ทหารบกที่รัก

โดย: Lalyblue



ตอนที่ 20 : ดอกแก้ว 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่ 20

ดอกแก้ว 2


ทิวากรแหกขี้หูขี้ตาตื่นมาแต่เช้าเพื่อโทรไปสั่งดอกไม้

(สวัสดีค่ะร้านไม้ sweet ค่ะ) เสียงปลายสายตอบ

"ครับ ผมจะสั่งดอกไม้ไปส่งที่โรงพยาบาลครับ" ทิวากรบอก

(ค่ะ จะรับเป็นดอกอะไรดีคะ) คนขายถาม

"ดอกแก้วครับ"

(เอ่อ ดอกแก้วใช่ไหมคะ ลูกค้าจะสั่งเป็นกระถางหรือเป็นช่อคะ)

"เป็นช่อครับ" ทิวากรตอบ

(กรุณาแจ้งสถานที่ค่ะ แล้วลูกค้าจะให้บอกชื่อคนส่งไหมคะ) ทิวากรหยุดคิดทันทีเมื่อคนขายถามขึ้น...

"฿฿@@฿)฿@฿) <>€€^%%$$€  ไม่บอกดีกว่าครับ"

(โอนเงินเข้าเลขที่บัญชีของทางร้านแล้วถ่ายรูปสลิปมาค่ะ โอนหลังจากสั่งแล้ว 1 ชั่วโมงนะคะ เราจะส่งดอกไม้หลังจากเห็นสลิป ผู้รับคือคุณหมอรายรุ้งนะคะ)

"ครับ"  ทิวากรตอบแล้วรอเจ้าของร้ายวางสายไปก่อนรีบออกไปโอนตังค์ :)

ทางด้านรายรุ้งที่ยังนอนอยู่บนเตียงอยู่เพราะรู้สึกเหมือนจะเป็นไข้ เมื่อคืนกว่าจะมาถึงนี่ก็เกือบห้าทุ้มแล้ว กว่าจะอาบน้ำนอนก็เที่ยงคืน แถมยังเดินทางต่อกันมาสองวันติดอีก 'ไม่รู้คุณทิวจะเป็นยังไงบ้างเนอะ' รายรุ้งนึกถึงสารถีขึ้นมา เพราะเขาต้องขับรถมาสองวันติด แถมเธอยังไปรบกวนเวลานอนของเขาอีก

"เราก็ไม่มีเบอร์คุณทิวด้วย" รายรุ้งนอนมองโทรศัพท์

"แล้วจะให้ผู้หญิงไปขอเบอร์ผู้ชายเนี่ยนะ" รายรุ้งบ่นๆ

"อื้อ แต่ถ้าไม่ขอแล้วจะทำยังไงดี" รายรุ้งยังนอนบ่นต่อ -.-

"วันนี้ลางานดีกว่าปวดหัวจะตายละ" รายรุ้งพูดแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหาเบอร์ของโรงพยาบาล ก่อนจะโทไปแจ้งเสร็จสรรพแล้วเตรียมจะวางสาย

(คุณหมอคะ มีร้านดอกไม้มาส่งดอกไม้ค่ะ) พยาบาลบอกแล้วหยิบช่อดอกไม้ที่ถูกจัดอย่างสวยงามปราณีต แถมกลิ่นของดอกแก้วยังหอมชื่นใจอีกต่างหาก

"ค่ะ ?" รายรุ้งงงเพราะมันอาจจะไม่ใช่ของเธอแน่นอน  ร้อยวันพันปีไม่เห็นจะมีใครเอาดอกไม้มาให้เลย -.- ส่วนใหญ่จะเป็นขนมมากกว่า

(ของคุณหมอจริงๆค่ะ คนส่งบอกว่าให้คุณหมอรายรุ้ง หมอชื่อรายรุ้งในโรงพยาบาลนี้ก็มีแค่หมอรุ้งคนเดียวเท่านั้นแหละ) พยาบาลบอก ก็เธอเป็นคนรับดอกไม้เองกับมือจำไม่ผิดอยู่แล้ว

"ดอกไม้อะไรคะพี่ดาว" รายรุ้งถาม

(ดอกแก้วค่ะคุณหมอ กลิ่นหอมชื่นใจมากเลยค่ะ) พยาบาลตอบมา รายรุ้งถอนหายใจเฮือก คิดว่ามีคนส่งดอกหน้าวัวมาให้ซะอีก

"แล้วคนส่งดอกไม้ได้บอกไหมคะว่าใครเป็นคนสั่งมาให้รุ้ง" รายรุ้งถาม จะมีสักกี่คนที่รู้ว่าเธอชอบดอกแก้ว -.-?

(ถามแล้วค่ะ แต่เขาบอกว่าคนสั่งไม่แจ้งชื่อค่ะ) พยาบาลบอก

"อ่อ งั้นไม่เป็นไรค่ะ พี่ดาวเก็บไว้เลย พรุ่งนี้เจอกันค่ะ" รายรุ้งรอให้พยาบาลจัดสายไปแล้วนอนต่อ อาการค่อนข้างแย่  ถึงจะทำงานมีเคสผ่าตัดติดๆกันเธอยังไม่มีอาการอะไรแบบนี้เลย  สงสัยจะเป็นไข้ล่ะมั้ง  หญิงสาวคิดในใจแล้วนอนต่อ

ธาดากรลุกขึ้นจากเตียงตรงไปที่ห้องน้ำ ก่อนจะถึงห้องน้ำเสียงโทรศัพท์บนเตียงก็ดังขึ้น

"ว่า ? " ชายหนุ่มพูดหลังกดรับ

(ตอนเย็นๆนายว่างไหม) เสียงรดาลอดผ่านโทรศัพท์มา เมื่อคืนหญิงสาวโทรมาเล่าให้เขาฟังหมดแล้วว่าทำไม เขาถึงต้องแกล้งเป็นแฟนกันเธอ -.- แหม !!! ใครจะอยากเป็นแฟนกับยัยปีศาจนั้น

"ว่าง" ธาดากรตอบปลงๆ

(ถ้างั้นก็ดี เย็นนี้มาที่ร้านฉันด้วย  ถึงจะแกล้งเป็นแฟนหลอกๆ เราก็ควรรู้จักกันมากขึ้น เกิดพอไปเจอแม่ฉันถามจะได้ตอบได้)

"อื้อ" ธาดากรตอบสั้นๆแล้ววางสายวิ่งเข้าห้องน้ำไป เพราะกลัวสาย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha