ทัณฑ์สวาท(END)

โดย: ม่านฝัน



ตอนที่ 7 : ทัณฑ์สวาท7


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

"ยัยเด็กนั้นคงนอนหนาวตายอยู่ในห้องนั้นแล้วมัง ฮ่าๆๆๆๆ"

"ใช่ๆหรือไม่ก็โดนยุงกัดตายไปเลยจะได้เลิกมาอ่อยแฟนฉัน ฮ่าๆๆๆๆ"เรญาหัวเราะชอบใจกับมีนาแล้วเดินมาเปิดห้องเก็บอุปกรณ์ดู

"ฟ่อๆๆๆๆกรี๊ดๆๆๆๆงู!!! "สองสาวเปิดประตูเข้าไปก็ตกใจสุดขีดที่เห็นงูจงอางเผือกตัวใหญ่ชูคอขู่แล้วฉกใส่ขาเรญา

"โอ๊ย... มันกัดฉัน! "

"อย่าเข้ามานะไอ้งูบ้า กรี๊ดดดด"งูจงอางเผือกมองมาที่มีนาอย่างอาฆาตแล้วจะฉกมีนาอีกคน

"วิ๊งๆๆๆๆฟ่อออ! "แสงจากดวงเนตรพญาครุฑที่อยู่บนปกเสื้อทำให้งูจงอางเผือกเลื่อยหนีไปทันที

"ยัยเรญาทำใจดีๆไว้! ช่วยด้วยๆๆใครก็ได้เรียกรถพยาบาลที!! "มีนาพยุงเพื่อนสาวออกมาแล้วร้องให้คนช่วย ครูวินที่ได้ยินวิ่งเข้ามาดู

"มีเรื่องอะไรกัน? "ครูวินถาม

"ยัยเรญาถูกงูกัดค่ะครู! "มีนาตอบอย่างร้อนใจ

"งั้นไปรถครู"

"ค่ะๆๆๆๆ"

หลังจากที่พาเรญาไปส่งโรงพยาบาลเสร็จ มีนาก็ตรงมาหาฤทัยนาคที่นั่งเล่นพักเที่ยงอยู่ใกล้ๆสระน้ำโรงเรียน

"เพียะ!... ยัยนาช แกใช่ไหมที่เอางูไปปล่อยเพื่อแก้แค้นที่ฉันขังแกไว้ในห้อง! "มีนาตบหน้าฤทัยนาคอย่างโกธรแค้น

"พูดเรื่องบ้าอะไรของเธอ"หญิงสาวเอามือกุมหน้าที่โดนตบแล้วถอยหนีด้วยความกลัวพญาครุฑที่อยู่บนปกเสื้อ

"ฉันจะบอกอะไรแกให้ว่าเลิกยุ่งกับกันต์ซะ!เขาเป็นของฉันคนเดียว!! "

"อย่าเข้ามา! "

"กลัวฉันหรอ หึหึ ดี! ถ้าฉันเห็นแกไปคุยกับกันต์อีกละก็แกโดนหนักกว่านี้แน่!! "

"อย่าเข้ามาไง! โอ๊ย... ร้อนๆๆๆๆ"ฤทัยนาคพลักมีนาออกแต่มือดันไปโดนพญาครุฑเข้าจนเป็นรอยไหม้ที่ฝ่ามือ! 

"โอ๊ย! แกกล้าพลักฉันหรอ!! "มีนามองตาขว้างแล้วพลักหญิงสาวตกน้ำ

"แกตายนังนาช!! "

"แฮกๆๆๆช่วยด้วยๆๆ"ฤทัยนาคโดนกดหัวลงน้ำ เธอตะเกียงตะกายขึ้นจากน้ำแต่ไม่สำเร็จ

"

ครูค่ะๆๆมีนาจะฆ่ารุ่นน้องค่ะ!! "มิ้วที่เรียนอยู่ห้องเดียวกับมีนาที่เดินมาเห็นเหตุการณ์เข้าพอดีแล้ววิ่งหน้าตื่นไปฟ้องพวกครูที่นั่งกินข้าวอยู่โรงอาหาร ทุกตนที่ได้ยินพากันแตกตื่นแล้ววิ่งไปดู เฮนดาฟวิ่งตรงมาที่สระน้ำก่อนคนอื่นด้วยความเป็นห่วงฤทัยนาคก็เห็นแค่มีนานั่งร้องไห้ตัวสั่นเหมือนคนเสียสติอยู่ข้างๆสระน้ำ

"ฉะ... ฉันไม่ได้ฆ่ามันๆๆ"มีนาพูดกับตัวเอง

"ฤทัยนาคอยู่ไหน!! "เขาถามแล้วเขย่าตัวมีนาอย่างโกธรเคือง

"ไม่รู้ๆๆ หนูไม่ได้ทำๆๆๆ"มีนาพูดเหมือนคนเสียสติ

"ครูครับมันเกิดอะไรขึ้น? "กันต์ขึ้น

"(กอด) กันต์... มีนาไม่ได้ฆ่ายัยนาชนะ มันจมน้ำไปเอง"มีนากอดแฟนหนุ่มไว้แน่น

"ครูวินโทรเรียก...รถกู้ภัยกับรถพยาบาลที"เฮนดาฟบอกแล้วกั้นใจเดินลงน้ำทั้งที่ตัวเองกลัวน้ำมาขนาดไหน เขาใช้มือควานหาร่างของฤทัยนาคด้วยความกลัว

"นาชๆๆๆ"

"ผมช่วยหาเองครับครู"กันต์กระโดดลงน้ำไปช่วยแล้วมุดน้ำหาฤทัยนาชก็ไม่พบ พวกนักเรียนและพวกครูพากันยืนดูอย่างอึ้งๆแล้วพากันลุ้นระทึกว่าจะหาตัวหญิงสาวเจอไหม 


3ชั่วโมงผ่านไป~

พวกกู้ภัยต่างๆกับรถพยาบาลและนักประดาน้ำพากันมาช่วยงมหาร่างฤทัยนาคไม่ว่าจะหายังไงก็ไม่พบ จนต้องใช้วิธีทางไสยศาสตร์เข้าช่วย

"ร่างทรงครับ...นักเรียนผมจมอยู่ตรงไหนครับ? "ครูวินถามขึ้น

"ไม่มีวิญญาณฤทัยนาคมาสื่อสารเลย"ร่างทรงตอบแล้วพยายามสื่อสารต่อ

"ฤทัยนาคกลับมาหาฉัน!! "จู่ๆเฮนดาฟก็ตะโกนขึ้นแล้วเดินไปยืนกลางสระน้ำที่น้ำลึกถึงแค่อกเขา

"ฤทัยนาค!! "เขาตะโกนสุดเสียงจนคนอื่นที่ได้ยินถึงกับปวดแก้วหูเหมือนจะแก้วหูแตกเป็นเสี่ยงๆจนต้องเอามือปิดหูไว้

"ผุดๆๆๆๆ"

"กรี๊ดๆๆๆเงาดำอะไรอยู่ในน้ำต่อหน้าครูดาฟอะ!! "นักเรียนหญิงคนหนึ่งพูดขึ้นอย่างตกใจแล้วชี้ไปที่ครูหนุ่มแล้วอยู่ๆร่างของหญิงสาวก็ลอยขึ้นมาเหนือน้ำ ทุกคนต่างช็อกกับสิ่งที่เห็น! 

"ฤทัยนาค จุ๊บ! "เขากอดร่างที่เย็นเฉียบแล้วประกบจูบ

"แฮกๆๆๆตาบ้า ทำบ้าอะไรของนาย!!! "

"ดีนะที่ยังไม่ตาย ชอบทำให้ฉันเป็นห่วงอยู่เรื่อย"เฮนดาฟบอก

"ปะ... เป็นไปไม่ได้"นักประดานน้ำพูดขึ้นอย่างอึ้งๆที่พวกเขางมหาตั้งหลายชั่วโมงก็ไม่เจอ แต่เธอที่น่าจะตายกลับฟื้นขึ้นมาได้อย่างประหลาด

"ขึ้นจากน้ำกันเถอะ ครูหนาวแล้ว"เฮนดาฟก็รู้สึกแปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกันว่าร่างหญิงสาวโผล่มาตรงหน้าเขาได้ไง! เขาอุ้มเธอขึ้นจากน้ำ ผอ. ก็เรียกหญิงสาวกับมีนาเข้าไปพบ ทุกคนต่างพากันพูดคุยถึงเรื่องนี้กันไม่หยุดแล้วแยกย้ายกันกลับบ้านเพราะพระอาทิตย์ใกล้จะตกดินแล้ว

"ไหนเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฉันฟังสิ"ผอ. ถามเสียงเครียดและไม่พอใจหลานสาวมากที่เกือบฆ่าคนตาย

"คือ... บลาๆๆๆ"ฤทัยนาคเล่าให้ฟังจนหมดทั้งเรื่องที่ถูกขังไว้เมื่อวานด้วย

"มีนา.... คุณเป็นผู้หญิงที่ใจอำมหิตมาก ผมคงทนคบกับผู้หญิงอย่างคุณไม่ได้หรอก ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ"กันต์พูดขึ้นเมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดและรู้สึกผิดที่ตัวเองเป็นตัวต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด

"ไม่นะ... ฉันไม่เลิกกับคุณนะ ฉันรักกันต์มากนะ"มีนากอดชายหนุ่มไว้แน่น กันต์แกะมือออกแล้วเดินออกจากห้องไปทันที

"เพราะแกคนเดียวนังนาช!! กันต์ถึงบอกเลิกฉัน!!! "มีนาตั้งท่าจะตบฤทัยนาค

"หยุด!! "เฮนดาฟพูดเสียงน่ากลัวแล้วมองมีนาเขม็ง เธอรู้สึกหวาดกลัวชายตรงหน้ามากได้แต่ยืนตัวแข็งขยับตัวไปไหนไม่ได้

"ฉันต้องขอโทษแทนหลานตัวดีของฉันด้วยนะ เรื่องแบบนี้มันจะไม่เกิดขึ้นอีก"ผอ. พูดขึ้น

"ไม่เป็นไรค่ะ ผอ..หนูขอตัวกลับก่อนนะค่ะ"

หลังจากที่เคลียร์กันได้เฮนดาฟก็ขับรถมาที่พักของตัวเองแล้วอุ้มฤทัยนาคที่หลับสนิทเข้าไปในห้อง

"ฉันไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเธอได้อีก ฉันจะปกป้องเธอเอง นางในฝันของฉัน"เขากระซิบข้างหูแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าให้หญิงสาวเหมือนเป็นเรื่องปกติ เฮนดาฟก้มจูบหน้าผากมนแล้วเดินไปนอนที่โซฟาเพื่อให้หยุดคิดถึงเรือนร่างน่าสัมผัส ยั่วยวน ทุกสัดส่วนที่ได้เห็นจนหมดมันทำให้เจ้ามังกรยักษ์ตื่นตัวขึ้นจนปวดร้าว! เขาพยายามข่มตาให้หลับอยู่นานแล้วเผลอหลับไปในที่สุดก็เกือบเช้าแล้ว




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha