ทัณฑ์สวาท(END)

โดย: ม่านฝัน



ตอนที่ 22 : ทัณฑ์สวาทภาค2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

"พี่รันไม่สบายหรือป่าวค่ะ? ทำหน้าเครียดเชียว"อันนาเบลถามขึ้น

"พี่สบายดีค่ะ"หญิงสาวตอบพร้อมกับฝืนยิ้มให้

"มีอะไรไม่สบายใจเล่าให้น้องฟังได้นะค่ะ"อันนาเบลจับมือเธอและยิ้มให้กำลังใจ

'มือนุ่มนี่รู้สึกคุ้นๆแหะ? 'เธอคิดในใจ

"เอ่อ... คือพี่ถูกคนตามฆ่าอยู่ค่ะ"

"ว่าไงนะค่ะ!!! พี่ถูกตามฆ่าใครกันที่คิดร้ายกับพี่! "อันนาเบลทำหน้าตกใจสุดขีด

"พี่ก็ไม่รู้จ๊ะ... ตำรวจกับคุณแฮมเบิร์กกำลังตามจับอยู่"

"น่าสงสารจังค่ะ"อันนาเบลดึงกรชกรเข้าไปกอดปลอบใจ

"แต่พี่สงสัยว่าคนร้ายทำไมถึงรู้ว่าพี่อยู่ที่นี้ได้"

"อาจจะเป็นคนใกล้ตัวพี่ก็ได้นะค่ะ แล้วคนร้ายชอบโผล่มาตอนไหนค่ะ? "อันนาเบลถามเสียงจริงจัง

"ตอน.... คุณแฮมเบิร์กไม่อยู่นะ"

"มันน่าแปลกนะค่ะ พอพี่ไม่อยู่คนร้ายก็มาปุ๊บแล้วพี่แฮมเบิร์กมาคนร้ายหนีไปใช่ไหมค่ะ? คือหนูไม่ได้คิดว่าพี่ชายจะเป็นคนร้ายหรอกนะค่ะ แหะๆๆ"หญิงสาวทำหน้าคิดหนักก็มันจริงอย่างที่อันนาเบลพูดทุกอย่างจนเธออดสงสัยชายหนุ่มไม่ได้

"คงเป็นไปไม่ได้หรอก ถ้าคุณแฮมเบิร์กเป็นคนร้ายจริงเขาคงไม่ช่วยพี่หรอกและอีกอย่างคนร้ายก็เป็นผู้หญิงด้วย"กรชกรพูดเข้าเขาแต่ใจเธอกับลังเลหนัก

"พี่รันก็เคยได้ยินข่าวเรื่องผู้หญิงของพี่แฮมเบิร์กไม่ใช่หรอค่ะ? หนูแค่กลัวว่าพี่จะเป็นเหมือนกับผู้หญิงพวกนั้น หนูยังอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมพวกเธอต้องตายหลังจากที่ได้เข้าใกล้พี่เขา อันนาเบลไม่ได้ว่าพี่แฮมเบิร์กนะค่ะอย่าเข้าใจผิด"อันนาเบลยิ้มแห้งๆให้หญิงสาว

"ทำอะไรกันอยู่จ๊ะสาวๆ"ชายหนุ่มเดินเข้ามาในห้องรับแขกพอดี

"เรื่องของผู้หญิง ผู้ชายไม่เกี่ยวค่ะ คิคิ"อันนาเบลพูดหยอกล้อเล่นกับชายหนุ่มอย่างสนุกสนานแต่กรชกรกับรู้สึกกลัวๆเขาเพราะตอนแรกๆที่เจอกันเขาออกจะเกลียดเธอมากด้วยซ้ำ อาจจะเป็นไปได้ที่แฮมเบิร์กจะจ้างผู้หญิงมาเพื่อทำให้เธอเชื่อว่าเขาจะปกป้องเธอก็เป็นไปได้

"เป็นอะไรไปรัน? "ชายหนุ่มถามขึ้นด้วยความสงสัยที่หญิงสาวเอาแต่จ้องหน้าเขา

"ปะ... ป่าว... คือ....! "เธอกำลังจะตอบแต่ก็มีเสียงนึงพูดขัดจังหวะซะก่อน

"ขออนุญาติครับ ผู้กองให้ผมมาตามพวกคุณไปที่กรมตำรวจครับ"ตำรวจนายนึงเดินเข้ามาบอก แฮมเบิร์กจูงมือกรชกรไปที่รถแล้วขับไปที่โรงพักทันที

"ผมให้ลูกน้องตามไปดูผู้ต้องสงสัย คุณเฮตันมีพฤติกรรมที่น่าสงสัยครับ เธอเอาแต่เก็บตัวเงียบเหมือนกับหวาดกลัวอะไรบางอย่างและชอบออกไปเดินคนเดียวกลางดึกตลอดแถวๆหน้าตึกของคุณรันครับ"ผู้กองบอก

"งั้นเธอก็เป็นคนร้ายอย่างแน่นอน"ชายหนุ่มพูดขึ้น

"หรือไม่ก็อาจจะเป็นคนใกล้ตัวที่เราคาดไม่ถึงก็ได้! "

"หมายความว่าไง? "

"ฉันจะกลับเมืองไทยค่ะ เรื่องทุกอย่างก็จะจบ"หญิงสาวบอกแล้วเดินออกมาจากโรงพักทันทีโดยมีชายหนุ่มวิ่งตามหลัง

"หมับ... คุณจะกลับไม่ได้นะ! "แฮมเบิร์กคว้าข้อมือเล็กไว้ได้ทัน เขารู้สึกว่าเธอดูแปลกไปและเขาไม่ยอมให้เธอกลับเมืองไทยเด็ดขาด! เธอต้องอยู่กับเขาที่นี้และตลอดไปด้วย! 

"ปล่อยนะ! ฉันไม่อยากอยู่ที่นี้แล้ว!! "กรชกรพยายามแกะมือหนาออกแต่ไม่สำเร็จ

"ทำไม... ผมปกป้องคุณได้นะ"

"ปกป้องได้ที่ไหน ขนาดในบ้านคุณยังไม่ปลอดภัยสำหรับฉันเลย นี่คงเป็นแผนการของคุณทั้งหมดสินะ!! "หญิงสาวไม่สามารถเชื่อใจเขาได้อีกแล้ว

"รัน... คุณเอาอะไรมาพูด ผมงงไปหมดแล้ว? "แฮมเบิร์กรั้งร่างบางเข้ามาในอ้อมกอด หญิงสาวดิ้นพล่านในอกแกร่งด้วยความหวาดกลัว

"ก็ผู้หญิงที่อยู่ใกล้คุณต้องตายทุกราย! คุณคงเป็นคนลงมือฆ่าพวกเธอสินะ!! "

"คุณจะบ้าไงรัน ผมไม่ได้... เพียะ! "กรชกรดิ้นจนหลุดแล้วตบหน้าเขาไปทีนึง ชายหนุ่มรู้สึกเสียใจมากที่เธอคิดกับเขาในแง่ลบแบบนี้ เขาพลักร่างบางเข้าไปในรถแล้วขับออกไปด้วยความเร็วสูง! 

"หยุดรถนะ... คุณจะพาฉันไปฆ่าหรอ... อย่านะ!! "หญิงสาวสติแตกด้วยความกลัวจนตัวสั่นไปหมด

"ผมฆ่าแน่!!!! "





ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha