ทหารเรือที่รัก

โดย: Lalyblue



ตอนที่ 2 : บทที่ 1


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่ 1

 

อุรัสมารีบวิ่งเข้าไปทันทีเมื่อได้ยินเสียงปืนดังขึ้นผู้คนมากมายวิ่งหนีกันแตกตื่นแต่หญิงสาวร่างบางกับวิ่งตรงเข้าไปแย่งปืนออกจากมือเพื่อนรักอย่างรวดเร็วและกระชากปืนมาครองไว้ได้อย่างวุดวิด

 

แกบ้าไปแล้วหรอ !!!”หญิงสาวตะโกนใส่หน้าเพื่อนรักเพื่อเรียกสติกลับมา

 

ฮือแกเห็นไหมแกเห็นไหมว่ามันทรยศความรักของฉันฉันแค่ยิ่งใส่ทรายตรงหน้าทำเป็นกลัวทำไมตอนทำไม่กลัวไอ้เลว !!!”นวพรตะโกนด่าทอสามีที่นอกใจอย่างโกธรแค้น

 

ถ้ามันตายคนที่ซวยคือแกนะเว้ยแกต้องติดคุกหรืออาจโดนโทษประหารแกหาผัวใหม่ไม่ดีกว่าหรอผัวเลวๆแบบนี้ก็เลิกไปสิอุรัสมาตะโกนตอบโต้อย่างเหลืออด

 

แกไม่เป็นฉันแกไม่รู้หรอกว่ามันเจ็บขนาดไหนฮือ…”

 

ถ้าเราไม่ได้เป็นเพื่อนกันฉันจะไม่ยุ้งเรื่องของแกเลยหญิงสาวบอกด้วยความเหนื่อยล้าและเดินออกไป

 

เดี๋ยว…”

 

“…”อุรัสมาหยุดเดินเมื่อเพื่อนเรียกไว้

 

ฉันไม่ยิงมันก็ได้แต่ฉันขอตบให้หายแค้นหน่อยเถอะนวพรวิ่งเขาไปรัวๆใส่หน้าสามีเอ๊ยอดีตสามีและกิ๊กไม่ยั้งให้หายแค้น

 

ปรี๊ดดด !!!

 

พอเสียงนกหวีดดังขึ้นอุรัสมารีบคว้าข้อมือเพื่อนเพื่อวิ่งหนีออกไปให้ไกลที่สุดทันทีด้วยความที่หญิงสาวทั้งคู่เป็นนักกรีฑาประจำโรงเรียนแม้จะผ่านไปกี่ปีกี่ปีก็ไม่เคยเป็นรองใครเพื่อนรักทั้งสองจับมือกันวิ่งไปเรื่อยๆตามชายหาดโดยไม่รู้ตัวเลยว่ามีใครอีกคนวิ่งตามมาด้วย

 

ขอบคุณนะแกนวพรพูดขึ้นมาก่อน

 

อือค่าปรับทำร้ายร่างกายจ่ายไหวใช่ไหมฮ่าๆสาวแสบอย่างอุรัสมาถามขึ้นขำๆเมื่อนึกสภาพที่ใครก็บอกว่าตบด้วยหลังแหวนออกทันทีว่าเป็นยังไงล้างเลือดที่มือหน่อยดีไหมแลดูมือสกปรกขึ้นมาเลยทีเดียวหญิงสาวมองที่มือตัวเองและเพื่อนรักก่อนจะหยิบขาดน้ำแพ็กที่เขาวางไว้ขายขึ้นมาล้างมือแล้ววางเงินค่าน้ำไว้แถวๆนั้น

 

แยม !!!”สองสาวตะโกนเรียกเพื่อนเสียงดัง

 

เออ !!! ได้ยินแล้วย่ะเป็นห่วงแทบแย่ตอนได้ยินเสียงปืนยุวดีพูดและดูสภาพของเพื่อนทั้งสองเมื่อเห็นว่าปลอดภัยดีก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

 

แล้วปืนล่ะ ?”นวพรถามอย่างตกใจ

 

ฉันทิ้งไปแล้วตอนที่ตำรวจมาอุรัสมาบอกนิ่งๆแล้วเริ่มคาดคั้นแกไปเอาปืนมาจากไหน ?”

 

เอ่อ…”

 

เออนั้นดิบอกว่าเลยนะไหนบอกว่าเราจะไม่มีความลับต่อกันไงยุวดีคาดคั้นอีกคน

 

คือว่า…”

 

พูดมาเดี๋ยวนี้เลยไอ้น้ำ…” อุรัสมาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก

 

พวกแกคือว่าฉันน่ะขโมยปืนคนอื่นมาแหะๆคนผิดสารภาพและหัวเราะฝืดๆ

 

ห้ะ !!!”อุรัสมาโวยลั่นเมื่อได้ยินคำตอบแกไปขโมยของใครมา ?”คนเป็นทหารรู้กฏหมายเบื้องต้นแบบนี้ดีว่าจะมีผลกระทบอะไรเกิดขึ้นบ้างนี่แกโดนหลายคดีเลยนะเว้ย

 

ทำอะไรไม่คิดอยู่เรื่อยคุณครูสาวอย่างยุวดีบ่นตามขึ้นมาอีกคน

 

หยุดซ้ำเติมฉันแล้วช่วยหาทางออกให้หน่อยสิ…”

 

เฮ้อแกขโมยปืนใครมาอุรัสมาถามขึ้นอีกครั้ง

 

ฉันเจอผู้ชายคนนึงพกปืนมาสามกระบอกวางไว้ที่ริมหาดเมื่ออาทิตย์ก่อนฉันเลยแอบหยิบมาผู้ชายคนนั้นดูไม่น่าไว้ใจสุดๆเลยแถมยังหอบกระเป๋าอะไรก็ไม่รู้ใบใหญ่ๆเอ่อที่ต้นคอมีรอยสักรูปรูปอะไรสักอย่างเหมือนพระอาทิตย์แต่ว่าแสงอาทิตย์ยาวๆอะเหมือรูปวาดเท่ส์อะแล้วแบบนี้ฉันหรือเขาจะโดนจับวะแกนวพรถามอย่างกล้าๆกลัวๆ

 

ฉันโยนปืนลงน้ำ…”อุรัสมาพูดขึ้นหน้าเครียดรอยสักรูปพระอาทิตย์….

 

เฮ้ยไอ้อันจะไปไหน ???”เพื่อนสาวถามและวิ่งตามไปมาติด

 

ไปหาปืนเธอตอบแต่ไม่ยอมหันมา

 

หามาทำไมวะงี้ฉันก็โดนจับอะดินวพรโวยขึ้นด้วยความกลัว

 

แกน่าจะกลัวโดนจับตั้งแต่แรกแล้วนะ

 

ก็แหม่ตอนนั้นฉันโมโหหน้าก็มืดตาก็มัวไปหมดดิแกนวพรตอบเสียงอ่อย

 

ขณะที่ทั้งสามกำลังวิ่งเรียบๆไปตามชายหาดชายหนุ่มร่างสูงปรากฏตัวขวางไว้และส่งยิ้มมาให้เพื่อทักทายแถมรอยยิ้มอันทรงเสน่ห์นั้นทำเอาสองคนข้างหลังแบบจะละลายแต่หญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขากลับทำหน้านิ่งๆแถมแผ่รังสีเยือกเย็นมาอีก

 

คุณโยนปืนลงน้ำอย่างไร้เยื่อใยแล้วยังคิดจะไปเก็บมันอีกหรอ ?”รพีฉายถามขึ้นก่อน

 

คุณเป็นใครกันแน่ ?”อุรัสมาถามเขากลับ

 

คุณไม่จำเป็นต้องรู้หรอกว่าผมเป็นใครเขาตามกวนๆ

 

ถ้าอย่างนั้นก็ส่งปืนนั้นมา

 

บนโลกใบนี้มันมีอะไรได้มาฟรีๆด้วยหรอคุณชายหนุ่มยั่วโมโหคนตรงหน้าและยักคิ้วลิ่วตาใส่อย่างท้าทาย

 

ได้งั้นเรามาแข่งกัน

 

หญิงสาวตอบเขาแล้วก้าวเข้าไปยืนประชิดชายหนุ่มอย่างรวดเร็วก่อนจะกระชากปืนออกมาจากเขาแต่มือหนาคว้าด้ามปืนเอาไว้ทันก่อนจะหลุดมือเธอใช้ท่าไม้ตายปลดกระสุนออกมาจากปืนจนหมดอย่างง่ายดายราวกับถูกฝึกมาอย่างดี

 

รพีฉายมองการกระทำของคนตรงหน้าด้วยความสงสัยแต่เขาย่อมได้เปนียบที่ได้เป็นผู้ครอบครองปืนแต่ที่เขาสงสัยคือหญิงสาวสวยที่กำลังแย่งปืนกับเขาเมื่อสักครู่กลับต้องการแค่กระสุนในปืนแค่นั้นเอง

 

คุณเป็นกันแน่ ?”เขาตะโกนตามหลังเธอเสียงดัง

 

เรื่องของฉันอุรัสมาตอบแล้วพยายามวิ่งไปให้ไกลที่สุด

 

 

รพีฉายไปรับพศิกามาส่งที่หอพักและรีบกลับมาที่กองบรรชาการเพื่อขอดูประวัติอาชกรหรือข้อมูลของสายลับฝ่ายตรงข้ามด้วยความกระวนกระวายในหน้าสวยหวานยังติดตาตรึงใจเขาไม่หายแต่ที่มาและที่ไปของเธอยังคลุมเครือทำให้เขาวางใจไม่ได้และที่สำคัญใครๆมักจะบอกว่าผู้หญิงสาวมักจะซ่อนพิษร้ายกาจไว้เสมอก็ดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้น

 

พี่พีจะเอาไปประวัติพวกนี้ไปทำไมหรอครับ ?”ปกป้องรุ่นน้องคนสนิทถามขึ้นอย่างสงสัย

 

เอาปืนนี้ส่งไปตรวจทีรายงานผลไม่เกินพรุ่งนี้บ่ายนะรพีฉายเลี่ยงตอบเขาบอกและยิ้มให้ฝากด้วยนะเว้ย

 

ไม่มีปัญหาครับพี่รุ่นน้องรับคำแล้วเดินจากไป

 

เขานั่งดูกองประวัติมากมายที่อยู่ในหน้าจอคอมพิวเตอร์แต่เขาไม่พบใบหน้าสายหวานที่เขาติดใจนักหนาเลยสักนิดนั้นหมายความว่าเธอไม่ใช่อาชกรแต่ก็วางใจไม่ได้บางทีเธอาาจะเป็นสายลับของฝ่ายตรงข้ามหรืออาชกรกลุ่มใหม่

 

เธอเป็นใครกันนะอัน…”เขาพูดชื่อเล่นของหญิงสาวยิ้มๆหลังจากที่ได้ยินเพื่อนๆเธอเรียก

 

ตั้งแต่เกิดมาเขายอมรับได้เต็มปากเต็มคำเลยล่ะว่าไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้เขารู้สึกว่าสวยเก่งฉลาดและที่สำคัญหุ่นเป๊ะอย่างกับนางแบบถ้าหากเธออยู่ในชุดเครื่องแบบทหารหญิงจะดูดีสง่างามขนาดไหนกัน

 

ผู้กองครับผู้พันเรียกประชุมด่วนครับเสียงลูกน้องใต้บังคับบัญชาวิ่งกระหืดกระหอบมาบอกดังขึ้นตั้งแต่ประดูห้องยังไม่เปิด

 

ขอบใจมากเขาบอกแล้ววิ่งสวนออกไปแต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเสียงหัวหน้าเรียกหลังมา

 

รีบไปไหนน่ะผู้กองเวลาเรียกประชุมทีไรจริงจังทุกทีไหงเวลานอกขี้หลี่จังพลเรือตรีศิระล้อเลียนลูกน้องใต้บังคับบัญชาด้วยร้อยยิ้มถ้าไม่ติดว่าเจ้าชู้นะยกลูกสาวให้ไปแล้ว

 

ผู้พันแต่งงานแล้วหรอครับ ?”เขาถามกลับกวนๆ

 

ปากคอเลาะร้ายพูดเบาๆเดี๋ยวเขารู้หมดนายพลที่กำลังจะเข้าวัยเกษียณเต็มทนแต่ยังไร้คู่พูดหยอกล้อต่อ

ครับๆเขาบอก

 

ป่ะเข้าประชุมกันเถอะกลยุทธของเขาคือการรีแล็กก่อนเข้าสู่โหมดเครียดจนหัวหมุน

 

การประชุมพร้อมแล้วครับหมวดภูมิทัศน์เดินออกมาบอกทั้งคู่

 

โอเคไปลุยกัน

 

 

อีกด้านหนึ่งที่กำลังอยู่ในสถานการณ์ตึงเครียดไม่ต่างกันกำลังเข้าประชุมกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียดแถมยังพลัดกันเสนอความคิดในการทำงานกันอย่างออกรสและเต็มไปด้วยช่องโหว่ต่างๆมากมายแม้ว่าความคิดของแต่คนจะออกมาหลากหลายรูปแบบแต่พวกเขาก็เคารพแผนการทำงานที่ได้รับการยอมมากที่สุด

 

เอาล่ะๆผมตัดสินใจแล้วนาวาโทศรุจบอก

 

“…”สมาชิกในที่ประชุมเงียบฟังอย่างใจจดใจจ่อ

 

ผมจะเลือกสมาชิกในหน่วยห้าคนออกไปแฝงตัวกับพวกนั้นครั้งนี้เราไม่ได้ทำงานหน่วยเดียวแบบที่ผ่านมาทางกองทัพจะส่งคนมาคุ้มกันชาวบ้านและช่วยเหลือเราด้วยอีกแรงและที่สำคัญผมกับผู้ใหญ่บ้านบน *เกาะลิงลมก็สนิทกันมากพวกคุณไว้วางใจได้แต่คนที่ผมจะเลือกไปปฏิบัติภาระกิจครั้งนี้ต้องได้รับการทดสอบสมรรถภาพก่อนลงสนามจริงพรุ่งนี้เจอกันที่สนามศึกรับทาาบ !!!”

 

รับทราบครับ / รับทราบค่ะทุกคนตอบรับเป็นเสียงเดียวกันอย่างพร้อมเพรียง

 

เอ่ออีกเรื่องที่ผมอยากจะบอกทุกคนลูกกระสุนที่หมวดอัญเอามาเข้ากองพิสูจน์หลักฐานได้ผลเป็นไปอย่างที่เราคาดการณ์เอาไว้ผมอยากขออาสาสมัครหนึ่งคนเพื่อคุ้มกันเพื่อนของหมวดอัญยังไงเขาก็เป็นพยานปากสำคัญที่จะให้ข้อมูลเรื่องหน้าตาและรอยสักบนต้นคอของคนร้ายพูดจบผู้พันก็กวาดสายตาไล่มองลูกน้องใต้บังคับบัญชาของตัวเองที่ละคนที่ผมไว้ใจทีม Black-Knight เพราะพวกคุณคืออัศวินสีดำที่หาตัวจับยากจริงๆหลังการทดสอบพรุ่งนี้ผมจะคิดดูอีกทีแล้วกัน

 

รับทราบครับ / รับทราบค่ะ

 

เลิกประชุมได้ !!!”


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha