ทัณฑ์สวาท(END)

โดย: ม่านฝัน



ตอนที่ 3 : ทัณฑ์สวาท3


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

พาศิวะพานารีนาชหนีมายังเมืองมนุษย์เพื่อหนีจากการตามล่าของเหล่านาคราชและเหล่าครุฑ

"เราต้องหนีแบบนี้อีกนานหรือไม่พาศิวะ ข้ากลัว"นารีนาชกอดสวามีไว้แน่น

"ข้าจักปกป้องเจ้าเอง นารีนาชข้าสัญญา"

"ข้ารักท่านพาศิวะ"

"ข้าก็รักเจ้านารีนาช"

"พรืบๆๆๆๆๆ~ว้ายยยยยย"

"มาหลบอยู่นี้เองหรือพาศิวะ! "วิหษาใช่ปีกพัดใส่บ้านร้างที่ทำจากหญ้าจนปลิวหายไป นางจ้องนารีนาชอย่างโกธรแค้นชิงชังที่ถูกแยกพาศิวะไป! 

"ทำไมเจ้ายังตามรังครวญข้าไม่เลิกอีก! วิหษา เจ้าได้ทั้งอำนาจที่เหนือกว่าครุฑทั้งบวงเจ้ายังไม่พอใจอีกหรอ!! "ครุฑหนุ่มยอมทิ้งบัลลังค์ ทิ้งอำนาจ เพื่อมาอยู่กับนางอันเป็นที่รัก

"ข้าต้องการเจ้า! เจ้าเป็นถึงพญาครุฑพาหนะแห่งเทพแต่เจ้ากับไปเสพสมกับนาคราช!!ศัตรูของเผ่าพันธ์เรา เจ้าทำได้อย่างไรพาศิวะ!!!  "วิหษาพูดอย่างเกี่ยวกราด

"มันเรื่องของข้า ต่อให้ไม่มีนารีนาช ข้าก็ไม่วันกลับไปรักนังแพศยาอย่างเจ้า!! "

"งั้นก็ตายซะ นังนารีนาช!!!!! "วิหษาพ่นไฟใส่แต่พาศิวะเอาตัวเองมาบังไฟแทน เปลวไฟโหมลุกไหม้พาศิวะ นารีนาชวิ่งเข้าไปกอดสวามีแล้วถูกไฟเผาไปพร้อมกัน! 

แสงสีรุ่งสว่างขึ้นบนท้องฟ้าพร้อมกับพระอินทร์ได้ปรากฏตัวขึ้น ท่านเสกดวงจิตของพาศิวะและนารีนาชให้มาปรากฏอยู่ตรงหน้าพระองค์

"พวกเจ้าทั้งสองตนได้ทำผิดกฏสวรรค์ นาคและครุฑไม่สามารถรักกันได้พวกเจ้าจักน้อมรับโทษทัณฑ์นี้หรือไม่"นารีนาชจับมือพาศิวะไว้แน่น

"พวกเราน้อมรับพะยะค่ะ"พาศิวะพูดขึ้นแล้วทั้งคู่ก็ก้มกราบพระอินทร์ผู้เป็นใหญ่ในสามโลก

"ข้าจักให้พวกเจ้าไปเกิดเป็นมนุษย์เพื่อชดใช้กรรมนี้"เสียงของพระอินทร์ดังก้องกังวานไปทั่วแล้วดวงจิตทั้งสองก็ถูกส่งไปบนโลกมนุษย์! 



ณ. โรงเรียนนาวาคิน

"พาศิวะๆๆๆ"หญิงสาวนอนละเมอแล้วพูดเบาๆออกมา

"ยัยฤทัยนาค!! โป๊กๆๆๆ"

"โอ๊ยๆๆๆใครมาเข็กหัวฟ่ะ!อะ... อาจารย์พิศมัยแหะๆ"ฤทัยนาค สุวรรณสาพรหมณ์ หรือ นาช สะดุ้งตื่นเพราะโดนเข็ดหัว เธอเห็นครูพิศมัยยืนปั่นหน้าโสดใส่เลยยิ้มแห้งๆให้

"หลับสบายไหมจ๊ะฤทัยนาค! "

"ก็... นิดหน่อยค่ะครู"

"ฮ่าๆๆๆ"เพื่อนๆในห้องต่างพากันหัวเราะเยาะใส่

"ไปยืนหน้าห้องเลย! "

"ค่ะๆๆๆ"นาชเดินไปยืนคาบไม้บรรทัดอยู่หน้าห้อง คนที่เดินผ่านไปผ่านพากันมองแล้วหัวเราะชอบใจ

"โดนทำโทษอีกแล้วหรอนาช? "พี่กันต์ที่เดินผ่านมาถามขึ้น

"ก็ใช่ค่ะ...แหะๆ"

"ไปทำอะไรให้ครูพิศมัยไม่พอใจละ"

"แอบหลับนะค่ะ "

"พี่ก็เคยเป็นแบบนี้เหมือนกัน สมัยตอนที่พี่อยู่ ม. ต้นนะ โดนทำโทษประจำจนครูเหม็นขี้หน้านะ ฮ่าๆๆๆๆๆ"

"จริงหรอค่ะ ไม่อยากจะเชื่อ ฮ่าๆๆๆ"

"อย่าไปเล่าให้ใครฟังนะ พี่อายเขา คิคิ"

"ไม่บอกใครแน่นอนค่ะ"

"กันต์ค่ะรอนานไหม เราไปห้องสมุดกันเถอะ"มีนาพูดขึ้นแล้วเดินมาเกาะแขนชายหนุ่มอย่างเป็นเจ้าของ

"พี่ไปก่อนนะนาชไว้เจอกัน"

"ค่ะพี่กันต์"มีนามองตาขวางอย่างไม่พอใจก่อนจะเดินจากไป หญิงสาวแอบชอบพี่กันต์มานานแล้วแต่ต้องอกหักดังเปาะที่มีนาไปคบกับพี่กันต์ เธอเรียนอยู่ชั้น ม. 5/7สายภาษาต่างประเทศ ส่วนพี่กันต์อยู่ชั้น ม. 6/9สายทั่วไปและอยู่ห้องเดียวกับมีนาอีกด้วยแถมเธอยังเป็นหลานสาว ผอ. อีกต่างหากและไม่มีใครกล้าขัดใจหรือกล้าต่อกรกับเธอ!! 

"น้องนาชจ๋าช่วยไปที่ห้องเก็บของเป็นเพื่อนพี่หน่อยสิ"พอตยิ้มหวานให้

"ไม่ค่ะ...ฉันโดนทำโทษอยู่ไม่ว่าง"

"หมับ... ต้องไปเดี๋ยวนี้พี่มีเซอร์ไพร์! "พอตจับมือนาชอย่างถือวิสาสะแล้วลากเธอมาที่ห้องเก็บของในตึกเก่าที่ไม่มีใครกล้าเข้ามาเพราะเป็นที่มั่วสุมของอัธพาลและพวกชอบโดดเรียน

"ปล่อยฉันนะ.... ฉันจะกลับ ว้ายยยยย"

"จะรีบไปไหนละจ๊ะคนสวยมาสนุกกับพวกพี่ก่อนสิ ฮ่าๆๆๆ"พอตพลักเธอเข้าไปในห้องเก็บของที่มีผู้ชาย3-4คนอยู่ข้างในที่นั่งอยู่บนเตียงห้องพยาบาลที่ไม่ได้ใช้งานแล้วพร้อมกับตั้งกล้องถ่ายไว้ 

"ปล่อยฉันนะ... ช่วยด้วยๆๆๆ"

"เพียะ! หุบปาก!! "พอตตบหน้าหญิงสาวแล้วกดในนอนกับเตียง ผู้ชายอีกสองคนล็อคแขนไว้ไม่ให้หนีได้

"ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันกลัวแล้วอย่าทำอะไรฉันเลย"นาชบอกเสียงสั่นด้วยความหวาดกลัว

"คงปล่อยไปไม่ได้หรอกสาวน้อย ยัยมีนาสั่งมาให้จัดการกับเธอที่ไปยุ่งกับแฟนของยัยนั้นอย่าโกธรกันเลยนะ ฉันแค่ทำตามคำสั่งเพราะไม่อยากโดนไล่ออกจากโรงเรียนนะ เธอดันมาซวยเองนะ"

"อย่านะ... กรี๊ดๆๆๆๆ!! "

"พวกเราต่อนะโว้ยไอ้พอต"

"เอ่อๆรู้แล้วน่า"พอตทกกระโปรงขึ้นเหนือเข่าแล้วถอดกางเกงในออกพร้อมกับแยกสองขาออก พอตเอาตัวเองไปดันขาไว้แล้วใช้มืออีกข้างพยายามถอดกางเกงนักเรียนออก! 

"อย่าาาาา.... พาศิวะช่วยฉันด้วยยยยย!! "หญิงสาวกรี๊ดร้องสุดเสียงเมื่อนึกไปถึงใบหน้าชายในฝัน!! 



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha