ร้อนรักสาวนักเต้น Shade of Blue -ทำมือพร้อมส่ง-

โดย: อัณณากานต์



ตอนที่ 4 : สวนสวรรค์


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

                            

        “ไปเดินเล่นกัน” แมทธิวเอ่ยชวนเมื่อจ่ายค่าอาหารเรียบร้อย ที่เขาเลือกร้านนี้เพราะมันตั้งอยู่ท่ามกลางสวนเขียวขจีไม่น่าเชื่อว่าห่างออกไปไม่กี่ก้าวก็จะพบความจอแจและมลพิษของเมืองใหญ่ ที่นี่เหมือนโอเอซิสอันบริสุทธิ์ที่แอบซ่อนอย่างมิดชิดจากความวุ่นวายและไม่ง่ายนักที่จะได้โต๊ะแบบวอล์กอินแต่คีธก็จัดการให้แบบไม่ยากเย็น

        “คุณรู้จักร้านเจ๋งๆ แบบนี้ได้ยังไงคะ”

        “เรียกชื่อสิครับ ผมชอบฟังเสียงคุณเวลาเรียกชื่อผม”

        “แมทรู้จักร้านเจ๋งๆ แบบนี้ได้ยังไงคะ”

        “เพื่อนแนะนำครับ ผมอยากมาตั้งนานแล้วแต่หาโอกาสไม่ได้สักที ผมคิดว่าฟีฟี่น่าจะชอบ”

        “ฉันชอบมากค่ะ ขอบคุณนะคะที่พาฉันมาเป็นคนแรกรึเปล่า” เธอจบประโยคด้วยความไม่แน่ใจ

        “คนแรกแล้วก็คนเดียวด้วย ร้านนี้จะเป็นร้านแรกของวันแรกที่เราคบกัน”

        “ใครเขาไปตกลงคบด้วย” สเตฟาเนียสะบัดมือแล้วเดินนำไปลิ่วๆ

        “ไม่ตกลงเหรอ ไม่ตกลงจับปล้ำตรงนี้ซะเลยดีไหม” แมทธิววิ่งไปดักหน้าแล้วกอดเธอเต็มแรง

        “ผมรักคุณ ตกลงเถอะนะ” เขากระซิบอ้อนวอน

        “ตกลงค่ะ” สเตฟาเนียไม่มีแรงจะต้านทานความสัมพันธ์ครั้งนี้ได้อีกแล้ว มันเหมือนฉากในฝันไม่มีผิดเขาบอกรักเธอท่ามกลางสวนเขียวขจี เหล่านกตัวน้อยหลากสี สายลมและแสงแดดอันสดใส

        “ฉันชอบชิงช้าแบบนี้จัง ตอนเด็กคุณแม่จะพาฉันไปเล่นบ่อยๆ” ทั้งคู่นั่งอยู่บนชิงช้าภายใต้ร่มเงาของต้นไม้แสนร่มรื่น สเตฟาเนียไม่อยากเชื่อเลยว่าตรงนี้คือใจกลางเมืองหลวงจริงๆ เพราะมันทั้งเงียบและอากาศแสนจะบริสุทธิ์ ยิ่งได้อยู่กับเขาทุกอย่างยิ่งเหมือนภาพในความฝัน

        “แล้วคุณพ่อล่ะครับ ท่านไม่มาด้วยเหรอ” แมทธิวสังเกตว่าเธอไม่เอ่ยถึงบิดาผู้ให้กำเนิดเลย

        “ท่านงานยุ่งค่ะแล้วฉันก็ไม่ใช่คนโปรดของท่านด้วย” สเตฟาเนียตอบแล้วเงียบไป

        “แต่คุณเป็นคนโปรดของคุณแม่แล้วตอนนี้ก็เป็นคนโปรดของผมด้วย ดีใจไหมครับ” แมทธิวชวนคนรักเปลี่ยนบทสนทนา มันคงมีรอยร้าวหรือบางเรื่องราวที่เธอไม่อยากพูดถึงซึ่งเขาก็จะไม่ก้าวก่าย

        “ดีใจที่สุดเลยค่ะ” สเตฟาเนียตอบแล้วอิงศีรษะไปที่ไหล่ของแมทธิว เธอเคยดูภาพวาดสวนสวรรค์ของเอเดนแล้วคิดว่าสวนแห่งนี้ก็สวยงามแบบนั้นไม่มีผิด

 

คอนโดของสเตฟาเนีย

        “คงไม่หนีกลับไปแบบเมื่อคืนใช่ไหมคะ” เธอถามขณะที่กำลังไขกุญแจห้อง

        “ผมไม่ได้หนี ผมแค่คิดว่ามันดึกแล้วฟีฟี่คงต้องการพักผ่อน”

        “ที่สำคัญผมต้องลงโทษคุณ จะหนีได้ยังไง” แมทธิวแนบอกแข็งแกร่งไปกับแผ่นหลังบอบบางแล้วไล้จมูกไปตามเส้นผมยาวสีทองที่สวยราวกับเส้นไหม

        “ว๊าย” เมื่อเข้ามาในห้องเธอก็โดนอุ้มทันที

        “กลัวเหรอ”

        “เปล่าค่ะ แค่ตกใจ”

        “ขอโทษนะ ผมไม่อยากให้คุณเมื่อย”

        “ห้องนี้ใช่ไหมครับ” แมทธิวถามเมื่อเดินมาถึงประตูบานหนึ่ง

        “ค่ะ” สเตฟาเนียตอบแล้วเปิดประตูห้องนอน

        “ฉันอยากอาบน้ำก่อน” เธอบอกเมื่อเขาวางลงบนที่นอน

        “อาบทำไมล่ะฟีฟี่คุณหอมขนาดนี้” แมทธิวโน้มกายเพรียวบางให้นอนราบลงไป

        “อย่าลืมว่าคุณต้องโดนทำโทษ ห้ามขัดขืนผม”

        ริมฝีปากร้ายกาจระดมจูบแผ่วพลิ้วไปทั่วซอกคอแล้วไล้ต่ำลงมาเรื่อยๆ ชุดของเธอเป็นแบบปาดไหล่ที่ตอนนี้ร่นลงมาถึงเนินอก เขาพรมจูบปทุมถันคู่งามทั้งซ้ายและขวาผ่านเนื้อผ้าบางเบา

        “แมท คุณแกล้งฉันเหรอ” สเตฟาเนียตัดพ้อ

        “ผมกำลังลงโทษคุณที่ทานอาหารไม่หมด จำไม่ได้เหรอครับ”

        “เป็นการลงโทษที่ทรมานมาก อืมมม” เธอหยุดต่อว่าแล้วเปลี่ยนมาครางกระเส่าเพราะยอดอกโดนงับเบาๆ

        “ฟีฟี่ คุณหอมไปทั้งตัวเลยรู้ไหม” แมทธิวเพ้อกับกลิ่นหอมหวานรัญจวนจากร่างกายคนรัก

        “ยะ อย่าทำแบบนั้น” สเตฟาเนียพามือน้อยๆ มาปัดป้องจุดสงวนเอาไว้ พูดกันตามจริงเธอแทบไม่เคยมีเซ็กส์ตอนกลางวันแสกๆ เลยตั้งแต่มาเป็นนักเต้น

        “คุณจงใจให้ผมทำโทษเองนะฟีฟี่ ห้ามดื้อกับผม”

        “ก็ฉันอาย มันสว่างเกินไป”

        “สว่างแบบนี้ดีจะตายผมจะได้มองเห็นคุณชัดๆ” พูดจบมือใหญ่ก็ถลกกระโปรงสีฟ้าไปกองที่เอว ลิ้นสากๆ เลียตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมาจนถึงขาอ่อน

        “แมท อืมมมม” สเตฟาเนียพยายามจะดิ้นหนีจากลิ้นร้ายกาจแต่คนตัวโตก็รู้ทัน เขาตรึงมือของเธอไว้กับที่นอน เธอดิ้นแรงเท่าไหร่เขาก็ตวัดลิ้นเร็วเท่านั้น

        “แมท ได้โปรด ฉันไม่ไหว ไม่ แล้ว……” เธอร่ำร้องแล้วเสียงก็หายไปจากลำคอ มีแค่เพียงเสียงของลมหายใจหอบหนักที่ก้องกังวานไปทั่วห้อง

        สเตฟาเนียถึงจุดสุดยอดทั้งที่ยังไม่ได้สอดใส่ ลิ้นของเขาไม่โดนจุดสงวนของเธอด้วยซ้ำเพราะเขาทำมันผ่านกางเกงชั้นในแต่เธอก็เสร็จแล้วเสร็จแบบรุนแรงมากๆ ด้วย

        “แมท คุณขี้โกง” สเตฟาเนียว่าแล้วตีแขนคนตัวโตเพื่อแก้เขิน

        “ถ้าขี้โกงแล้วคุณมีความสุข ผมจะเป็นเจ้าคนขี้โกงทุกวันเลย” ชายหนุ่มบอกแล้วฉีกยิ้มแสนทะเล้นให้หญิงสาวที่หน้าแดงซ่านเป็นลูกตำลึง

        “แมท คุณทำฉันแฉะไปหมดแล้วจะมายิ้มแบบนี้ไม่ได้นะ” สเตฟาเนียขึ้นไปนั่งคร่อมร่างกำยำแล้วเป็นฝ่ายโจมตีบ้าง

        “ก็คุณน่ากินทำไมล่ะฟีฟี่ คุณรู้ไหมขนาดกินข้างนอกยังอร่อยเลย”

        “บ้า” แล้วแมทธิวก็โดนทุบแขนอีกหลายทีแต่เขาไม่เจ็บหรอก เธอตีเหมือนสะกิดมากกว่าก็แขนเล็กแค่นั้นจะไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน

        “ปริ้นเซสคุณชอบไหม ผมถามจริงๆ” แมทธิวเลิกทำหน้าเป็นแล้วเปลี่ยนมาอยู่ในโหมดจริงจัง เขากับเธอเพิ่งรู้จักกันแค่ไม่กี่วันมีเรื่องราวอีกมากมายที่ต้องเรียนรู้และปรับตัวเพื่อให้ความรักดำเนินต่อไป

        “ชอบอะไรล่ะ” สเตฟาเนียไม่รู้ว่าควรจะตอบอะไรดีเพราะอยู่ๆ เขาก็เปลี่ยนมาทำหน้าขึงขัง

        “ชอบที่เราอยู่ด้วยกันแบบนี้ ไม่ใช่แค่เรื่องเซ็กส์แต่ทุกๆ อย่าง ผมสัญญาว่าจะดูแลคุณให้ดีที่สุด”

        “แมท คุณรู้ไหมว่าคุณเป็นผู้ชายคนแรกในรอบห้าปีที่ฉันยอมออกไปหาตอนกลางวัน”

        “ฮ่าๆๆ คุณเป็นแวมไพร์เหรอ”

        “แหม่ คุณก็เห็นว่าฉันเลิกงานดึกบางทีกลับมาถึงคอนโดก็เกือบสว่างแล้ว”

        “เลิกงานแค่เที่ยงคืนหลังจากนั้นไปทำอย่างอื่นใช่ไหม” แมทธิวถามเรื่อยๆ แบบไม่คาดคั้นแต่แววตาและน้ำเสียงของเขามันปิดบังความน้อยใจไม่ได้เลย

        “นั่นมันเมื่อก่อนแมท” สเตฟาเนียวางมือไว้ที่แก้มทั้งสองข้างของแมทธิว เธอจ้องลึกลงไปในดวงตาสีเทาหม่นที่ตอนนี้หม่นหมองได้น่าใจหายเหลือเกิน

        “ครับ” แมทธิวตอบสั้นๆ เขาคิดออกแค่นั้นจริงๆ เพราะสมองเอาแต่คิดว่าถ้าต่อจากนี้ต้องรับรู้ว่าเธอไปนอนกับผู้ชายคนอื่นมันจะเจ็บปวดแค่ไหนกัน

        “คุณทำสำเร็จแล้ว รู้ไหมคะ”

        “อะไรเหรอครับ”

        “ฉันคิดถึงแค่คุณคนเดียวตั้งแต่เมื่อคืน คุณทำให้ผู้ชายทั้งโลกไม่มีค่าอะไรเลย”

        “ฉันหยุดคิดถึงคุณไม่ได้แมท ฉันพูดจริงๆ” สเตฟาเนียบดริมฝีปากกับแมทธิว สองลิ้นดุนดันกันประหนึ่งคนจรหิวโหยอาหาร

        “ที่รัก ปลดกระดุมให้ฉันทีฉันชอบเวลาที่คุณค่อยๆ ปลดมันทีละเม็ด”

        “ฉันอยากร่วมรักกับคุณ ได้โปรด” สเตฟาเนียเว้าวอนด้วยเสียงขาดห้วง เธอไม่ต้องการอะไรอีกแล้วนอกจากผู้ชายคนนี้ เธอจะเลิกคิดถึงอนาคตและอดีตของตัวเอง จากนี้จะมีแค่ปัจจุบันและเขาที่เธอจะคิดถึง


Buttons / The Pussycat Dolls

https://www.youtube.com/watch?v=VCLxJd1d84s        


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha