ทหารเรือที่รัก

โดย: Lalyblue



ตอนที่ 5 : บทที่ 4


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



บทที่ 4

 

หญิงสาวทั้งสองตื่นขึ้นแต่เช้าเมื่อได้ยินเสียงเรียกมาจากเครื่องดักฟังเสียงของศิรานนท์ดังรบกวนเรื่อยๆจนพวกเธอต้องตื่นมาฟังเขาพูดแม้แต่ผู้ใหญ่จงก็ยังตื่นขึ้นมานั่งฟังด้วยเพราะเขาก็ใส่เครื่องดักฟังเหมือนกัน

 

เฮ้อข้าล่ะง่วงเหลือเกินชายชราบ่นกระปอดกระแปด

 

พ่อเข้านอนก่อนก็ได้นะจ๊ะ

 

เขาอะไรล่ะนางสาวข้าหูจะแตกละเนี่ย

 

เอ่อขอโทษครับผมแค่อยากจะเตือนว่าผมมันมาที่เกาะแล้วนะครับมีเรือสินค้าสามลำ

 

ได้เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าค่าจะไปดูให้เพราะยังไงพวกมันก็ต้องเรียกหาข้า

 

ฉันขอไปด้วยนะจ๊ะพ่ออุรัสมาเอ่ยขอ

 

ไม่ได้ๆถ้าแวนมันเห็นแกแกต้องไปเป็นเมียมันแน่ๆ

 

แล้วอีกอย่างที่ผมอย่างจะบอกคือเรือลาดตระเวนของเราโดนโจมตีขณะออกปฏิบัติหน้าที่ตอนนี้ยังไม่มีใครติดต่อมาผมอยากให้พวกคุณสำรวจรอบๆบริเวณเกาะว่ามีทหารได้รับบาดเจ็บอยู่หรือเปล่า

 

ไม่มีปัญหาเขมิการับคำ

 

งั้นผมไปนอนแล้วบายครับศิรานนท์พูดและปิดไมโครโฟน

 

แล้วเอาไงกันล่ะเราพรุ่งนี้พ่อไปหาพวกนั้นเราแยกย้ายกันสำรวจเกาะดีไหม ?”เขมิกาพูดขึ้น

 

ดีเหมือนกันพี่สวย

 

เออตกลงกันได้แล้วก็รีบเข้านอนอีกไม่กี่ชั่วโมงพระอาทิตย์ก็ขึ้นแล้วผู้ใหญ่จงบอกแล้วเดินกลับเข้าห้องตัวเองไป

สองสาวมองหน้ากันอย่างขอความเห็นและสุดท้ายก็ได้แต่ยิ้มให้กันเหนื่อยๆและเดินกลับเข้านอนที่ห้องพร้อมกัน

 

 

เรื่องที่ผู้ใหญ่จงพูดไว้เป็นไปคาดเพราะเขาถูกตามตัวตั้งแต่พระอาทิตย์จนตอนนี้เวลาเกือบเที่ยงก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะกลับมาสองสาวจึงแยกย้ายกันออกมาเดินสำรวจรอบๆเกาะอุรัสมาตั้งใจจะเดินไปเรื่อยๆตามชายหาดและแวะไปคุยกับปราณัฐที่ลานประมง

 

พี่กล้า

 

เฮ้ยว่าไงนางสาวปราณัฐพูดขำๆและยิ้มชอบใจที่กำลังแสดงบทบาทของนายกล้าอยู่เขารีบปิดไมโครโฟนทันที

 

ดูพี่มีความสุขมากเลยนะน่าจะย้ายมาอยู่เกาะนี่ซะเลยเมื่อคืนได้ข่าวจากพี่นนท์แล้วใช่ไหม ?”

 

หญิงสาวเอื้อมมือขึ้นปิดไมโครโฟนและพูดขึ้น “อือว่าจะออกเรือไปดูเกาะใกล้ๆเหมือนกัน” เขาทำสีหน้าครุ่นคิด “เมื่อเช้าคนของพวกมันเรียกผู้ใหญ่จงไปคุยจนตอนนี้ก็ยังไม่กลับมา” “อือพี่ก็ฟังที่มันคุยกับผู้ใหญ่อยู่เหมือนกันมันคุยเรื่องเรือลาดตระเวนแปลว่าข้อมูลของไอ้นนท์ถูกต้องแล้วแต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า... เฮ้อขอให้ไม่เป็นอย่างที่คิดทีเถอะ” เขาพูดแล้วตัดบทเอาเองดื้อๆ “พี่ณัฐกำลังคิดว่าคนบนเกาะเป็นพวกมันหรอ ?” “เปล่าพี่กำลังคิดว่าขนาดฝั่งเรายังมีหน่วยข่าวกรองแฝงตัวเข้ามาเลยพวกมันก็อาจจะมีเหมือนกันถ้าคนทั้งเกาะเป็นพวกมันก็จะดูโจ่งแจ้งเกินไปอาจจะโดยทางการจัดการไปแล้ว” เขาขมวดคิ้วแน่นและพยายามคิดหาทางพิสูจน์ข้อสันนิฐานของตัวเอง “ถ้าอย่างนั้นจะทำยังไงล่ะคะ ?” “ตอนนี้ไอ้นนท์มันคงบอกกับทางการไปแล้วอาจจะมีทีมอื่นเข้าไปจัดการ” ปราณัฐพูดเสียงเครียด “เอ่อ ! พี่ณัฐเมื่อคืนที่อันเดินตรวจความเรียบร้อยบนเกาะอันกับผู้ใหญ่จงเห็นเกาะข้างๆเปิดไฟสว่างไปหมดเลยค่ะขนาดไกลกันตั้งเยอะยัง

หญิงสาวเอื้อมมือขึ้นปิดไมโครโฟนและพูดขึ้น

 

อือว่าจะออกเรือไปดูเกาะใกล้ๆเหมือนกัน เขาทำสีหน้าครุ่นคิด

 

เมื่อเช้าคนของพวกมันเรียกผู้ใหญ่จงไปคุยจนตอนนี้ก็ยังไม่กลับมา

 

อือพี่ก็ฟังที่มันคุยกับผู้ใหญ่อยู่เหมือนกันมันคุยเรื่องเรือลาดตระเวนแปลว่าข้อมูลของไอ้นนท์ถูกต้องแล้วแต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า... เฮ้อขอให้ไม่เป็นอย่างที่คิดทีเถอะ เขาพูดแล้วตัดบทเอาเองดื้อๆ

 

พี่ณัฐกำลังคิดว่าคนบนเกาะเป็นพวกมันหรอ ?”

 

เปล่าพี่กำลังคิดว่าขนาดฝั่งเรายังมีหน่วยข่าวกรองแฝงตัวเข้ามาเลยพวกมันก็อาจจะมีเหมือนกันถ้าคนทั้งเกาะเป็นพวกมันก็จะดูโจ่งแจ้งเกินไปอาจจะโดยทางการจัดการไปแล้ว เขาขมวดคิ้วแน่นและพยายามคิดหาทางพิสูจน์ข้อสันนิฐานของตัวเอง

 

“ถ้าอย่างนั้นจะทำยังไงล่ะคะ ?”

 

ตอนนี้ไอ้นนท์มันคงบอกกับทางการไปแล้วอาจจะมีทีมอื่นเข้าไปจัดการ ปราณัฐพูดเสียงเครียด

 

เอ่อ ! พี่ณัฐเมื่อคืนที่อันเดินตรวจความเรียบร้อยบนเกาะอันกับผู้ใหญ่จงเห็นเกาะข้างๆเปิดไฟสว่างไปหมดเลยค่ะขนาดไกลกันตั้งเยอะยังมองเห็นได้ชัดขนาดนี้แปลว่ามันต้องมีเรื่องไม่ชอบมาพากล

 

แล้วเมื่อคืนสถานการณ์บนเกาะเราก็ปกติดีนะคะเรือสินค้าของนายแวนก็มาครบทั้งสามลำแต่...”

 

ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหนปราณัฐพูดแทรกอย่างวิตกกังวลเขารู้สึกใจคอไม่ค่อยดีสถานการณ์แบบนี้สุดๆ

 

ใช่ค่ะหรือว่า...เกาะข้างๆจะเป็นที่จอดเรือ

 

ก็ไม่แน่เพราะรัศมีมันไม่ได้ห่างไกลกันมากเขาบอกหญิงสาวตรงหน้าอย่างใจเย็น

 

ถ้าเป็นอย่างนั้นเราจะทำยังไงคะ ?”

 

คงต้องดูให้แน่ใจก่อนแล้วรายงานกับทางการเดี๋ยวพี่จะปรึกษาลุงเกิบอีกที

บางทีแกอาจจะรู้ทางไปเกาะนั้นแบบที่เสี่ยงน้อยที่สุดเขาบอกและยิ้มให้เธออย่างอารมณ์ดีจริงๆสาวๆที่นี่ก็สวยนะปราณัฐพูดต่อ

 

งั้นพี่กล้าก็เชิญเหล่สาวไปนะคะอันจะไปเดินดูรอบๆเกาะ

 

ไปเถอะน่าจะไปตั้งนานละนะปราณัฐไล่ทีเล่นทีจริง

 

เชอะ !!!”

 

อย่าทำหน้างอนเป็นตูดลิงสิจ๊ะวิดวิ้ววว ~” เขาล้อเลียนอย่างอารมณ์และหันไปผิวปากแซวสาวๆที่เดินผ่านมา

 

เหอะๆตามสบายเถอะจ๊ะพี่กล้าฉันไปล่ะอุรัสมาบอกขำๆ

 

ถ้าเจอทหารได้รับบาดเจ็บมาอย่างที่ไอ้นนท์บอกก็ลากกลับบ้านผู้ใหญ่ด้วยล่ะ

 

ห้ะ ! แล้วถ้าชาวบ้านมาเห็นแล้วเขาถามล่ะ ?” หญิงสาวถามเสียงสูงส่วนคนฟังก็ยักไหล่น้อย

 

ก็บอกเขาไปสินางสวยว่านั้นผัวแก

 

ถ้าฉันเจอสองคนก็ผัวฉันสองคนงั้นสิ

 

มีเป็นโหลไปเลยยิ่งดีพี่อ้ายจะได้เลิกเขม้นฉันซะทีเขาพูดจีบปากจีบคอขี้เกียจแกล้งเป็นตุ๊ดนะยะเวลาเจอพี่แกนะดัดเสียงสูงจนเมื่อยลูกกระเดือก

 

อย่าเว่อไปหน่อยเลยชิ!” อุรัสมาบอกขำเพราะพี่ชายเขาคิดว่าศิรนนท์เป็นเกย์รายนั้นเลยรอดตัวไปแต่ปราณัฐที่ร่างกายกำยำบึกบึ้นเลยโดนพี่ชายเธอเขม้นอยู่นานจนต้องแกล้งเป็นกะเทยให้ตายถึงจะไม่น่าเชื่อเท่าไหร่ก็เถอะ

 

ไปๆได้ละเขาบอกแล้วจับไหล่หญิงสาวจากข้างหลังและผลักไปเบาๆเพื่อไล่เธอ

 

ไปละๆไม่ต้องไล่อุรัสมาแลบลิ้นใส่แล้วเดินออกไปตามชายหาดเรื่อยๆ

 

 

 

สายตาหญิงสาวมองไล่ไปตามชายหาดพร้อมกับครุ่นคิดเรื่องที่พึ่งคุยกับปราณัฐเมื่อสักครู่อย่างร้อนใจถ้าเกิดคนร้ายมีพวกแฝงอยู่ที่เกาะนั้นด้วยพวกเธอก็จะยิ่งทำงานยากขึ้นไปอีกหลายเท่าเพราะต้องคอยระวังหน้าระวังหลังกันหลายตลบ

 

เฮ้อ...” อุรัสมาถอนหาย

 

เสียงคลื่นกระทบฟังดังเป็นระยะสร้างความผ่อนคลายให้เธอได้เป็นอย่างดีหญิงสาวเดินออกไปที่โขดหินที่เรียงตัวสวยราวกับในนิทานปรัมปราอย่างเจ้าหญิงเงือก

 

ท่ามีเจ้าชายผ่านมานะฉันจะรีบจับเขาไปเป็นสามี>\\\<’

 

หญิงสาวคิดใจในไปเรื่อยเปื่อยก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆโขดหินสีขาวสะอาด

 

เฮ้ย !!” อุรัสมาอุทานขึ้นก่อนจะวิ่งไปที่โขดหินที่ใหญ่สุด

 

เธอนิ่งอึ้งเพราะคนที่เธอพบกำลังนอนแน่นิ่งอยู่ข้างโขดหินเสื้อผ้าเครื่องแบบสีขาวอย่างทหารเรือไทยเปรอะเปื้อนเลือดของเขาประปรายใบหน้าซีดเผือดจากการอยู่ในน้ำเป็นเวลานานบริเวณหน้าผากมีเลือดสีแดงสดใหลออกมาจนแห้งกรัง

 

คุณ !!!” อุรัสมาจับที่ข้อมือเขาเพื่อเช็คสัญญาณชีพจรเมื่อเห็นว่าเขายังได้เธอจึงรีบเปิดไมโครโฟนเรียกทุกคนมาทันที

 

นี่คุณ... ได้ยินฉันไหม ?” อุรัสมาเรียกเราและถอดเสื้อตัวนอกของเขาออกเมื่อมาห้ามเลือด

 

เฮ้อ...เวรกรรมแท้ๆหญิงสาวบ่นอุบเพราะชายหนุ่มตรงหน้าคือคู่กรณีของเธอเมื่อไม่กี่วันก่อน

 

ผู้กองเป็นยังไงบ้าง ?” เขมิกาวิ่งกระหืดกระหอบมาถาม

 

หัวแตกตัวเย็นเจี๊ยบแต่ไม่ตายเธอพูดเสียงกระแทกกระทั้นอยากให้ชายหนุ่มที่ซบอยู่กับโขดหินได้ยิน

 

พูดอย่างกับอยากจะเขาตายงั้นแหละ

 

ฉันเปล่าย่ะอุรัสมาเถียงนิ่งๆและค่อยๆเช็ดคราบเลือดให้เขาอย่างเบามือ

 

เดี๋ยวพี่กล้าจะตามมาเราต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เขาก่อนจะพาเข้าหมู่บ้านเขมิกาบอก

 

อือ

 

แกก็บอกชาวบ้านว่าเขาเป็นผัวแกสิเพราะว่าฉันเคยมีแล้วตายแล้วอิอิ

 

อิอิบ้าอะไรเล่าก็บอกว่าเป็นญาติไปสิหญิงสาวไม่ยอมท่าเดียว

 

ไม่ได้ยินที่พ่อบอกหรอว่าให้ระวังนายหัวแวน”เขมิกาเอ่ยเตือน

 

“เออนั้นสิลืมเรื่องนี้ไปเลย

 

ใช่ๆแกต้องบอกทุกคนว่าเขาคือผัวแก

 

“...” ชายหนุ่มที่พึ่งได้สติได้ยินชัดเต็มสองหูว่าหญิงสาวตรงหน้าจะใช้เขาเป็นไม้กันหมา เขากระตุกยิ้มเล็กน้อยและแกล้งหลับพร้อมกับวางแผนอะไรในใจเขาต้องรู้ให้ได้ว่าเธอคือใคร : ) 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha