ทหารเรือที่รัก

โดย: Lalyblue



ตอนที่ 20 : บทที่ 19


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


บทที่ 19


 

รพีฉายขับรถที่บ้านของพชรในเวลาหัวค่ำเพื่อนอีกคนสมัยเรียนเตรียมทหารเพื่อให้เขาช่วยเหลือเรื่องบางอย่างชายหนุ่มมั่นใจว่าพชรจะไม่ใช่ศัตรูแน่นอนเพราะพ่อและแกของเขาถูกพวกพ่อค้าอาวุธฆ่าตายพชรเป็นคนตรงฉินและปากไว

 

กริ๊งงง !!

 

ไอ้พัด !!” รพีฉายตะโกนเรียกเพื่อน

 

เอ่อ... ไอ้พีมาได้ไงวะ ?” พชรถามขึ้นด้วยดีใจ

 

ฉันมีเรื่องให้แกช่วย

 

เออเข้ามาคุยกันพชรเดินออกมาพร้อมกับพิณทุกาและพงษ์ศิลป์

 

เออพงษ์ช่วยพี่หน่อยสิเอาศพบนรถไปตรวจสอบที่สถาบันนิติเวชทีรพีฉายบอกน้องชายของพชรที่ทำงานอยู่สถาบันนิติเวช

 

ได้ครับพี่พีพงษ์ศิลป์รับปากอย่างไม่ลังเลและชวนพิณทุกาไปด้วย

 

แกมีเรื่องกับใครมาวะไอ้พี ?” พชรถามขึ้นเมื่อเดินเข้ามาในบ้าน

 

รพีฉายยื่นโทรศัพท์มือถือที่เขาปิดเครื่องอยู่ให้พชรทันทีตำรวจรับมาถือไว้งงๆเพราะมันก็ดูเหมือนโทรศัพท์ไอโฟนธรรมดาทั่วไปแถมเคสโทรศัพท์ก็ไม่ได้มีรอยเลือดหรืออะไรน่าสงสัย

 

แกช่วยตรวจสอบข้อมูลในนี้ให้ที

 

เออได้พชรพาเพื่อนเดือนเข้าไปที่ห้องทำงานของเขาแล้วเสียบโทรศัพท์มือถือเข้ากับคอมพิวเตอร์ที่มีอะไรมากกว่าคอมพิวเตอร์ตามแบบฉบับของตำรวจไฮเทค  แกจะเอาข้อมูลในนี้ไปทำไมวะ ?”

 

โทรศัพท์ของศพบนรถจำไอ้สินได้ไหม ?”

 

ไอ้สินที่เรียนพระมงกุฏป่ะสมัยก่อนนู่นอะที่มันหล่อๆหน่อยพชรพูดขึ้นทั้งที่กำลังแฮ็กข้อมูลในมืแถือไปด้วย

 

เออมันเป็นพวกพ่อค้ายาเสพติดและอาวุธเถื่อนรพีฉายบอกและถอนหายใจอย่างปลงตก

 

อ่อ... แปลกนะยิ่งโตยิ่งเหมือนไว้ใจใครไม่ได้พชรบอกและถอนหายใจตามในทีมฉันมีคนเป็นสายให้โจรเหมือนกันว่ะกว่าจะรู้ตัวก็เกือบเอาชีวิตไม่รอด

 

อือรอบตัวไม่มีใครไว้ใจได้เลยว่ะ

 

แต่แกไว้ใจฉันได้นะเว้ยฉันไม่มีวันยอมเป็นพวกเดียวกับคนทำลายชาติและต่อให้ต้องตายเพื่อแผ่นดินผืนนี้ฉันก็ยอมพชรพูดด้วยความมุางมั่น

 

ฉันไว้ใจแกรพีฉายบอก

 

อือได้ละแกลองจดเบอร์พวกนี้ไว้ทีเดี๋ยวฉันจะตรวจสอบจากทะเบียนราษฏร์พชรบอก

 

ได้รพีฉายเอากระดาษมาจดเยอะแยัไปหมดแกแฮ็กพวกโซเชี่ยลกับข้อความได้ไหมวะ ?” ชายหนุ่มถามขึ้น

 

แค่นั้นน่ะสบม.”

 

เออเร็วเข้าฉันรีบรพีฉายบอกเคร่งเครียด

 

เออๆรู้แล้วพชรกดเข้าไปเจาะข้อมูลในโทรศัพท์มาทุกซอกทุกมุมจนหมดเขาค่อยเปิดไฟล์ทั้งหมดดูเรื่อยๆเผื่อมีข้อมูลเชื่อมโยงกับตัวคนร้ายนี่มัน...” พชรมองรูปในหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่พึ่งแฮ็กมาสดๆร้อนๆ

 

ผู้พัน...” รพีฉายมองตามแล้วพูดขึ้น  แกตรวจสอบประวัติจากทะเบียนราษฏร์ให้หน่อยนายแพทย์วศินวรรฒนวงษ์

 

โอเคชายหรุ่มรับคำแล้วเปิดคอมพิวเตอร์อีกเครื่องเพราะต้องปล่อยให้รพีฉายจดเบอร์โทรศัพท์และดูข้อความจากเครื่องนู่น

 

เป็นไงบ้างวะ ?” รพีฉายถามขึ้นเมื่อผ่านไปสักพัก

 

นายแพทย์วศินวรรฒนวงษ์เป็นลูกนายวิฑูรกับศิรินทร์วรรฒนพงษ์พชรอ่านประวัติและพูดขึ้นไม่เคยมีประวัติเกี่ยวกับการค้ายาเสพติดนะ

 

ตรวจสอบประวัติพ่อแม่ทีรพีฉายบอกทั้งที่มือยังจดอยู่

 

โอเค...” พชรตรวจสอบและมองหน้าจออย่างตกตลึงไอ้พี...แย่แล้วว่ะ

 

อะไรวะ ?” ชายหนุ่มเดินมานั่งข้างเพื่อนศิรินทร์วรรฒนพงษ์นามสกุลเดิมยิ่งศักดิ์เสนานามสกุลเดียวกับผู้พันแกเลยว่ะพชรถึงกับผงะมีพี่ชายชื่อพลเรือตรีศิระยิ่งศักดิ์เสนา

 

ผู้พันรพีฉายพึมพำออกมาและกำหมัดแน่น

 

มันมีอะไรแย่กว่านี้อีกป่ะวะพชรสถบ

 

แค่นี้ก็แย่ชิบหายละชายหนุ่มเคร่งเครียด

 

แล้วจะทำไงต่อไป ?”

 

ยืมโทรศัพท์หน่อยรพีฉายบอกทำเอาคนฟังสีหน้างงๆแล้วยื่นโทรศัพท์ให้

 

รพีฉายมากดเบอร์อย่างรวดเร็วแล้วยกขึ้นแนบหูใบหน้าขอมีเหงื่อเม็ดเป็งผุดขึ้นมาเต็มไปหมดเมื่อปลายสายรับโทรศัพท์รพีฉายก็ชิงพูดก่อนทันทีเพราะกลัวจะเป็นอันตรายกับคนปลายสาย

 

อย่าพึ่งพูดนะหมวดฟังเฉยๆพอผมผู้กองรพีฉายบอกทุกคนให้ถอดเครื่องดักฟังที่เสื้อออกซะแล้วห้ามไปที่ท่าเรือเด็ดขาดพวกคุณไว้ใจใครไม่ได้ทั้งนั้นเขาพูดและกดวางสายทันที

 

ฉันว่าศึกครั้งนี้ของแกมันใหญ่กว่าที่คิดซะอีก

 

ฉันเป็นทหารเรือใครรุกล้ำเขตแดนทางทะเลฉันยอมไม่ได้ทั้งนั้นแต่พวกมันขนทั้งยาทั้งอาวุธเข้ามาย่ำมาตุภูมินี้ฉันไม่มีทางยอมเด็ดขาดดวงตาที่เคยสนุกสนานสดใสของรพีฉายจางหายไปเสียแล้วบัดนี้ความเด็ดเดี่ยวฉายชัดเต็มนัยตาทั้งสองข้างด้วยความมุ่งมั่น

 

ฉันจะสู้ไปกับแกพชรบอกแล้วเอากระดาษในมือเพื่อนไปค้นข้อมูลต่อ

 

รพีฉายกลับมานั่งดูข้อความทั้งหมดในเครื่องของวศินอย่างเครื่องเพราะเปิดเจอข้อความนึงที่นัดหมายวันเวลา

 

เอาเอกสารมาให้ฉันที่สนามบินสุวรรณภูมิวันมะรืนนี้

 

แววตามุ่งมั่นวูบไหวทันทีเมื่อเขาเริ่มเข้าใกล้ตัวการใหญ่รพีฉายถ่ายภาพหน้าจอทุกหน้าเผื่อเป็นข้อมูลยืนยันว่าวศินมีส่วนเกี่ยวข้องกับคนร้ายมือหน้าสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อเจออีกข้อความนึงซึ่งเป็นเบลอที่เขาคุ้นเคย

 

ถ้าหลานไม่อยากตายก็ฆ่าผู้กองซะแล้วเอาเอกสารไปให้พวกมันแล้วเลิกข้องเกี่ยวกับแก๊งค์บ้าๆนี่ซะ

 

เขาจำได้ดีว่าเป็นเบอร์ของหัวหน้าที่เขาเคารพนับถือเสมือนญาติผู้ใหญ่คนนึงแต่ให้ตายสิคนที่เขาอุตส่ายกย่องให้เป็นฮีโร่ผู้เจนจัดสนามรถมาตลอดกลายเป็นคนที่สั่งฆ่าเขาเองชายหนุ่มถ่ายภาพหน้าจอเก็บเอาไว้เรื่อยๆจนหมด

 

พี่ครับพงษ์ศิลป์ยื่นซองซิบหลายซองมาให้เขาพร้อมกับแฟ้มสีดำ

 

เป็นไงบ้างวะ ?” คนที่ถามขึ้นคือพชร

 

ที่ต้นคอของนายวศินมีรอยสักรูปพระอาทิตย์เขาเป็นสมาชิกของแก๊ง The Sun ที่ทางการกำลังเร่งปราบปรามครับบริเวณข้อมือขวาของเขามีหลายแผลเป็นทางยาวและบริเวณแผลมีลักษณะแปลกๆ

 

ในนั้นมีแผ่นชิบขนาดเล็กใส่อยู่ในซองทั้งหมดสามอันค่ะพิณทุกาพูดแทรกขึ้นและชี้ไปที่ซองซิบในมือของรพีฉาย

 

รพีฉายฟังจบรีบเปิดดูข้อมูลทั้งหมดในแผ่นชิบทุกอันและเซฟลงแผ่นซีดีและแฟรตไดร์เพื่อสำรองข้อมูลเอาไว้อย่างรอบคอบทั้งสามพี่น้องสีหน้าวิตกกังวล

 

ผมเก็บศพของนายวศินไว้ที่สถาบันนิติเวชนะครับพงษ์ศิลป์บอกขึ้นนี่แว่นและก็กระเป๋าสตางค์ครับชายหนุ่มยื่นให้เพื่อนของพี่ชาย

 

ขอบใจมากนะพงษ์เขาบอก

 

ไม่เป็นครับพี่พีพงษ์ศิลป์บอกและยิ้มให้เขานิดๆอย่างชื่นชม

 

พี่คงต้องวานพิณอีกนิดหน่อยแล้วล่ะรพีฉายหันมาบอกน้องสาวของเพื่อนที่เป็นตำรวจสากล

 

ว่ามาเลยค่ะพิณทุกาที่มีนิสัยห้าวเกินหญิงตอบรับอย่างไม่ลังเล

 

ช่วยแต่งให้พี่เหมือนวศินที่วุดให้ทีรพีฉายบอกแล้วยื่นรูปของวศินตอนมีชีวิตอยู่ให้ดู

 

โอ...ไม่มีปัญหาค่ะหญิงสาวบอกแล้วหายไปเพื่อเตรียมอุปกรณ์

 

จะทำอะไรวะไอ้พี ?” พชรถามขึ้น

 

ไปส่งของให้คนร้าย ^^” ใบหน้าที่เคร่งเครียดอย่างนานยิ้มขึ้นนิดๆ

 

อ๊ออ... งั้นฉันไปด้วยนะพชรบอกเผื่อฉุกเฉินจะได้มีทางหนีไล่

 

อือรพีฉายตอบแค่นั้นและทิ้งตัวลงกับเก้าอี้ด้วยความเหนื่อยอ่อนและละเลงนิ้วมือลงบนคีบอร์ดต่อ...


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha