สยบหัวใจลายพยัคฆ์ 18+

โดย: ZENDORI



ตอนที่ 2 : ตามหา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

1 เดือนต่อมา ปีรมานั่งลุ้นอยู่กับเจ้าเครื่องตรวจอันเล็กตรงหน้า ใบหน้าสวยที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อบ่งบอกว่าภายในของหล่อนเป็นเช่นไร หญิงสาวค่อยๆหยิบมันมาดู ดวงตาหวานเบิกกว้างแล้วยิ้มร่า

“เย้!! ไม่ท้อง ฉันไม่ท้อง” เสียงหวานตะโกนลั่นห้อง นี่ถ้าหล่อนไม่ได้อยู่คอนโด บ้านที่รั้วติดกันนั้นเพื่อนบ้านคงได้ปาของใส่เป็นแน่ หล่อนถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก มันโล่งเหมือนยกภูเขาสองลูกออกจากอกเลยก็ว่าได้ นับตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้ หล่อนกินไม่ได้นอนไม่หลับเลยก็ว่าได้ ก็เพราะอะไรนั่นเหรอ เพราะไอ้ฝรั่งบ้านั่นสิ เพี้ยง !! ชาตินี้อย่าได้เจอกันอีก วันนั้นถือว่าฝันร้ายแล้วกัน หญิงสาวยกมือท่วมหัวจากนั้นก็เดินฮัมเพลงอย่างสบายใจ

ตึ่งตึง!! เสียงข้อความไลน์ดังขึ้น

“คุณปริมขา เย็นนี้มีเดินแบบให้กับเสื้อผ้าแบรนด์ A นะยะ”  ข้อความจากชายหนุ่มซึ่งไม่หนุ่มนั้นทำให้ปีรมายิ้มกว้าง หล่อนกดส่งติ๊กเกอร์ตัวโตกลับไป

“โอเคค่ะ”

จากนั้นหล่อนก็แต่งตัวเตรียมออกไปทำงานที่หล่อนรัก ปีรมายึดอาชีพนางแบบนี้มา 5-6 ปีแล้ว หล่อนค่อยๆสร้างชื่อเสียงขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความที่เป็นคนหน้าตาดี หุ่นดี ผิวดี หล่อนจึงมีงานป้อนให้เสมอๆ ชุดที่หล่อนใส่เดินแบบถูกสั่งจองจนขายดิบขายดี เจ้าของแบรนด์ต้องพากันจองตัว คิวงานนี่ยาวไปถึงปีหน้าเลยก็ว่าได้

หล่อนรับเดินแบบทุกอย่าง งานต่างประเทศก็รับ หล่อนไปเกือบทุกประเทศ ยกเว้นประเทศบราซิล เพราะที่นั้นทำให้หล่อนพบกับไอ้ฝรั่งเลวนั่นหญิงสาวขนลุกทุกทีเมื่อนึกถึงร่างสูงบึกบึนนั้น หล่อนไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นใคร แต่ที่รู้ๆคือเขาดูมีอิทธิพลมากเลยโชคดีที่มันไม่ฆ่าหล่อนทิ้ง ไม่เช่นนั้นมีหวัง ฮึ๋ย!! ร่างเล็กยักไหล่เหมือนสยองขวัญขณะขับรถนั้น

ทางด้านของเสือร้ายอย่างชีตาร์ ทุกวันนี้เขายังนึกถึงแต่เรือนร่างงามของผู้หญิงคนนั้น ทุกครั้งที่จะนอนกับสาวๆในสังกัด มันทำให้เขานึกถึงแต่ร่างอรชรอ้อนแอ้นนั้น เขารู้แล้วว่าเจ้าหล่อนเป็นใคร นางแบบดาวรุ่งที่กำลังมาแรงที่สุดในตอนนี้ เขาให้คนเฝ้าติดตามหล่อนอยู่ห่างๆ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเขาต้องทำแบบนี้ด้วย ความจริงเขาใช้อิทธิพลของพ่อเขาจัดการกับหล่อนก็สิ้นเรื่อง ชีตาร์นั่งลูบคางตัวเองไปมาอย่างครุ่นคิด

“นายครับ สายเรารายงานว่าวันนี้คุณปีรมาไปเดินแบบที่ห้าง d ครับ” เสียงลูกน้องคนสนิทรายงานเขา ซีตาร์พยักหน้ารับรู้

“แต่ว่าพรุ่งนี้สิครับ เห็นข่าวที่เมืองไทยว่าคุณปีรมาจะเดินแบบชุดว่ายน้ำครับ” ประโยคนั้นทำให้ชีตาร์หยุดชะงัก

“เดินกับนายแบบคนนั้นหรือเปล่า” เสียงเข้มเอ่ยถามลูกน้อง

“ชิท!!” เมื่ออีกฝ่ายพยักหน้า เขาจึงรุดจากที่นั่งในห้องทำงานทันที

“เคนโด้ นายจองเที่ยวบินเที่ยวที่เร็วที่สุดให้ฉันด้วย ฉันจะไปบ้านมัม”

“เอ่อแต่นายครับ”

“มีอะไรอีกวะ” เขาหันมามองลูกน้องเขาอย่างหัวเสีย

“งานที่นี่หละครับ”

“แกไปต่อสายถึงพี่กูให้ที บอกว่ากูมีเรื่องด่วน”

“แต่คุณลีโอประชุมอยู่นะครับ”

“ไอ้เคนโด้ หากมึงยังมีข้อแม้ มึงไม่ต้องตามกูไป ตามนั้น” ชีตาร์พูดทิ้งท้าย เขาลุกขึ้นออกไปนอกห้องอย่างหงุดหงิด สมองของเขาตอนนี้นึกถึงแต่ร่างงามที่อยู่ในชุดว่ายน้ำอวดโฉมให้ใครต่อใครดูนั่นแล้วเขายิ่งหงุดหงิด เมื่อ 2 อาทิตย์ก่อนก็ทีหนึ่งแล้วที่ลูกน้องเขารายงานมาว่าเจ้าหล่อนไปถ่ายแฟชั่นชุดว่ายน้ำ เขาไม่คิดว่าเมืองไทยเขาเปิดกว้างขนาดนี้แล้ว เปิดกว้างมากจริงๆ ชายหนุ่มกดดูรูปที่เจ้าหล่อนถ่ายแบบในท่าฉีกทุเรียน ยิ่งมองยิ่งอารมณ์เสีย เขาอยู่ไม่ได้แล้วตอนนี้ มันร้อนเหมือนกับมีไฟมาสุมทรวงยังไงอย่างนั้น

“นายครับต่อสายคุณลีโอได้แล้วครับ” ร่างสูงรีบเดินมาดึงมือถือจากลูกน้องเพื่อสนทนาเอง

“ว่าไงเจ้าเสือร้าย มีอะไรให้พี่ช่วยก็ว่ามา” เสียงทุ้มของผู้เป็นพี่เอ่ยขึ้น

“พี่สิงห์โตครับ พรุ่งนี้ผมฝากงานทางนี้ด้วยนะครับ”

“อ้าวแกจะไปไหน”

“ผมมีธุระนะครับ ผมฝากด้วยนะพี่”

“มันรีบร้อนขนาดนั้นเลยเหรอวะไอ้เสือ”

“ครับพี่ แค่นี้นะครับ ผมรีบ”

“อ้าว รีบแล้วทำไมไม่เอาเครื่องบินแด๊ดไป”

“ไม่เอาดีกว่าครับ เผื่อธุระไม่ยอมเสร็จง่าย” ชีตาร์พูดพรางมองออกไปนอกหน้าต่าง

“โอเค มีอะไรให้พี่ช่วยก็บอกนะ”

“ครับพี่สิงห์โต ขอบคุณครับ”

“อ้าวไปจัดกระเป๋าสิวะไอ้เคนโด้ ยืนยิ้มอะไรอยู่ได้” เขามองหน้าลูกน้องอย่างเอาเรื่อง

“นายไม่เคยเป็นแบบนี้นี่ครับ”

“แบบนี้แล้วแบบไหนวะ”

“ก็แบบนี้ไง หึๆ”

“ไอ้เคนโด้!!” ชีตาร์หยิบปืนจากเอวแล้วทำท่าจะเล็งไปที่ลูกน้อง แต่มันก็หายแนบไม่เห็นหัวแล้ว

ทางด้านปีรมาวันนี้หล่อนต้องออกมาแต่งหน้าทำผมตั้งแต่บ่ายโมง สายตาหล่อนเหลียวไปเห็นนางแบบรุ่นน้องที่พยายามเทียบรุ่นหล่อนนั้น ใบหน้าหล่อนก็บึ้งตึงขึ้นมาทันที

“สวัสดีค่ะพี่ปริม” เสียงแหลมเล็กที่ฟังดูไม่จริงใจนั้นเอ่ยขึ้น

“สวัสดีค่ะน้องเค็ก” ปีรมาหันไปแสร้งยิ้มเช่นกัน

“เอ่อ น้องเค้กค่ะพรุ่งนี้มีเดินแบบที่บราซิลนะคะ” เสียงผู้จัดการส่วนตัวของอีกฝ่ายเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย

“ใช่ค่ะ เสียดายจังนะค่ะที่พี่ไม่ได้”

“อ่อค่ะ ” ปีรมาไม่อยากจะบอกหรอกว่าหล่อนปฎิเสธงานนี้ไปเองแหละ

“เห็นงานนี้เศรษฐีบราซิลเข้าชมด้วยนะคะพี่ งานไหญ่มาก” เสียงแหลมของเด็กรุ่นน้องเอ่ยยั่วอารมณ์

“อ่อค่ะ”

“น้องเค้กคะ คุณปริมเขาไม่สนใจหรอกค่ะ เพราะหนุ่มไฮโซที่นี่หล่อๆมาขายขนมจีบเป็นโขยง” เสียงแหลมของผู้จัดการส่วนตัวของเธอดังมาจากข้างหลัง ทำเอาทั้งสองคนที่นั่งกระแนะกระแหนอยู่นั้นหน้าถอดสีไปเลยทีเดียว

“ที่นี่เราก็กินไม่ไหวแล้วนึ ไม่ต้องไปหายันเมืองนอกหรอกนึ”

“จริงค่ะพี่แคนดี้” ปรีมาเบะปากให้อีกฝ่ายได้อิจฉา ทำเอานางแบบรุ่นน้องมองหน้าส่งสายตาริษยา คอยดูนะยายปลิง ฉันจะเขี่ยแกจากบัลลังก์เอง หญิงสาวส่งสายตาริษยามายังหล่อน...>>>>>




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha