ทัณฑ์ปรารถนา

โดย: Vanalak29



ตอนที่ 4 : สูญเสียและเริ่มต้น


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

สองวันแล้ว... ที่ธานต์เมธาหมกตัวอยู่ที่บ้านของคู่หมั้นตนเอง เขาไม่เคยได้รับความอับอายมากขนาดนี้มาก่อนไม่เคยมีใครคนไหนที่มีอิทธิพลกับบิดามากถึงขนาดนี้ ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกัน ทำไมบิดาจะต้องยกย่องผู้หญิงแปลกหน้าถึงขนาดนี้ แม้แต่จะแตกหักกับเขาพ่อก็ยังยอมทำ แถมยังไม่เลือกเขา กลับไปเลือกแม่นั้นแทนเสียอีก ไม่เข้าใจเลยว่าพ่อมีเหตุผลอะไรจะต้องทำแบบนี้

“ธานต์คะ คุณไม่เป็นอะไรนะคะ”นภาลักษณ์ถาม

“ผมไม่เป็นอะไรหรอกแค่หงุดหงิดพ่อเท่านั้นเอง ผมไม่เข้าใจทำไมพ่อต้องยกย่องผู้หญิงคนนั้นด้วย!

“แล้วคุณจะทำยังไงต่อไปค่ะนภาเป็นห่วงคุณมากเลย...”

ไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอกนภา แค่ผู้หญิงคนเดียวผมมีปัญญาจัดการได้ผมอยากจะรู้นักว่าแม่นั่นจะทนได้สักแค่ไหนกัน!”ชายหนุ่มเข่นเขี้ยวพร้อมกระดกเหล้าเข้าปาก

คุณไม่ต้องการให้นภาช่วยอะไรนะคะ นภาเป็นห่วงค่ะเพราะอีกไม่นานพ่อคุณก็จะให้คุณแต่งงานกับผู้หญิงที่ท่านเลือกให้แล้วนี่คะนภาลักษณ์บอกเขาเสียงเศร้า

ธานต์เมธาหันไปมองคู่หมั้นตนเอง เห็นใบหน้าหล่อนกำลังเศร้าหมองน้ำตาคลอ ชายหนุ่มรีบปลอบใจทันทีด้วยความรู้สึกสงสาร เขาไม่ควรให้คู่หมั้นเขาต้องมาเจ็บปวดเพราะเรื่องนี้

นภา... คุณไม่ต้องเสียใจหรอกนะ ผมไม่เคยเต็มใจแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นเลย ที่ผมยอมรับปากพ่อเพราะผมไม่ต้องการให้พ่อยกสมบัติทั้งหมดให้กับแม่นั่น คุณเข้าใจผมนะ ผมแต่งได้ผมก็หย่าได้ยังไงคุณก็ยังเป็นคนที่ผมรักเสมอนภา...ชายหนุ่มบอกเสียงเบา

“นภารู้ค่ะ แล้วก็ขอบคุณธานต์มากนะค่ะที่รักนภา... ขอเพียงแค่คุณยังรักนภาไม่เปลี่ยนแปลงไปก็พอค่ะนภาลักษณ์บอกเขามือบางโอบรอบคอก่อนจะยิ้มเชิญชวน

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเวลานี้ธานต์เมธาต้องทำเช่นไร เมื่อนภาลักษณ์เชิญชวนเขาถึงขนาดนี้ เลือดในกายเดือนพล่านมีหรือจะยอมปล่อยไป บทเพลงรักอันเร่าร้อนได้ถูกหนุ่มสาวคู่นี้บรรเลงอย่างถึงพริกถึงขิงอีกครา

 

ศศิรญายืนมองควันที่กำลังล่องลอยออกมาจากเมรุ หล่อนยืนภาวนาให้ยายไปสู่สุขคติไม่ต้องห่วงอะไรอีกแล้ว ธานุภาพมองดูหญิงสาวด้วยความสงสาร เขาจะดูแลหล่อนให้ดีให้สมกับที่เขาได้ทำให้ครอบครัวนี้ต้องสูญเสียไป จะชดใช้บาปทั้งหมดที่เคยพลั้งพลาดในอดีตกับศศิรญาเอง

“ยาย... ญาขอให้ยายไปสู่ภพภูมิที่ดีนะค่ะ ตอนนี้ญามีคนดูแลแล้วไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ...”หญิงสาวพึมพำออกมาเสียงเบา

หลังจากเสร็จงานศพยายหญิงสาวกลับมาพร้อมกับธานุภาพ ร่างบางนั่งลงบนโซฟาถอนหายใจออกมา ต่อไปนี้ก็คงเหลือเพียงแค่หล่อนที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ให้ได้โดยลำพัง เวลานี้หล่อนสบายใจแล้วที่งานศพยายเสร็จสิ้นไปเป็นอย่างดี ไม่มีอะไรต้องห่วงอีกแล้ว ธานุภาพเข็นรถตามมา

เป็นไงบ้างลูกสบายใจขึ้นบ้างหรือยัง?”ธานุภาพถามด้วยความเป็นห่วง

ญาไม่เป็นไรแล้วค่ะ... ขอบคุณมากนะคะเรื่องงานศพถ้าไม่มีคุณท่านญาคงทำอะไรไม่ถูก..

ไม่เป็นไรหรอกลูก... แค่นี้มันเป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้นธานุภาพตอบ

ศศิรญายิ้มออกมาพยายามบอกกับตัวเอง ต่อไปนี้จะไม่เศร้าอีกแล้ว... เพราะอีกไม่นานหล่อนจะต้องได้เผชิญหน้ากับบุตรชายของธานุภาพมากกว่านี้แน่ และเขาก็ร้ายกาจ หล่อนคงต้องอดทนให้มาก


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha