6. ตื๊อหัวใจนายมาเฟีย ซีรี่ส์ หวานใจนายมาเฟีย VI

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 8 : อีกนิดเดียว...


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนนี้เธอใส่ชุดนอนตัวบางแบบสายเดี่ยว  คอกว้างมาก  แถมชายกระโปรงยังสั้นเลยเข่าขึ้นไปเยอะทีเดียวและถ้าเขามองไม่ผิด  ตอนนี้เธอกำลังโนบราอยู่ด้วยสิ   เขามองเธอจนตาค้าง  ทำให้เธอพอใจมาก  ดีนะที่เธอหยิบชุดนี้มาด้วยกะว่าจะเอาไว้ใส่ตอนที่อากาศร้อนมากๆ

“อาหารมาแล้วเหรอคะ  งั้นก็ไปทานกันเถอะค่ะ”  เธอเดินไปจูงมือเขาให้ตามเธอไป  เขาเดินตามเธออย่างว่าง่าย

เธอนั่งฝั่งตรงข้ามเขา  แกล้งก้มตัวลงมาเล็กน้อย  พอให้เขาได้เห็นอะไรวูบวาบไปมา  ทรวงอกอิ่มโยกย้ายไปตามแรงขยับนั้น  เขากลืนน้ำลายแทบไม่ทัน

“นี่คุณ  ใส่ชุดอะไรของคุณเนี่ย”  เขาแกล้งทำเป็นอารมณ์เสีย  เผื่อเธอจะกลับไปเปลี่ยนชุดเดิม

“ทำไมล่ะคะ  ก็ริสาร้อนนี่นา  หรือว่า  คุณจะเริ่มหวั่นไหวแล้วล่ะคะ”  เธอยิ้มหวานให้เขา  เล่นเอาเขาอ่อนระทวยไปหมด

“คิดว่าใส่ชุดแบบนี้แล้วผมจะหวั่นไหวงั้นเหรอ  ผู้หญิงไม่ใส่เสื้อผ้าผมก็เห็นมาเยอะแล้ว  อย่าได้ใจไปหน่อยเลย”  เขารีบพูดเสียงแข็ง

“อ๋อ  ค่ะ  งั้นก็ดีค่ะ  ทานอาหารเถอะนะคะ”  เธอยิ้ม  จากนั้นเธอก็ใช้ส้อมเสียบไส้กรอกทอด  แล้วทำท่าดูดกลืนมันอย่างเอร็ดอร่อย  ปลายลิ้นเล็กของเธอ  ยื่นออกมาแตะที่ปลายไส้กรอกชีสนั้น  แล้วก็งับมันเข้าปากไป  เธอเคยเห็นในหนังผู้ใหญ่มาบ้าง  จึงอยากจะลองทำดู  และดูท่าทางว่ามันจะได้ผลดีเสียด้วย  ก็เขากลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก  จนเธอได้ยินมันอย่างชัดเจน

ฟรานซิสใจสั่นไปหมด  ยัยเด็กนี่ร้ายกาจกว่าที่เขาคิดไว้เยอะเลยแฮะ  ท่าทางจะมีประสบการณ์โชกโชนล่ะสิท่า  เขานึกหมั่นไส้นัก  ไอ้บ้าคนไหนนะที่มันได้ครอบครองเธอเป็นคนแรกน่ะ

“ไส้กรอกของริสา  อร่อยมากเลยนะคะ  แล้ว...  ไส้กรอกของคุณ  อร่อยรึเปล่าคะ”  เธอพูดจนเขาแทบสำลักน้ำออกมาเลยทีเดียว

“นี่คุณ  พูดอะไรออกมาเนี่ย  เป็นเด็กเป็นเล็ก”  เขามองเธอตาขวาง

“อ้าว  ริสาก็แค่ถามว่าไส้กรอกรมควันของคุณน่ะ  อร่อยรึเปล่าก็เท่านั้นเอง  คุณคิดถึงเรื่องอะไรอยู่ล่ะคะ”  เธออมยิ้ม

“เอ่อ  ช่างมันเถอะ  ผมจะกลับแล้ว”  เขาคิดว่าขืนอยู่ต่อไป  คงได้ประสาทกินแน่

“อ้าว  จะรีบกลับทำไมล่ะคะ  เสื้อของคุณยังไม่มาเลย  อีกอย่าง  คุณเองก็ไม่ได้หวั่นไหวอะไรกับริสาแม้แต่นิดเดียวไม่ใช่เหรอคะ”  เธอพูดจาท้าทายเขา

“ใช่  ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับคุณเลยแม้แต่นิดเดียว  อยากทำอะไรก็เชิญตามสบาย”  เขาดื่มน้ำเข้าไปจนหมดแก้ว  แล้วลุกไปนั่งที่โซฟา  เพื่อสงบสติอารมณ์

เธอลุกตามเขาไป  ก่อนจะนั่งลงบนตักเขา  มือเล็กโอบรอบต้นขอหนาเอาไว้  ก่อนจะซบใบหน้างามลงบนอกกว้างอย่างจงใจ

“ริสารู้ค่ะ  ว่าคุณไม่ได้รู้สึกอะไรกับริสาเลย  แม้แต่นิดเดียว”  เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขาหวานซึ้ง  โดยลืมไปว่าตอนนี้หน้าอกของเธอ  ถูไถกับแผงอกเปลือยเปล่าของเขาอยู่  เขานั่งตัวเกร็ง  รู้สึกได้เลยว่า  ตอนนี้น้องชายของเขากำลังตื่นตัวแบบสุดๆ

“ผมว่า  พอแค่นี้เถอะนะ  ต่อให้คุณทำมากกว่านี้  ผมก็ไม่หวั่นไหวหรอก”  เขาพูดเสียงแข็ง  แม้จะเริ่มหายใจติดขัดเต็มที

“แน่ใจนะคะว่าจะไม่หวั่นไหว”  เธอชักจะโมโหเขาแล้วนะ  เธอสูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ  แล้วตัดสินใจยื่นหน้าไปจูบเขาทันทีแม้จะเพียงแค่ริมฝีปากแตะกันเบาๆ เท่านั้น  และในใจจะสั่นขนาดไหนก็ตาม  แต่ความอยากเอาชนะของเธอก็มีมากกว่า

ในตอนนั้นเอง  เขาก็ไม่อาจทนได้อีกต่อไป  เมื่อเธอกำลังจะถอนริมฝีปากออกไปแล้ว  แต่เขากลับจับศีรษะเธอเอาไว้มั่น  แล้วกดจูบเธอไปอย่างรุนแรงและเร่าร้อน  เธอตกใจมาก  ไม่คิดว่าเขาจะทำขนาดนี้  เธอยังคิดว่าเขาจะผลักเธอออกไปด้วยซ้ำ

เขาดันตัวเธอให้ล้มลงนอนบนโซฟา  สติของเขาทั้งหมดขาดผึง  มือหนากระตุกทีเดียว  ชุดนอนตัวบางของเธอก็ปลิวหายวับไปกับตา  หน้าอกงามถูกเขาครอบครองไปโดยที่เธอไม่อาจขัดขืนใดๆ ได้

เขาดูดกลืนสองเต้าอวบอิ่มที่มันถูไถกับอกของเขาเมื่อครู่  ลิ้นร้อนโลมเลียไปทั่วยอดบัวงามนั้น  เธอรู้สึกขนลุกไปหมด  ไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะยั่วเขาได้ขนาดนี้  จนเมื่อมือหนาเลื่อนลงไปลูบไล้เนินเนื้อที่อยู่ภายใต้ชั้นในสีสวย  เธอถึงได้รู้สึกตัว  ว่าเธอต้องหยุดเขาได้แล้ว

“คุณ  ปล่อยริสานะคะ”  เธอดันตัวเขาออกไป  รู้สึกกลัวขึ้นมาทันที

“ทำไม  คุณมายั่วผมขนาดนี้  เพราะต้องการให้ผมทำแบบนี้ไม่ใช่รึไงกัน  อย่ามาทำเป็นอายหน่อยเลย  คุณมันพวกหน้าใสแต่ข้างในเน่าเฟะนั่นแหละ  ถ้าอยากมากล่ะก็  ผมก็จะสงเคราะห์ให้”  เขาพูดกับเธอได้อย่างหยาบคายมาก  เธอจะเงื้อมือมาตบเขา  แต่เขาก็รวบสองมือนั้นไว้ในมือเดียว  พร้อมกับยกมันชูขึ้นแนบไปกับโซฟา

“คนเลว  ริสาไม่ได้ต้องการแบบนี้  ก็คุณบอกเองไม่ใช่รึไง  ว่าคุณไม่ได้รู้สึกอะไร คุณไม่ได้ชอบริสาไม่ใช่รึไง  ปล่อยนะ  ได้โปรดอย่าทำแบบนี้”  น้ำตาของเธอไหลออกมา  พยายามปกป้องตัวเองเอาไว้สุดกำลัง

“ใช่  ผมไม่ได้ชอบคุณ  แล้วก็ไม่มีวันชอบด้วย  แต่ในเมื่อคุณเสนอตัวให้ผมขนาดนี้แล้ว  ผมก็จะสนองให้!!!”  เขาตะคอกเธอเสียงดัง

 ชั้นในตัวจิ๋ว  ถูกเขากระชากออกไปอย่างแรง  เธอพยายามดันตัวเขาออกแต่ก็ไร้ผล  เธอรู้สึกอับอายมากมายเหลือเกินแล้วตอนนี้  ทำไมเขากลายเป็นสัตว์ป่าดุร้ายไปได้นะ

เขาใช้ปลายนิ้วสอดเข้าไปในถ้ำของเธอ  แต่ว่า  นี่มัน  ทั้งแคบทั้งตอดรัดเขาขนาดนี้  อย่าบอกนะว่าเธอ  ยังไม่เคยจริงๆ

อริสาสะดุ้งเฮือกเมื่อนิ้วของเขาสอดเข้าไปในของสงวนของเธอ   เธอถอยหนีเขาจนสุดแรง  มองหน้าเขาด้วยแววตาปวดร้าว

“ริสา  นี่คุณ  ยัง  เอ่อ...  ยังไม่เคยเหรอ”  เขาถามเธออีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

“คุณเห็นริสาเป็นอะไรคะ  ทำไมคุณทำกับริสาแบบนี้  ฮือๆๆ”  เธอรีบวิ่งไปที่เตียง ดึงผ้าห่มมาคลุมกายเอาไว้ทันที  เขาวิ่งตามเธอไป

 “ริสา  ผมขอโทษ  ผมไม่ได้ตั้งใจ”  เขาเข้าไปกอดเธอเอาไว้แน่น  นี่เขา  เกือบจะข่มขืนเธอไปแล้วอย่างนั้นใช่ไหม

“ออกไปเลย  ริสาเกลียดคุณ  ริสาไม่รักคุณแล้ว  ออกไป!!!”  เธอผลักเขาอย่างแรง  แต่เขากลับยิ่งกอดเธอเอาไว้แน่น

“ไม่นะ  ฟังผมก่อน  ผมขอโทษ  คุณอย่าเกลียดผมเลยนะ  ผมจะไม่ทำกับคุณแบบนี้อีกแล้ว”  เขาคอยปาดน้ำตาที่หลั่งไหลลงมารดรินสองแก้มนวลอย่างเอาใจ

“ริสาแค่อยากจะลองยั่วคุณเท่านั้นเอง  ทำไมถึงได้พูดกับริสาแบบนั้นคะ  ริสาแค่อยากชนะพนันเท่านั้น  ถึงได้ทำเรื่องน่าอายแบบนี้  ริสาไม่คิดว่าคุณจะคิดว่าริสาเป็นผู้หญิงกร้านโลก”  เธอพูดกับเขาตัวสั่น  ยังรู้สึกกลัวเขาอยู่ไม่หาย

“โธ่เอ๊ย  เด็กโง่  ยังไงผมก็เป็นผู้ชายนะ  ต่อไปนี้ห้ามมายั่วผมแบบนี้อีกรู้ไหม  แล้วก็ห้ามไปยั่วใครแบบนี้ด้วยล่ะ”  เขายิ้ม  ยังดีที่เขายังยับยั้งตัวเองเอาไว้ทัน

“ใครจะไปกล้าอีกคะ  เกือบ...เกือบโดน  เอ่อ  เกือบโดน...”  เธอพูดไม่ออก

“เกือบโดนผมปล้ำแล้วไหมล่ะ  เอาเป็นว่า  ผมยอมแพ้ริสาก็แล้วกัน  ต่อไปนี้ผมจะมารับริสาไปที่ไนต์คลับของผมทุกวัน  ริสาต้องจีบผมให้ครบสามเดือนไม่ใช่รึไง”  เขายิ้มให้เธออย่างเอ็นดู

“ไม่อยากจีบแล้วค่ะ  คุณน่ากลัว  ริสาไม่อยากรักคุณแล้ว”  เธอปาดน้ำตาแล้วหันหน้าไปทางอื่น

“ก็ใครบอกให้ริสามายั่วผมแบบนั้นล่ะ  แน่ใจนะว่า  ไม่อยากจีบผมแล้วน่ะ  งั้นก็ได้ ผมกลับละนะ  แล้วก็จะไม่มาหาริสาอีกแล้ว”  เขาแกล้งทำเป็นจะลุกไป  อริสาหันมาดึงมือเขาไว้

“คือ  คุณยอมแพ้ริสาจริงๆ เหรอคะ”  ให้ตายสิ  เขาทำกับเธอขนาดนี้ก็ยังจะชอบเขาอยู่ได้

“อืม  ผมยอมแพ้  ผมยอมรับว่าริสาทำให้ผมหวั่นไหวได้  พอใจรึยังล่ะ” เขาหันมาพูดกับเธอ

“งั้น  คุณต้องมารับริสาจริงๆ นะคะ  แล้วก็  อย่าทำ  อะไรแบบวันนี้อีก  ถึงริสาจะชอบคุณแต่ริสาก็อยากให้คุณชอบริสาก่อน  แล้วเราค่อย  เอ่อ  ค่อย”  เธอไม่รู้จะพูดยังไงดี  หน้าแดงไปหมดแล้ว

“ค่อยทำเรื่องอย่างว่าน่ะเหรอ”  เขาพูดแทนเธอ  เธอยิ่งเขินเข้าไปกันใหญ่

“เอ่อ  ค่ะ”  เธอหันหลังให้เขา  โดยลืมไปว่า แผ่นหลังของเธอเปลือยเปล่าอยู่ในตอนนี้

“อะแฮ่ม  ผมว่า  ริสาไปแต่งตัวก่อนไหม”  เขาลุกเดินออกไปนั่งที่โซฟาด้านนอกแล้วปิดประตูห้องนอนให้เธอ  เพราะกลัวจะอดใจไม่ไหวอีก  เธอรีบลุกไปใส่เสื้อผ้าชุดเดิมทันที


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha