะ อย่างน้อยนายก็น่าจะเห็นแกฉันบ้าง"

"แล้วทำไมฉันต้องเห็นแกเธอด้วย ในเมื่อก่อนคบกันเราก็ตกลงกันแล้ว" เราเริ่มขึ้นเสียงใส่กัน เพราะตอนนี้ฉันก็เริ่มจะควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่อยู่แล้วเหมือนกัน

"แต่ที่นายทำมันมากเกินไป นายพาผู้หญิงมานอนในห้องทั้งๆ ที่ฉันก็ยังอยู่ตรงนี้ ควงผู้หญิงต่อหน้าฉันแม้กระทั่งวันนี้ นายทำเหมือนคนไม่รู้จักกันทั้งๆ ที่เราก็อยู่ห้องเดียวกัน แล้วนายก็ยังบอกพวกเธอว่าฉันเป็นคนใช้ ทั้งๆ ที่มันมีเหตุผล 108 ที่นายสามารถบอกพวกเธอได้" หมดแล้วความอึดอัดและอัดอั้นที่ฉันเก็บมาตลอด 2 สัปดาห์ที่เราคบกัน

ไม่สิ! ไม่ใช่เราคบกัน เพราะอาจจะเป็นฉันคนเดียวที่คบกับเขา ส่วนเขาก็เห็นฉันเป็นคนใช้มากกว่า

"แล้วไงวะ ก็บอกแล้วไงถ้าอยู่ได้ก็อยู่ ถ้าอยู่ไม่ได้ก็ไป ก่อนจะคบกันก็ตกลงกันแล้ว ทีนี้จะมาเรียกร้องห่าเหวอะไรอีกวะ" ฟินิกซ์ตะคอกใส่หน้าฉันเสียงดัง คงจะหงุดหงิดมากสินะ

แต่ตอนนี้ฉันอยากรู้มากกว่าว่าเค้าคบกับฉันเพื่ออะไรกันแน่ เอาฉันมาเป็นแฟนหรือเป็นคนใช้ ถึงแม้ว่าฉันจะกลัวจนรูขุมขนและหนังหัวพร้อมใจกันลุกหือก็เถอะ แต่ฉันก็ต้องทำเป็นใจกล้าสู้เสือเข้าไว้

"นายเคยคิดว่าฉันเป็นแฟนนายรึป่าว" ประโยคที่ฉันอยากรู้มากที่สุดได้หลุดออกมาจากปากฉันไปแล้ว และฉันกำลังรอฟังคำตอบจากปากฟินิกซ์ด้วยหัวใจที่เต้นถี่ยิบ

ฟินิกซ์แสยะยิ้มที่มุมปากพร้อมกับเอ่ยประโยคที่ทำให้ใจฉันกระตุกแปลบด้วยความเจ็บ

"ไม่เคย"

แสดงว่าตลอดเวลาเค้าเห็นฉันเป็นคนใช้คอยทำความสะอาดคอดโดให้เค้าสินะ แถมยังหาวิธีทำให้ฉันเลิกตามตอแยเค้าที่มหาลัยได้ด้วย ยิงปืนนัดเแียวได้นกสองตัวจริงๆ แต่ฉันนี่สิ ดันโง่คิดว่าเขาจะเปิดใจให้ โง่กว่าควายก็อีเป้ยนี่แหละ

"ถ้านายไม่ได้รักฉันแล้วนายมาคบกับฉันทำไม" ฉันถามฟินิกซ์ด้วยน้ำเสียงสั่นๆ เพราะรู้สึกเหมือนมีน้ำใสๆ จะไหลออกมายังไงยังงั้น

"ก็เธออยากคบกับฉันไม่ใช่หรอ นี่ไง!! ก็ได้คบแล้วไง เป็นไงละ มีความสุขรึป่าว เหมือนที่เธอฝันไว้รึป่าว" ไม่! ไม่เหมือนเลยซักนิด ฉันตอบฟินิกซ์ในใจ ทำไมเขาต้องทำลายความรักของฉันวิธีนี่ด้วย

"แล้วฉันต้องทำยังไงล่ะฟินิกซ์นายถึงจะเห็นฉันเป็นแฟนนาย" คำถามโง่ๆ ของฉันมันทำให้ฟินิกหัวเราะในลำคอ

"ทำไมอยากเป็นมากนักเหรอ ไอ้แฟนฉันเนี่ย" ฟีนิกซ์พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แต่สายตาของเขามันกำลังมองฉันด้วยความสมเพช ฉันเกลียดสายตาที่เขามองฉันที่สุด เห็นแล้วอยากควักเอาไปให้นางสิบสอง เผื่อจะมีประโยชน์กว่าอยู่บนใบหน้าหล่อๆ ของเขา

"...." ฉันเลือกที่จะเงียบเพราะยิ่งพูดคนที่เจ็บที่สุดก็คือฉัน

"แต่คนเป็นแฟนกันเนี่ย เขาทำมากกว่าที่เธอทำให้ฉันซะอีกนะ" ที่เขาพูดหมายความว่ายังไง ฉันคิดว่าฉันทำให้เขามันมากกว่าแฟนซะอีก แต่แค่เป็นความลับเท่านั้น

ฉันเลือกที่จะนิ่ง และลุกขึ้นเดินกลับห้องของตัวเอง เพราะคุยต่อไปคงไม่มีประโยชน์และจะทำให้เราสองคนทะเลาะกัน จนฉันก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองจะควบคุมสติอยู่หรือเปล่า

ขณะที่ฉันจะกลับห้อง ฟินิกซ์ก็จับแขนฉันไว้และมันทำให้ก้อนเนื้อตรงอกด้านซ้ายของฉันเต้นอย่างบ้าคลั่ง เพราะเขาไม่เคยจับแขนฉันเลยสักครั้ง อย่าว่าจะจับแขนอยู่ใกล้ระยะหนึ่งเมตรก็ยังไม่เคย

"จะรีบไปไหนล่ะอยากเป็นแฟนฉันไม่ใช่หรอไม่อยากรู้หรอว่าแฟนกันเขาทำกันยังไงบ้าง" ฟินิกซ์พูดพร้อมกับรั้งต้นแขนฉันให้เดินตามเข้าไปที่ห้องของเขา

"นี่ ฟินิกซ์นายจะทำอะไรปล่อยฉันนะ ฉันไม่ไป ฉันจะกลับห้อง" ฉันบอกฟินิกซ์พร้อมกับขืนตัวเองไว้ไม่ให้เดินตามเข้าไปในห้อง ไม่รู้สิฉันรู้สึกไม่ดียังไงก็ไม่รู้

แอ๊ดดดดด~ ปัง!!!! คลิ๊ก

พอลากฉันเข้ามาในห้องของเขาได้แล้ว ฟีนิกซ์ก็ปิดประตูเสียงดังและล็อกห้องทันที นี่มันชักจะไปกันใหญ่แล้วนะ

เขากำลังจะลากฉันไปที่เตียง แต่ฉันยื่นมือไปจับโต๊ะไว้แน่นไม่ยอมเดินไปตามแรงควายของเขา

เอามือออกจากโต๊ะเดี๋ยวนี้นะป.เป้ย ไม่งั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน" ฟีนิกซ์พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงดุๆ พร้อมกับพยายามแกะมือฉันออกจากโต๊ะ

"ไม่!! ต่อให้นายเอาปืนมาจ่อหัวฉัน ฉันก็ไม่ยอมปล่อย" ฉันบอกเขาไปพร้อมกับจัดโต๊ะไว้แน่น

แอ๊ดดด~

และขณะที่ฉันกับฟีนิกซ์กำลังยื้อยุดฉุดกระชากกันอยู่ จู่ๆ ก็มีเสียงเปิดประตูห้องน้ำดังขึ้น ฉันกับฟินิกซ์จึงหันไปมองพร้อมกัน ก็เห็นผู้หญิงที่มากับฟินิกซ์กำลังมองพวกเราอย่างอึ้งๆ

"เออ….คือ"

"ออกไป"

"คือว่า…"

"ฉันบอกให้ออกไป!!!" ฟินิกซ์ตะคอกผู้หญิงคนนั้นเสียงดังจนเธอสะดุ้งและรีบหยิบกระเป๋าออกไปจากห้องทันที

"เดี๋ยว!!" ยังไม่ทันที่เธอจะออกไปจากห้อง ฟินิกซ์ก็เรียกเธอไว้ เธอหันมาพร้อมกับสีหน้าที่ตกใจเล็กน้อย

"ล็อคประตูให้ด้วย" ฟีนิกซ์พูดขึ้น ผู้หญิงคนนั้นก้มหัวเล็กน้อยเป็นสัญลักษณ์และออกไปจากห้องทันที

ผลัก!!!


ตอนที่แล้ว


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha