สยบรักอิทธิพลร้าย

โดย: ณรีรัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 10 : ตอนที่ 9


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 9

 

หลังจากผ่านบทรักบทพิศวาส เซบาสเตียนก็นอนกอดร่างอรชรที่เขาหวงแหนเธอเป็นนักหนาเอาไว้แนบกาย มองดวงหน้าที่กำลังนอนหลับอยู่ในอ้อมอก นึกหวงแหนและแค้นใจโจเซฟคู่อริ ที่มันกล้าขึ้นไปมอบดอกไม้และประทับรอยจูบต่อหน้าสื่อและผู้คนนับร้อย  อาทิตย์หน้าเขาต้องไปเปิดตัวธุรกิจของเขาที่ญี่ปุ่น และคงต้องห่างจากเธอเกือบเดือน แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา ไอ้โจเซฟคู่อริต่างหากล่ะที่เป็นปัญหาสำหรับเขา เซบาสเตียนกำลังนึกเพลินๆร่างอรชรในอ้อมอกก็ยื่นหน้าเข้ามากดจูบที่แก้มสาก

“คิดอะไรอยู่คะ”       

“คุณอยากไปเที่ยวญี่ปุ่นมั๊ย”

“ญี่ปุ่น? ทำไมอยู่ดีๆถึงถามฉัน คุณมีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ”

“ผมจะต้องไปเปิดตัวธุรกิจของผมที่ญี่ปุ่น และคงต้องอยู่ที่นั่นจนกว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย และคงไม่ได้กอดคุณแบบนี้เป็นเดือน ถ้าคุณไปผมจะให้เบนจัดการเรื่องพาสปอต์ให้”

“แต่ฉันต้องทำงานค่ะ และฉันก็ยังไม่รู้ว่าจะบอกกับที่บ้านของฉันยังไง ถ้าอยู่ๆฉันจะต้องไปเที่ยวนานเกือบเดือน”

“ถ้าผมไม่อยู่ไอ้โจเซฟมันคงมาทำคะแนนเพิ่ม”

“ฉันไม่เคยสนเขาอยู่แล้ว”

“แต่คนอย่างไอ้โจเซฟ ถ้ามันอยากได้ มันก็ต้องได้”

“ที่ผ่านมาฉันก็รักษาตัวเองมาด้วยดีนี่คะ ไม่เห็นว่าเขาจะทำอะไรฉันได้เลย”

“นั่นเพราะมันยังไม่ลงมือต่างหากล่ะ ไอ้โจเซฟมันร้ายกว่าที่คุณคิดเอาไว้มากเลยนะรู้มั๊ย”

“อืม... ฉันสัญญาค่ะว่าจะกลับบ้านทุกวัน และจะไม่กลับดึก”

“ตกลงจะไม่ไปกับผม”

“ฉันต้องทำงานค่ะ และช่วงนี้ยอดสั่งจองชุดก็เพิ่มขึ้น งานที่ร้านคงยุ่งวุ่นวายถ้าขาดฉันไปสักคน คุณจะไปเมื่อไหร่คะ”

“มะรืนนี้ ถ้าอย่างนั้นคุณต้องอยู่กับผมทุกคืนจนกว่าผมจะไปญี่ปุ่น”

“อีกสองคืน... โอเคค่ะ ฉันจะอยู่กับคุณจนกว่าคุณจะขึ้นเครื่องเลย” เซบาสเตียนยิ้มเล็กน้อยแล้วกดจูบที่หน้าผากของหญิงสาว

แคทเธอลีนอยู่กับเซบาสเตียนทุกคืน จนถึงวันที่เขาต้องไปญี่ปุ่น ก่อนจะขึ้นเครื่อง เขามาส่งเธอที่ร้าน เขากอดร่างบางเอาไว้แนบอก และกดจูบไปทั่วๆดวงหน้าและประกบจูบเนิ่นนานที่ริมฝีปากอวบอิ่มของเธอ ก่อนจะขึ้นรถไปสนามบิน

การกอดจูบล่ำราของคนทั้งสองอยู่ในสายตาของเมนี่นางแบบสาวตลอด วันนี้เธอมาคุยเรื่องงานที่ห้องเสื้อข้างๆ และพอเธอจะกลับก็เลยได้ทันเห็นช็อตเด็ด ภาพของคนทั้งคู่เลยถูกบันทึกเอาไว้ในโทรศัพท์ของเธอ แรกๆ เธอก็นึกโกรธและโมโห แต่ด้วยความร้ายกาจเธอก็รีบหยิบโทรศัพท์ออกมาบันทึกภาพเอาไว้อย่างรวดเร็ว และยิ้มร้ายออกมาก่อนจะเดินไปขึ้นรถ

วันเวลาผ่านไปราวสองอาทิตย์ที่เซบาสเตียนห่างจากแคทเธอลีน เขารีบเคลียทุกอย่างให้ลงตัวเพื่อที่จะได้กลับก่อนกำหนด และในที่สุด เขาก็จัดการทุกอย่างจนเสร็จ และได้กลับก่อนกำหนด 1อาทิตย์ และทันทีที่กลับมาถึง เขารีบตรงไปหาแม่ดีไซน์เนอร์สาวด้วยความคิดถึงที่มันมีอยู่เต็มล้น ค่ำๆแบบนี้ร้านของเธอคงกำลังจะปิด และเธอก็คงยังอยู่ที่ร้าน คืนนี้เขาจะล็อกตัวเธอเอาไว้ให้หายคิดถึงไปเลย

และเมื่อไปถึง ทุกอย่างก็เป็นอย่างที่เซบาสเตียนคิดเอาไว้ แคทเธอลีนยังคงอยู่ที่ร้าน เพราะรถของเธอยังจอดอยู่ แต่ยังไม่ทันที่เซบาสเตียนจะเข้าไปหาหญิงสาว รถสปอร์ตสีแดงสดก็วิ่งมาจอดตรงหน้าร้านของเธอ ก่อนที่คนขับจะก้าวเท้าลงจากรถและเดินตรงเขาไปในร้านของเธอ

“พริสซี่...” เซบาสเตียนรีบหลบเข้ามุมข้างๆร้านของแคทเธอลีนอย่างรวดเร็ว เพราะมันคงไม่ดีแน่ถ้าพริสซี่รู้ความสัมพันธ์ของเขาและแคทเธอลีน

แคทเธอลีนกำลังจะกลับ และกำลังเดินออกมาจากห้องทำงานด้านใน พริสซี่เปิดประตูเดินเข้าไปหยุดยืนตรงหน้าดีไซน์เนอร์สาว แคทเธอลีนมองหน้านางแบบสาวอย่างแปลกใจ

“ไงพริสซี่ มีอะไรให้พี่ช่วยหรือเปล่า ต้องการชุดด่วนล่ะสิ ถึงได้มาตอนร้านปิดแบบนี้”

“พริสซี่มีเรื่องให้พี่เคทช่วยค่ะ”

“เรื่องอะไรจ๊ะ สำหรับพริสซี่พี่เต็มใจช่วยเสมอ”

“นี่ค่ะ พี่เคทดูแล้วก็ช่วยอธิบายให้พริสซี่เข้าใจด้วยนะคะ” พริสซี่ส่งโทรศัพท์ในมือให้กับแคทเธอลีน

แคทเธอลีนรับมากดู และก็ต้องตกใจในคลิปที่เห็น

“ถึงกับตกใจเลยเหรอคะ พูดมาสิคะ บอกพริสซี่มาว่าทำไม่มันถึงเป็นแบบนี้”

“พริสซี่... พี่...” แคทเธอลีนไม่รู้จะพูดยังไง เธอนิ่งจนพริสซี่ทนไม่ไหว

“พี่เคทก็รู้ว่าพริสซี่รักคุณเซบาสเตียนมากแค่ไหน ไหนพี่บอกว่าไม่เคยสนใจเขา แล้วทำไมถึงเป็นแบบนี้ พริสซี่ผิดหวังในตัวของพี่มาก พี่ทำแบบนี้กับพริสซี่ได้ยังไง”

แคทเธอลีนพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ เธอดูออกว่าพริสซี่กำลังโกรธเธอมากแค่ไหน หญิงสาวเดินเขาไปจับสองมือของนางแบบสาว และยิ้มให้เธอ ก่อนจะพูดแก้ไขให้สถาณการมันดีขึ้น

“ทุกอย่างมันไม่ได้เป็นอย่างที่พริสซี่เข้าใจนะ คลิปนั่นมันนานมากแล้วล่ะ พี่กับเขาเป็นแค่อดีตกันไปแล้ว”

เซบาสเตียนได้ยินที่สองสาวพูดกันไม่ค่อยชัดนัก แต่อย่างน้อยเขาก็ได้ยินชื่อของตัวเอง และเริ่มสงสัยในการสนทนาที่ดูท่าจะตึงเครียด เขาเดินเข้าไปหยุดยืนแอบฟังใกล้ๆช่องหน้าต่างที่ยังเปิดแง้มเอาไว้

“พี่ไม่ได้รู้สึกอะไรกับคุณบาสเตียนเลย ที่ผ่านๆมาพี่แค่ต้องการเอาชนะเขาเท่านั้น”

เซบาสเตียนกำมือแน่นเมื่อได้ยินคำพูดที่แสนจะบาดหัวใจของเขา กรามหนาบดกันแน่น ดวงตาสีฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้นจนเกือบจะดำสนิท  แค่ต้องการเอาชนะงั้นเหรอ ที่ผ่านมาเขาคงเป็นไอ้งั่งให้เธอได้หัวเราะเยาะอย่างนั้นสินะ ความเจ็บแค้นที่ได้ยินทำให้เขารีบก้าวออกมา แล้วเดินออกไปขึ้นรถโดยที่ไม่หันหลังกลับไปมอง

“แค่ต้องการเอาชนะ เธอต้องการเอาชนะอย่างนั้นเหรอ ฮึ่ย!” เซบาสเตียนนั่งพูดพร่ำกลับไปกลับมาซ้ำๆอยู่ในรถ มือหนากำแน่นทุบไปที่พวกมาลัยเพื่อระบายอารมณ์ ก่อนจะติดเครื่องยนต์และขับออกไปอย่างรวดเร็ว!

รถยนต์หรูแล่นเข้ามาจอดหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ เสียงเบรกรถดังเอี๊ยดและตามมาด้วยเสียงปิดประตูรถตามแรงอารมณ์ของคนปิด ใบหน้าคมสันเดินทำหน้าบอกบุญไม่รับเข้าไปในตัวบ้านก่อนจะพาตัวเองไปหยุดที่เคาเตอร์เครื่องดื่ม หยิบขวดวิสกี้ราคาแพงออกมาเทใส่ในแก้วใบสวย แล้วยกแก้วกระดกเข้าปากรวดเดียวจนหมด แล้วจึงเดินไปที่ริมสระน้ำด้านหลัง โดยไม่ลืมที่จะคว้าขวดวิสกี้ราคาแพงและแก้วไปด้วยอีกหนึ่งใบ

เซบาสเตียนทิ้งตัวเองลงบนเก้าอี้ริมสระ เขานอนหลับตานึกไปถึงใบหน้าของแคทเธอลีน ตอนที่เธอกำลังพูดกับพริสซี่ น้ำเสียงของเธอยังคงก้องดังอยู่ในหัวของเขา เซบาสเตียนลืมตาขึ้นมาเทวิสกี้ลงในแก้ว แล้วจัดการกระดกวิสกี้เข้าปากจนหมด แล้วกำแก้วเอาไว้แน่น

“ต้องการเอาชนะฉันเหรอ เธอทำเพื่อเอาชนะอย่างนั้นน่ะเหรอ” ชายหนุ่มนั่งพึมพำออกมา ดวงตาแดงก่ำไปด้วยความโกรธ เมื่อนึกไปถึงคำพูดของเจ้าหล่อน

เพล้ง! แก้วในมือถูกปาทิ้งด้วยแรงบัลดาลโทสะ ตามด้วยเสียงแตกของขวดวิสกี้ ที่ส่งเสียงแตกร้าวดังมากกว่าแก้วใบสวยซะอีก และตามมาด้วยเสียงคำรามที่ดังลั่น จนเบนคนสนิท ที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องนั่งเล่นต้องเดินออกมาดู

“โว๊ยยย....ย ฉันเกลียดเธอ ๆๆ เกลียดๆๆ...”” เซบาสเตียนตะโกนเสียงดังลั่น ความเจ็บแค้นในหัวใจ มันกำลังเผาความรักที่เขามีต่อเธอให้มอดไหม้ลง และคงเหลือเอาไว้แต่ความเกลียดอย่างแท้จริง

“เกิดอะไรขึ้น ทำไมคุณถึง... ไหนคุณบอกว่าจะอยู่กับ...” ยังไม่ทันที่เบนจะพูดต่อ เสียงเข้มๆของเซบาสเตียนก็ดังสวนขึ้นมา จนเบนถึงกับอึ้ง

“อย่าพูดถึง และอย่าเรียกชื่อผู้หญิงคนนั้นให้ฉันได้ยินอีกเป็นอันขาด!

“มีเรื่องอะไรกัน ห๊ะ เบน บาสเตียน ลูกทั้งสองทะเลาะอะไรกัน เสียงดังไปถึงข้างบน ไหนบอกแม่มาซิว่าลูกทะเลาะอะไรกัน”มาดามไอรีนแม่ของเบน ที่เป็นคนเลี้ยงดูเซบาสเตียนมาตั้งแต่เด็กๆ และเซบาสเตียนก็ทั้งรักและเคารพเธอเหมือนกับเป็นแม่ของเขาจริงๆ เธอตกใจเสียงคำรามของเซบาสเตียน เลยรีบเดินออกมาที่สระน้ำ พอได้เห็นท่าทางของทั้งสองคนที่กำลังจ้องเผชิญหน้ากันก็ตกใจ และเข้าใจว่าเขาทั้งสองกำลังทะเลาะกันอยู่ เลยร้องถามหาสาเหตุเสียงหลง

“เราไม่ได้ทะเลาะอะไรกันหรอกครับแม่ ลูกรักของแม่ต่างหากที่มี คือมันเป็นเรื่องของ...หัวใจ” เบนตอบมารดาเสียงเรียบ

“ใคร ? ใครที่มันทำให้ลูกของแม่เจ็บ นังผู้หญิงคนนั้นใช่มั๊ย?”

มาดามไอรีนพอจะรู้เรื่องความรักของเซบาสเตียนมาบ้าง เพราะเป็นเขานั่นเองน่ะแหละที่เคยเอ่ยถามและขอความเห็นเธอในการซื้อของขวัญที่มัดใจผู้หญิง ก่อนที่เขาจะไปดูไบเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ซึ่งมาดามไอรีนก็ซักถามจนรู้ว่าเซบาสเตียนจะซื้อให้ผู้หญิงคนไหน แถมเธอยังได้เอ่ยเตือนเขาเอาไว้ ว่าอย่ายุ่งกับผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอจะทำให้เขาต้องเจ็บปวด เหมือนกับที่คาเรนแม่ของบาสเตียนเคยได้รับ

“ผมมันโง่เอง ที่ไปยุ่งกับเธอ แต่แม่ไม่ต้องห่วงนะครับ ต่อไปนี้เธอจะไม่มีผลอะไรกับผมอีก เธอมันก็แค่พวกผู้หญิงร่าน ที่มาสนองความต้องการของผม...เท่านั้น” เซบาสเตียนพูดเสียงเข้ม ต่ำ กรามของเขาบดกันแน่นในยามที่เขาพูดถึงเธอ

เบนหันควับไปมองหน้าของเจ้านายหนุ่ม หรือเพื่อนในเวลานี้อย่างอึ้งๆ นึกไม่ถึงว่าเขาจะโกรธและพูดออกมาได้ขนาดนี้ ก็ไหนเมื่อครู่ตอนลงเครื่อง ดูเขารีบร้อนต้องการที่จะเจอเธอเป็นนักหนา แถมยังสั่งเอาไว้ว่าพรุ่งนี้บ่ายๆถึงจะกลับ แต่ดูตอนนี้สิ อารมณ์ของเซบาสเตียนแปรเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ราวกับหน้ามือเป็นหลังมือ เขากลับมาประกาศว่าเกลียดชังเธออีกครั้ง และในครั้งนี้ดูท่าว่าจะเกลียดมากกว่าเดิมซะด้วยซ้ำ ตกลงแล้วเจ้านายของเขาไปเจออะไรมากันแน่ แคทเธอลีนทำอะไรกับเจ้านายของเขากันนะ และเรื่องทั้งหมดมันเป็นยังไงกัน เขาชักอยากรู้ความจริงของเรื่องซะแล้วสิ...

22.00

แคทเธอลีนเพิ่งอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เธอเดินก้าวขึ้นไปนอนบนเตียงนุ่ม ในใจก็คิดถึงคนตัวโตหน้าดุๆ ป่านนี้แล้ว ที่โน่นคงจะเป็นเวลากลางวัน เขาคงกำลังทำงานของเขาสินะ หญิงสาวเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเลื่อนดูคลิปที่เธอถ่ายเอาไว้ ในยามที่เธออยู่กับเขา และภาพถ่ายอีกหลายต่อหลายภาพ คิดถึงรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ๆ และดวงตาสีฟ้าที่ปนไปด้วยความดุดันคู่นั้น เสียงของเขาในคลิปภาพมันช่างไพเราะรื่นหู แคทเธอลีนกดดูกลับไปกลับมาซ้ำๆ เพื่อให้ความคิดถึงได้เบาบางลง ก่อนจะกดจูบที่หน้าจอโทรศัพท์ ที่มีรูปถ่ายของเขาโชว์อยู่

“รีบๆกลับมานะคะ ฉันคิดถึงคุณค่ะ สุดที่รักของฉัน...”

แคทเธอลีนกดจูบที่หน้าจอโทรศัพท์ซ้ำๆ อีกครั้ง ก่อนจะปิดไฟและนอนหลับไปทั้งๆที่โทรศัพท์ยังอยู่ในมือของเธอ...

.......................................................................


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอขอบคุณสำหรับนักอ่านที่มอบเหรียญกำลังใจให้กับนิยายเรื่องนี้นะคะ ^^ "

ณรีรัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


เข้าใจผิดชะล่ะโห่อุส่ารักแล้วกลับมาเกลียดเหมือนเดิมชะละ😈😈😈😈😈
โดย Anonymous | 1 year, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha