6. ตื๊อหัวใจนายมาเฟีย ซีรี่ส์ หวานใจนายมาเฟีย VI

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 2 : แรกพบ....2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“นี่คุณ  ปล่อยผมได้แล้วกอดอยู่ได้”  เขาได้สติ  จึงรีบดันตัวเธอออกไป

“ก็ริสา  นึกว่าคุณจะร้องไห้นี่คะ  แล้วคุณจะกลับรึยังคะ  คุณจะไปไหนต่อริสาไปด้วยคนสิ”  เธอยิ้มเขิน

“คุณจะตามผมไปถึงไหนเนี่ย  คุณไม่กลัวผมบ้างรึไง  คุณยังไม่รู้จักผมดีพอเลยนะ”  เขาไม่เข้าใจเธอเลยจริงๆ  เกิดมาก็เคยแต่จีบผู้หญิง  ไม่เคยโดนผู้หญิงจีบซักที

 “ก็ถ้าเราไม่ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน  แล้วริสาจะรู้จักคุณมากกว่านี้ได้ยังไง  จริงไหมคะ  อีกอย่างริสาก็ไม่กลัวคุณหรอกค่ะ  ริสาชอบคุณมากกว่า”  เธอยิ้มให้เขาอีกแล้ว

“เลิกพูดว่าชอบผมซักทีได้ไหม  ฟังแล้วมันขนลุก  หน้าตาคุณก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่หรอกนะ  ถามจริงเถอะ  ไม่มีใครมาจีบคุณบ้างรึไง  ถึงต้องมาจีบผมน่ะ”  เขากอดอกถามเธอเหมือนครูฝ่ายปกครองถามนักเรียน

“ขอบคุณนะคะที่ชมว่าริสาสวย  คนมาจีบก็มีค่ะ  แต่ริสาไม่ได้ชอบเค้านี่คะ  ริสาชอบคุณชอบมากด้วย”  เธอมองสบตาเขาหวานซึ้ง

“ผมไม่ได้บอกซักหน่อยว่าคุณสวย  แล้วก็บอกให้เลิกพูดคำว่าชอบได้แล้ว  ไปๆ  อยากไปด้วยก็แล้วแต่  แต่ผมไม่ส่งคุณกลับบ้านหรอกนะ  ผมจะไปทำงานแล้ว  ขากลับก็นั่งแท็กซี่กลับเองก็แล้วกัน”  เขาไม่รู้จะทำยังไงกับเธอจริงๆ  ผู้หญิงอะไรตื๊อเก่งชะมัด

“ได้ค่ะ  ไม่เป็นไร  ริสากลับเองได้  ขอบคุณนะคะ”  เธอเดินไปควงแขนเขา  เขาพยายามแกะมือเธอออก  เธอก็เกาะเขาใหม่  เขาเลยปล่อยเลยตามเลย

 

คาสิโนของฟรานซิส

“โอ้โห  คาสิโนของจริงเป็นแบบนี้เองเหรอเนี่ย  ริสาเพิ่งจะเคยมาที่แบบนี้ครั้งแรกเลยนะคะ”  เธอมองดูรอบๆ อย่างตื่นเต้น

เชิญคุณเดินเที่ยวให้พอใจเลยนะ  จะกลับตอนไหนก็แล้วแต่  ผมจะไปตรวจงานล่ะ”  เขาทิ้งเธอไว้ตรงนั้น  แล้วเดินไปที่ห้องทำงานทันที

“อ้าวคุณ  รอริสาด้วยสิคะ”  เธอรีบวิ่งตามเขาไปแทบไม่ทัน

“แล้วคุณจะตามผมมาทำไม  ผมบอกว่าจะทำงานไง  มันห้องส่วนตัวนะ  คนนอกห้ามเข้า”  เขาหยุดเดิน  แล้วหันไปทำเสียงดุใส่เธอ

“ตะ  แต่ว่า  ริสากลัวนี่คะ  มีแต่คนท่าทางน่ากลัวทั้งนั้นเลย  ริสาอยากอยู่กับคุณมากกว่า  ให้ริสาเข้าไปด้วยเถอะนะ  ริสาจะนั่งเงียบๆ  ไม่รบกวนคุณเลยนะคะ”  เธอออดอ้อนเขาจนเขาอ่อนใจ

“ก็ได้  ตามมา”  เขาเดินนำเธอไป  เธอจึงรีบตามเขาไปทันที

“นั่งที่โซฟานี่แหละ  ตรวจงานเสร็จผมจะไปไนต์คลับต่อ”  เขาบอกกับเธอ  แล้วจึงเดินไปนั่งที่โต๊ะทำงาน

เธอเดินไปนั่งรอเขาแต่โดยดี  วันนี้เธอมัดผมเอาไว้  ตอนนี้รู้สึกหนักศีรษะ  เลยแกะที่มัดผมออก  แล้วปล่อยผมยาวสยายลงมา  เขาหันไปมองแล้วก็อดยิ้มไม่ได้  ปล่อยผมแล้วก็น่ารักดีแฮะ

“คุณยิ้มทำไมเหรอคะ  หรือว่ามีอะไรติดที่ผมของริสา”  เธอใช้มือลูบศีรษะตัวเอง

“เปล่า  ไม่มีอะไร  ไหนว่าจะนั่งเงียบๆ ไง”  เขาทำตาดุใส่เธอ  เธอเลยไม่กล้าถามอะไรเขาอีก

เขานั่งทำงานอยู่นานทีเดียว พอเงยหน้ามาอีกที  ก็เห็นเธอฟุบหลับกับโซฟาไปแล้ว  เขาจึงจะลุกไปปลุกเธอให้กลับบ้าน

เขาเดินไปนั่งลงข้างโซฟา  กำลังจะเอื้อมมือไปเขย่าตัวเธอ  แต่ก็ต้องชะงักกับใบหน้างามที่หลับตาพริ้ม

วันนี้เป็นเพราะเขาไม่ได้สนใจมองเธอจริงๆ หรือยังไงนะ  ทำไม  พอมองเธอใกล้ๆ แบบนี้แล้ว  เธอถึงได้ดูน่ารักขนาดนี้   แทนที่จะปลุกเธอ  เขาจึงกลับไปทำงานต่อ  ปล่อยให้เธอได้หลับต่อไป  แล้วก็อดไม่ได้ที่จะคอยมองเธออยู่ตลอดเวลา

จนเมื่อเขาทำงานเสร็จแล้ว  เขาจึงต้องปลุกเธอขึ้นมาจริงๆ  เพราะเขาต้องไปไนต์คลับต่อ

“คุณ  คุณ  ตื่นได้แล้ว”  เขาเขย่าตัวเธอเบาๆ  เธอจึงลืมตาขึ้นมา

“คุณทำงานเสร็จแล้วเหรอคะ”  เธอลุกขึ้นนั่ง  ท่าทางยังงัวเงียอยู่มาก

“อืม  เดี๋ยวคุณกลับบ้านได้แล้วนะ  มันดึกมากแล้ว  ผมจะไปไนต์คลับต่อ”  เขายืนขึ้นกำลังจะเดินออกไป

“ให้ริสาไปด้วยไม่ได้เหรอคะ  ริสาอยากไปด้วย”  เธอเดินตามเขามา

“นี่มัน  4  ทุ่มกว่าแล้วนะ เป็นผู้หญิงไปกับผู้ชายค่ำๆ มืดๆ  คนอื่นเค้าจะคิดยังไง  กลับไปได้แล้ว”  เขาหันมาตะคอกเธออีกครั้ง

"  ขอโทษค่ะ  แล้ว  เราจะได้เจอกันอีกไหมคะ  ริสายังไม่มีเบอร์ของคุณเลย”  เธออยากเจอเขาอีก

“ไม่ต้องเจอน่ะดีแล้ว  ผมไม่ใช่คนดีอย่างที่คุณคิดหรอกนะ  ไปหาคนอื่นเถอะ  คุณยังเด็กอยู่  ยังได้เจอคนอีกมาก”  เขาหันมาพูดกับเธออีกครั้ง

“เจอแล้วจะทำยังไงล่ะคะ  ในเมื่อริสาชอบคุณไปแล้ว  ต่อให้คุณไล่ริสาไป  ริสาก็จะชอบคุณอยู่ดี  ไม่สนใจด้วยว่าคุณจะดีหรือเลว  ริสาก็แค่ชอบคุณเท่านั้นเอง  ไม่ได้เหรอคะ  แค่ชอบก็ไม่ได้เหรอคะ...” เธอน้ำตาไหล  แล้วเดินหนีเขาไปทันที  ฟรานซิสตกใจมาก  เมื่อเห็นเธอร้องไห้แบบนั้น  นี่เธอชอบเขามากขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย 

อริสาเดินไปเรื่อยๆ  เพราะน้ำตาที่ไหลออกมา  ทำให้เธอมองทางไม่ชัด  จนชนกับแขกที่มาเล่นที่คาสิโน

“ว๊าย...  ขอโทษค่ะ  หนูไม่ได้ตั้งใจ”  เธอลุกขึ้นมาขอโทษผู้ชายคนนั้น

“แหม  ไม่เป็นไรหรอกจ้ะหนู  เจ็บตรงไหนรึเปล่า  มาให้ป๋าดูหน่อยซิ”  ตาแก่บ้ากามคนหนึ่ง  กำลังลวนลามเธออยู่  เธอตกใจมาก

“ปล่อยนะ  ไอ้บ้า  ช่วยด้วย!!”  เธอพยายามดิ้นรนให้คนช่วย

“ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้นะ  ถ้ายังอยากมาเล่นที่นี่อยู่”  เสียงหนึ่งดังมาจากข้างหลังเธอ  ฟรานซิสนั่นเอง  เขาได้ยินเสียงเธอร้องจึงรีบวิ่งมาดู

“แหม  ที่แท้ก็เด็กของคุณฟรานซิสนี่เอง  งั้นผมไปก่อนนะครับ”   ชายแก่คนนั้นรีบเดินหนีไปโดยเร็ว  เมื่อเห็นเจ้าของคาสิโนโมโหเขามาก

“เป็นอะไรรึเปล่า”  เขาหันมาถามเธอ

“ไม่เป็นไรค่ะ  ขอบคุณนะคะที่ช่วย  ริสาไปก่อนนะคะ  ยินดีที่ได้รู้จักคุณค่ะ”  เธอปาดน้ำตากำลังจะหันหลังเดินไป 

“อยากไปไนต์คลับกับผมไม่ใช่รึไง  ไปสิ”  เขาเดินจูงมือเธอออกไป  เธอมองเขาอย่างไม่เชื่อสายตา

“เอ่อ  แล้วคุณ  ไม่รังเกียจริสาแล้วเหรอคะ”  เธอถามเมื่อนั่งรถไปกับเขา

“ผมก็ไม่ได้บอกว่ารังเกียจคุณนิ  แค่บอกว่าให้คุณไปหาคนอื่นดีกว่า”  เขามองไปทางอื่นเพราะไม่อยากสบตากับเธอ

“ริสาไม่ไปค่ะ  ริสาจะอยู่กับคุณ  ริสาจะทำให้คุณชอบริสาให้ได้”  เธอยิ้มด้วยความดีใจ  เขาหันมามองหน้าเธอแวบเดียว  แล้วก็หันไปมองทางอื่น  แล้วก็แอบยิ้มเล็กน้อย

 

ไนต์คลับของฟรานซิส

“คุณหิวรึเปล่า  จะสั่งอะไรมาทานไหม  ผมจะได้บอกลูกน้องให้”    เขาถามเมื่อพาเธอมาที่ห้องทำงานแล้ว

“หิวค่ะ  นึกว่าคุณจะไม่ถามแล้วซะอีก  เอาอะไรมาก็ได้ค่ะ  ริสาทานได้หมดแหละ”  เธอยิ้มให้เขา  พร้อมกับเอามือลูบท้องแสดงให้เขาเห็นว่าเธอหิวจริงๆ

เขาจึงเรียกลูกน้องมาสั่งอาหารสองสามอย่าง  แล้วจึงไปนั่งทำงานต่อ

เธอเดินมานั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามใช้มือท้าวคาง  แล้วก็นั่งมองเขาอยู่อย่างนั้น

“นี่คุณ  ไปนั่งที่อื่นได้ไหมผมไม่มีสมาธิ”  เขาเงยหน้ามาพูดกับเธอ

“ทำไมไม่มีสมาธิล่ะคะ  ริสาไม่ได้เสียงดังซักหน่อย  แค่อยากมองหน้าคุณนานๆ เท่านั้นเอง  ตอนอยู่คาสิโนก็มัวแต่หลับไป  เลยไม่ได้มองหน้าคุณเลย”  เธอยิ้มให้เขา

“แล้วทำไมต้องมามองหน้าผมด้วยล่ะ”  เขาวางปากกาลง

“ก็เวลาที่เราชอบใคร  เราก็อยากจะมองหน้าของเค้าให้นานๆ  ไม่ใช่เหรอคะ  จริงสิ  ริสาขอถ่ายรูปคู่กับคุณหน่อยได้ไหมคะ  ริสาจะได้เอาไว้ดูเวลาที่เราไม่ได้เจอกัน”  เธอหยิบมือถือขึ้นมาเปิดกล้องทันที  แล้วลุกเดินไปยืนข้างๆ เขา

“ไม่ได้  ห้ามถ่ายรูปในนี้เข้าใจไหม”  เขายกมือมาแย่งมือถือของเธอ

“ขอรูปเดียวนะคะ  แล้วริสาจะไปนั่งที่โซฟา  ไม่มองหน้าคุณก็ได้  นะคะ  ขอร้องล่ะ”  เธอทำหน้าอ้อนเขาอีกแล้ว

“ก็ได้ ๆ  รูปเดียวแน่นะ”  เขาคืนมือถือให้กับเธอ

“เอาล่ะ  ยิ้มนะคะ  หนึ่ง  สอง สาม”  พูดจบเธอก็หันไปหอมแก้มเขาแล้วกดถ่ายรูปทันที  ฟรานซิสตกใจมาก

“ว้าว...  ถ่ายทันพอดีเลย  ขอบคุณนะคะ”  เธอยิ้มให้เขา  แล้วเดินกลับไปนั่งมองรูปที่โซฟาอย่างอารมณ์ดี

เขาเอามือจับแก้มของตัวเองเอาไว้  นี่เธอ  หอมแก้มเขาเนี่ยนะ  อยากจะบ้าตาย  ตกลงเธอเคยมีแฟนมากี่คนล่ะเนี่ย  ถึงได้ใจกล้าขนาดนี้


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha