ทัณฑ์สวาท(END)

โดย: ม่านฝัน



ตอนที่ 24 : ทัณฑ์สวาทภาค2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

"โอ๊ย... มันเจ็บนะจะหยุดปาดของได้ยัง! "ชายหนุ่มหลบแทบไม่ทันที หมอนถูกปาดใส่หัวและยังของใช้ชิ้นเล็กๆที่อยู่ใกล้มือหญิงสาวก็ปาใส่เขาไม่หยุดด้วยความโกธร! 

"คุณมันเลว...ฉันเกลียดคุณ!!! "กรชกรร้องไห้ไม่หยุดด้วยความเสียใจที่เสียเวอร์จิ้นไป

"อย่าเกลียดผมเลยนะ ได้โปรด"แฮมเบิร์กกระโจนขึ้นไปบนเตียงแล้วกอดร่างเปลือยเปล่าไว้แน่น

"ทำไมฉันถึงเกลียดคุณไม่ได้ ฮึก! "

"ก็เพราะผมรักคุณไง! "หญิงสาวดิ้นขัดขืนในอ้อมกอดก็หยุดดิ้นแล้วเงยหน้าเขาอย่างอึ้งๆ

"คะ... คุณรักฉัน? "

"ใช่... ผมรักคุณตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกันที่สนามบินแล้ว"ชายหนุ่มบอกความรู้สึกออกไปทั้งหมดเพราะไม่อาจปิดบังมันได้อีกแล้ว

"คุณ... จำได้! "เธอรู้สึกใจเต้นแรงและรู้สึกดีใจมากที่เขารักเธอ

"ผมคิดถึงคุณมาตลอดและไม่คิดว่าเราจะได้พบกันอีก"

"คือฉัน... ก็... รักคุณเหมือนค่ะ"เธอตัดสินใจบอกความรู้สึกในใจออกไปอย่างอายๆ สองตาจ้องมองกันอย่างหวานซึ้งด้วยความรักที่มันเอ่อล้นออกมา

"เป็นแฟนกับผมนะรัน ผมรู้สึกว่าเรารักกันมานานแสนนานเหลือเกิน"

"ฉันก็รู้สึกเหมือนกันค่ะ ฉันตกลงเป็นแฟนคุณค่ะ"แฮมเบิร์กยิ้มกว้างก่อนจะประกบจูบแสนหวานที่เขาโหยหามาตลอดชีวิต

ก๊อก...ก๊อก... ก๊อก~

"อาหารที่สั่งมาส่งแล้วค่ะ"ชายหนุ่มถอนจูบออกอย่างเสียดายและเดินไปเปิดประตูรับอาหารเช้า เขาโทรสั่งตั้งแต่เช้าเพราะกลัวว่าเธอตื่นขึ้นแล้วจะหิว

"เท่าไหร่ครับ"เขาถามพนักงานสาวที่สวมผ้าปิดปากไว้และรู้สึกคุ้นกับดวงตานี้มาก

"ไม่เอาเงินค่ะ เป็นอาหารมื้อพิเศษจากทางคอนโดค่ะ"เธอตอบ

"ขอบคุณครับ...! "

หลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ กรชกรเอาเสื้อเชิตตัวใหญ่ของแฮมเบิร์กมาใส่เพราะเสื้อผ้าของเธอให้แม่บ้านเอาไปซักแห้งอยู่

"มาทานข้าวกันเถอะ"

"ก็ดีค่ะ รันหิวแล้ว"ชายหนุ่มตักเส้นสปาเก็ตตี้เข้าปากของตัวเองแล้วค่อยป้อนให้เธอกินต่อ ทั้งคู่กินไปหยอกล้อกันเล่นไปจนอาหารหมดจาน

"ผมป้อนน้ำนะแต่เป็นแบบพิเศษ"

"พิเศษยังไง? "เขาดื่มน้ำแล้วอดไว้ก่อนจะดึงร่างบางเข้ามาประกบปากและป้อนน้ำให้เธอด้วยปากของเขา

"หวานไหมครับ"

"ไม่ค่ะ อิอิ"หญิงสาวรู้สึกหน้ามืดแล้วล้มไปกองกับพื้น

"รันเป็น....! "ชายหนุ่มรู้สึกว่าตัวเองหมดแรงไปซะดื้อๆจนยืนเองแทบไม่ไหวแล้วล้มลงไปกองบนโซฟา

แก๊กๆๆๆ~

เสียงประตูห้องถูกเปิดออกและปิดลงพร้อมกับคนสวมชุดดำปิดหน้าเหลือแค่ดวงตาที่ให้ได้เห็นเท่านั้น

"เธอ...คือคนร้ายในคืนนั้น"กรชกรพูดเสียงเบาและไม่มีแรงขยับตัวไปไหนได้

"ตานั้นเหมือนกับพนักงานคนนั้น เธอใส่อะไรลงไปในสปาเก็ตตี้! "แฮมเบิร์กพยายามลงจากโซฟาเพื่อไปหาหญิงสาว

"........ "คนร้ายไม่พูดพร้อมกับเดินตรงไปหาหญิงสาว

"อย่าทำร้ายเธอ! "ชายหนุ่มร้องห้ามเสียงแผ่วเบาและพยายามใช้แรงที่เหลือเพียงน้อยนิดค่อยๆคลานไปหากรชกรอย่างยากลำบาก

"กรี๊ดๆๆๆ"หญิงสาวกรีดร้องอย่างเจ็บปวดเมื่อถูกกระชากผมลากไปที่เสาต้นหนึ่ง เธอถูกจับหัวพาดที่เสาไปหลายครั้งจนหัวแตกเลือดสีแดงไหลอาบใบหน้างาม

"อย่าทำร้ายเธอ!! ไอ้เลวเอ้ย!!!! "เขารู้สึกเจ็บแทนและทนดูเธอถูกทำร้ายต่อหน้าต่อตาไม่ได้ คนร้ายทั้งตบทั้งกระทืบจนกรชกรสลบไป

"ตายยยยยย!!!! "

"อย่าาาาาาาา!! "คนร้ายดึงมีดที่เหน็บกางเกงไว้ออกมาแล้วงางมือขึ้นจะแทงหญิงสาว

ฉึกกกกก! ~

"มะ...มันต้องไม่ใช่แบบนี้!! "แฮมเบิร์กใช้แรงเฮือกสุดท้ายวิ่งเอาตัวมารับมีดแทน คนร้ายมองอย่างช็อคๆแล้วดึงมีดที่ปักคาหลังชายหนุ่มด้วยความเสียใจก่อนจะวิ่งหนีออกไป

"รัน... คุณปลอดภัยแล้ว"เขาพูดจบก็สลบไปทั้งที่ยังกอดเธอไว้แน่น

"คุณค่ะป้าเอา.... กรี๊ดๆๆๆใครก็ได้เข้ามาช่วยทีคุณแฮมเบิร์กโดนแทง!!! "แม่บ้านที่เอาเสื้อผ้าไปซักเอาผ้ามาส่งคืน เมื่อเธอเปิดประตูเข้าไปก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อเห็นชายหนุ่มถูกแทงเลือดอาบเต็มตัว! คนในคอนโดพากันแตกตื่นและโทรเรียกรถพยาบาล สักพักรถพยาบาลก็มาถึงแล้วพาคนเจ็บทั้งสองขึ้นรถออกไปทันที ส่วนเจ้าหน้าที่ตำรวจก็เข้ามาดูที่เกิดเหตุและเก็บหลักฐานไว้




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha