สิเน่หาสาวพรหมจรรย์ [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ตอนที่ 1 : บทนำ


ตอนต่อไป

บทนำ

 

 

 

ติ๊ด...ติ๊ด...ติ๊ด...

ร่างเล็กสมส่วนวิ่งออกมาจากห้องน้ำอย่างเร่งรีบ เมื่อเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์สุดหรูส่งเสียงน่ารำคาญไม่หยุดหย่อนอยู่บนหัวเตียงขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง ภายในห้องพักโรงแรมสุดหรูหราของกรุงโรม ประเทศอิตาลี เนื่องจากหญิงสาวร่างเล็กขออนุญาตคุณป๊าเพื่ออยู่พักผ่อนและขอเที่ยวให้ชุ่มปอดหลังจากที่ต้องเรียนหนักมาตลอด และกว่าเธอจะจบปริญญาโทสาขาแฟชั่นดีไซน์ ซึ่งเป็นสิ่งที่หญิงสาวโปรดปรานเป็นที่สุด แม้จะต้องอ้อนวอนคุณป๊าแทบเป็นแทบตายเพื่อจะได้เรียนโทสาขานี้เพราะคุณป๊าไม่ยอมท่าเดียว ทว่าเพราะรักบุตรสาวเพียงคนทำให้เจ้าสัวทรงชัยที่อายุอานามใกล้เจ็ดสิบเข้าไปทุกทีก็ยอมตามใจ เพราะอยากให้บุตรสาวเรียนจบแล้วกลับมาสานต่อธุรกิจของตระกูล ที่สำคัญต้องการให้บุตรสาวแต่งงานและรีบมีทายาทมาสืบสกุลให้เร็ววัน

“โอ๊ย….อะไรกันนี่ ร้องเข้าไป ใครกันโทรมาอยู่ได้ กวนใจจริงๆ เชียว กะจะพักผ่อนให้สบายใจเสียหน่อย” เสียงเจ้าของห้องบ่นกระปอดกระแปด คว้าผ้าผืนเล็กมาเช็ดผมแล้วเดินไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู

คุณป๊านี่เอง คุณป๊าขา ต้าร์ขอโทษนะคะ ที่เผลอบ่น” ผู้เป็นลูกทำหน้าย่นใส่หน้าจอมือถือ

“สวัสดีค่ะคุณป๊า วันนี้คุณป๊ามีอะไรเอ่ย โทรมาแต่เช้าเลย” เสียงของบุตรสาวอ้อนไปตามสาย ทว่าผู้เป็นบิดาก็กำลังนั่งหน้าเครียด เพราะมีเรื่องในบริษัทรับเหมาและธุรกิจนำเข้ายานยนต์ที่ถูกคนภายในบริษัทฉ้อโกงไปหลายล้านแต่จนป่านนี้ก็ยังจับมือใครดมไม่ได้ แม้จะสั่งให้ทนายคู่ใจไปสืบสาวราวเรื่องให้แต่ก็ยังเงียบกริบ

“ต้าร์ หนูรีบกลับเมืองไทยให้เร็วที่สุดนะ ป๊าอยากให้หนูแต่งงาน” ผู้เป็นพ่อบอกด้วยน้ำเสียงจริงจังซึ่งทุกครั้งที่พูดเรื่องนี้บุตรสาวมักจะบ่ายเบี่ยงบอกยังไม่พร้อมและที่สำคัญเธอยังไม่มีใคร ก็ในเมื่อชายในฝันของเธอนั้นต้องหล่อล่ำ หุ่นต้องทรมานใจเธอ ที่สำคัญต้องออกแนวพ่อเลี้ยงจอมโหดหน่อยๆ ด้วยนี่สิ ทำให้สาวสวยอย่างลลิตา เพราพินิตศักดิ์ วัยยี่สิบห้าปีครองตัวเป็นโสดจนมาถึงทุกวันนี้

          “คุณป๊าขา เราเคยคุยเรื่องนี้กันหลายครั้งแล้วนะคะ อีกอย่างต้าร์ยังไม่เจอคนถูกใจด้วยค่ะ” เสียงของบุตรสาวอ้อนอีกครั้ง ทว่าเธอกลับรู้สึกว่าครั้งนี้คุณป๊าของเธอคงไม่ยอมแน่

          “ป๊าหาให้หนูได้แล้ว อาปราโมทย์ ลูกชายของเพื่อนป๊าไง แถมทางนั้นก็เข้ามาคุยแล้วด้วยว่าอยากได้หนูไปเป็นลูกสะใภ้ แล้วป๊าก็ตอบตกลงแล้วด้วย”

“อะไรนะคะป๊า คนเป็นลูกร้องเสียงหลง จะให้เธอแต่งงานกับอาตี๋อ้วน ตัวกลมเป็นลูกบอลเนี่ยนะ โอ๊ย! ตายแน่ๆ แค่คิดคนอย่างคุณหนูต้าร์ สาวสวยและมั่นอย่างเธอคงต้องไปผูกคอตายแน่ๆ หากต้องมาเสียความสาวให้กับอาตี๋ปราโมทย์ตัวกลมนั่น

ไม่! เธอไม่ยอมทอดกายให้อาตี๋นั่นแน่ 

“ไม่ต้องมาทำเสียงดังใส่ป๊า” ฟากบิดาก็พูดแทรกขึ้น เมื่อเจอเสียงบุตรสาวตะโกนกลับมาเสียงดังเพราะตนนั้นใจเย็นมากแล้ว แล้วอีกอย่างงานธุรกิจที่มีอยู่ก็มากมาย เจ้าสัวทรงชัยก็หวังจะให้ลูกชายของเพื่อนได้ช่วยสืบสานธุรกิจต่อไหนๆ ก็เป็นเพื่อนและรู้จักกันมานมนาน

“ต้าร์ไม่แต่งนะคะ คุณป๊าก็รู้ว่าต้าร์ไม่ชอบผู้ชายแบบนั้น” คนยังไม่พร้อมแต่งงานก็พยายามขอร้องบิดา ทว่าเธอก็เจอคำสั่งเด็ดขาดจากคุณป๊าและที่สำคัญคุณป๊าของเธอยังย้ำว่ารับปากทางนั้นไปแล้วว่าจะยกลูกสาวให้เป็นสะใภ้บ้านนั้น

“คุณป๊าคะ คุณป๊า โอ๊ย! …ไม่นะ คุณป๊า” เสียงของลลิตายังคงร้องเรียกบิดาผู้ให้กำเนิดเสียงดัง ทว่าเจ้าสัวทรงชัยก็ตัดสายทิ้งไป แถมยังขู่บังคับให้อีกว่าหากไม่กลับภายในอาทิตย์นี้จะยึดบัตรเครดิตให้หมด

“คุณป๊านะคุณป๊า ทำไมไม่เข้าใจกันบ้าง โอ๊ย! จะทำยังไงดีล่ะ” เสียงพึมพำของเจ้าของห้องคนสวยที่หมดอารมณ์จะเที่ยวพักผ่อนก็นอนเกลือกกลิ้งอยู่บนเตียงไปมา พยายามคิดหาแผนการที่จะไม่ให้ตัวเองต้องแต่งงานกับอาตี๋ปราโมทย์ ทว่าเธอคิดยังไงก็คิดไม่ออก

“นี่ฉันต้องมาเสียพรหมจรรย์ให้กับอาตี๋ใส่แว่น ตัวกลมจริงๆ หรือนี่” คนที่กำลังจะถูกจับคลุมถุงชนก็ได้แต่พร่ำพรรณนานึกสภาพตัวเองไปนอนอยู่ใต้ร่างของอาตี๋ ที่ดูยังไงก็ไม่ใช่สเปกของเธอแล้วก็แทบจะอาเจียน

ใครก็ได้ช่วยที

“ยายปริม” ชื่อของเพื่อนรักเปรียบเสมือนระฆังช่วยชีวิตคนคิดไม่ตกในทันที


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


น่าติดตามมากคะ
โดย Anonymous | 1 year, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha