ทหารบกที่รัก

โดย: Lalyblue



ตอนที่ 33 : เธอกับเขา ฉันกับเธอ 100%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่ 33

เธอกับเขา  ฉันกับเธอ 100%


รถยนต์สีดำกลมกลืนอย่างดีกับช่วงเวลาแบบนี้  ค่อยๆแล่นเข้ามาจอดริมฟุตบาต   ที่เบื้องหน้าเป็นลานกว้างล้อมรอบไปด้วยสวนดอกไม้นานาพันธุ์

"ลงไปกันเถอะค่ะ..."  หญิงสาวข้างๆหันมาบอกเขาเบาๆ  ทิวากรได้แต่พยักหน้าตอบไปเบาๆ

ศิตพรเดินนำชายหนุ่มข้างหลังเดินไปจนถึงสวนกล้วยไม้  กลิ่นของมันกระจาย ส่งกลิ่นหอมละมุนไปทั่วบริเวณ  พชวนให้นึกถึงอดีตที่งดงามของทั้งคู่

หญิงสาวหันมายิ้มหวานให้ในใจนึกถึงแต่เรื่องราวดีๆในอดีต   แต่ไม่รู้เลยว่าหัวใจของคนตรงหน้ากำลังนึกถึงดอกแก้วสีขาว  ราวกับมันถูกปลูกขึ้นในหัวใจของเขาเสียอย่างนั้น

"ทิวคะ  เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหมคะ..."  ศิตพรเอ่ยถามคนตรงหน้าเบาๆ

ทิวากรจ้องมองคนถามราวกับต้องการจะหาความรู้สึกของเขาที่มีต่อเธอให้มากที่สุด  มันทำให้เขานึกถึงอดีตระหว่างเขากับเธอที่นี่   เขาเป็นคนพาเธอมาที่นี่ แล้วมอบดอกกล้วยไม้แคทรียาให้กับเธอ  เขายิ้มบางๆขึ้นมา

"แบมรักทิวอยู่นะคะ..." หญิงสาวเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกมีความหวัง เมื่อเห็นรอยยิ้มของเขา

ทิวากรเงียบนิ่งเพื่อตรึกตรองความรู้สึกของตัวเองดูอีกครั้ง  ก่อนจะกลับหันหลังเดินไปยังแปลงดอกไม้อีกฟากหนึ่ง

"เอ่อ...ทิว..." เสียงของคนที่เดินตามมาแหบพร่าราวกับมีอะไรเหนียวหนืดติดอยู่ภายในคอ  เธอกลับมาครั้งนี้ ไม่ใช่แค่ต้องการมาดูแลน้องสาวเพียงคนเดียวของเธอ   แต่เธอกลับมาเพื่อต้องการเขาคืนด้วย !!!!

ทิวากรเดินเข้ามาในแปลงดอกแก้วสีขาว  กลิ่นดอกแก้วหอมละมุนละไมฟุ้งกระจายไปทั่ว   ชายหนุ่มขมวดคิ้ว ภายในใจรู้สึกอบอุ่น สดใส  ราวกับทุกสิ่งทุกอย่างที่ขาดหายไป มันถูกเติมเต็มจนครบ ภายในระยะเวลาไม่กี่เดือน

ชายหนุ่มเอื้อมมีไปสัมผัสกับดอกแก้วสีขาวตรงหน้าเบาๆ  หัวใจของเขาให้คำตอบที่ชัดเจนเหลือเกิน ว่าเขารู้สึกอย่างไรกับคุณหมอสาว...

"เอ่อ...ทิวชอบดอกแก้วหรอคะ" ศิตพรถามขึ้นในความเงียบ  เรียกสติคนตรงหน้ากลับมา

"เรากลับกันเถอะ" ทิวากรหันมาบอกชัดถ้อยชัดคำ  เพราะเขาแน่ใจแล้วว่าหัวใจเขาต้องการอะไร

"คะ ? " ศิตพรงงเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าให้ แล้วตัดสินใจเดินตามไป  แม้ในใจจะรู้สึกเจ็บปวดแปลกๆ

หลังจากไปส่งศิตพรแล้ว  ทิวากรรีบตีรถกลับไปตามที่หัวใจเขาเรียกร้องทันที  อย่างน้อยเขาก็อยากจะเห็นรั่วบ้าน  เห็นรถที่จอดอยู่หลังประตูรั่ว  เห็นตัวบ้าน  เห็นว่าไฟทุกดวงในบ้านถูกปิดหมดแล้ว  เห็นว่าคนที่อยู่ในหัวใจของเขากลับถึงบ้านปลอดภัย...

รถสีดำแล่นมาจอดที่หน้าประตูรั่วสีฟ้า  คนขับมองเข้าไปในบ้าน ทุกอย่างปกติดี ไฟทุกดวงในบ้านของหญิงสาวปิดหมดแล้ว  ทิวากรยิ้มกว้าง   'แค่แอบมองหน้าบ้านเขาก็มีความสุขแล้วหรอวะไอ้ทิว'

ทิวากรขับรถโดยไม่ทันสังเกตุเลยว่า   มีหญิงสาวอีกคนขับรถตามเขามาเช่นกัน  หญิงสาวในรถมองบ้านที่รถของเขาแล่นมาจอดด้วยความสงสัย

"ทำไมทิวไม่ลงจากรถล่ะ" ศิตพรพึมพำคนเดียว

หันมามองอีกทีรถของชายหนุ่มก็ขับออกไปแล้ว  ศิตพรขับไปจอดหน้าประตูรั่ว แทนที่รถคันเดิม   ก่อนจะมองเข้าไปในรั่วด้วยความสงสัย  สายตาสะดุดกับป้ายชื่อเล็กๆที่ถูกแขวนไว้กับประตูรั่วสีฟ้า   'คุณหมอรายรุ้ง^^'

หมอรุ้ง ?

หมอรุ้ง ??

"หรือว่าทิว...จะชอบหมอรุ้ง !!!" สายตาของศิตพรฉายแววเด่นชัดว่าคิดอย่างไร  และเธอคงไม่ยอมแน่ ถ้าจะต้องเสียเขาไป !!


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha