ทัณฑ์สวาท(END)

โดย: ม่านฝัน



ตอนที่ 8 : ทัณฑ์สวาท8


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ณ. เมืองบาดาล

"มรกตนาช.... ข้ารู้นะว่าเจ้าแอบขึ้นไปช่วยนารีนาชบนเมืองมนุษย์มา"เสกนาชพูดขึ้น

"ท่านเสกนาช.... ข้าเห็นน้องถูกทำร้ายไม่ได้"มรกตนาชมองดูฝูงปลาที่แวกว่ายน้ำเล่นอย่างเหม่อลอย

"ข้าก็เป็นห่วงนารีนาชไม่แพ้กับเจ้าเหมือนกัน แต่ถ้าท่านท้าวเฮมนาชรู้เจ้าจักเดือดร้อนนะ"

"ข้าไม่สน...! ท่านอย่าคิดห้ามข้าเลย ไม่ว่าจักต้องเป็นบาปกรรมข้าก็ยอม ข้าไม่ยอมสูญเสียน้องข้าไปอีกแล้ว!! "

"แชกๆๆๆๆ"

"หยุดนะ...มรกตนาช!!! "มรกตนาชกลายร่างเป็นพญานาคขาวแล้วแวกว่ายไปที่ถ้ำวังวนนาคาที่สามารถเชื่อมมิติไปยังโลกมนุษย์ได้ เสกนาชกลายร่ายเป็นพญานาคสามหัวว่ายตามมรกตนาชอย่างไม่ลดละ เขาเป็นพญานาคผู้คุมประตูนรกที่คอยรับส่งดวงวิญญาณนาคและครุฑที่ทำสิ่งชั่วร้ายไปลงทัณฑ์ในคุมนรกภูมิครุนาคกวัตและส่งไปเกิดบนโลกมนุษย์เพื่อชดใช้กรรมต่อไป

"หยุดนะ... ข้าไม่อยากทำร้ายเจ้านะมรกตนาช! "

"ข้าไม่หยุดไม่ว่าอย่างไรข้าก็จักไปช่วยน้องข้า!! "

"อย่าหาว่าข้าใจร้ายก็แล้วกัน"เสกนาชพ่นพิษกรดใส่นาคสาว นางหลบได้ทันแล้วรีบว่ายไปให้ถึงถ้ำวังวนนาคาให้เร็วที่สุด! เสกนาชพ่นอาวุธ(ดาบ หอก)นับร้อยใส่นาคสาว นางกรี๊ดร้องอย่างเจ็บปวดเสือดสีเขียวไหลออกมาเพราะถูกดาบปักอยู่เต็มตัว

"กลับไปกับข้าซะดีๆ...ถ้าเจ้ายังดื้อดึงไม่หยุด ข้าจักฆ่าเจ้าซะ! "นาคหนุ่มขู่

"ถึงต้องตายข้าก็ยอม!! ข้าจักไปช่วยน้องข้า นารีนาชพี่จักไปช่วยเจ้าเดี๋ยวนี้!!!! "มรกตนาชรวบรวมพลังทั้งหมดพุ่งทะลุเข้าไปในถ้ำวังวนนาคาได้สำเร็จ เสกนาชว่ายตามเข้าไป! 


ณ. สระน้ำโรงเรียน

"แฮกๆๆๆช่วยด้วยๆๆๆๆ"

"ตายซะนังฤทัยนาค!!! "มีนากดหัวฤทัยนาคลงน้ำจนเธอหยุดดิ้นไปพร้อมกับร่างที่จมลงมาใต้น้ำ

"น้องพี่! "มรกตนาชใช้หางรัดตัวน้องสาวไว้

"อย่าตายนะน้องพี่ พี่ไม่ยอมให้เจ้าตายเด็ดขาด! "มรกตนาชคลายดวงแก้วนาคาของนารีนาชที่เก็บไว้ออกมาแล้วยัดใส่ปากฤทัยนาค

"เจ้าทำบ้าอะไรของเจ้ามรกตนาช! "

"ดวงแก้วของนางก็ต้องกับคืนสู่นาง"เสกนาชตามมาทันแล้วเห็นเข้าพอดี นาคหนุ่มใช้พ่นไฟใส่แล้วใช้หางรัดคอมรกตนาชจนสลับแล้วลากตัวกลับไปเมืองบาดาลทันที แสงสีทองเปล่งประกลายทั่วร่างของฤทัยนาคก่อนที่ร่างของเธอจะค่อยๆกลายเป็นพญานาคสีทองอร่ามว่ายขึ้นไปบนผิวน้ำ

"ฤทัยนาค!!!!! "เฮนดาฟตะโกนเรียกสุดเสียงเรียกหญิงสาว ร่างของเธอค่อยๆลอยขึ้นมาเหนือน้ำตรงหน้าครูหนุ่ม! 


❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤


หลายต่อมา~


"ยัยตัวประหลาดมาแล้วๆๆ"

"น่ากลัวชะมัด ยัยภูตผีปีศาจ"

"อย่าไปสบตาเดี๋ยวก็ตายหรอก"เพื่อนๆในโรงเรียนที่เห็นเหตุการณ์ต่างพากันหวาดกลัวหญิงสาวและมีคนแอบไปปล่อยข่าวลือแปลกๆเกี่ยวกับเธอยิ่งทำให้ทุกคนในโรงเรียน รังเกลียด ไม่กล้าเข้าใกล้รวมถึงเพื่อนๆในห้องด้วยที่ต่างพากันกลัวเธอ!! 

"นาช... พี่เรื่องจะคุยด้วย"กันต์เดินมาหาหญิงสาว

"พี่กันต์ไม่กลัวนาชเหมือนกับคนอื่นๆหรอค่ะ? "ฤทัยนาคถามเสียงเบาหวิว

"ไม่กลัวหรอก... แค่เรื่องไร้สาระนะ พี่คิดว่าคงเป็นฝีมือมีนาที่จะทำให้ทุกคนเกลียดนาชนะ"กันต์ตอบแล้วนั่งลงข้างๆหญิงสาวที่สนามฟุตบอล

"ทำไมพี่มีนาต้องทำแบบนี้ค่ะ? "

"คงเข้าใจผิดคิดว่านาชจะแย่งพี่ไปนะ"

"พี่กันต์ อย่าเลิกคบกับพี่มีนาเลยนะค่ะ พี่เขาก็แค่รักพี่มากจนทำเรื่องผิดๆ"

"พี่ต้องขอโทษแทนมีนาด้วยนะที่เกือบทำนาชตาย"เขาบอกเสียงเศร้า

"ไม่เป็นไรค่ะ นาชไม่โกธรหรอกค่ะ พี่กันต์รักพี่มีนามากใช่ไหมค่ะ? "

"พี่>////<"

"เพียะ! แก.... ยัยหน้าด้าน!! กันต์เป็นแฟนฉันยังมายุ่งกับกันต์อีกนะ แกอยากตายมาใช่ไหม"มีนาที่โผล่มาจากไหนไม่รู้เดินเข้ามาตบหน้าหญิงสาว

"หยุดนะ! มีนา... มันจะมากไปแล้วนะ!! "กันต์ลุกขึ้นมาจับมีนาที่จะทำร้ายฤทัยนาค

"ปล่อยนะ! ฉันจะไปตบมัน!! "

"เลิกบ้าสักที!เราเลิกกันแล้วนะ!!  "

"ไม่นะฉันไม่ยอมเลิก!อยากโดนไล่ออกใช่ไหม"มีนามองนาชอย่างโกธรแค้น

"อยากไล่ออกก็ไล่เลย ฉันไม่ยอมให้เธอมาทำร้ายนาชได้อีกแล้ว"

"ทำไม... นายชอบนังแพศยา ชอบแย่งแฟนคนอื่นไปทั่วหรอ! " มีนาทุบตีกันต์แล้วร้องไห้ออกมาไม่หยุด

"ใช่!! ฉันจะชอบฤทัยนาค!!!! "

"พะ... พี่กันต์... ทะ.... "

"ฤทัยนาค...ไปพบครูที่ห้องหน่อย"หญิงสาวช็อคกับสิ่งที่ได้ยินและเป็นจังหวะเดียวกับที่เฮนดาฟเดินมาได้ยินพอดี นักเรียนคนอื่นๆที่มุงดูพากันซุบซิบใหญ่เลย ฤทัยนาคเดินตามเฮนดาฟไปที่ห้องพักครู

"มีอะไรค่ะครู? "เธอถามขึ้น

"ชอบหมอนั้นหรอ? "เขาไม่ตอบแต่ถามกลับหน้าตาย

"ใครค่ะ? ชอบอะไร? "

"เลิกยุ่งกับมันซะ!! "เฮนดาฟบอก

"ครูเป็นอะไรไปค่ะ ฉันไม่เข้าใจ? "นาคไม่เข้าใจกับการกระทำของครูที่ทำหน้าไม่พอใจอะไรสักอย่าง

"ไม่ต้องมาเข้าใจแค่รับปากพอว่าจะไม่เข้าใกล้กันต์อีก!! "

"ไม่ค่ะ... ทำไมฉันต้องเชื่อนายด้วย"(เปลี่ยนสรรพนามไวเกิน)

"ก็เพราะฉันเป็นผัวเธอไง!! "เฮนดาฟบีบแขนหญิงสาวแน่น

"พะ.... พูดบ้าอะไรของนาย ฉันไปเป็นเมียนายตอนไหน! "ฤทัยนาคพยายามแกะมือออกแต่ไม่สำเร็จ

"ก็เป็นตอนที่เธอนอนแก้ผ้าอยู่บนเตียงไง"เฮนดาฟตอบโกหกไป เขาแค่อยากเธอเลิกยุ่งกับผู้ชายอื่น เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องหึงหวงเธอด้วย! 

"เพียะ... เลวที่สุด!! ฮือๆๆๆ"ฤทัยนาคตบหน้าชายหนุ่มแล้ววิ่งออกไปจากห้องทันที!! 






ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha