ทัณฑ์สวาท(END)

โดย: ม่านฝัน



ตอนที่ 1 : ทัณฑ์สวาท1


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ณ.ป่าหิมพานต์

"นารีนาช....เรารีบกลับเมืองบาดาลกันเถอะก่อนที่พวกครุฑจักลงมากินน้ำ"มรกตนาชพูดขึ้นแล้วกลายร่างกลับเป็นนาคดั่งเดิม นารีนาชยังคงอยู่ในร่างมนุษย์และเล่นน้ำอย่างสนุกสนาน

"น้องขอเล่นน้ำอีกสักพักนะพี่มรกตนาช นานๆทีจักหนีออกจากเมืองบาดาลมาได้ "นารีนาชบอกแล้วมองดูพืชพันธ์นานาชนิด สัตว์ป่ามากมายที่ลงมากินน้ำที่บ่อน้ำหิมพานต์แห่งนี้และมี กรินรี กรินนร มัจฉา สิงห์หณ ไม่เว้นแต่เทวดา นางฟ้าที่มักจักมาที่นี้เสมอ

"งั้นพี่จักลงไปบาดาลก่อนนะ ดูแลตัวเองด้วยละน้องพี่"มรกตบอก

"ท่านพี่ลงไปเถอะ น้องดูแลตนเองได้ ถ้ามีเหตุร้ายอันใดน้องจักใช้ดวงแก้วนาคานี้เรียกท่านพี่เอง"มรกตนาชมองดูนารีนาชก่อนจักว่ายลงไปในน้ำ

"ผีเสื้อสวยงามยิ่งนัก"นารีนาชมองดูผีเสื้อที่บินมาเกาะไหล่งามแล้วบินหนีไปอย่างมีความสุข

'ข้างบนมีสิ่งสวยงามมากมาย แต่ทำไมท่านพ่อถึงต้องห้ามเราด้วย'นางคิดในใจ โดยไม่รู้ว่ามีพญาครุฑพาศิวะแอบดูนางอยู่บนยอดไม้อย่างเงียบๆ

"พรืบๆๆๆๆๆ~ว้ายยยยยย"พญาครุฑพาศิวะบินโชบลงมาจับนารีนาชที่แปลงกายเป็นมนุษย์บินขึ้นไปบนฟ้า

"วันนี้ช่างเป็นวันดีนักที่ข้าจับได้ลูกสาวของท้าวเฮมนาชผู้ครองเมืองบาดาล"พาศิวะพูดขึ้น

"ปล่อยข้านะเจ้าครุฑชั่วช้า"นารีนาชพยายามดิ้นให้หลุดจากกรงเล็บยักษ์แต่ไม่สำเร็จ

"ข้าจักปล่อยเจ้าไปได้อย่างไร อาหารอันโอชะของข้า"

"ข้าไม่ยอมให้เจ้าจับข้ากินได้ง่ายๆหรอก! "นารีนาชคลายดวงแก้วนาคาออกมาจากปากเพื่อจะเรียกให้มรกตนาชมาช่วย

"ข้าไม่ให้เจ้าเรียกใครมาช่วยเจ้าได้หรอก หึหึ"พาศิวะใช้ปีกพัดลมแรงๆใส่นารีนาชจนดวงแก้วนาคาตกลงไป

"ปล่อยข้า!แชกๆๆๆๆๆ"นารีนาชกลายร่างกับเป็นพญานาคแล้วพ่นไฟใส่พาศิวะ ครุฑหนุ่มหลบลูกไฟได้เฉียดชิ้วและยังไม่ยอมปล่อยนางง่ายๆ นางจึงใช้หางรัดขาไว้แล้วพ่นน้ำกรดใส่ พาศิวะใช้ปีกสร้างลมพายุพัดน้ำกรดกระจายไปคนละทิศละทาง

"เจ้าช่างฤทธิ์เยอะนัก แม่นาคน้อย"

"ข้าจักฆ่าเจ้าซะ เจ้าครุฑถ่อย! "

"เจ้าฆ่าข้าได้ก็ลองดู ฮ่าๆๆๆๆ"นารีนาชปล่อยขาพญาครุฑแล้วกระโดดลงน้ำพร้อมกับโผล่หน้าขึ้นมาเหนือน้ำ พาศิวะบินอยู่เหนือน้ำแล้วใช้สายฟ้าฟาดใส่พญานาคสาว นางหลบได้ทันแล้วพ่นไฟสวนกลับ พาศิวะบินหลบ

"เจ้าช่างเก่งกล้าเกินหญิงยิ่งนัก ข้าชักชอบเจ้าแล้ว"

"แต่ข้าเกลียดเจ้า! "พาศิวะจิกเล็บลงที่หลังของนารีนาชจนเลือดสีเขียวไหลออกมาเป็นทางยาวนางรู้สึกเจ็บระบมแล้วพยายามดิ้นให้หลุดแต่ไม่เป็นผล

"จงไปกับข้าดีๆเถอะ"

"ไม่!! ปล่อยข้า ไม่งั้นเจ้าได้เดือดร้อนแน่! "นางพ่นน้ำกรดใส่ทำให้ปีกข้างหนึ่งเป็นแผลฉกาน พาศิวะร้องอย่างเจ็บปวดแล้วปล่อยสายฟ้าใส่นารีนาช นางชักดิ้นชักงอก่อนจักสลบไปแล้วกลับเป็นร่างมนุษย์ดั่งเดิม พาศิวะกลายร่างเป็นมนุษย์รูปงามและกางปีกพานางบินไปวิมานฉิมพีของตนเอง เขาวางนางลงที่เตียงนอนที่ทำจากก้อนเมฆแล้วร่ายมนต์เพื่อไม่ให้นางหนีไปได้ก่อนจักไปหาบริวารของตนที่อาณาจักรของครุฑ! 








ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha