6. ตื๊อหัวใจนายมาเฟีย ซีรี่ส์ หวานใจนายมาเฟีย VI

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 1 : แรกพบ...


ตอนต่อไป

เมืองนิวยอร์ก  ประเทศสหรัฐอเมริกา

อริสา  วงค์วัฒนา  สาวน้อยแสนสวยวัย  22 ปี  เรียนจบด้านมันฑนศิลป์  จากมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งในเมืองไทย  ปัจจุบัน  เธอทำงานเป็นมันฑนากรอิสระ  รับออกแบบและตกแต่งภายในให้ลูกค้าทั่วไป  ผู้เป็นบิดาของเธอทำกิจการร้านอาหารหลายสาขาทั่วโลก  สาขาปัจจุบันที่เขาเพิ่งจะสร้างใหม่  คือสาขานิวยอร์ก  จึงจ้างบุตรสาวสุดที่รักมาดูแลงานออกแบบภายในให้

วันนี้เธอว่างงานทั้งวัน  เพราะเพิ่งมาถึงนิวยอร์กเมื่อวาน  การก่อสร้างภายนอกยังไม่เรียบร้อยดีนัก  เธอจึงออกมาเดินเล่นห้างสรรพสินค้าแก้เซ็ง  กะว่าจะหาซื้อของไปทำอาหารทานเองที่คอนโด

ขณะที่กำลังเดินดูของที่แผนกซุปเปอร์มาร์เก็ตอยู่นั้นเอง  สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นหญิงสาวคนหนึ่ง  รูปร่างของเธอไม่ได้สะดุดตา  แต่เหล่าบอดี้การ์ดที่คอยเดินตามเธอนั่นต่างหาก  ที่ทำให้อริสาสนใจ  และเมื่อมองใกล้ๆ  เธอก็ดีใจมาก  เมื่อพบว่าหญิงสาวคนนั้นเป็นเพื่อนเก่าของเธอนั่นเอง

“พิมพ์  นั่นพิมพ์ใช่ไหม”  อริสาเอ่ยทักทายหญิงคนนั้นทันที

“ริสา  มาได้ยังไงเนี่ย”  พิมพ์มาดาเอ่ยทักทายเพื่อนสนิทที่เรียนด้วยกันมาตั้งแต่สมัยมัธยม

“ริสามาทำงานที่นี่สามเดือนน่ะ  พิมพ์จริงๆด้วย  เห็นไม่ได้ใส่แว่น  เกือบจำไม่ได้แน่ะ  แล้วนี่  พิมพ์มีบอดี้การ์ดด้วยเหรอ”  ริสา  หันไปมองบอดี้การ์ดทั้ง  6  คน

“อื้อ  พอดีแฟนพิมพ์เค้าส่งมาคุ้มกันน่ะ  ว่าแต่  ริสามาทำงานอะไรเหรอจ๊ะ”  เธอถามเพื่อนรักคนสนิทอย่างตื่นเต้น  ตั้งแต่เรียนจบมา  ก็ไม่ได้ติดต่อกันเลย

“ริสามาออกแบบแล้วก็ตกแต่งภายในให้กับร้านอาหารสาขาใหม่ของคุณพ่อน่ะจ้ะ  ท่านอยากให้ริสาช่วยออกแบบร้านอาหารไทยที่นี่ให้  แล้วพิมพ์ล่ะทำงานอะไร  มีแฟนแล้วเหรอ  ท่าทางจะเป็นผู้มีอิทธิพลสิท่า  ถึงต้องมีบอดี้การ์ดคอยคุ้มกันด้วยน่ะ”  เธออดแซวเพื่อนรักตัวเล็กไม่ได้

“พิมพ์เป็นนักข่าวของหนังสือพิมพ์ฉบับนึงน่ะ  นี่ก็เพิ่งโดนยิงมา  แผลเพิ่งจะเริ่มแห้งเนี่ยแหละ  แฟนพิมพ์เค้าเป็นเจ้าพ่อมาเฟีย  เลยต้องมีคนคุ้มกันแบบนี้แหละ  เรื่องมันยาว  เอาไว้พิมพ์ค่อยเล่าให้ฟังนะ”  เธอบอกเพื่อนรักอย่างเขินๆ

“ตายแล้ว  เพื่อนฉัน  ยังบ้าระห่ำไม่เลิกเลยนะ  เราไปหาร้านนั่งคุยกันไหม  วันนี้ริสาว่างพอดีเลย”  เธอชักอยากรู้เรื่องราวความรักของพิมพ์มาดาขึ้นมาแล้วสิ

“ก็ดีจ้ะ  งั้นขึ้นไปชั้นบนละกันนะ”  เธอยิ้มให้อริสา  แล้วจึงเดินจูงมือกันไปที่ร้านอาหารชั้นบน

พิมพ์มาดานั่งพูดคุยกับอริสาอย่างสนุกสนาน  ทั้งสองคนนั่งคุยกันอยู่สักพัก  ฟรานซิสก็เดินเข้ามาแต่ถูกบอดี้การ์ดของเธอกันไว้

“ไม่เป็นไรค่ะ  ปล่อยเค้ามาเถอะ”  พิมพ์มาดาหันไปบอกเหล่าบอดี้การ์ด  อริสามองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างตกตะลึง  ทำไมเขาถึงได้หล่อคมเข้ม  ถูกสเปคเธอขนาดนี้นะ 

“สวัสดีครับน้องพิมพ์  แหม  หาโอกาสเจอตัวน้องพิมพ์ยากจังเลยนะครับ  บังเอิญจังเลยได้เจอกันที่นี่”  ฟรานซิสกล่าวอย่างอารมณ์ดี  โดยไม่ได้สนใจเพื่อนรักคนสวยของพิมพ์มาดาด้วยซ้ำ

“ค่ะ  บังเอิญจังเลยนะคะ”  พิมพ์มาดาทักทายเขาอย่างเสียไม่ได้

“พิมพ์  ใครน่ะ  หล่อจัง  แนะนำให้ริสารู้จักบ้างสิ”  เธอพูดกับพิมพ์มาดาเป็นภาษาไทย 

“เอ่อ  คุณฟรานซิสคะนี่เพื่อนของพิมพ์ค่ะ  ชื่ออริสา  ริสาจ๊ะนี่คุณฟรานซิส  เป็นเพื่อนเก่าของแฟนพิมพ์เอง”  เธออยากจะใช้คำว่าศัตรูก็เกรงว่าจะแรงไป

“สวัสดีค่ะ  คุณฟรานซิส  ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ”  อริสามองหน้าเขาแววตาเป็นกระกายราวกับแฟนคลับเจอกับดาราในดวงใจอย่างนั้นแหละ  แต่ ฟรานซิสก็ไม่ได้สนใจเธอเลยสักนิด

“สวัสดีครับ  แหม  ความจริงน้องพิมพ์แนะนำผิดไปหน่อยนะครับ  เพราะผมคือคนที่กำลังตามจีบน้องพิมพ์อยู่ต่างหาก”   เขาหันมามองหน้าพิมพ์มาดา  อริสาหน้าเจื่อนไปเล็กน้อย  นี่เขา  ชอบเพื่อนเธออย่างนั้นเหรอ

“พิมพ์บอกแล้วไงคะ  ว่าพิมพ์ไม่มีทางชอบคุณแน่นอน  คุณไปจีบคนอื่นเถอะค่ะ”  พิมพ์มาดาหันไปมองทางอื่น

“นั่นสิคะ  พิมพ์เค้ามีแฟนแล้ว  แล้วเค้าก็รักแฟนมาก  แต่ว่า  ริสายังโสดนะคะ  จีบริสาก็ได้  ริสาชอบคุณค่ะ”  เธอพูดกับเขาตรงๆ  จนพิมพ์มาดากับฟรานซิสหันไปมองหน้าเธอพร้อมกัน

“เอ่อ  ริสา  พูดเล่นใช่ไหมเนี่ย”  พิมพ์มาดามองเพื่อนรักอย่างไม่เข้าใจ 

“เปล่านะพิมพ์  ริสาพูดจริง  ริสาชอบคุณค่ะ  คุณฟรานซิส  เป็นแฟนกับริสานะคะ”  เธอจับมือฟรานซิสขึ้นมา  เขาดึงมือออกแทบไม่ทัน  ผู้หญิงคนนี้เป็นบ้ารึเปล่านะ  หน้าตาก็สวยดีหรอกแต่มาจีบผู้ชายก่อนเนี่ยนะ

“ขอโทษนะครับ  แต่ผมไม่ได้ชอบคุณ  ผมชอบน้องพิมพ์ต่างหากล่ะ”  เขารีบปฏิเสธเธอทันที

“ไม่เป็นไรค่ะ  คุณก็จีบพิมพ์ไป  แต่ริสาก็จะจีบคุณไปด้วย”  เธอยิ้มหวานให้เขา  เขารู้สึกแปลกๆ  กับรอยยิ้มนั้นแต่ก็ยังคิดว่าเธอบ้าอยู่ดี

“ความจริง  ถ้าคุณเป็นแฟนกับริสาก็ดีนะคะ  ริสาเค้าเป็นคนดีมากเลย  แต่เค้าอาจจะพูดตรงไปนิดนึง  ตามประสาสาวมั่นนะคะ”  พิมพ์มาดารู้นิสัยเพื่อนของเธอดี  เธอมักจะชอบพูดตรงๆ  ชอบก็คือชอบ  ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ  แถมยังใจกล้ามากกว่าผู้ชายบางคนเสียอีก  จนบางครั้งเธอก็ดูจะห้าวไปสักหน่อย  ถ้าอริสาจะจีบฟรานซิสจริงๆ  เธอก็คงจะสนับสนุน แม้จะไม่ค่อยชอบขี้หน้าเขานักก็ตาม

“นี่คุณ  ผมพูดตรงๆ นะ  ผมไม่ชอบผู้หญิงแบบคุณหรอก  ผมชอบผู้หญิงแบบน้องพิมพ์ต่างหากล่ะ”  เขาหันไปมองอริสาอย่างเหยียดหยันกับท่าทางที่ดูคลั่งไคล้เขาเสียเต็มประดา

“ก็ดีค่ะ  ริสาชอบคนแบบนี้แหละ  พูดตรงๆ  จริงใจดี  วันนี้คุณอาจจะไม่ชอบริสาก็ไม่เป็นไรค่ะสามเดือนที่อยู่ที่นี่  ริสาจะทำให้คุณชอบริสาให้ได้  ถ้าหมดเวลาสามเดือน  คุณยังบอกว่าไม่ชอบริสาอีก  ริสาก็จะไม่ยุ่งกับคุณอีกเลย  ตกลงไหมคะ”  ไม่รู้เพราะอะไร  แทนที่เธอน่าจะโกรธเขา  แต่เธอกลับชอบเขามากยิ่งขึ้นไปอีก

“งั้นตกลงตามนี้นะคะคุณฟรานซิส  ให้โอกาสเพื่อนของพิมพ์ได้จีบคุณดูก่อนนะคะ  ถ้าคุณยังไม่ชอบเธอก็ค่อยมาจีบพิมพ์ใหม่นะคะ  วันนี้พิมพ์ขอตัวก่อนตามสบายนะจ๊ะริสาจีบคุณฟรานซิสให้สำเร็จล่ะ”  พิมพ์มาดาได้โอกาส  เธอจึงรีบชิ่งหนีเขาทันที  เขาจะลุกตามเธอไป  ริสาก็ดึงแขนเขาไว้แทน

“อย่าเพิ่งไปสิคะ  ริสาหิวแล้ว  ทานอาหารเป็นเพื่อนริสาหน่อยนะคะ” เธอทำหน้าตาออดอ้อนเขา  แต่มันกลับดูตลกยังไงบอกไม่ถูก

“เฮ้อ  ก็ได้  รีบทานจะได้รีบกลับ”  ฟรานซิสมองเธออย่างหงุดหงิด

“เย้  ขอบคุณนะคะ”  เธอยิ้มหวานให้เขาอีกแล้ว  เขาไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมไม่ลุกตามพิมพ์มาดาไปจะมาเสียเวลาอยู่ตรงนี้ทำไม 

เธอหันไปสั่งอาหารมาหลายอย่าง  สักพักก็หยิบโทรศัพท์มาคุยงานไปด้วย  แล้วก็หันมาพูดกับเขาต่อ 

“คุณฟรานซิสทำงานอะไรเหรอคะ”  เธออยากรู้เรื่องของเขาให้มากขึ้น

“ผมทำคาสิโนกับไนต์คลับน่ะ  แล้วคุณล่ะทำงานอะไร”  เขาคิดว่าคงต้องนั่งอยู่นี่อีกสักพัก  เลยคุยกับเธอแก้เซ็ง

“ริสาเป็นมัณฑนากรค่ะ  รับออกแบบตกแต่งภายใน  พอดีคุณพ่อของริสาท่านทำร้านอาหารไทยในต่างประเทศหลายสาขา  สาขานิวยอร์กนี่เป็นสาขาล่าสุด  ท่านเลยให้ริสามาออกแบบภายในให้  เอาไว้ริสาจะชวนคุณไปดูที่ร้านนะคะ  ว่าแต่ริสาขอไปเที่ยวคาสิโนกับไนต์คลับของคุณด้วยได้ไหมคะ” เธอพูดกับเขาอย่างอารมณ์ดี  เธอเป็นคนสดใส  ร่าเริง  ยิ้มเก่ง  เข้ากับคนง่าย  เขาเลยไม่ค่อยรู้สึกอึดอัดเหมือนตอนแรก

“ก็ตามใจคุณสิ  คาสิโนกับไนต์คลับผมก็ยินดีต้อนรับลูกค้าทุกคนนั่นแหละ”  เขาพูดตามมารยาทแต่กลับทำให้เธอดีใจมาก

“ขอบคุณมากนะคะ   คุณน่ารักจัง”  เธอจับมือเขาอีกแล้ว  ผู้หญิงคนนี้ท่าทางจะมีประสบการณ์กับผู้ชายมาเยอะสิท่า  ฟรานซิสคิดในใจ

“อาหารมาแล้ว  รีบทานให้เสร็จสิผมมีงานต้องไปทำต่อ”  เขามองเธออย่างหงุดหงิดเต็มที

“คุณจะไปไหนเหรอคะ  ริสาขอไปด้วยได้ไหม  วันนี้ริสาว่างทั้งวันเลย”  เธอหันไปถามเขา

“แล้วคุณจะไปทำไมกัน  ไม่ใช่เรื่องของคุณซักหน่อย  น่ารำคาญจริง”  เขาพูดกับเธอแรงไปรึเปล่านะ

“เอ่อ  ขอโทษค่ะ”  ใบหน้าของเธอสลดลงไปอย่างเห็นได้ชัด

“ก็ได้ๆ  อยากไปก็ไป  เดี๋ยวน้องพิมพ์จะหาว่าผมไม่ดูแลเพื่อนให้  ไปแล้วก็อย่าทำตัวเกะกะละกัน”  ทำไมเขาต้องใจอ่อนกับยัยบ้านี่ด้วยนะ

“ขอบคุณมากนะคะ  คุณใจดีจัง”  เธอส่งยิ้มหวาน  ก่อนจะทานอาหารต่อไปอย่างเอร็ดอร่อย

 

เมื่อเธอทานอาหารเสร็จแล้ว  เขาก็พาเธอไปที่รถของเขา  ตรงไปยังจุดหมายปลายทางแห่งหนึ่ง  นั่นคือสุสานของบิดาเขานั่นเอง  วันนี้เป็นวันครบรอบการจากไปของผู้ที่เขารักมากที่สุด  เขานำดอกไม้ไปวางให้บิดา  เธออ่านชื่อบนป้าย 

“เอ่อ  ท่านเป็น  คุณพ่อของคุณเหรอคะ” 

“ใช่  ท่านเสียไปตอนที่ผมเรียนจบใหม่ๆ น่ะ”  เขาแหงนหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า  เธอนึกว่าเขาจะร้องไห้  เลยเดินมากอดเขาเอาไว้  เขาตกใจมากกำลังจะดึงเธอออกไป

“ไม่เป็นไรนะคะ  จากนี้ไป  ริสาจะดูแลคุณแทนท่านเอง    ริสาแอบแนะนำตัวกับท่านแล้วค่ะ  ว่าริสาชอบลูกชายของท่าน ให้ท่านเอาใจช่วยริสาด้วย”  เธอกอดเขาเอาไว้แน่น  ฟรานซิสยืนนิ่งไม่เคยมีใครกอดเขาแบบนี้มาก่อน  ทำไมมันถึงรู้สึกอบอุ่นในหัวใจได้ถึงขนาดนี้นะ  ทั้งที่เขากับเธอเพิ่งรู้จักกันเท่านั้นเอง


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha