ทหารบกที่รัก

โดย: Lalyblue



ตอนที่ 6 : ทำบุญร่วมชาติ ตักบาตรร่วมขัน 100%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่ 6

ทำบุญร่วมชาติ ตักบาตรร่วมขัน


ทิวากรนั่งรอคนเจ็บที่เขาพึ่งพามาส่งโรงพยาบาลกับคุณหมอที่เข้าไปในห้องฉุกเฉิน ด้วยอารมณ์ที่สงบและมีสติ'ใครกันมันชั่งทำร้ายผู้หญิงได้ขนาดนี้ ลองเป็นญาติพี่น้องมันบ้างมันจะรู้สึกยังไง' ชายหนุ่มคิดในใจแล้วกำหมัดแน่น สภาพของหญิงสาวที่เขาช่วยชีวิตไว้ คงเจอกับ

เหตุการณ์ร้ายๆจากพวกเดรัสฉานสังคมมา คนแบบนี้จิตใจมันทำด้วยอะไร "คุณทิวคะ คุณหมอฝากมาบอกว่าให้กลับไปก่อนเลยค่ะ อีกนานเลย" คุณพยาบาลที่อยู่ในชุดสีเขียวเข้มเดินออกมาบอกคนนั่งรอ

"ไม่เป็นไรครับ บอกคุณหมอเลยครับว่าผมรอได้" ทิวากรตอบคุณพยาบาลด้วยรอยยิ้ม เขาจะปล่อยคุณหมอให้กลับบ้านคนเดียว หลังจากมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นไม่ไกลจากบ้านคุณหมอน่ะหรอ...ไม่มีทาง !!!

ชายหนุ่มนั่งรอที่เก้าอี้มาหลายชั่วโมง จนเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้ว

ตื้ดดด~ ตื้ดดด~

"ฮัลโหลครับแม่" ชายหนุ่มรับโทรศัพท์ทันทีที่เห็นเบอร์ผู้เป็นแม่ขึ้นมา

(ตาทิวอยู่ไหนลูก วันนี้ไม่กลับบ้านหรอ) คนเป็นแม่ถามอย่างเป็นห่วง เพราะหากลูกชายจะกลับดึกหรือไม่กลับก็มักจะโทรมาบอกก่อนเสมอ

"กลับครับแม่ แต่ผมตอบไม่ได้ว่าตอนไหน มีเรื่องนิดหน่อยน่ะครับ"

(มีเรื่องอะไรกับใครห้ะ) คนเป็นแม่โวยลั่น คิดว่าลูกชายไปมีเรื่องต่อยตีกับใคร

"ไม่ใช่อย่างนั้นครับแม่ เดี๋ยวกลับไปบ้านจะให้ฟังนะครับ" ชายหนุ่มบอกมารดา

(แน่ใจนะ ถ้าอย่างนั้นรีบกลับบ้านนะลูก) คนเป็นแม่บอกก่อนจะวางสายไป

"คุณทิว..." คุณหมอเดินออกมาเรียกชายหนุ่ม

"ครับ" เขาหันไปมองคนตัวเล็กที่ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อราวกับพึ่งวิ่งมา ทั้งที่อยู่ในห้องแอร์

"กลับไปก่อนเลยดีกว่าค่ะดึกมากแล้ว" รายรุ้งบอกชายหนุ่มที่อุตส่านั่งรออยู่หลายชั่วโมง

"ไม่เป็นครับ ผมรอคุณหมอดีกว่า เดี๋ยวผมไปส่งที่บ้านจะได้แน่ใจว่าคุณหมอปลอดภัย" ชายหนุ่มบอก ทำเอาคนฟังแอบใจสั่น

"ถ้าคุณว่าอย่างนั้น งั้นรอก่อนแปปนึงนะคะ" คุณหมอพูดแล้วเดินกลับเข้าไปในห้องอีกครั้ง

ตื้ดดด~ ตื้ดดด~~

(ไอ้ทิวไปส่งคุณหมอถึงไหนครับ) รพีฉายถามเพื่อนด้วยน้ำเสียงล้อเลียน

"อยู่โรงพยาบาลว่ะ มีเรื่องนิดหน่อย" คนเป็นเพื่อนตอบเสียงเครียด

(เรื่องอะไรวะ แล้วใครเป็นอะไร) น้ำเสียเมื่อกี้หายไปหมด เหลือแต่เสียงเย็นเฉียบถามขึ้น

"มีคนถูกทำร้าย ฉันกับคุณหมอเลยพามาส่งโรงพยาบาล" ชายหนุ่มเลือกจะตอบแต่เพียงเท่านี้ เพราะไม่อยากพูดอะไรให้มาก ไว้รอเล่าให้ฟังทีเดียว

(อ่อ ดีเนอะ ช่วยเหลือคนเป็นการทำบุญ แหม!! ทำบุญร่วมชาติ ตักบาตรร่วมขัน) รพีฉายล้อเพื่อนรักอีกครั้ง

"พอเถอะไอ้พี เดี๋ยวข้าจะฟ้องเมย์ เรื่องที่เอ็งไปกินข้าวกับน้องพลอย" คนเป็นเพื่อนขู่ทันที

(ฟ้องไปเหอะ เบื่อจะแย่แล้ว) ปลายสายตอบอย่างไม่แคร์สื่อ เบื่อเต็มทนผู้หญิงอะไรไม่รู้จักให้เกียรติตัวเองเสียบ้าง มาตามเขาอยู่ได้ ไม่เป็นอันทำการทำงานอย่างสงบ

"เหอะ !!!! ครับๆคนหล่อเลือกได้"

(พึ่งรู้หรือครับเพื่อน)

"รู้นานแล้วล่ะ ว่าข้าหล่อกว่าเอ็ง แค่นี้นะ" พูดจบทิวากรก็กดตัดสายเพื่อนรักอย่างไม่ใยดี

"มาแล้วค่ะ" คุณหมอเดินออกมาในชุดเดิมพร้อมกับคุณพยาบาลที่ยิ้มให้ชายหนุ่มน้อย

"คุณหมอมีแฟนแล้วไม่เห็นเล่าให้ฟังบ้างเลยนะคะ"พยาบาลแซว

"ไม่ใช่ค่ะพี่ดาว นี่เพื่อนรุ้งค่ะ" รายรุ้งรีบแก้ทันที

"อ้าว คิดว่าแฟนกันนะเนี่ย เห็นมานั่งรอคุณหมอตั้งนาน" พยาบาลบอกแล้วยิ้มให้ทิวากรอีกครั้ง "ทหารหล่ออย่างนี้ทุกคนเลยหรือเปล่าคะ" พยาบาลสาวเหลือน้อยถามชายหนุ่มบ้าง

"สงสัยจะอย่างนั้นแหละครับ" ชายหนุ่มรับมุกหรือหลงตัวเองอันนี้ก็แล้วแต่จะคิดอะนะ

"จะกลับบ้านหรือยังครับคุณหมอ" ทิวากรหันมาถามคนตัวเล็กบ้าง

"กลับเลยดีกว่าค่ะ นี่ก็เกือบจะตีหนึ่งแล้ว" หญิงสาวตอบหลังจากก้มดูนาฬิกาข้อมือสีขาวของเธอ

"ครับ"

ทั้งคู่เดินออกจากโรงพยาบาลเล็กๆตรงไปที่รถด้วยความเงียบ ไฟรอบข้างอาจจะไม่สว่างนัก เพราะที่นี่เป็นโรงพยาบาลเล็กๆ แต่อยู่ใกล้เขตชุมชน

"คุณหมอครับ การช่วยชีวิตคนเนี่ย เป็นการทำบุญใช่ไหมครับ" อยู่ๆคนตัวสูงก็ถามขึ้นมา

"คะ ? ใช่ค่ะ แต่สำหรับฉันมันเป็นหน้าที่" คนตัวเล็กงงกับคำถามเล็กน้อย 'จู่ๆ ทำไมถึงถามอย่างนี้นะ'

"งั้นวันนี้..." ชายหนุ่มพูดแล้วเว้นวรรค

"- -?"

"เรา..."

"??"

"ก็ได้ทำบุญร่วมกันใช่ไหมครับ" คนตัวสูงถามขึ้นขณะกำลังเปิดประตูให้คนตัวเล็ก

"ค่ะ" คุณหมอตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

ปึ๊ก !!!

ชายหนุ่มปิดประตูให้

"ทำบุญร่วมชาติ ตักบาตรร่วมขัน :) "


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha