ทหารบกที่รัก

โดย: Lalyblue



ตอนที่ 15 : เนื้อคู่


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่ 15

เนื้อคู่

รายรุ้งตื่นขึ้นรู้สึกปวดหลังมาก ใช่สิ ก็เมื่อคืนเธอนั่งหลับบนโซฟานี่ ใช่นั่งหลับบนโซฟา แล้วยังกอดแขน... เอ่อ ทิวากรไว้อีกต่างหาก แล้ว...ตอนนี้ก็ยังกอดอยู่เลย 0.0

"คุณทิวคะ คุณทิวคะ" รายรุ้งเรียกคนข้างๆที่นั่งหลับอยู่พร้อมกับเขย่าแขนเบาๆ

"ครับ" คนข้างๆพูดขึ้นทั้งที่ยังหลับตาอยู่อย่างนั้น

"คุณทิวตื่นได้แล้วค่ะ เช้าแล้วค่ะ รีบกลับกันเถอะค่ะ" รายรุ้งเขย่าแขนทิวากรเร่งให้รีบกลับ

"ครับ" ทิวากรตอบทั้งที่หลับตาอยู่ ทำให้รายรุ้งหลุดขำขึ้นมา 'สงสัยจะขี้เซ้าน่าดูเลยเนอะคุณทิวเนี่ย' รายรุ้งคิดในใจ แล้วลุกขึ้นไปล้างหน้า ก่อนจะกลับมาปลุกคนขี้เซ้าที่นอนอยู่บนโซฟา

"คุณทิวคะ ตื่นได้แล้วค่ะ" รายรุ้งยื่นหน้าไปกระซิบใกล้ๆหู แต่คนตัวสูงก็ยังนอนขี้เซ้าอย่างเดิม

"ตื่นได้แล้วค่ะ คุณทิวคะ ตื่นเถอะค่ะ" รายรุ้งพูดขึ้นอีก

"ครับ ตื่นแล้วครับ" ทิวากรพูดจบก็หันมาทางรายรุ้งพอดี

"เอ่อ ตื่นได้แล้วค่ะ" รายรุ้งตกใจขยับออก แล้วบอกคนพึ่งตื่นอีกครั้ง

"ครับ" ทิวากรตอบแล้วยิ้ม ลุกขึ้นยืนขึ้น เขารู้สึกดีมาก ทำไมถึงได้รู้สึกดีอย่างนี้นะ 5555 คนตัวสูงเดินยิ้มไปที่ห้องน้ำอย่างอารมดี  'หรือจะเป็นเพราะได้นอนกับคุณหมอนะ' ทิวากรคิดในใจ

"คุณหมอเก็บของครบแล้วหรอครับ" ทิวากรเดินออกมาแล้วถามขึ้น

"เรียบร้อยแล้วค่ะ คุณทิวคะ ระหว่างทางเจอวัดไหนก็เข้าไปไหว้พระ ทำบุญ รดน้ำมนต์เลยนะคะ" รายรุ้งบอก

"อ่อ ได้ครับ" ทิวากรตอบจกลง แล้วเก็บของของตัวเองทันที เพราะต้องพารายรุ้งไปวัด แถมยังต้องแวะนครนายกอีก 'คุณหมอจะไปทำอะไรที่นครนายก' ทิวากรยืนคิดในใจ แต่ก็เกรงใจเลยไม่อยากถาม

พอทิวากรขับรถออกจากตัวจังหวัดนครราชสีมาแล้ว รายรุ้งก็เริ่มเล่าเรื่องราวที่ทำให้เธอต้องขอไปนอนกับทิวากรทันที ซึ่งคนฟังก็ไม่ได้พูดอะไร เอาแต่เงียบแล้วรับฟังอย่างเดียว

"แล้วพอมาหาผม คุณหมอก็ไม่เจอแล้วใช่ไหมครับ" ทิวากรถามรายรุ้ง

"ใช่ค่ะ" หญิงสาวตอบ

ทำให้คนฟังยิ้มรับ :)

"งั้นเดี๋ยวเราแวะทำบุญวัดข้างหน้านี้เลยนะครับ" ทิวากรมองป้ายข้างทางแล้วบอก รายรุ้งพยักหน้ารับอย่างดีใจ

'พ่อจ๋าแม่จ๋า ขอบคุณพ่อกับแม่มากนะคะที่มาช่วยหนูเมื่อคืน' รายรุ้งนึกขอบคุณพ่อกับแม่อยู่ในใจ คงจะจริงอย่างที่เขาว่า พลังความรักของพ่อกับแม่นี่ยิ่งใหญ่จริงๆ

"ถึงแล้วครับคุณหมอ" ทิวากรบอกรายรุ้ง

"ค่ะ ขอบคุณคุณทิวมากนะคะ ที่มาเป็นเพื่อน แถมยังตามใจพาแวะนู่นแวะนี่อีก" รายรุ้งหันมาบอกคนข้างๆ :)

"ไม่เป็นไรครับ เราช่วยเขาด้วยกัน ก็คงต้องช่วยให้ตลอดรอดฝั่งสิครับ แถมวันนี้ได้มาวัดด้วยยิ่งดีไปกันใหญ่ จะได้ทำบุญด้วยกันเป็นครั้งที่สอง" ประโยคสุดท้ายทิวากรพูดเสียงเบา แต่คนข้างๆรี่ได้ยินเต็มสองหู

"เอ่อ...ค่ะ" รายรุ้งตอบยิ้มๆ แล้วรีบลงจากรถเพราะเขิลจนแก้มร้อน >\<

'โอ๊ยย ตาบ้านี่มันมุกจีบหรือว่าอะไรกันห้ะ' รายรุ้งบ่นอยู่ในใจ

"ไปไหว้พระในโบสถ์กันครับ อยู่ทางนู่น" ทิวากรบอกแล้วชี้มือไปทางขวา รายรุ้งพยักหน้าแล้วเดินไปด้วยกัน

"โหย วันนี้คนมาทำบุญเยอะนะครับ" ทิวากรพูดกับรายรุ้ง หญิงสาวข้างๆหันมายิ้มแล้วก้มหน้าก้มตาเสี่ยงเซียมซี

"19 หูยยย เลขสวย" รายรุ้งก้มดูไม้เซียมซีที่ได้แล้วพึมพำตาโต

"แล้วเลขอื่นมันไม่สวยหรอครับ" ทิวากรถามล้อเลียน

"แหม คุณทิว มันก็แล้วคนชอบสิคะ" รายรุ้งบอกขำๆ

"งั้นผมขอเสี่ยงสิครับ" ทิวากรบอกแล้วเอากระบอกเซียมซีมาถือ

แกร๊งง ~ แกร๊งง ~ แกร๊งง~

แป๊ะ !!

ไม้เซียมซีร่วงลงมาจากกระบอกหนึ่งอันทิวากรหันไปยิ้มให้คนข้างๆที่นั่งดูอยู่

"ได้ 19 เหมือนกันครับคุณหมอ" ทิวากรก้มดูเลขที่ไม้แล้วบอกหญิงสาวที่รอฟังอยู่

"เราไปอ่านคำทำนายกันเถอะค่ะ" รายรุ้งรีบวิ่งนำไปตรงที่รับกระดาษทำนายเลขเซียมซี

"  ...ใบนี้เลข 19 ว่าดีนัก

จะสมหวังในรักเป็นนักหนา

จะพบเจอเนื้อคู่ร่วมชาติมา

ในไม่ช้าจะพบกันทันทีเอย...

...แต่มีรักแล้วจำต้องพลัดพราก

จะต้องจากห่างไปเพราะหน้าที่

หากกลับอาจเจอมารเข้าทันที

สิ่งสำคัญต่อไปนี้อย่าหูเบา

อีกไม่นานคงมีแต่รักนิรันดร์..."

รายรุ้งเป็นคนอ่านคำทำนายในใบเซียมซีให้ทิวากรฟัง ทั้งสองมองหน้ากันเศร้าๆ แหม ก็เจอเนื้อคู่ทั้งที่นะมันก็ดีอยู่หรอกนะ แต่ทำไมต้องพลัดพรากกันด้วยล่ะ

ทิวากรนิ่งงันไปซะอย่างนั้น ในสมองคิดทบทวนเรื่องคำทำนายในกระดาษ 'จะพลัดพรากเพราะหน้าที่อันนี้เชื่อ แล้วจะมีมารที่ไหนมาล่ะ' ชายหนุ่มคิด

ทางด้านรายรุ้งก็คิดหนักอยู่ไม่น้อย 'อย่าหูเบาอะไรล่ะ ฉันไม่หูเบาอยู่แล้ว'

"เอ่อ...จริงๆมันก็ดีนะครับคำทำนายนี้ ได้เจอเนื้อคู่ด้วย แต่ว่าแค่ต้องเชื่อใจกันเท่านั้นเอง ถ้าเจอกันจริงๆผมก็คงจะเชื่อใจเขานั้นแหละครับ แต่ก็คงต้องลุ้นไปอีกว่าเขาจะเชื่อใจผมหรือเปล่า" ทิวากรพูดแล้วมองทะลุเข้าไปดวงตาของคนตรงหน้า เหมือนจะขอร้องให้เธอเชื่อใจเขาอย่างนั้นแหละ

คนถูกมองใจเต้นรัวๆจนแทบจะกระเด็นออกมาเต้นอยู่นอกอกให้รู้แล้วรู้รอด 'นี่มันอะไรกันเนี่ย หัวใจแกหยุดเต้นเดี๋ยวนี้นะ' รายรุ้งสั่งหัวใจให้หยุดเต้น...


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha