ทาสรักจำเลยใจ

โดย: เทียนธีรา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 8 : มนตราแห่งสายฝน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

สายฝนซึ่งตกลงมาพรำๆ กลางดึกหลังจากที่รชานนท์พาดุษฎีกลับมาจากงานเลี้ยงนำพาความสดชื่นมาสู่ไอดินและสรรพสิ่งมีชีวิตทุกชนิดไม่เว้นแม้แต่หญิงสาวซึ่งกำลังซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มบนเตียงซึ่งนุ่มสบาย อากาศที่เย็นสบายและเสียงฝนข้างนอกทำให้เธอผล็อยหลับอย่างรวดเร็ว แต่กลับต้องมาสะดุ้งตื่นเพราะเสียงเคาะประตูห้องที่เคาะอย่างไม่เกรงใจ

ปัง! ปัง!

เคาะอย่างนี้คงไม่มีใคร ดุษฎีแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินแต่ดูเหมือนคนที่เคาะอยู่ข้างนอกจะรู้ทันและไม่ยอมให้เธอหลบอยู่อย่างนั้นง่ายๆ หญิงสาวจึงต้องลุกขึ้นไปยืนใกล้ประตู

คุณมีอะไร

เปิดประตู

นี่มันดึกแล้วนะ คำว่าเกรงใจน่ะรู้จักมั้ยดุษฎีเปิดประตูพร้อมทั้งโวยวายใส่หน้าเขา

งั้นเหรอเขาตอบกลับมาอย่างยียวน ดุษฎีได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวเขา

ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณ

แต่ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ

ไอ้หมอนั่นมันเป็นใคร

คุณหมายถึงใคร

ก็ไอ้คนที่ผมเห็นคุณคลอเคลียอยู่กับมัน ในงานเลี้ยงนั่นงัยเสียงของคนเมาเริ่มเข้มขึ้นตามอารมณ์

คนพาลน้ำเสียงกระเง้ากระงอด

แล้วมันเป็นใคร ทำไมคุณจะต้องทำท่าอี๋อ๋อกับมันขนาดนั้นด้วยเสียงคนเมาเริ่มดังขึ้น

เขาก็แค่มาคุยกับฉันเพราะเห็นว่าฉันยืนเก้ๆ กังๆ อยู่ในงานนั้นคนเดียวดุษฎีพูดกระแทกเสียงกลับมาบ้าง

หึเขาทำเสียงเยาะๆ

ฉันก็เห็นคุณสวีทกับแฟนคุณดีนี่ ทำไมต้องมาพาลฉันด้วยดุษฎีทำเสียงเยาะกลับบ้าง

แฟนผม ดาวน่ะเหรอ

ใช่...ฉันว่ามดแถวนั้นคงสำลักน้ำตาลตายกันหลายตัว

รชานนท์อดหัวเราะไม่ได้กับสำนวนของเธอ

คุณพูดเหมือนหึงผม

ใครหึงคุณ ฉันเกลียดคุณต่างหากอีกฝ่ายรีบกลบเกลื่อนและทำท่าจะปิดประตูหนีเอาดื้อๆ แต่รชานนท์ไม่ยอม กลับยกแขนทั้งสองข้างค้ำยันประตูกั้นเธอเอาไว้ ตอนนี้ก็เท่ากับว่าดุษฎีถูกกักขังด้วยแขนทั้งสองข้างของเขา

มองหน้าผมสิ

ดุษฎีกลับหลบตา เขาจึงเชยคางเธอขึ้นและจ้องอย่างค้นคว้า

เกลียดผมขนาดไม่อยากมองหน้าเลยเหรอเขาก้มมากระซิบที่ข้างหู ทำเอาดุษฎีขนลุกซู่

เกลียดเสียงตอบอู้อี้และยังคงหลบตาเขาอยู่

มือแข็งๆ จึงเชยคางมันขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้เขาแนบริมฝีปากลงบนปากอิ่มของเธอ และปล้นจูบอย่างรุนแรงเรียกร้อง

เขาสอดลิ้นเข้าไปในริมฝีปากบางนั้น ใช้ลิ้นหยอกเย้าและกระหวัดเกี่ยวกับลิ้นน้อยๆ ของเธอ เสียงครางเล็ดลอดออกจากปากสวยด้วยความวาบหวาม

จมูกโด่งเลื่อนต่ำลงไปซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง ดุษฎีวาบหวามเสียจนเผลอสอดมือเข้าไปซุกไซ้เข้าไปในกลุ่มผมดำหยักศกของเขา

อย่าหยุดเสียงของดุษฎีขาดหายเป็นห้วงๆ

รชานนท์ยังเดินหน้าไม่ยอมหยุด ปากและจมูกโด่งไล่ต่ำลงมือจนถึงร่องอก และแกะกระดุมเม็ดบนออกอย่างรวดเร็ว ไม่ถึงอึดใจอกอวบอิ่มก็เผยต่อสายตาเขาเป็นครั้งแรก ตาที่เจือไว้ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์มองอย่างตกตะลึงกับความสวยงามที่ปรากฏตรงหน้า ริมฝีปากของเขาเข้าครอบครองอกอวบอิ่มนั้นอย่างรวดเร็วช่ำชอง

“อื้อ...

ดุษฎีเผลอขยี้ผมของรชานนท์เพื่อผ่อนคลายความร้อนรุ่มที่เกิดขึ้นกับร่างกายตัวเอง เสียงครางของเธอยิ่งปลุกเร้าความร้อนรุ่มในตัวเขาจนแทบระเบิด

รชานนท์รีบจัดการกับกระดุมเม็ดที่เหลือ แล้วปลดเสื้อนอนออกไหล่มนอย่างรวดเร็วจนดุษฎีแทบไม่รู้สึกตัว มืออีกข้างที่เหลือสอดเข้าไปและสัมผัสกับอกอวบนั้น เขาวนมือเป็นวงกลมสลับกับกอบกุมและบีบเคล้น ส่วนริมฝีปากก็ครอบครองอกอวบอีกข้างหนึ่งที่เหลืออยู่

ลิ้นอันร้ายกาจตวัดอย่างช่ำชองทำเอาสติของดุษฎีไม่เหลือให้ควบคุมตัวเองได้เลยในขณะนี้ ท่าทีของเธอช่างไร้เดียงสาเสียจนรชานนท์นึกทึ่งในในมารยาของเธอ

แม้สมองจะคิดแบบนั้น แต่รชานนท์ก็ยังไม่สามารถสกัดกั้นความต้องการที่เกิดขึ้น เขาจึงตวัดเอาร่างงามขึ้นไว้ในวงแขน พาไปวางที่เตียงและทาบทับตัวลงไปอย่างรวดเร็ว

อย่าค่ะดุษฎีห้ามอย่างหวาดหวั่น แต่น้ำเสียงกลับไม่มั่นคงนัก

อย่าห้ามผมเลยเสียงทุ้มกระซิบที่ข้างหู ก่อนที่เขาจะทาบริมฝีปากลงมาอีกครั้งสอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นน้อยๆ นั้นอย่างหยอกเย้า

ดุษฎีตอบรับด้วยการกระหวัดลิ้นเกี่ยวกับลิ้นของเขา สองแขนยกขึ้นโอบรอบคอเขาไว้อย่างลืมตัวทำให้รชานนท์พอใจไม่น้อย จมูกโด่งและปากของเขาซุกไซ้ต่ำลงมาที่ซอกคอขาว และมาหยุดตรงที่หน้าอกอวบอิ่มคู่นั้น เขามองความสวยงามนั้นอย่างพึงพอใจก่อนที่จะใช้ริมฝีปากครอบครองข้างหนึ่งและอีกข้างหนึ่งใช้มือบีบเคล้น มืออีกข้างที่เหลืออยู่กำลังไล่ผ่านลงไปที่ข้างสะโพกเพื่อสำรวจทุกส่วนของเธอ

        “อื้อ...อื้อ...

ดุษฎีร้อนรุ่มจนหลุดเสียงครางออกมาเพื่อระบายความร้อนระอุที่เกิดกับร่างกายของตน เธอพยายามถดกายหนีแต่กลับกลายเป็นเหมือนการแอ่นอกเพื่อให้เขาสัมผัสได้ใกล้ชิดยิ่งขึ้น เสื้อผ้าหลุดจากตัวเธอและเขาไปตั้งแต่เมื่อไหร่ดุษฎีไม่อาจรู้ได้ รู้แต่เพียงความร้อนรุ่มที่เขาสร้างขึ้นให้เกิดกับเธอในตอนนี้

รชานนท์สลับมาจูบเต้าทรวงสาวอีกข้างและครอบครองเธอด้วยริมฝีปากของเขาอย่างไม่ให้น้อยหน้า ในขณะที่มืออีกข้างหนึ่งตอนนี้ไล่ต่ำลงมาถึงสะโพก หน้าท้องแบนราบ ต้นขาเรียวยาว ก่อนจะวกไปที่ด้านในเพื่อสัมผัสความเป็นหญิงของเธอ

“คุณรชานนท์...อูยยย...

เสียงครวญครางบวกกับการตอบสนองของเธอทำเอารชานนท์แทบจะหมดความอดทน

นี่เขากำลังจะใช้ผู้หญิงร่วมกับปริวัฒน์อย่างนั้นเหรอ ความคิดบางอย่างแวบเข้ามาในหัวของรชานนท์ ไม่เขาต้องไม่ทำ แต่ร่างบางที่อยู่ใต้ร่างเขาตอนนี้บดบังความคิดผิดชอบชั่วดีทุกอย่าง

แม่มด!” รชานนท์ครางรอดไรฟัน ก่อนจะนำพาความแข็งแกร่งเข้าสู่ทางรักนั้นอย่างไม่ได้ระมัดระวังมากนักเพราะเขารู้อยู่แล้วว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงบริสุทธิ์ถึงแม้จะรู้สึกถึงความคับแคบมากกว่าปกติก็ตาม

โอ๊ยเจ็บดุษฎีร้องออกมาเมื่อความเจ็บปวดเข้ามาแทนที่ความเสียวซ่านที่เคยได้รับ

รชานนท์กลับคิดว่าเธอแสดงละครได้เก่งชะมัดมิน่าปริวัฒน์ถึงได้ติดใจนักหนา เขายังคงเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ แต่กลับต้องสะดุดเมื่อเจอกับเยื่อบางอย่างที่สกัดกั้นเขาไม่ให้ผ่านไปได้ง่ายๆ

โอ๊ยเอาออกไปนะดุษฎีเจ็บปวดจนเหมือนร่างกายจะฉีกเป็นชิ้นๆ 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)




ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


่ม่วนๆๆหลายเด้อ
โดย Anonymous | 10 months, 2 weeks ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha